Homepage
foto album
profiel
hobby's
Gedichten van Marthe
Sheena en Maneschijn
mijn gedichten
magie
sluierdans
Miranda Mei
Michris
Waterval
Sheena
Maneschijn
Petrarcus
Maya
Favoriete links
Gastenboek
mechelen die schone
meeting Mechelen
wereld
fotogedichten
mijn gedichten
de liefde is blauw

ik maak voor jou een hemel
nog mooier dan een droom
met waterblauwe wanden
liefde als ondertoon

we branden blauwe kaarsen
het schittert van het licht
de liefde die ik je geven zal
overtreft nog dit gedicht

ik schenk je al de sterren
die boven in die hemel staan
omgeven door de nevels
en in een hoek de maan

ik neem je in mijn armen
de wereld hoort ons toe
met vreugd je hart verwarmen
onze liefde wordt nooit moe

--<*>--
*
*
*







blauwe regen

blauwe regen
siddert kronkelende takken
hemelwaarts
paarse bloemtrossen
winnen van groene blaadjes
schitteren in al hun pracht

bloemen lezen de bijbel niet
anders wisten zij
de laatste zullen
de eersten zijn

ik staar kijk en droom
*van jou*

---<*>---
*
*
*



De steen der wijzen

Ik ben al lang op zoek naar iets
Het is de steen der wijzen
Ik heb hem dringend nodig
Want ik ben aan’t vergrijzen

Als ik hem gevonden heb
En hem weet te gebruiken
Is er voor mij een nieuwe start
Je zal me zien ontluiken

De dag dat ik de steen weervind
Zal iedereen nog heugen
Dan kom ik hier toch weer als kind
Of is die steen een……….leugen

pramodah


Hellerit

Men zegt me wel eens
je bent een rebel
Mensen zoals jij
gaan beslist naar de hel

Mijn antwoord is
Ik koel die hel wel af
Want al die mooie vrouwen hier
verdienen zo geen straf

Met drugs en seks en rock en rol
maak ik al die duivels horendol

Ze vergeten dan
hun vuur te stoken
Kolen te gaan halen
En hun ketels te koken

Ik neem een duivelinnetje
bij de hand
Zoen haar mooie lippen
Tot ze haar hart verpandt

Daarna ga ik
met haar aan de haal
Lach met al die duivels
en hun kleur word vaal

Daarom lieve mensen
voor je aan het treuren gaat
Ontsnappen uit de hel
voorwaar dat gaat

Pramodah


Beschuldiging:

Wie heeft de geest
van het kind
gedood

Dat in onschuld is
geboren

Wie heeft het gevoel
van de vrouw
vermoord

Die haar onschuld
heeft verloren

Wie heeft er zijn macht
misbruikt
tijdens de donkre uren

Wie stond door de deurkier
je naaktheid te begluren.

JIJ MAN !!!!

pramodah


Verloren jeugd

Ik heb ze gezien,
de hel
in jouw ogen

Het verwijt,
door het leven
bedrogen

De haat was er,
die kon je
niet aan

Te zacht van hart,
je kon niet
weerstaan

Heb ik je pijn
geërfd dan.
Ik zal ze
koesteren

Pramodah



-< Zeemeermin >-


Ik zag haar laatst nog op het strand
Alsof ze er zojuist geschapen was
Haar haren zwevend in de wind
De voeten in een waterplas

Ze staarde verlangend naar de zee
met een vreemde blik in de ogen
zuchtte sprak woorden van heimwee
over tijden die nu zijn vervlogen

dat was toen ze nog een staart bezat
en nu staat ze op twee benen
heeft ze van een oude zeeman gejat
die was aan haar verschenen

zicht op zee heeft haar goed gedaan
ze voelde zich weer herleven
we zijn dan samen weg gegaan
eerst haar naam in het zand geschreven




-< * >-
*
*
*



druk hier voor meer gedichten
van deze schrijver


Verlangen

Zacht glijdende vingers door je haar
Je geest komt tot bedaren
Gevoelens afgestemd op elkaar
Violenklank met duizend snaren

Jouw stem zo zacht klinkt als muziek
Die klank kon mij bekoren
Je praat, beweegt vol romantiek
Ik ben voor goed verloren

Ik kus je schouder en je haar
Fluister duizend lieve woorden
We zijn er alleen nog voor elkaar
En engelenzang dat ons bekoorde

pramodah