Driewerf helaas, de prono zit er weeral op.

Het organisatieteam (en waarschijnlijk ook vele deelnemers) vervalt hierbij weer 2 jaar lang in haar oude, gezapige, vervelende tempo steeds minder opgefleurd door de levendige herinneringen aan een zeer mooi EK… Maar na verloop van tijd (dit schakelpunt komt er na gemiddeld 36 uur) reikhalzend uitkijken naar de volgende prono: Wat zijn nu eenmaal 728 dagen en 12 uur??

Qua spannende ontknoping kon het wel tellen. Niet zozeer de finale zelf (de gemiddelde kijker had na 15 min wel door hoe het zou lopen), maar wel (en hoe kan het ook anders) de prono. Wat namelijk indien Torres 5 minuten voor tijd niet de beslissende topscorer-assist geeft en aldus de favoriet van de EK deelnemers, Gomez, alsnog met de hoofdvogel ging lopen? De top 10 had er alvast helemaal anders uitgezien!

Dit doet natuurlijk niets af aan de prestatie van de winnaar, Joren. Ongeveer de hele prono lang in de top-twee, dat verdient een bloemetje natuurlijk. Een bloemetje in de vorm van een prachtbeker van een 55-tal euro, die naar verluid al na 3 seconden vakkundig om zeep geholpen blijkt te zijn door de ietwat zenuwachtige winnaar. Zo’n gloriemoment maakt een man natuurlijk slechts 1 maal in zijn leven voor (waarbij de heer Cornelissens de uitzondering is die de regel bevestigt natuurlijk).

Bent u toch nog geďnteresseerd in de tussenstand desondanks dat u nu al weet dat u niet heeft gewonnen? Het kijken is op eigen risico. Ik kan me namelijk de teleurstelling al voorstellen indien u ziet dat u nét op die elfde stek bent geëindigd… (de organisatie raadt Soetkin de tussenstand dan maar niet bekijken!)

 

U was een prachtig deelnemersveld, die de organisatie met gemak naar huis heeft gespeeld. Officieel zeggen we dan: “Zo hebben we het graag!”. De geoefende prono-er leest: “Rotzakskes!”.

 

We zien elkaar spoedig weer,

 

Ron, Timbo, Ivo