Het Centrum voor Psychodrama & Psychotherapie organiseert een tweedaagse rond het werken met Psychodrama Puppets Kit
|
|
Gedurende twee dagen zullen we enerzijds stilstaan bij de verschillende mogelijkheden van de Psychodrama Puppets Kit, maar anderzijds zal ook tijd gemaakt worden om te oefenen hoe je, in eigen werkveld, deze methoden kunt hanteren. (voor info over de Kit zie www.psychodramapuppets.be ) Ontstaan en achtergrond De achterliggende methodiek steunt op de ideeën van psychodrama-ontwerper Jacob Levy Moreno omtrent het "sociaal atoom" dat door hem werd gedefinieerd als " het kleinste netwerk van alle medemensen waarmee een persoon zich op intens emotionele wijze positief of negatief sterk verbonden voelt" (Moreno, 1934). Dit sociaal netwerk kan omwille van diagnostische doeleinden via tests worden bepaald, maar met het oog op therapeutische effecten kan dit sociometrisch netwerk ook effectief in actie worden gebracht meer bepaald via het actiesociogram. Prof. Dr. L. Verhofstadt-Denève (2004) ontwierp een semi-directief protocol over de psychodramatische toepassing van het sociaal atoom of actiesociogram bij adolescenten en jonge volwassenen via de ruimtelijke situering van belangrijke anderen gesymboliseerd door groepsleden of objecten (bvb. door stoelen, kussens,..). Dit protocol bleek ook zeer werkbaar voor kinderen vanaf 10/11 jaar maar was duidelijk minder geschikt voor toepassing bij jongere kinderen. Een geconcretiseerde aanpassing voor kleine kinderen drong zich derhalve op. Aldus werd het oorspronkelijk protocol bewerkt tot een kindversie waarbij het kind zichzelf en belangrijke anderen zeer concreet vorm kan geven en identificeren door de kleertjes, haarkleur, mondje, houding en afstand tot zichzelf en elkaar, te kunnen kiezen (Verhofstadt-Denève, Dillen, Helskens & Siongers, 2004). Ook de therapeut kiest en kleedt een popje voor zichzelf. Alle dialogen met het kind en belangrijke anderen worden gevoerd via de popjes en niet rechtstreeks met de therapeut wat veel minder confronterend en speelser overkomt. Het blijkt dat kinderen (reeds in prille vorm vanaf 3 jaar) perfect in staat zijn om de rol van de significante ander in te nemen wanneer bijvoorbeeld de therapeut die significante ander aanspreekt. Het kind blijkt namelijk spontaan te antwoorden vanuit de nieuwe rolpositie wat een volwaardige inlevingsmogelijkheid in de ander impliceert. Met deze methode wordt het aldus perfect mogelijk om alle belangrijke psychodramatische technieken zoals rolneming, dubbeling, spiegeling… ook reeds bij zeer jonge kinderen te hanteren. Men kan hier met recht spreken over een volwaardige psychodrama-toepassing voor jonge kinderen.
|
|
|
|