Radio Alpine
Cultuur
Peegie
De prik in de pens
Contact
Historiek
Radio Alpine is van start gegaan in het jaar 1981 en was daarmee, zoals zoveel vrije zenders, vroeger in de ether dan de wet het toeliet ... De populariteit van de vrije zenders was toen groot, deze van Radio Alpine enorm. Het monopolie van de BRT-radio's was doorbroken en er was een geschikt antwoord gevonden op de Vlaamse en Nederlandse piratenzenders. De opkomst van de vrije zenders luidde overigens meteen ook de terugval van deze piratenzenders in. Ook Radio Alpine moest het in die beginperiode hebben van de enthousiaste en belangloze inzet van vele tientallen medewerkers. Radio Alpine was dan wel ondergebracht in een VZW, maar van een echte vlotte organisatie was er evenwel toen nog geen sprake. Enerzijds was er nog geen publiciteit toegelaten en ontbraken derhalve de nodige fondsen om een echt functionele organisatie op te zetten, anderzijds waren de technische middelen die er vandaag zijn toen nog niet voorhanden. Met een radio die 24 uur op 24 uur en zeven dagen op zeven uitzond, bracht dit onvermijdelijk een aantal "onvolmaaktheden" met zich mee. Maar de geestdrift van medewerkers en publiek maakte zeer veel goed.
Begin 1985 werd het signaal eindelijk op groen gezet voor de verspreiding van publiciteit. Voor de audio-visuele media in Vlaanderen was dat een absolute primeur en het succes was navenant. Het werd de periode waarin vele lokale zenders de financiële mogelijkheid kregen om hun radio uit te bouwen. Het was ook de periode waar de gemiste kansen zich opstapelden. De dagbladen zagen in het nieuwe publiciteitsmedium een nieuwe concurrent en vrijden de vrije radio's op. Zo was er O.R.N., een inderhaast opgestart initiatief van De Persgroep (Het Laatste Nieuws) waarbij zij de belangrijkste actoren in de lokale radiowereld poogden rond zich te verenigen, via het verzorgen van een nationale nieuwsberichtgeving die de radio's via een geinstalleerde modem op elk uur van de dag konden raadplegen. Radio Contact ging een stuk verder en startte met een keten van radio's over heel Vlaanderen en Wallonië. Met een dekking over heel België konden ze aankloppen bij de nationale reclameregies om publiciteitscontracten los te peuteren. Radio Alpine heeft steeds in deze toch wel woelige tijden, waar men dacht dat de bomen dan toch tot in de hemel groeiden, haar absolute onafhankelijkheid weten te bewaren. Zo stapte ze wel in het project van O.R.N., omdat dit vrijblijvend bleek, maar hield zij de boot af tegenover I.P.B., de reclamegroep achter R.T.L., die de echte organisator van radio Contact was. Aansluiten bij de groep betekende immers automatisch het verlies van identiteit (o.a. de naam, de muziekkeuze, de doelgroep, enz ...). Radio Alpine was echter inmiddels zo sterk geworden in de regio dat I.P.B. dan toch publiciteit wilde veilen aan ons, terwijl ze hier nochtans een eigen radio Contact was opgestart. Er werden immers intussen C.I.M.-cijfers gepubliceerd over de vrije radio's en Radio Alpine uit Roeselare was, samen met Radio Gemini uit Kortrijk, Radio Noordzee uit Oostende en Radio V.B.R.O. uit Brugge, toonaangevend in West-Vlaanderen. Ook de V.U.M.-groep (De Standaard, Het Nieuwsblad, enz ...) zocht een systeem om zich in te werken in het milieu van de vrije radio's. Anders dan I.P.B. liet V.U.M. de vrije radio's hun zelfstandigheid behouden. Aldus trad Radio Alpine toe tot de "Vijfsterren-radio's" die de beste radio's in de voornaamste steden van Vlaanderen verzamelde. In 1987 nam Radio Alpine de Koekelaarse radio Compas over. Want terwijl de Vlaamse decreten iedere vorm van ketenvorming verboden, was het een feit dat ondermeer I.P.B. met Contact dit verbod feestelijk aan haar laarzen lapte en via een fel ondersteunde landelijke promotie-campagne de opgang van de tientallen Contact-radio's verder steunde. De bedoeling bij Radio Alpine was om in West-Vlaanderen in de vier voornaamste steden (Brugge, Kortrijk, Oostende en Roeselare) een vaste stek te krijgen. De laatste officiële C.I.M.-cijfers dateren van 1988. Daarin scoorde Radio Alpine bijzonder hoog. 78.000 Westvlamingen noemden zich luisteraar van Radio Alpine en ruim 30.000 daarvan zegde bovendien dagelijks naar de zender te luisteren. Daarmee was Radio Alpine veruit de populairste Westvlaamse radio (Radio Noordzee uit Oostende was tweede met 19 000 dagelijkse luisteraars) en was ze bovendien de vijfde sterkste lokale radio uit heel Vlaanderen.
De opstart van de eerste Vlaamse commerciële tv-zender, VTM, in februari 1989 betekende het einde van de opgang van de lokale radio's. De grote nationale publiciteitsregieën dropten ineens al hun campagnes bij VTM, die overigens een onverwacht groot succes kende. Daardoor kregen de inkomsten van de radio's uit nationale campagnes een eerste ferme deuk en raakten meteen een aantal grote lokale radio's flink in de financiële problemen. Radio Alpine die altijd sterk op de regionale publiciteitsmarkt had gewerkt, kon deze opdoffer beter opvangen. Maar het hield niet op. Het was in België de tijd van inleveren en sparen en derhalve moest er ook bespaard worden bij de BRT. Als compensatie werd er in 1991 een Vlaams decreet uitgevaardigd waarbij de officiële radiozenders toelating kregen om publiciteit te werven én bovendien kregen ze ook nog het monopolie van de nationale radiopubliciteit. Dit betekende meteen het einde voor de lokale zenders van alle nationale publiciteitscampagnes. Bovendien veranderde V.U.M. het geweer volledig van schouder . Waar ze vroeger zogenoemd opkwam tegen de ketenradio's (o.a. Contact, enz ...) en voorstander was van het bewaren van de eigen identiteit van de lokale zenders, startte ze plots zelf een ketenradio (Energy) en werden de Vijfsterrenradio's voor de keuze gesteld: aansluiten bij de Energy-keten of stopzetting van de samenwerking. Inmiddels ging diezelfde groep vrolijk in zee met de BRT via de V.A.R., een vennootschap samen met de BRT waarbij dat zij instond voor het werven van de publiciteit voor de BRT-radio's. Radio Alpine, die vroeger altijd vrij wantrouwig stond tegenover de interesse van de VUM-groep en de andere Vijfsterrenradio's vruchteloos had proberen te bewegen tot het opstarten van een eigen, gezamenlijke nationale publiciteitsregie voor de Vijfsterrenradio's, kreeg - zeer tot haar spijt - gelijk ... Al de grote lokale zenders die tot dan, via de ruime nationale publiciteitsinkomsten, flink hadden geïnvesteerd én in personeel én in infrastructuur kregen grote klappen. Ook Radio Alpine moest haar uitgaven drastisch terugschroeven, maar overleefde de klap. Er moest naar een andere oplossing worden gezocht.
Die werd gevonden in de opstart van een regionale publiciteitskrant "Peegie", een gewaagde onderneming die nochtans vrij snel succesvol was. De combinatie radio en krant was geslaagd, maar wekte uit diverse hoeken steeds meer tegenstand op. Deze "externe factoren" waren er de oorzaak van dat "Peegie" eind 1997 diende op te doeken. Alle zeilen moesten worden bijgezet om uiteindelijk Radio Alpine uit de brand te redden, want sommigen deden er alles aan om ook Radio Alpine eveneens definitief het zwijgen op te leggen. Hun opzet mislukte en Radio Alpine overleefde de storm. Alweer ...
Sinds 1999 is Radio Alpine rustig en omzichtig haar heropmars gestart, waarbij, ondermeer door de aanschaf van een briljant computersysteem de uitzendingen zowel op muzikaal vlak als op het gebied van informatie kwalitatief met sprongen is vooruitgegaan. Deze website is het ultieme bewijs dat Radio Alpine vandaag opnieuw klaar is om de nieuwe uitdagingen in de mediawereld het hoofd te bieden.
Men zegge het voort !!! ...
Patrick Crabbe, voorzitter
www.radioalpine.be © Copyright 2003. Alle rechten voorbehouden.