Broeders en zusters,
We kunnen lezing en evangelie van vandaag samenvatten in een enkele zin:
Het is gemakkelijker om overtuigd Christen te zijn in de woestijn dan in het "aards" paradijs.
Adam en Eva hadden nagenoeg alles in het aards paradijs.
De gehele schepping was hun gegeven, er waren geen vijanden, er was heerlijk eten in overvloed, 
kortom ze hadden alles wat ze nodig hadden. 
Doch God heeft een voorwaarde gesteld: van één enkele boom mogen Adam en Eva de vruchten niet eten. 
De boom van de kennis van goed en kwaad.
Het lijkt bangelijk veel op onze huidige wereld.
Vele mensen trachten inderdaad te leven in hun paradijs.
Een comfortabel huis, een mooie auto, vele lange vakantiereizen, nu en dan op restaurant, 
en vooral de macht om van alles voor jezelf te eisen.
Ook willen we zelf beslissen over wat goed is en wat kwaad is.
Ik bepaal zelf wel hoe hard ik mag rijden, hoeveel ik drink, hoeveel ik werk, hoe dikwijls ik naar de kerk ga. 
Daar heeft niemand anders iets mee te maken.
De slang weet precies hoe ze hierop moet inspelen. 
De slang beschrijft God als een concurrent van de mensen, die meer weet dan zijzelf. 
Waarom moet God de kennis van goed en kwaad voor zich houden? 
Dat is toch niet eerlijk, iemand die meer heeft dan wijzelf, die een mooier huis heeft, een mooiere auto, 
reizen die nog verder gaan, die gaat naar meer en betere restaurants, iemand die machtiger is. 
Dan leren Adam en Eva wat kwaad is, en onmiddellijk verstoppen ze zich achter vijgenbladen. 
Gedaan met vertrouwen en openheid, gelijkheid en broederlijkheid. Wantrouwen, naijver, concurrentie, heimelijkheid komt in de plaats.
Het verhaal met Jezus in de woestijn loopt anders.
Je hebt misschien ook gelezen dat Sugar Jackson naar de Kalahari woestijn is getrokken om zich voor te bereiden op zijn volgende bokskamp.
Zo ging Jezus in de woestijn om zich voor te bereiden op zijn openbaar leven, zijn eigen strijd. 
Na veertig dagen en nachten vasten komt de duivel.
Zoals de slang probeert hij Jezus tot de zonde te brengen.
Doch Jezus heeft innerlijke kracht gekregen en weerstaat de bekoringen.
Hij wil geen brood, want wat is leven van brood als men God niet erkent.
Hij wil niet stunten want Hij vindt ambitie onbelangrijk.
Hij wil niet heersen over de aarde, want macht is een wortel van het kwaad.
Hij kiest resoluut voor zijn eigen richting en zal die keuze nooit meer verloochenen.
Wij leven in een wereld die uitnodigt tot het kwade, en toch kunnen en willen we in deze veertigdagentijd een andere richting inslaan. 
Om de juiste keuze te maken, moeten we eerst dat zogezegde aardse paradijs uit, de woestijn in. 
We moeten ons eerst bezinnen, nadenken in stilte en eenzaamheid. 
Hoe leven we nu? Wat hebben we nodig om te overleven? 
Herkennen we de verborgen verleiders van deze wereld en kunnen we zonder? 
Zo kunnen we verder denken dan aan wat enkel voor onszelf belangrijk is. 
Deze veertigdagentijd denken we speciaal aan Haiti, het project van broederlijk delen. 
Haiti is een van de armste en meest ongelukkige landen van de wereld.
De vlieger hier vooraan hangt er als symbool van Haiti.
We denken hierbij aan de kinderen die een eigen vlieger maken en even vergeten in welke miserie ze leven. 
Denk dan ook even aan onze eigen tijd toen we misschien ooit met een vlieger hebben gespeeld. 
Met de beide voeten op de grond, laat je het touw langer en langer worden. 
En de vlieger klimt hoger en hoger totdat we uiteindelijk uitstijgen boven het alledaagse. 
Zo ook willen we in deze veertigdagentijd uitstijgen boven wat ons elke dag bezig hield, 
klimmend naar wat werkelijk belangrijk is.