Broeders en zusters.

Johannes, de grootste profeet – heeft blijkbaar niet door wie Jezus precies is.

Hij stuurt zijn leerlingen naar Jezus toe om Hem te bevragen.

Jezus antwoordt heel simpel: vertel Johannes gewoon wat je hoort en ziet.

Lijkt heel simpel, doch was het eigenlijk niet.

Johannes verwachtte namelijk een machtige Messias, een koning van deze aarde.

Jezus echter is een zachtmoedig man, iemand die nederig is, de armen zijn gelijken noemt, blinden doet zien, lammen doet lopen, melaatsen geneest en doven laat horen.

Daarenboven laat Jezus ook duidelijk merken dat Hij macht verafschuwt.

Jezus zegt ook: "Gelukkig is hij die zich aan Mij niet ergert."

Daar zit ook voor ons iets in.

Want diep in ons binnenste voelen we aan dat we niet goed met die Jezus omkunnen.

Hij heeft een goddelijke macht en toch verkiest hij dienaar te zijn.

Hij, de Messias, laat zich kruisigen. Hij is onbegrijpelijk barmhartig.

Hij roept op tot onbaatzuchtig delen en geven, zonder er iets voor terug te verwachten.

Toen niet, en zeker nu niet echt vanzelfsprekend in deze materialistische tijd.

Dat zou nogal wat zijn als er in onze straat zo iemand zou wonen.

Waar we vooral last mee hebben, is dat die iemand misschien beter is dan wij.

We nemen aanstoot aan de zending van Jezus, precies omdat het zo moeilijk is Hem na te volgen. Daarom zijn wij ook niet echt goed in het horen en zien.

We horen niet altijd de klacht van de arme, we zien niet altijd het onrecht.

In deze advent worden we dan toch weer met al die dingen geconfronteerd.

Ditmaal gaat de campagne van Welzijnszorg over mensen met schulden.

We kunnen ons er weer vanaf maken met de beroemde “eigen schuld, dikke bult”

En met anekdotes, daar zijn we toch zo goed in: ja, ja, die mensen die hebben bijna geen geld, maar ze drinken bier, roken dure sigaretten en hebben een grote hond en die krijgt echt eten uit blikskes. Ze leven niet naar hun stand. Daarom hebben ze schulden.

Of ze hebben pech in het leven gehad, met hun partner, met hun werk, met een ongeval of ziekte.

We zien dus niet dat onze maatschappij mensen onder druk zet om dingen te kopen, met reclame, met goedkope – wat zeg ik – gratis leningen. En je moet alles hebben of je telt niet mee. We horen niet de klacht van deze mensen. We luisteren ook niet naar de woorden van Jezus over de armen.

Jezus zegt niet – help diegenen die pech hebben gehad, die er niet aan kunnen doen.

Hij maakt geen onderscheid.

Straks is er de omhaling van Welzijnszorg.

Daar kunnen wij indirect mensen met schulden die in armoede leven nieuwe kansen geven.

Wij vragen dit jaar steun voor verschillende projecten.

·        Voor projecten die mensen leren omgaan met beperkte financiële middelen.

·        Voor de begeleiding van kansarme gezinnen, zodat de armoede niet van ouders op kinderen doorgaat.

·        Voor tewerkstellingsprojecten voor mensen die niet terecht kunnen op de gewone arbeidsmarkt.

·        Voor opvangtehuizen voor thuislozen.

·        Voor sociale centra die armen begeleiden en hulp verlenen.

Welzijnszorg bedelt niet om geld.

Hier wordt enkel maar geven en delen gevraagd, zoals Jezus het heeft voorgedaan.