Wat moeten we doen? Of liever: Doen we wat we moeten doen?
dat vragen we ons wel eens af - en zo ook deden de mensen in het evangelie.
Ze vroegen aan Johannes de Doper wat ze moesten doen.
Ze voelden aan dat hun doopsel het begin was iets nieuws.
Het groeien naar een nieuwe manier van leven.
En dat men dat slechts kon bereiken door concrete zaken te doen.
Johannes antwoordt aan gewone mensen, tollenaars, soldaten telkens iets verschillend.
Zo leren we dat wat we moeten doen verschillend is voor iedereen.
Het is afhankelijk van onze mogelijkheden en situatie.
Johannes is eigenlijk heel mild in zijn antwoorden.
"Wie dubbele kleding heeft, laat hij delen met wie niets heeft."
Hij vraagt mensen te delen, doch enkel als je genoeg voor jezelf hebt.
Aan tollenaars en soldaten die samenwerkten met de bezetter, de Romeinen, vraagt hij niet hun job op te geven.

Hij vraagt alleen niet langer af te persen of te plunderen.
Ook vraagt hij hen tevreden te zijn met wat men heeft.
De richtlijn die we vandaag krijgen, is dus heel simpel en gemakkelijk te onthouden.
"Deel met anderen, wees rechtvaardig en wees tevreden met wat je hebt"
Soldaten, tollenaars, gewone mensen - volgens Johannes is niemand te slecht, iedereen kan de juiste weg inslaan.

Dat is een reden om blij te zijn, om ons te verheugen.
Doch later in de tekst horen we dat het kaf van het koren zal worden gescheiden.
De tarwe zal worden verzameld in de schuur, terwijl het kaf zal worden verbrand.
Een duidelijke verwijzing in de richting van hemel en hel.
De richtlijn is dus niet vrijblijvend - geen vrije keuze.
Het is vandaag de 3de zondag van de advent - dus gaan we het speciaal over dat delen hebben.
Zoals ieder jaar steunt Welzijnszorg concrete projecten tegen de armoede.
Armoede blijft maar toenemen in ons land. Deels door armere migranten, deels door werkloosheid en ziekte.

Veel hiervan is structureel - als je in armoede geboren wordt is de kans groot dat je ook in armoede zal sterven. D

aarom steunt Welzijnszorg projecten die precies deze spiraal van armoede willen doorbreken zoals dit jaar.

Kijken we vandaag een nader naar een project dicht bij huis: Het fietsenatelier in Mol.
Het fietsenatelier is vooral bedoeld voor jongeren in problemen.
het is geen klein atelierke: Er is plaats voor 25 werknemers en 5 begeleiders.
De co÷rdinator Gust Vos zegt het volgende:
"Wij zijn erkend als sociale werkplaats, maar in feite strookt dat niet met onze filosofie en onze manier van werken.

Onze gasten worden naar hier toe verwezen door VDAB en het OCMW.

Wie in zijn leven al het een en ander heeft meegemaakt - " een sociaal geval" zoals dat heet - gaat immers naar de sociale werkplaats.

Dat zijn dan plaatsen waar in principe mensen mogen blijven tot aan hun pensioen. Dat strookt niet met wat we willen.

Als we zien dat een gast competent en weerbaar genoeg is om zijn weg te vinden bij een andere werkgever,

dan zetten we druk op hem tot hij doorstroomt."

Op die manier brengt het fietsenatelier de jongeren terug op een zinvolle plaats in onze maatschappij.
Wat moeten we doen?
Blijven geloven dus - in het Rijk Gods dat Jezus voor ogen had.
Er zoals Gust Vos er iets aan doen, zodat we tonen dat we dat Rijk echt verwachten.
Want dat is advent: geloven, verwachten, en tenslotte - doen.