Beste medegelovigen,
We hoorden vandaag een stukje uit het begin van het Marcus evangelie.
Het begon spannend: " nadat Johannes was gevangen genomen ging Jezus naar Galilea"
Het is meteen duidelijk dat één en ander niet vanzelf zal gaan.
Jezus gaat dan ook niet naar Jeruzalem preken, maar naar het stille Galilea.
Daar zoekt hij steun bij zijn latere apostelen.
Hij roept vissers om met Hem mee te gaan en stuk voor stuk laten ze alles vallen en volgen ze Hem.
Stel je eens voor dat dit jou zou overkomen: Een prediker vraagt je om Hem te volgen om een "Blijde Boodschap" te verkondigen. En onmiddellijk laat je alles vallen en trek je op weg. 
Niet zo vanzelf sprekend. Dat zien we ons nog niet zomaar doen.
De evangelist onderstreept hier dat het verkondigen van de Blijde Boodschap zeer belangrijk is.
Doordat de apostelen alles laten vallen kunnen ze zich volledig concentreren op de nieuwe opdracht.
Het is bijna als een soldaat die ten oorlog trekt - ook die laat al het dagelijkse achter.
Jezus verzamelt precies een leger rondom zich, niet om te vechten maar om het goede nieuws overal te gaan vertellen. En het is blijkbaar even gevaarlijk als in het leger want Jezus en verschillende van de apostelen zullen later gedood worden. 
Er lijkt ook veel haast bij te zijn want ze gaan direct mee, zonder eerst nog alles af te werken.
Ook Jona heeft moeten ondervinden dat de Heer haastig is. Veertig dagen kreeg de stad nog en dan zou ze vergaan. Op het nippertje bekeren de mensen van Nineve zich in zeven haasten en wordt de stad van de ondergang gered.
Hoe anders kijken wij toch naar de Blijde Boodschap.
Alles laten vallen, alle sociale zekerheden achter ons laten - "ge zijt nie goed zeker?"
En er is toch geen haast bij, die boodschap wordt nu al 2000 jaar rondgedragen, het zal toch niet op een paar jaartjes meer of minder komen?
En toch is het precies dit wat het evangelie bedoelt te zeggen:
Bekeer u nu, onmiddellijk en volledig. 
Uitstel kan tot afstel leiden, gemakzucht kan onze wil tot ommekeer verlammen.
De inwoners van Nineve hadden nog geluk - zij kregen een waarschuwing en konden zich tijdig bekeren. Voor de inwoners van Sodoma and Gomorra liep het anders. 
Hoe zou de Heer naar ons kijken? Wat voor een toekomst heeft Hij voor ons in petto?
Jezus vraagt de apostelen op mensen te vissen.
Een mooi en dikwijls verkeerd begrepen beeld. 
Het gaat hier niet over mensen aan de haak te slaan, doch eer om mensen op te vissen.
Ook ons vraagt Hij om mensen op te vissen, zieken, armen en kleinen eerst.
Daarom is het ook goed dat het vandaag werelddag voor de melaatsen is.
Dit jaar gaat het om BanglaDesh, een land met 130 miljoen vooral arme inwoners.
Er is veel lepra en TBC onder de bevolking, doch de Damiaanactie heeft er in vele jaren hard werk een reeks centra opgezet waar men per jaar zo'n 13,000 lepra en TBC patienten geneest.
30 Euro volstaan om een jongen, meisje, man of vrouw met TBC of lepra volledig te genezen.
De omhaling van vandaag gaat geheel naar dit project.
Soms bidden we nogal onverschillig: "uw rijk kome".
Het evangelie confronteert ons met een heel wat revolutionairder beeld: we worden gevraagd mee te werken aan het rijk van God en wel  volledig en onmiddellijk. 
Misschien is het nog niet voor vandaag, doch hopelijk worden ook wij snel opgevist.