Broeders en zusters, we maken ons misschien allemaal zorgen over de huidige economische toestand. 
Grote banken, verzekeringen en beleggingsfirma's gaan zomaar failliet. 
De beurzen donderen weer eens naar beneden. Onze koopkracht gaat snel achteruit, zeggen de vakbonden. 
De hogere kosten van energie en de globalisering duwen vele bedrijven naar ontslagen en zelfs faillissement. 
Gisteren konden we dan ook nog lezen dat een groot textielbedrijf van Oost-Vlaanderen naar RoemeniŰ verhuist, 
waardoor er weer eens vierhonderd banen verloren gaan. Het gaat niet goed met onze economie!
In het evangelie gaat het blijkbaar ook over werk en werkloosheid.
De wijngaardenier gaat vroeg naar de markt om er arbeiders aan te nemen voor de ganse dag, blijkbaar een dag van 12 uur. 
Hij spreekt met hen een loon af - een tienling. Maar hij gaat meer arbeiders halen, na 3, 6, 9 en zelfs na elf uur. 
Op het einde betaalt hij aan allen hetzelfde afgesproken bedrag - een tienling.
Je zou de vakbonden nogal horen als dit in een bedrijf zou gebeuren.
Diegenen die een hele dag hetzelfde werk doen krijgen maar evenveel als diegenen die dat maar een uur hebben gedaan.
Het is ook interessant te zien dat de wijngaardenier de arbeiders echt uitdaagt.
Hij had ook simpel eerst de eerste arbeiders kunnen uitbetalen, en die zouden waarschijnlijk niet eens geweten hebben 
dat de laatsten hetzelfde kregen.
Het lijkt wel dat de eigenaar met opzet dat punt wil maken dat hij met zijn geld doet wat hij wil. 
Als hij aan iedereen genoeg geld wil geven om van te leven, ook al hebben sommigen weinig gewerkt, dat is dat zijn zaak, zegt hij.
Het lijkt een stom verhaal, doch als je even terug denkt aan wat in de eerste lezing wordt gezegd, 
dan voelen we dat er hier meer moet achter zitten.
Jesaja schrijft dat God altijd wil vergeven. 
En ook dat het denken van God hoog boven onze gedachten staat.
Dus kijken we eens dieper naar de betekenis van dat evangelie.
De wijngaardenier is een beeld voor de Heer die ons vraagt met Hem mee te werken. 
De avond van de werkdag is de avond van ons leven. De eigenaar - God dus - 
wil aan iedereen op het einde van het leven hetzelfde schenken. 
Het gaat er dus niet om je hemel te verdienen door altijd maar het goede te doen. 
Het gaat er blijkbaar wel om uiteindelijk de juiste keuze te maken. 
Je verdient de hemel dus niet, je krijgt de hemel, zelfs al heb je alleen maar in het elfde uur meegewerkt.
Wij voelen dat misschien aan als onrechtvaardig, terwijl het enkel maar een teken is 
van de oneindige goedheid en vergevingsgezindheid van God.
God denkt anders dan wij. Het menselijk denken en de menselijke prestatie zijn onbelangrijk, 
zeker wanneer er vergeleken wordt met wat God denkt en doet.
Wanneer we hier dieper over nadenken wordt het duidelijk dat al die zorgen over de economie die we zouden kunnen hebben, 
in het licht van ons geloof eigenlijk belachelijk moeten zijn. 
Zoveel keren staat er in het evangelie dat wat we hier op deze aarde hebben en wat er hier gebeurt 
eigenlijk van nul en generlei waarde is. 
at wel telt is dat we voor het werk van God kiezen, 
liefst ons ganse leven, en in ieder geval vˇˇr dat het te laat is.