23-07-2002

Deze site is verplaatst naar desperado.freezope.org.

U kunt best turn.to/desperado bookmarken omdat dat adres nooit zal veranderen!

Opmerkingen? Fouten? Contacteer de webmaster

Schaakklub Desperado Leuven vzw

Desperado Nieuws 50 (September/Oktober 2001)

Editoriaal

In dit nummer vindt u heel wat nieuws. De Algemene Vergadering ligt net achter ons, het nieuwe clubkampioenschap is pas gestart en het nieuwe seizoen van de interclubs 2001-2002 staat voor de deur. Verder becommentarieert Robrecht het afgelopen zomertornooi en Koen Heynen geeft zijn impressies van Gent 2001. Tenslotte zorgt Steff nog voor twee bijdragen.

Werkten mee: Frank, Stefan, Dries, Johan, Bart Robeyns, Robrecht, Steff, Koen Heynen, Alex

Woordje van de redactie	4
Zomertornooi 2001	5
De bibliotheek van Koen Heynen	7
Algemene vergadering 14/09/2001	11
Kalender	13
Desperado 4 zakt	14
Afsluiting zomer	15
Schaaknieuwsjes	18
Gent 2001	20
Clubleven	25
SF: puzzelen in de metro	26
De zet van Leuven (partijen)

Woordje van de redactie

De 50 die vooraan op het clubblad prijkt is niet de nieuwe prijs van DesperadoNieuws. Naar aanleiding van de invoering van de Euro hebben teveel winkeliers en café-uitbaters ervan geprofiteerd om hun prijzen vlug-vlug te verhogen. Niet zo Desperado. Dankzij Boni's tussenkomst op de AV zal het clubblad in het vervolg zelfs gratis uitgedeeld worden aan de leden die vrijdagavond langskomen.

50 is ook niet de leeftijd van de hoofdredacteur. Wel is dit het 50^ste nummer van het clubblad. Daarom wil ik even achterom kijken? Het eerste clubblad werd door Stefan gemaakt. Hij schreef alle teksten, plakte schaakfiguren op uitgeknipte borden om stellingen te illustreren, offerde een namiddag op in de fotokopiezaak om alles te kopiëren en moest dan nog eens alles uitrapen en samennieten. Niet te verwonderen dat Stefan een eerste keer een sabbatjaar nam. Bovendien kwamen de partiële examens eraan. Daarmee bestaat jaargang 1 van ons clubblad uit welgeteld één nummer, dat op 20 exemplaren verscheen en nu dus een echt collector's item is. Daarop werd Johan van Thielt hoofdredacteur. Hij bedacht de naam DesperadoNieuws en bracht vier nummers uit. Aan hem gaf ik mijn eerste bijdragen.

Toen trouwde Johan en verhuisde hij. Hij nam definitief afscheid van de Leuvense schaakwereld. Ondertussen was Stefan terug in de club en nam op vraag van Boni het clubblad weer op. Omdat er nog enkele artikels van mij in de schuif lagen, begon onze samenwerking. We bleven het blad DesperadoNieuws noemen, maar besloten om terug vanaf een beginnen te nummeren in een nieuwe eerste jaargang: 1993-1994.

Nog een jaar later werd Stefan penningmeester. Inderdaad, Stefan heeft heel wat functies in de club uitgevoerd. De meesten zullen hem herinneren als Jeugdleider die met het eerste Jeugdtornooi startte. Blijkbaar was Desperado tegen het cumuleren van verschillende functies, zodat ik dan maar verantwoordelijke publicaties werd. Stefan bleef artikels schrijven en de laatste jaren verzamelt Dries partijen voor het blad.

Omdat ik toch niet meeschaakte op het Open Tornooi, heb ik tijd om een extra boekje uit te brengen met tornooi-informatie. Later kwam er ook nog een bulletin bij, waarvoor de meeste partijen ingegeven worden door de scheidsrechters. Het samenrapen hiervan zorgt steevast voor enkele zenuwslopende momenten.

Nu we het informaticatijdperk zijn binnengestapt, kon een website natuurlijk niet ontbreken. Dit is een ander verhaal, waaraan vooral Stef Renkens, Bart Robeyns, Romain, Gunther en Koen Jans hebben meegewerkt. Sinds de laatste AV is Robrecht onze webmeester.

Frank
Desperadonieuws 50, p.4

Algemene Vergadering (14/09/2001)

Aanwezig

Johan, Bart, Kristien, Frank, Robrecht, Steff, Alex, Marc Weiler, Werner, Thomas, Wim, Bert, Marc Luts, Ronald, Ida, Boni, Albert, Dries (21u), Wilfried (21u15), Bart Van Praag (21u45), Patje (23u15)

Verontschuldigd: Koen Jans

Verslag: Frank

Verslag van de bestuurders

Zie het uitgedeelde document met de eindstand van de verschillende kampioenschappen, ledenlijst, financieel verslag, ...

Er zijn 42 eerste aansluitingen en 6 tweede aansluitingen

Er is 35.000,- frank in kas en 190.000,- frank op de tornooirekening

Het laatste jeugdtornooi bracht 15.000 frank op, het Open Tornooi kostte ons 55.000 frank

We betalen 20.000 frank aan Ons Huis. Hiervoor krijgen we de zalen tijdens de tornooien, op vrijdagavond en tijdens de interclubs

Johan kondigt aan dat Koen Jans na vanavond zijn bestuursfunctie neerlegt

Als ledenwerving ontvingen oud-leden een brief, verschenen enkele artikels in de Passe-Partout en stelde Koen een folder op.

Robrecht wordt aangeduid om de website te beheren

Op voorstel van Boni zal het clubblad gratis aan de leden die vrijdagavond langskomen, uitgedeeld worden

Johan dankt alle initiatiefnemers en helpers gedurende het jaar (bowling, BBQ, afsluiting interclub, zomertornooi, tornooien)

Interclub 2001-2002

5 ploegen zijn ingeschreven. In totaal zullen telkens 24 deelnemers moeten gevonden worden.

De 1/3de regel werd vorig jaar vervangen door voorrang wordt gegeven aan de spelers die vrijdags het meest meedoen

Lidgeld

Het lidgeld blijft 1.600 fr. zowel voor jongeren als volwassenen

Clubkampioenschap 2001-2002

Eerste deel bestaat uit 17 rondes, na 12de start de terugronde

nieuwe spelers worden volgens Elosterkte opgenomen in de paringen

Voorstel: het maximum verschil in Elo mag hoogstens 400 zijn. 9 tegen 1 onthouding 6 voor. Afgewezen

Hervorming

We willen het bestuur efficiënter maken en conflicten vermijden

Johan leest de lijst takenpakketten voor

Bart leest de stemmingsprocedure voor

Het voorstel zal in januari op een nieuwe AV van kracht worden. Dan zal ook het nieuwe bestuur verkozen worden. Het huidige bestuur blijft in functie tot dan. Aangenomen.

Amendementen:

Voorzitter rechtstreeks verkiezen. 8 voor 7 tegen 1 onthouding. Aangenomen
Minstens 18 jaar en een half jaar lid zijn om verkiesbaar te zijn. Aangenomen
Bestuursleden worden voor 2 jaar verkozen. Aangenomen

Varia

Bart geeft uitleg over het lesgeven en het begeleiden

Marc Weiler suggereert om de rangschikking van het clubkampioenschap, eerste deel, als scheidingspunten te gebruiken in het tweede, gesloten deel.

De Vrijpion stelt een match Vrijpion-Desperado voor. Bart gaat na hoe deze wedstrijd in de kalender kan ingepast worden. Boni merkt op dat de Vrijpion dit jaar naar Ons Huis moet komen.

Behouden we de huidige regel i.v.m. het rookverbod: 8 voor 7 tegen. Huidige regel wordt behouden

Albert: laten we de tenten (voor de BBQ) te huur aanbieden

Boni wijst op het gebrek aan discipline (opruimen, klaarzetten zaal, wanorde hobby, ...)

Boni stelt voor om iets speciaals te doen voor de leden en voor de medewerkers van het tornooi

Boni denkt dat we de ratingprijzen in het Open Tornooi kunnen afbouwen

Er wordt aangedrongen om vrijdagavond op tijd te beginnen.

Afsluiting Zomer

De mededeling op de agenda was misschien niet goed gekozen. Er was bijzonder weinig volk. Sommigen dachten dat het om blitz zou gaan, geruchten deden de ronde dat we zouden doorgeven. Wat er doorging was heel simpel: de afsluiting van het zomertornooi. Hetzelfde formaat als het zomertornooi, 30min pppp, al was het slechts 1 speeldag, dus 3 rondes. Het paringssysteem was een versnelde nattevingerparing van Robrecht, die een beetje op Zwitsers lijkt. Ik was zeer tevreden over dit tornooi, meer om mijn winst op Marc dan op de tornooizege, hoewel die natuurlijk ook tof is (geef toe, zoveel tornooien zijn er niet om te winnen!).

Ronde 1:
Weiler - Helsen          0-1
Taelemans - Delanoeije   ½-½
Jacques - Maes           0-1
Arnalsteen L - Luts      1-0
Fang - Arnalsteen S      1-0

Weiler, Marc - Helsen, Steff

1.c4 d5 2.cxd5 Pf6; Ik speel deze opening altijd tegen 1.c4; zwart kan de pion immers niet dekken. 3.e4; Oeps. e4 staat indirect gedekt door een schaakje op a4. Dan maar doen alsof het een gambiet is. 3...c6 4.dxc6 Pxc6 5.Pc3 e5; Zwart moet natuurlijk d2-d4 verhinderen. 6.Pf3 Lc5 7.Lb5 0-0 8.Lxc6 bxc6; Deze ruil is fout. Zwart had een beetje spel voor zijn pion, maar na deze ruil heeft hij zeker voldoende compensatie. De witveldige loper kan direct naar het mooie veld a6 om de koningsvleugel onder druk te zetten. Als wit nu niet rocheert, zal La6 dat voor enige tijd verhinderen, dus... 9.0-0 La6 10.Te1 Db6; Door te rocheren verliest wit echter zijn pion terug. 11.d4; Liever die dan f2. 11...Lxd4 12.Le3; Waarschijnlijk was pakken met het paard beter. Ik zou het paard gepend hebben tegen de dame, maar ik wist nog niet met welke toren. Door zijn zet moest ik er ook niet verder over nadenken. 12...Lxe3 13.Txe3; Na 13...Pg4 moet de toren weg, en blijft f2 hangen. 14.Pa4 is echter een vervelende tussenzet. Na 14...Pxe3 15.Pxb6 Pxc2 blijft de toren op a8 immers hangen. Zodoende: 13...Tad8;

Marc had de combinatie niet gezien en speelde 14.Dc2 en hogergenoemde combinatie ging wel (zie ook verder). Ik dacht dat andere zetten ook eenvoudig tot duidelijk voordeel voor zwart leidden. Ondertussen zie ik al niets meer op 14.Db3, en in de analyse kwam de variant 14.De1 Pg4 15.Pa4 Db5 16.Ta3; op het bord. Ik dacht dat de witte stelling nu bijna onhoudbaar zou zijn (wat doen al die stukken op de a-lijn?),maar iets concreet vinden bleek niet mogelijk. Zwart moet zelfs heel hard oppassen om niet in het nadeel te komen! Na de partijzet volgde: 14...Pg4 15.Pa4 Pxe3 16.fxe3; Na 16.Pxb6 komt wit een volle toren achter. 16...Dxe3 17.Kh1 Ld3 18.Dc3 Dxe4 19.Pc5 Dc4 20.Pe5 Dxc3 21.bxc3 en klaar is kees dacht ik. Materiaal voordeel, en aanvalskansen heeft wit ook niet meer, zonder dame. 21...Lf5; ...en de loper overheerst de paarden! 22.Pxc6; Oeps. De paarden zijn een serieze dreiging! 22...Tc8 gaat niet wegens een vork op e7, en er zit zowiezo een vork in tussen koning en loper. Die is slechts te dekken door 22...Ted8; maar dan sta ik wel heel passief. Nu, een stuk verliezen is niet zo erg, als je er de volgende zet een kunt terugwinnen! 22...Td6 23.Pd4; Na 23.Pe7 Kf8 24.Pxf5 komt natuurlijk een vork op de vijfde rij. Echter, wit had misschien de a-pion kunnen pakken. Dit zei Marc na de partij ook, zodat ik nog altijd geen reden ken om het niet te doen. 23...Td5 24.Pcb3 Te8 25.c4 Tde5 26.Kg1 a5 27.Pc6 Te1 28.Txe1 Txe1 29.Kf2 Te4 30.Kf3; Wederom weigert wit de a-pion. Die voelt zich natuurlijk verontwaardigd: hij zal die witspeler eens mores leren. De loper heeft al voldoende diensten bewezen, en is bereid zich op te offeren. 30...Txc4 31.Pe7 Kf8 32.Pxf5 a4 33.Pd2 Tc2 34.Pb1 Txa2 35.Pe3 a3 36.Pc4; Oei, nu gaat de a-pion toch verloren. Maar de toren is ook solidair: de pion moet wit maar de doodsteek geven. 36...Tf2+ 37.Kxf2 a2 38.Pe5 axb1D 39.Pf3 en hier gaf Marc op: 0-1. Het is altijd leuk om in een eindspel al je stukken te offeren, en dan te winnen.

Tweede ronde:
Helsen - Fang               1-0
Maes - Taelemans            0-1
Delanoeije - Vanhaverbeke   ½-½
Dubrulle A - Weiler         0-1
Luts - Jacques              0-1

In de tweede ronde was de partij van Patje tegen Johan het interessantste. Johan stond duidelijk beter (volgens de omstaanders zelfs gewonnen, maar Patje was het daar niet mee eens). Toen Johan ook minder dan vijf minuten op de klok had (Patje zat al langer in tijdnood), regende het plots zetten. Na de nodige fouten bleef er een eindspel over van T+L tegen T+g,h-pion. Johan (die had de toren) offerde zijn toren voor de loper, en zijn loper voor de zo ontstane f-pion. Had hij gewoon lopers geruild had hij waarschijnlijk alsnog gewonnen (of was hij zo bang van zijn tijd dat hij dan evt. zelfs zijn toren tegen de f-pion gegeven zou hebben?). De partij eindigde in een patpositie, het was hierbij onduidelijk of de spelers dit hadden zien aankomen (anders hadden ze toch zeker remise aangeboden?!).

Derde ronde:
Taelemans - Helsen          ½-½
Weiler - Maes               1-0
Jacques - Delanoeije        1-0
Fang - Vanhaverbeke         0-1
Luts - Dubrulle A           ½-½

Van de derde ronde kan ik eigenlijk niet veel zeggen. Na uitvoerig de stand bekeken te hebben, bleek dat ik met een remise ongedeeld eerste kon worden. Nu stelt dit tornooi niet veel voor, maar ik herhaal de vraag, hoe vaak krijg je de kans om een tornooi te winnen? Ik stelde dus na 8 zetten remise voor aan Werner, en die aanvaardde. Ik dacht niet dat hij het zou doen (immers, als hij won, won hij het tornooi), het was eerder een psychologisch remise-aanbod. Hij aanvaardde echter wel, en zo kwamen we dus al na 3 minuten aan de toog terecht. Ik ga u nog de eindstand meegeven:

 1. Helsen, Steff             2½/3
 2. Weiler, Marc
    Taelemans, Werner
    Jacques, Robrecht         2/3
 5. Vanhaverbeke, Johan       1½/2
 6. Arnalsteen, Luk           1/1
 7. Delanoeije, Patrick
    Maes, Louis
    Fang                      1/3
10. Dubrulle, Alexander       ½/2
11. Luts, Marc                ½/3
12. Arnalsteen, Sven          0/1

In de gesprekken aan de toog kwamen nog interessante dingen naar boven, en aangezien ik een artikel schrijf over de avond, dacht ik die er ook in te zetten. Hiervoor werd echter geen toestemming gegeven.

Steff
Desperadonieuws 50, p.15

Gent 2001

Hallo waarde schaakcollega's,

Zoals ieder jaar toog er een stevige Desperado-delegatie naar de Gentse kazerne, om aan het oergezellige tornooi aldaar deel te nemen. Oergezellig, want niet alleen is het tornooi heel goed georganiseerd, ook treft men er altijd vele oude bekenden en, niet te vergeten, zijn er DE GENTSE FEESTEN.

Deze zelfde feesten hebben al menige schaker tot een smadelijke nederlaag gevoerd, en zelfs (o schande) tot een vroege aftocht. Maar hierover later meer.

De Leuvense delegatie bestond uit de heren Serge Vanderwaeren, Jan Van Mechelen, Koenn Heynen, Koen Jans, Victor Yudin, Patje Delanoeije, Bart Robeyns en de dame Kristien Van Vooren.

Maar bij het nakijken van de tornooikalender viel onmiddellijk op dat het Belgisch kampioenschap en Gent overlapten. Hoe is dit mogelijk??? Gent gaat al sinds mensenheugenis door tijdens de Gentse feesten en is een van de toonaangevende tornooien. Is het nu echt zo moeilijk een andere datum te vinden voor het BK??

De organisatoren van het BK heb ik niet gesproken, maar het is duidelijk dat er iets zeer stevig misgelopen is bij de toewijzing op de kalender. De echte schaakbeestjes konden het natuurlijk niet laten en speelden beiden mee. Te dien einde moesten ze wel twee byes slikken en zich de eerste twee dagen heen en weer reppen tussen Charleroi en Gent. In dit geval verkeerden o.a. Serge, Jan en Marc Dutreeuw.

Alleen Serge slaagde erin op zijn niveau te spelen. Voor zowel Jan als Marc bleek het programma wat te zwaar. Niet dat ze zo slecht speelden, maar de overgang van een gesloten naar een open tornooi werd door beiden slecht verteerd.

Vorig jaar was ik slechts in de derde ronde ingesprongen en haalde nog een redelijk resultaat, maar dit jaar kon ik er eens echt voor gaan zitten. De formule is ook leuk : 2 uur KO, en dus zonder ELO-belang.

Voor mezelf had ik vastgesteld dat ik er in elke parij zwaar tegenaan zou gaan. Voor geldprijzen kwam ik toch niet in aanmerking, en ELO's stonden, zoals gezegd, ook niet op het spel.

In de eerste ronde van een open treffen de hogergeklasseerde spelers altijd de lager geklasseerden en meestal is het dan ook vlug beklonken. Een verschil van 400-500 elopunten is natuurlijk niet niks. Maar altijd zijn er de verrassingen.

Mijn eed getrouw vloog ik er als een wildeman op los en bleef de vijand pionnen voorschotelen tot hij eindelijk toehapte. De man verdedigde echter secuur en ik zag mij gedwongen zowat alle stukken te ruilen en te vluchten in een toreneindspel dat gelukkig volledig remise stond, ondanks mijn minuspion.

Mijn agressieve aanpak had echter massa's tijd gekost aan mijn tegenstander en zijn vlag stond op vallen. Zijn remisevoorstel kon met goed fatsoen ook niet geweigerd worden. Bovendien moet men in de proloog ook weer niet onmiddellijk de gele trui ambieren. Het is in de eerste ronden namelijk van belang de spits door anderen te laten afbijten en in het peloton rustig zijn tijd te beiden tot de zware etappes, waar men de vroege starters, ondertussen uitgeput van de strijd, kan oppikken.

En inderdaad, in de tweede ronde kreeg ik dus iemand tegen die ook remise had gespeeld. Bij zijn aantrede aan het bord voelde ik onmiddellijk waarom. De man zag er, met zijn lange witte baard, uit als een gepensioneerd scheutist. Uit zijn ogen sprak bovendien een zachtheid, slechts te bereiken door jarenlang contact met de nobele wilden uit de binnenlanden van Nieuw Guinea of daaromtrent. Deze man moest een positioneel speler zijn, die zijn tegenstander overspeeld had, maar niet het hart had voor het volle punt te spelen, puur uit liefde voor de schakende medemens.

Bij mij was hij natuurlijk aan het verkeerde adres. Ik nam mij voor hem tactisch het vuur aan de schenen te leggen en hem een scherp spel op te dringen. De brave borst zou niet weten wat hem geraakt had. In plaats van de rustige rondrit over de Gentse binnenwateren, die hij zich nu ongetwijfeld voorstelde, zou het er heel wat wilder aan toe gaan.

In de opening kreeg ik snel een pion toegeworpen, die ik er zonder veel nadenken afsloeg. De volgende zet echter, gaf hij nog een pion, gevolgd door een stuk, en plotseling stond ik onder levensgevaarlijke aanval. Inderdaad was het rustige tochtje over de reien ontaard in een wilde rafting over een bergrivier. Alleen, mijn oponent stond aan het roer en in zijn navigatiekunde had ik in het geheel geen vertrouwen...

Maar, ondertussen was het duidelijk dat mijn tegenstander op een stam koppensnellers gestuit was daar in de binnenlanden.

Ten allen prijze moest zijn aanvalslust gesmoord worden. Ik offerde dus het materiaal maar terug voor een iets betere stelling. Ik was toen al in het volste vertrouwen dat hij toch nog verder zou offeren. En inderdaad, de aard van het beestje verloochende zich niet. Bij elke zet poogde hij materiaal te geven, maar ik hield stug stand. Zijn zevende poging tot offer was een fout en ik stond gewonnen. Nog even op de volgende offers letten en ja hoor, de buit was binnen. Toen ik het laatste stuk afruilde dat nog kon geofferd worden gaf hij op.

In de derde ronde moest ik mijn tegenstander uitroken. Hij stelde zich kleinzielig op en weigerde met zijn stukken achter zijn pionnen vandaan te komen. Wederom was ik in groot tijdsvoordeel, maar mijn tegenstander bleef Ted1 en terugspelen. Toen ik deze zet voor de zoveelste maal aanschouwde was ik het beu en deed a tempo een zet. De hoofdarbiter (Bils off all people) stond naast mijn bordje en had natuurlijk geen pardon. Mijn tegenstander kreeg 2 minuten bij z'n 30 sec erbij. Na lang nadenken offerde ik dan maar twee pionnen en slaagde erin hem mat te zetten, enigszins geholpen door zijn tijdnood.

De vierde ronde was weer een uitrook partij.

In de vijfde ronde kwam het serieuzere werk. Voor deze ronde troffen wij Koen Jans aan in de bar, waar hij uitgebreid lag te slapen. De hele Leuvense delegatie trachtte hem te wekken, maar het mocht niet baten. Een aantal jaren terug had hij ook maar 4 ronden gehaald, maar toen stond hij op het belachelijk totaal van 0.5/4 en had hij de grootste knoeiers van het tornooi al allemaal ontmoet. Op dat ogenblik kon men inderdaad spreken van een ramp, maar nu had hij 2.5/4 en al een IM tegengekomen. Rond een uur of 3 wankelde hij naar huis, zonder achter zijn bordje te zijn verschenen.

In deze ronde stond voor mij de eerste bergetappe op het programma. Een FM van 2320.

Die ging ik het leven eens even moeilijk maken. In de Pirc speelde ik een variant die uitnodigde tot het aannemen van een dame-offer. Deze variant weigerde hij, en ook de volgende offers bleken niet aan hem besteed. Gaandeweg echter, zette het kunnen van de meester zich door en kwam hij beter te staan. Om mijn stelling recht te breien, moest ik nog een zet kunnen doen. Onmiddellijk ging dat niet wegens tussenschaak, dus de koning even opzij. Dat was de verkeerde plaats, want toen ik op de volgende zet toch nog de thema zet speelde, had hij een andere tussenzet, met al even dramatische gevolgen.

De eerste nul was binnen, maar met 3.5/5 was ik niet ontevreden.

In de zesde partij was ik zo kapot dat ik remise voorstelde na 11 zetten.

Hoe was het ondertussen de anderen vergaan, zal U vragen.

Welnu, Koen Jans verscheen ook die ronde niet op het appèl en was dus uit het tornooi gezet.

Patje was aan een bar slecht tornooi bezig, en Kristien speelde goed, maar had in de eerste ronden wat pech met de lotingen.

En wat te denken van Bart.

In de ondertussen beroemde zesde ronde had hij zijn tegenstander in een Wolgagambiet VOLLEDIG overspeeld. In zijn beste stijl werd de man volgens alle regels van de kunst ingesnoerd en de winst was nog slechts een kwestie van tijd. Bart won al onmiddellijk zijn pion terug en er stonden er nog vele op de nominatie. Uit pure wanhoop gaf de man maar een stuk, maar Bart had nog verder gezien en veroverde een toren. Hierop besloot ik naar de bar te verhuizen en Bart later te feliciteren met zijn schitterende spel.

Maar wat er toen gebeurde tart alle beschrijving. Bart slaagde erin om in één zet een toren en een stuk weg te blunderen. Niet alleen weigerde hij een ongedekt stuk te nemen met een toren die aangevallen stond, maar ook zette hij een paard in, en dat niet alleen, hij zette het ook nog zo in (Pf2xh3), dat het nooit meer weg kon en de volgende zet geslagen zou worden, na het nemen van de toren. Men moet dat zien om het te geloven. Later in de auto leidde dit tot diepgaande theoretische beschouwingen over de slechtst mogelijke zet. Mat in 1 toelaten, dames weggeven enzo is allemaal niet best natuurlijk, maar zoiets??? Hiervoor waren er gewoonweg niet genoeg vraagtekens.

Per slot van rekening zijn er verschillende manieren om de dame weg te geven of mat in een toe te laten, maar met deze zet was het veel dwingender slecht. Dit was letterlijk de enige zet dachten we eerst die een gewonnen stelling in een verloren kon veranderen. Helaas vond Bart in de auto nog een andere zet die ook nog verloor (Pf2-h1) en dus even slecht was, aldus een poging tot perfectie in een abject genre fnuikend.

Om aan te geven hoe goed zijn stelling was, weze opgemerkt dat hij er later in slaagde de parij nog remise te houden, wat zeker de prijs van de slechtste partij had verdiend, mocht die bestaan hebben.

Ook Patje speelde hier een merkwaardige partij. In een poging zijn tegenstander op dwaalwegen te brengen, besloot hij hangende pionnen in een bekende variant tegemoet te treden met een lange rochade aan de andere kant, hierbij een volstrekt nieuw theoretisch hoofdstuk openend (misschien in navolging van Bart).

In plaats van twee torens tegenover de hangende pionnen, bekend uit miljoenen partijen, had hij een toren en de koning tegenover de hangende pionnen, vanaf nu dus bekend uit één partij. Zijn tegenstander had geen weet van dit curieze nieuwe concept en overspeelde hem volledig. Gelukkig voor de Leuvense kolonie kon onze voorvechter het nog recht breien, maar het idee is alleen bruikbaar in cilinderschaak, waar het na de zetten Kc1-Kb1 -Ka1-Kh1 (wat mag in deze vorm van schaken; en zeer sterk is nu, de koning gaat nl. weg uit de bedreigde zone en maakt ruimte voor torens op de d en c-lijn) slechts tot verlies van een tempi of zes leidt en misschien een tegenstander nog in verwarring brengt.

Patje zou in de laatste ronden, moreel gesterkt door de gebeurtenissen tijdens deze partij, nog een sterke comeback maken en op 5.5 eindigen.

In de zevende ronde veegde ik mijn tegenstander middels offers in 21 zetten. Net evenveel zetten als in de 8ste ronde, behalve dan dat ik daar verloor wegens gebrek aan positioneel, openingstheoretisch en tactisch inzicht.

In de laatste ronde speelde mijn tegenstander Jaenisch, geheel onkundig van het feit dat Chris Van Hul dat vele malen tegen mij speelde en ook meestal roemloos ten onder ging. Eerst won ik een pion, daarna een tweede en vervolgens ging ik er nog een derde winnen. Mijn tegenstander bleef maar verder tracteren (ook aan de bar overigens) en offerde er nog een stuk bovenop. De overgebleven stelling was zo mooi dat ik mijzelf er maar node toe kon overhalen er een spat aan te veranderen, maar uiteindelijk zag ook hij in dat het kwaad kersen eten was met een achterstand van dame en loper tegen een eenzame vrijpion die nog 6 zetten moest doen voor-aleer de glorie wenkte.

Zes op negen dus een lekker tornooi. Serge had alles ondertussen gewonnen (overigens niet zonder problemen) en speelde in de laatse ronde snel remise met Wim Maes voor een geldprijs, 7.5/9 dus. Jan Van Mechelen sloot een ongeslagen tornooi af met een goede winst en eindigde op 6.5/9. Bart gaf de laatste ronde van te voren forfait wegens Gentse feesten (zeer correct, laatste ronden kunnen een tornooi maken of breken en een forfait mag daar niet gegeven worden) en Kristien won nog een geldprijs om een goed tornooi af te sluiten.

Victor verloor en was niet tevreden over zijn tornooi. Patje scoorde in de laatste 4 ronden 3.5 van zijn 5.5 punten en eindigde nog onder de mensen, maar zal moeilijk kunnen beweren dat het een sterk tornooi was.

Volgend jaar zullen we zeker terug van de partij zijn, en ik maak mij sterk dat de rest van de groep die er nu was, dit ook denkt.

Het was, mocht U dat nog niet begrepen hebben, zeer gezellig.

Koen Heynen
DesperadoNieuws 50, p.20

Laatste wijziging: 10-02-2002

Mail de webmaster