|
23-07-2002 Deze site is verplaatst naar desperado.freezope.org. U kunt best turn.to/desperado bookmarken omdat dat adres nooit zal veranderen! |
Opmerkingen? Fouten? Contacteer de webmaster
Schaakklub Desperado Leuven vzw
Desperado stelt zich voor
1989 viel het Leuvense schaakwereldje uiteen. Reeds meerdere jaren bestond de Lustige Vrijpion. Naast de Vrijpion, kende Leuven ook nog de Schakul, de club van de KUL, maar niet-studenten en al wie niet aan de universiteit studeerde of werkte, waren aangewezen op de Lustige Vrijpion. In september van dat jaar scheurden acht dissidenten zich los van de Vrijpion om hun eigen schaakclub op te richten.
De nieuwe club kwam bijeen op vrijdagavond in de Thierbraü. Jacques De Crock werd de eerste voorzitter. Verder zaten o.a. Armand Michoel en Boni Vandermeulen in het bestuur. Het kind moest een naam hebben en na lang nachtelijk beraad kozen de vrijbuiters voor "Desperado Leuven", voluit "De Leuvense Schaakdesperado's" en kortweg "LSD".
Onze naam is dan ook vlug gemaakt en al wie in ons land schaakt, tot in Eupen toe, weet dat er in het Leuvense twee clubs bestaan: één serieuze club, met topspelers als Serge Vanderwaeren en Pieter Claesen en een club rond Boni, waar er naar het schijnt tot zaterdagsmorgens 6 uur "geschaakt" wordt en waarvan we de Elo's met de mantel der liefde zullen bedekken.
Onmiddellijk treden de eerste nieuwe leden toe. Onder hen ook Walter Wilms. Tijdens het eerste clubkampioenschap weet Peter Beckers hem nog van de titel te houden, maar het daaropvolgende clubkampioenschap levert de eerste titel op voor Walter. Later zullen er nog veel volgen. Een jaar later, in 1990, neemt de club zijn intrek in zaal "Ons Huis". Boni Vandermeulen wordt de nieuwe voorzitter en onder zijn impuls stijgt de eerste ploeg naar de vierde afdeling van het nationaal interclubkampioenschap.
Gedurende de vijf daaropvolgende jaren blijven er jammer genoeg enkele spelers van het eerste uur weg. Op de Algemene Vergadering wordt dit elk jaar weer opnieuw betreurd. Maar, blijkbaar behoort dit bij het leven van een club. Gelukkig duiken er na elke ronde ook weer nieuwe gezichten op. Al bij al brengt dit een langzame, maar gestaagde groei met zich mee, en de bende van acht spelers groeit langzaam maar zeker uit tot een club met 50 leden.
Spijtig genoeg doen nog te weinig vrouwen en jeugdspelers mee. Zoals alle schaakclubs kost het ook Desperado moeite om dames of jeugdspelers aan te trekken. Af en toe overhaalt iemand zijn lief, vrouw of dochter om mee te komen, maar ze blijven in de minderheid zodat een volwaardige vrouwenploeg zit er dan niet in.
In November 1994 wordt aangeknoopt met een oude traditie. Van 1988 was het geleden dat er nog een schaaktornooi in het Leuvense was ingericht. Toen lag de organisatie nog in handen van de Lustige Vrijpion. Naar aanleiding van het Lustrum van Desperado lanceerde voorzitter Boni Vandermeulen het plan om opnieuw een tornooi te houden. Met 92 deelnemers werd dit meteen een groot succes.
Ook 1995 wordt een sterk jaar voor de Desperado's. Dat jaar slaagt de eerste ploeg erin van de vierde naar de derde klasse te promoveren. Geert Verbeek en Koen Jans, met meer dan 2000 Elopunten, versterken onze rangen. We hebben dan ook geen moeite om de titel van Kampioen van Vlaams-Brabant te verlengen. Het daaropvolgende jaar promoveert de eerste ploeg opnieuw. Ondertussen is Desperado Leuven in tweede klasse beland.
In 1997 heroveren we de titel Kampioen van Vlaams-Brabant, die we in 1996 verloren hadden aan de Lustige Vrijpion. Onder impuls van Stefan Roosen wordt er dat jaar met een heuse jeugdwerking gestart met als gevolg dat het aantal jeugdspelers is korte tijd groeit van 4 naar 25. Ook neemt er een ploeg bestaande uit jeugdspelers deel aan de nationale interclubcompetitie. Administratief verandert er het één en ander. Om praktische redenen besloten we een vzw op te richten.
1998 is het jaar van de jeugd. Saroja Jacobs wordt in Oostende Belgisch kampioene bij de meisjes tot 12 jaar en Charlotte Maggen wordt er vice-kampioene in de reeks tot 10 jaar. Deze prestatie levert hen een unieke ervaring op: deelname aan het wereldkampioenschap in Oropesa del Mar, Spanje. In hetzelfde jaar wordt onze club ook Kampioen van Vlaanderen in de nationale jeugdinterclubs tot 12 jaar. In de national interclubs slaagt de tweede ploeg, onder impuls van Marc Weiler, er eindelijk in aansluiting te vinden bij de eerste ploeg door naar derde afdeling te stijgen.
Anno 1999 tellen we niet minder dan 80 spelers in de club. In het tussenseizoen kwamen Serge Vanderwaeren en Eddy Van Espen onze eerste ploeg versterken. Hierdoor had de eerste ploeg geen probleem om in tweede klasse te blijven; promotie zat er echter niet in.
En dan slaat het noodlot toe: we verliezen enkele sterkhouders van de eerste ploeg in 2000. Serge vertrekt terug naar Dworp, Luuk Van Kooten vertrekt na z'n studie terug naar Nederland en Johan Borst overlijdt. De eerste ploeg heeft het in tweede afdeling moeilijk en mede daardoor ook de andere ploegen: Desperado 2 tot 4 zakken een afdeling lager. Door het vertrek van Stefan Roosen wordt ook de jeugdwerking afgebouwd...
In 2001 staan we terug met onze voeten op de grond. De subtop werd versterkt zodat we er in de Interclubs terug een leuk jaar van kunnen maken. Er wordt ook gestart met lessen voor de 'gewone' en beginnende schaker (< 1600 ELO). In vierde afdeling zullen die nu plezierig kunnen meeschaken en in het klubkampioenschap af een toe een 'grote vis' verslaan.
Elke vrijdag, vanaf 20.00u, is iedereen die wenst te schaken, welkom in zaal "Ons Huis". Kom gerust eens langs, en wie weet word je ook een deel van de Desperado historie.