Beeld-Info




beeldarchief

Alfredo Binda Eind 1924 introduceerde de ploeg Legnano een jonge renner uit Lombardië.Hij was uitermate sterk en het verschil met de andere renners was groot, een klasse apart,en dat voor iemand die eerder een simpele metselaar was.
Hij heeft 3 wereldkampioenschappen gewonnen en zoals Girardengo, is hij er nooit in geslaagd om de Tour de France te winnen, de enige wedstrijd die ontbreekt bij deze legendarisch kampioen.Ook won hij de Giro 3 keer na elkaar.
Rik 1 Van 43 tot 59 was hij één van de allerbeste wegrenners ter wereld ! In die periode werd hij 3x wereldkampioen, 3x kampioen van België op de weg, won hij Milaan-San Remo, 2x de Ronde van Vlaanderen, 2x Parijs-Roubaix, 1x Parijs-Brussel, 2x de Waalse Pijl. Hij staat terecht gerangschikt bij de allergrootste wegrenners aller tijden. Enkel als klimmer was hij beperkt, maar hij trok zijn plan als het moest. Als pistier ( dat deed hij om ook in de winter groot geld te verdienen ) was hij misschien wel de beste "ooit". Hij kon alles: sprinten, achtervolgen, zesdaagsen, ploegkoersen, omnium etc. Dat hield hij vol tot '66 !
Eddy Merckx Elf grote ronden gewonnen, vier wereldtitels behaald, in 32 klassiekers gezegevierd, een werelduurrecord gevestigd, 133 etappes gewonnen in diverse ronden, in totaal 445 zeges behaald als prof.Zijn erelijst is uniek en nimmer overtroffen. Hij tilde het kleine België naar het niveau van een grote sportnatie. Drie keer werd hij gekozen als de sportman van de wereld. Hij was ook wielrenner van de eeuw. Baron Merckx door Jacques Goddet "le Géant" en de "Kannibaal" genoemd en in alle disciplines onstuitbaar
Fiorenzo Magni Fiorenzo Magni werd door zijn temperament de 'Leeuw van Vlaanderen' genoemd, niet enkel omdat hij drie opeenvolgende successen boekte in de moeilijkse Vlaamse klassiekers, maar omdat hij dat bijna alleen deed met zijn agressiviteit en zijn moed. Hij was een heel bekwaam renner, een goede finisher. Hij slaagde erin om de 'derde man' te zijn tussen de grote kampioenen Coppi en Bartali.In zijn carrière heeft hij 109 successen behaald. na zijn carrière werd hij sportdirecteur van de nationale ploeg en is momenteel voorzitter van de Wielermuseium in Madonna del Ghisallo.
Gino Bartali Na twee overwinningen in de Ronde van Italië startte Gino Bartali in 1937 bij zijn debuut in de Tour de France, als favoriet voor de eindzege. In de jaren vlak voor de Tweede Wereldoorlog was de begenadigde klimmer in het hooggebergte een klasse apart.
In 1950 leek Bartali op weg naar zijn derde Tourzege. Hij won de etappe in Saint-Gaudens, waar zijn landgenoot Fiorenzo Magni de gele trui veroverde. Tijdens de beklimming van de Aspin in de Pyreneeën deden zich echter ernstige incidenten voor. Supporters bedreigden de Italianen. Bartali kondigde na de huldiging in Saint-Gaudens aan, dat beide Italiaanse ploegen de Tour zouden verlaten. Dat gebeurde ook. Vier jaar later kwam het einde van Bartali's loopbaan. Twintig jaar had hij als professional gefietst en in zijn veertigste levensjaar werd zijn afscheid bespoedigd door een ernstig verkeersongeluk in Noord-Italië.
Karel van Wijnendaele Karel Steyaert werd geboren op 16 november 1882 in Wijnendale, als vijfde in een gezin van 15 kinderen. Op 14-jarige leeftijd moest hij gaan werken en van 1902 tot 1906 probeerde hij het ook even als renner. Naast wielrennen had hij nog een grote liefde, schrijven.De sportjournalistiek zou zijn leven worden. Op 1 januari 1913 kreeg Karel het hoofdopstellerschap aangeboden. Hij nam dit aanbod aan en kreeg de volmacht om voortaan alle sportzaken te regelen. Hij bleef niet bij de pakken zitten en richtte op zondag 25 mei 1913 een grote wielerwedstrijd in, de Ronde van Vlaanderen.De Ronde werd een monument dat via de opname in de Superprestige en later in de Wereldbeker stelselmatig aan belang won.Van Wijnendaele stierf op 20 december 1961 te Deinze op 79-jarige leeftijd. Hij had die zomer nog de Ronde van Frankrijk gevolgd.
Lapize in de Tour van 1910 Hij startte zijn profloopbaan in 1909 met een zege in Parijs-Roubaix en hij won ook de twee volgende edities van deze "helletocht". Jarenlang heeft dit record van Lapize stand gehouden. Lapize won ook Parijs-Brussel drie keer achtereen en hij werd tevens drie keer Frans wegkampioen. Lapize was de beste en zeker ook de slimste renner uit de eerste vooroorlogse periode. Hij deed geen trap teveel en werd daarom nogal eens voor wieltjeszuiger versleten. Zijn zege in de Tour de France van 1910 bewees echter het tegendeel. In deze Tour moesten de renners voor het eerst de Pyreneeën beklimmen. De Eerste Wereldoorlog brak de loopbaan van Lapize abrupt af. Hij kwam op 14 juli 1917 tijdens een luchtgevecht boven Pont-à-Mousson om het leven.
Bottecchia op Col d'Aubisque Zijn ouders waren doodarme mensen en Ottavio moest daarom al vroeg gaan werken in de bouw. Tijdens de Eerste Wereldoorlog streed hij drie jaar aan het front. Als krijgsgevangene slaagde hij erin om te vluchten en na de oorlog ging hij het als wielrenner proberen. Binnen twee jaar was hij prof. Bottecchia is op tragische wijze aan zijn einde gekomen. Tijdens zijn training plukte Ottavio een tros druiven, maar de eigenaar betrapte hem op heterdaad en slingerde een scherpe puntige steen die hem op zijn hoofd trof. Enkele voorbijgangers vonden hem enige uren later en ij werd snel naar het ziekenhuis gebracht, waar men een schedelboring deed, maar het mocht niet meer baten.
Felicien Vervaecke Won in totaal 8 ritten in de Ronde van Frankrijk, werd ook in 1934 derde in het eindklassement van de Giro. Felivien was een goede klimmer want hij won als eerste Belg de eindoverwinning in het bergklassement van de Tour de France in 1935, dat herhaalde hij in 1937.
Cruypelandt anno 1923 Hij won ondermeer vier ritten in de Ronde van Frankrijk, 2x Parijs-Roubaix, Parijs-Tours en werd Frans kampioen in 1914. Energievol renner sterk en snel in de spurt. Zijn carrière werd bezoedeld door een aantal vervolgingen die leiden tot het definitief intrekken van zijn vergunning. In zijn laatste levensjaren werden ook nog zijn beide benen geamputeerd.
Zesdaagse van Brussel De eerste officiële zesdaagse werd gehouden op 4 december 1899 in het Madison Square Garden in New York New York . Dit betrof een wedstrijd voor Koppels (team van twee personen; De steden waar in de loop van deze Periode meer dan 40 zesdaagsen werden gereden zijn: Berlijn , Dortmund , Gent , Antwerpen , Brussel , Kopenhagen , Keulen , Chicago , Zürich , Parijs en Bremen . In vele steden, waar vroeger een zesdaagse werd verreden maar die door gebrek aan animo was beëindigd, denkt men nu weer aan het herstarten van de traditie.
Van Looy, Fore en Verbeeck Rik Van Looy omringde zich met een ijzersterke ploeg, de "Rode Garde". In het voorjaar bouwde hij tradioneel zijn conditie op langs het Gardameer. Liefst 100 etappes in tal van ronden won Rik Van looy tijdens zijn ruim 17 jarige carrière. En hij zegevierde in alle klassiekers, dit gaf aan dat hij veelzijdig was. Hij fietste voor Guerra,Flandria, Solo Superia,Willem II en vooral Faema. Twee keer werd hij wereldkampioen.
Lucien Buysse Lucien Buysse was het prototype van een Flandrien, die wilskracht koppelde aan enorm veel moed en doorzettingsvermogen. Lucien was de zestien al gepasseerd toen hij voor het eerst op een gewone fiets reed. Met tien overwinningen debuteerde Buysse in 1910 bij de nieuwelingen In 1914 werd hij beroepsrenner maar de Eerste Wereldoorlog gooide roet in het eten. Buysse reed in 1914 al zijn eerste Tour maar hij bereikte de finish niet. Vanaf 1923 speelde Lucien echter een hoofdrol en won dat jaar in de rit van Perpignan naar Toulon en werd achtste in de eindstand. In 1924 eindigde Buysse op de derde plaats.Het volgende jaar won hij twee ritten maar liet de eindzege, aan zijn ploegmakker, de Italiaan Bottechia. In 1926 was het wel raak. Buysse won uiteindelijk de Tour met een voorsprong van anderhalf uur op Nicolas Frantz.
Maurice Garin De in Italië geboren Fransman schreef geschiedenis door de eerste Tourwinnaar te worden. In de eerste Tour van 1903 liet Garin de concurrentie ver achter zich. Met zowat drie uur voorsprong op de nummer twee, kwam de kleine Fransman in Parijs aan. Deze prestatie herhaalde hij in 1904. Vier maanden later werd deze Tourwinst hem afgenomen. Samen met drie andere renners werd hij beschuldigd van een waslijst onregelmatigheden. Dat is hij altijd blijven ontkennen.Garin was door dit voorval zo zwaar beledigd, dat hij lange tijd weigerde aan wedstrijden deel te nemen. Hij trok zich na zijn wielercarrière terug in zijn garage te Lens De "kleine schoorsteenveger", zoals zijn bijnaam was, bracht trouwens veel klassiekers op zijn naam, zoals Parijs-Roubaix in 1897 en 1898, Parijs-Brest-Parijs in1901 en Bordeaux-Parijs in 1902.
Henri Desgrange Hij was in 1903 de stichter van de Tour de France.Desgrange was zelf een respectabel renner geweest, die op 11 mei 1893 nog het eerste werelduurrecord had gevestigd. In 1900 werd hij hoofdredacteur van de nieuwe sportkrant l'Auto (sinds 1946 L'Equipe geheten). Deze krant nam het initiatief voor de Tour de France en daarmee werd de oplage van de sportkrant in één klap verdubbeld. Henri Desgrange werd een autoriteit op sportgebied en maakte van de Tour de France het grootste jaarlijkse sportevenement ter wereld. Op 16 augustus 1940 is hij in Beauvallon op 75-jarige leeftijd overleden.
Fausto Coppi Fausto Coppi is ongetwijfeld één van de meest bewonderde wielrenners uit de wielergeschiedenis geweest. Nu spreekt men nog steeds met veel ontzag en respect over deze Italiaanse grootmeester, die een zeer indrukwekkende erelijst bijeen fietste. De magere, bleke en slungelachtige Coppi leek helemaal niet op een groot wielerkampioen.Coppi leverde prestaties, die wonderbaarlijk schenen en die hem onvergelijkbaar maakte met zijn generatie-genoten. Zijn geheim was de ver doorgevoerde training, die alleen maar vol te houden was door een sterk renner Op 2 januari 1960 overleed Fausto Coppi aan de gevolgen van malaria, die hij had opgelopen tijdens een reis door Afrika.
Sylvére Maes Silvère Maes werd geboren in Zevekote op 27 augustus 1909. Zijn bijnaam was Lepe Peer omdat hij slim reed. In zijn debuutjaar won hij Parijs-Roubaix en de voorloper van het wereldkampioenschap veldrijden. Hij won twee maal de Ronde van Frankrijk (in 1936 en 1939 (daarna was het wachten tot Eddy Merckx als volgende Belg in 1969 de Ronde van Frankrijk won)) en eindigde enkele malen hoog in het bergklassement van die Ronde. Hij won de bolletjestrui in 1939. Tussen 1949 en 1957 was Maes ploegleider van de Belgische ploeg in de Tour.
Fred De Bruyne Alfred De Bruyne geboren te Berlare op 21 oktober 1930.In 1947 werd Fred wielrenner. Hij won drie keer Luik-Bastenaken-Luik en ook nog belangrijke klassiekers, zoals Milaan-San Remo, Parijs-Nice en Parijs-Roubaix. Van 1956 tot en met 1958 werd hij eerste in de Challenge Desgrange-Colombo, de voorloper van de Super Prestige, het regelmatigheidsklassement van het wielerseizoen. Na een zwaar verkeersongeval beëindigde hij zijn wielerloopbaan. Hij werd sportjournalist bij de BRT-televisie van 1961 tot 1977. Zijn reportages werden erg gewaardeerd in Vlaanderen, en lange tijd was hij de belangrijkste wielerreporter op het scherm. Vanaf 1978 werd hij ploegleider bij verschillende wielerploegen.De laatste jaren van zijn leven woonde De Bruyne in de Franse Provence.Hij publiceerde 4 boeken met biografieën van wielrenners en een boek met zijn memoires.
Firmin Lambot De Waal Firmin Lambot, geboren op 14 maart 1886 in Florennes, is een fameus klimmer geweest. Hij reed tienmaal de Tour de France en hij ging er prat op, dat hij in die jaren nooit van de fiets was gestapt.Dat was in die tijd zeker bijzonder, want de wegen op de bergen waren toen nog echte geitepaadjes, waar je amper kon passeren. Lambot was dus een typische ronderenner en hij speelde in de klassieke wegwedstrijden nooit een hoofdrol.In 1911 reed Lambot voor het eerst de Tour en zijn elfde plaats in het eindklassement viel niet tegen. Voor de oorlog werd hij nog 18e, 4e en 8e en won hij twee etappes. Na de oorlog kwam hij nog veel beter voor de dag. In 1919 won hij de Tour,Ook in 1922 leek het of de zege Lambot in de schoot werd geworpen, toen Hector Heusghem een uur straftijd kreeg en Lambot voor de tweede keer de Tour won.Lambot verhuisde later naar Antwerpen, waar hij jarenlang een rijwielzaak exploiteerde. Op 19 januari 1964 overleed de tweevoudige Tourwinnaar in Borgerhout.
Phillippe Thys Philippe Thys was de eerste renner in de historie, die driemaal de Tour de France op zijn naam wist te brengen.In 1912 werd Thys prof en hij debuteerde meteen in de Tour de France. Met een zesde plaats diende hij zich al aan als een toekomstig rondewinnaar. In 1913 maakte hij die belofte reeds waar door verrassend de Tour te winnen. De basis voor die eindzege legde Thys in de Pyreneeënrit Bayonne-Luchon, die hij met bijna achttien minuten voorsprong wist te winnen.Het volgende jaar deed hij het nog eens over. Hij klasseerde zich bijna in alle ritten onder de eerste vijf,in het Parc des Princes, werd hij voor de tweede maal als eindwinnaar gehuldigd.werd gehuldigd.In 1920 verscheen hij opnieuw aan de start. Hij won de eerste rit, veroverde de gele trui en stond dat kostbare kleinood niet meer af. Hij koerste tot in 1927 en ging vervolgens in Brussel zaken doen, waar hij op 16 januari 1971 aan een leveraandoening is overleden.