Een verlengd weekendje fietsen in Friesland

Dag 1 (Herman)

Er is zon en je wil wat.

Gelukkig brengt Belgian Biking redding met een fietsvierdaagse naar Zuidoost-Fryslan.

Voorbij Antwerpen is het nog even bumper aan bumper aanschuiven, maar eens in Nederland gaat het heel vlotjes tot Heerenveen. In het bosrijke Oranjewoud staat het prachtige viersterrenhotel Tjaarda Oranjewoud uitnodigend te wachten. Een statige trap leidt naar onze kamer, en een kwartiertje later laten we ons reeds heerlijk verwennen met een piekfijn viergangenmenu.

Vitamientjes voor morgen ...

Dag 2 (Herman)

We gingen uitslapen ... en dan loopt die wekker toch wel twee uur te vroeg af zeker !

De beentjes kriebelen, en dus vertrekken we voor een lange fietstocht naar het zuidelijke deel van Friesland. We peddelen in de richting van een belvedčre. Een belvedčre ! Het is hier superplat, dus dat kan maar twee meter hoger liggen ...

Voor we het weten zijn we voorbij Mildam. Wat een prachtige fietspaden in Nederland. Zelfs een veldwegje heeft hier nog een verhard zijdeel voor fietsers ! Aan een boerderij lezen we : Wacht u voor de hond.

We wachten echter niet, en trekken door naar Holderdebolder of zoiets (het blijkt om Oldeholtswolde te gaan). Daarna is het even zoeken naar het station van Wolvega, doch dit laat ons toe om een bakkerij binnen te springen en piccolo's te kopen.

En dan wordt het pad bijzonder mooi : een smal wegje tussen sloten, over brugjes en langs het riet. Halfweg peuzelen we de piccolo's met tomaatjes op, al krijgen we wel concurrentie van de wespen. We zitten hier in het Nationale Park van de Weerribben, en het is hier extra druk. Fietsers komen hier van alle kanten aangepeddeld, de boten staan hier zelfs in de file.

We blijven verder het kanaal volgen, en fietsen daarna stoďcijns voorbij enkele cafeetjes. We zeggen dag tegen Pieter Stuyvesant en moeten dan enkele keer de remmen dichtknijpen omdat een brug opgehaald wordt.

Het blijft ondertussen gezellig kronkelen over schelpenpaadjes, soms nogal complex om geen zijstraatje van de bewegwijzering te missen. Wij stoppen aan een terrasje met zicht op de boten. Vergeefs zoeken we naar een drankenlijst, even vragen dan maar. Gelukkig is er ook Westmalle tussen de Heineken-achtige watertjes. Wat enkele vertrekkende Belgen de opmerking ontlokt – bij het zien van het bruine vocht – "hadden we dat geweten !"

En daarna is het slalommen, niet alleen door de drank, maar ook omdat overal schaapjes in de weg liggen.

Na de "officiële" fietstocht gaan we nog even heen en weer naar Heerenveen om te winkelen. De teller blijft uiteindelijk staan op 83,5 kilometer, na een sublieme tocht onder een heerlijk zonnetje. En nu moeten we ons tenminste niet schuldig voelen bij het viergangenmenu ...

Dag 3 (Mireille)

Na een diepe slaap is er weer die wekker. 20 minuten joggen langs de geasfalteerde bosweg – lekker koel en veel zuurstof in de lucht – en we zijn wakker. Een douche en dan attaque : het buffetontbijt plunderen. Moet kunnen.

Vandaag doen we een 62 kilometer lange fietstocht via het Sneekermeer. Weer is de wegbeschrijving perfect, maar de gids laat af en toe een steekje vallen. Het eerste deel van de tocht loopt via de LF Rietlandroute, vervolgens via de Elfstedenfietstocht. We passeren aan een kerktoren die naar verluidt ook de Friese Pisa wordt genoemd. In het volgende dorpje is het erg druk. Waar komt al dat verkeer vandaan ? Ook in Terherne is het een komen en gaan van boten. Plots zie ik de foto van het jaar. Een reiger langs de waterkant, met knalgroen slootwater. Ik knijp mijn remmen dicht en Herman kan mij maar ternauwernood ontwijken. Door dit tumult gaat de reiger en mijn foto vliegen.

De tocht via het Sneekermeer gaat over een schelpenpad. Regelmatig moeten we een hekken openduwen. Ook hier liggen schaapjes lui te zijn. Op een bankje aan het water smullen we de mondvoorraad op. De zeilboten dobberen voorbij.

We trekken door de drukke winkelstraat van Joure, en vervolgen dan weer met schelpenpaadjes. Nog even een brugje over, uitgerust met een gleuf speciaal voor de wielen, en dan naar de zwerfkei van Rottum. Helemaal afgezakt uit Zweden, en dan hier tot rust gekomen.

We knijpen net op tijd de remmen dicht aan het zonovergoten terras van Tjaarda Oranjewoud. Dit kan Nederland niet zijn ...

Dag 4 (Herman)

Bij een zwoele temperatuur vertrekken we langs de ons ondertussen vertrouwde Bieruma Oostingweg naar Katwijk en Mildam. Gelukkig staan er vandaag veel bospartijen op het programma, die de felle zonnestralen temperen. Meestal trekken we door statige lanen met lange rijen bomen langs weerskanten, maar ook de pittoreske kronkelende weggetjes van nog geen meter breed zijn van de partij.

Bovenop de boerderijen ontdekken we de "uleborden", houtsnijwerk met 2 gestileerde zwanen. In Noordwolde – een rietvlechtgemeente – is het even uitkijken om niet verkeerd te rijden, doch vanaf hier sturen we de fiets resoluut langs lommerrijke weggetjes met klinkende namen : Oostvierdeparten, Jonckindt Konincklaan, de Boldersumsestraat en Doldersumsestraat (arme postbode), Meuleveldweg, Boekelterweg, ... Trekvogel. We zitten nu zelfs met ons voorwiel in Drenthe !

Nog even bijtanken op een terrasje, al is het afwaswater (Heineken). Voorbij Bontebok en De Knipe werpen we nog een blik op het statige Huize Oranjewoud, om dan reeds om kwart over drie in ons hotel neer te strijken. Nog even winkelen onder een loden zon in Heerenveen (Mireille plundert De Tuin van ...) en dan een half uur lang wachten op een verkoelend drankje op het hotelterras. We zien de andere Belgen druppelsgewijs terugkomen van hun fietstocht, en iets later is de meerderheid van het terras weer Belgisch.

En meteen stijgt de sfeer ...

Dag 5 (Mireille)

Moedig als we zijn loopt de wekker al voor 8 uur af, om een rondje van 5 kilometer te gaan joggen. Gelukkig is er veel schaduw van de bomen, want zo vroeg op de ochtend is het toch al verrassend warm. Het is zondag en dus is het ontbijt minder uitgebreid (eigenaardige Nederlandse gewoonte). De kruidkoek zal dus voor een volgende keer zijn. Bij het uitchecken zien we dat we niet de enigen zijn die hun verlengd weekend beëindigen. Wat zal het hier vanavond stil zijn zonder al die Belgen.

Wij rijden met de auto naar Harlingen, bekend van de Elfstedentocht. Hier halen we onze trouwe tweewielers van de auto en peddelen over het dijkpad langs de Waddenzee Fietsroute. Ons doel ligt zo'n 10 kilometer verder : de Afsluitdijk.

Het pad is erg schuin aflopend (zoals op een wielerbaan) en om de zoveel kilometer moeten we een poortje openduwen (die dienen om de schaapjes binnen een bepaalde zone te houden). Op een bord staat te lezen dat de dieren hier absolute voorrang hebben. Wij hebben vandaag wel geluk dat de schapen het malse gazon langs de zijkant verkiezen, want aan de hoeveelheid opgedroogde poep zien we dat het hier ook wel schapendruk kan zijn.

De Afsluitdijk valt een beetje tegen, we hadden het ons spectaculairder voorgesteld. Het hongergevoel van Herman brengt ons in sneltempo terug in Harlingen. Op een terrasje aan het .... kanaal doen we ons tegoed aan een mosselpan met frietjes, groenten en 4 sausjes. De porties zijn royaal, het bier (Palm) wat minder. Na het eten blijven we onder de parasol zitten, want bij 32°C is het niet te doen in de zon. Een boekje lezen en naar de bootjes kijken, dat is ook vakantie.

Om 16 uur rukken we ons los uit deze droom, rijden stevig zuidwaarts, belanden rond 20 uur terug thuis, en voelen dat het hier ook zomer is geweest.