Ijsland 2005 - Transport

 

1) naar IJsland en terug

We zochten een oplossing om ons op IJsland met de auto te kunnen verplaatsen (kinderen nog jong, bar klimaat).
Tijdens de zomer is de huur van een auto op IJsland hopeloos duur: de goedkoopste auto voor 4 + bagage (type VW Golf break, Opel Vectra of vergelijkbaar) kost zowat 750 Euro per week (een 4x4 kost minimaal het dubbele). We planden ongeveer 3 weken op IJsland te blijven, dit zou ons dus minimaal 2250 Euro autohuur gekost hebben.
Alternatief: met de eigen wagen naar IJsland met de ferry van de Smyril Line (http://www.smyril-line.com/). De heen- en terugreis inclusief het vervoer van onze auto zou minimaal 4000 Euro gekost hebben. De heen- en terugreis duur samen 1 week, waarvan je wel 2 dagen op de Faeröer eilanden doorbrengt (info: http://www.faroeislands.com/en http://www.travelmap.nl/vakantie.asp?pid=159). Wij namen deze ferry bij een vorige reis naar IJsland (1991), toen was de ferry nog een primitieve (vrij goedkope) bedoening, nu is dit een luxe-cruise geworden. De ferry vertrekt in Hanstholm (NW-Denemarken).

Dat deden we dus allemaal niet, we kozen er uiteindelijk voor om onze eigen auto als vracht naar IJsland te verschepen en vanuit Londen met de low-cost maatschappij Iceland Express te vliegen.

Transport auto:
Met de IJslandse maatschappij Samskip in samenwerking met Eimskip (info: www.samskip.com). Auto dient in Rotterdam ingescheept te worden.
Info kantoor Rotterdam (in het havengebied):
Samskip B.V.
Den Hamweg 30 (Open: 08:30-17:00)
3089 KK Rotterdam
Tel: +31 10 428 5050
Fax: +31 10 428 5090
rotterdam@samskip.com

Het kantoor van Samskip ligt in de haven, terugkeer uit Rotterdam kan met de Thalys (http://www.thalys.com/be/nl/, we gingen uiteindelijk zelf naar het station van Gent om onze tickets te boeken, via hun website was dit zodanig traag en omslachtig om 1 volwassene en 2 kinderen op dezelfde trein te boeken dat ik er de brui aan gaf, kostprijs tickets 1 volw + 2 kinderen ca. 60 Euro), Centraal Station in Rotterdam is vanuit Den Hamweg te bereiken met bus of combinatie metro/bus. Dit kan je navragen bij de buschauffeur, ligging bushalte navragen bij Samskip, aan het eind van de weg. Plan en info haven Rotterdam: http://www.portofrotterdam.com/

Wij betaalden voor het transport van onze wagen heen en terug (inclusief havenrechten en andere kosten) 1653 Euro. Bij reservatie goed navragen wanneer je auto uiterlijk in Rotterdam moet afgeleverd worden. Er varen 1 of 2 boten per week van Rotterdam naar Reykjavík en omgekeerd. Nadat je de boot in Rotterdam afgeleverd hebt - je auto wordt in een container gereden en zo verscheept - moet je minimaal 5 dagen rekenen voor je deze in IJsland kan gaan ophalen, idem voor terugvaart. je auto langer in de haven laten staan is geen probleem. De auto ophalen kan ten vroegste 1 dag na aankomst van de boot, best even vooraf bellen dat je de auto komt ophalen. Even puzzelen om je reis te plannen dus.

Deze service is op zich een goed idee en een redelijk geprijsde oplossing om je eigen auto in IJsland te krijgen, er zijn echter weinigen die hier gebruik van maken, en daarom is deze dienst ook bij Samskip/Eimskip niet echt bekend, zodat je zelf veel info moet bijeensprokkelen.
Enkele voorbeelden:
- bij het afleveren van de auto is de persoon waar wij contact mee hadden niet aanwezig, men kan onze reservatie niet terugvinden, werd probleemloos opgelost.
- bij aankomst en bij aanmelden in het kantoor van Eimskip (Samskip) in IJsland blijkt dat we ons moeten aanmelden bij de douane in de haven, 3 kilometer verder. Geen probleem als je een auto hebt, maar de onze moeten we nog oppikken …. Bij de douane aangekomen blijkt dat we onze autopapieren moeten hebben (had niemand ons gezegd), deze liggen in onze auto … die weer op een andere plaats staat (weer 3 km). Dan terug naar de douane en dan met het papier dat we daar krijgt konden we terug naar het Samskip-kantoor om te betalen, dan konden we eindelijk met het laatste papier de auto oppikken. Gelukkig vinden we een buslijn die ons min of meer brengt waar we moeten zijn, het kost ons toch een halve dag en een vijfentwintigtal kilometer om de auto te pakken te krijgen. Het kantoor van Eimskip ligt in de Kjalarvogur in Reykjavík (open 8u30-16u30).
- bij het afhalen van de auto in Rotterdam belden we vooraf om te horen of onze auto klaar stond, geen probleem, kom maar halen! Eerst moesten we opnieuw met onze autopapieren naar de douane (3 km), toen we terugkeerden bleek onze auto nog in de boot te zitten (laden en lossen gebeurt niet door Samskip zelf maar door een havenbedrijf), en toen was er nog middagpauze….De auto ophalen werd uiteindelijk een daguitstap.
Dus: info vragen, vragen en nog eens vragen tot je alles weet en hopen dat de info die je krijgt correct is.
Ondanks onze bedenkingen waren we achteraf toch blij dat we voor deze oplossing gekozen hadden. Je hebt je eigen wagen (zeker voor een kampeerauto handig), je kan je bagage in je auto laden (we namen alleen elk een klein rugzakje mee op de heen- en terugreis naar IJsland), je kan ook wat voedsel meenemen,…


Heen en terug naar IJsland:
We reden met de bus naar Londen (Eurolines – website: https://webapp.eurolines.be/Eurolines/ssl_index.asp- , kostte voor ons gezin 100 Euro, goedkoper kan je niet in Londen geraken). Door de aanslagen in Londen waren er verschillende bussen afgelast, we dienden uiteindelijk in Antwerpen in plaats van in Gent te vertrekken, ons treinticket naar Antwerpen kregen we keurig terugbetaald. De bus reed via de Kanaaltunnel, we waren ongeveer 8 uur onderweg. Aankomst in Victoria Coach Station, in het centrum van Londen.
Van daar namen we de ‘tube’ (metro, info: http://www.tfl.gov.uk/tube/): Victoria Line Northbound tot Oxford Circus, dan Central Line Eastbound tot Liverpool Street Station – totaal ca. 30 minuten, 5.2 Pond.
Dan met de Stansted Express (info: http://www.stanstedexpress.com/, 43.5 Pond voor ons gevieren), 45 minuten per trein naar Stansted Airport. Je kan ook een bus nemen (http://www.londontoolkit.com/travel/stansted_airbus.htm).
We verkenden even de terminal en gingen dan te voet (ca. 2.5 km) naar ons hotel voor die nacht, de Holiday Inn Express van Stansted, de goedkoopste optie dicht tegen het vliegveld. De overnachting in een familiekamer (bed + zetelbed voor in totaal 4 personen) kostte ons inclusief lekker ontbijtbuffet 79.95 Pond. We nuttigden er ons avondeten: 40 Pond incl. drank, zeer lekker. Kleine maar propere kamers met eigen badkamertje, ondanks de ligging nabij de vlieghaven toch rustig.
De volgende morgen opnieuw te voet naar Stansted Airport, probleemloos inchecken bij Iceland Express (we hadden enkel handbagage gezien de rest van ons materiaal in onze auto zat) en stipt op tijd vertrokken. We boekten onze vlucht op hun website (www.icelandexpress.com), werkelijk een toonbeeld van hoe een website moet zijn, de eenvoud zelve en superduidelijk. We betaalden voor de vlucht heen en terug met ons gezin 1101 Euro. Alle info over inchecken, bagage,… kan je ook op hun website terugvinden. Bij boeking via internet krijg je een uniek nummer, waarmee je naar de check-in gaat. Stansted is de Londense luchthaven voor de budgetmaatschappijen en is vrij groot maar zeer overzichtelijk, een verademing tegenover de wirwar van Heathrow. Info over Stansted: http://www.stanstedairport.com/. Noot: momenteel vliegt Iceland Express ook vanuit Eindhoven.

Bij aankomst in IJsland en de douanecontrole (geen paspoort nodig, een identiteitskaart volstaat, ook nodig voor kinderen jonger dan 12, let op: is maar 2 jaar geldig !!!) met de Flybus (http://www.flybus.is/) van de luchthaven Keflavik naar de jeugdherberg in de hoofdstad (voor ons gevieren: 3300 KR, rit van een uurtje).

Voor de terugvlucht moeten we zeer vroeg op de luchthaven zijn (zie ook bij logies – FIT-hostel). Inchecken en vlucht verlopen opnieuw probleemloos.

In Londen namen we in Stansted de bus - busterminal is vanuit de terminal aangegeven, tickets moet je kopen in het gebouwtje nabij de haltes - naar Heathrow (info bus: http://www.nationalexpress.com/). Behoorlijk hectisch, we moesten een uurtje wachten op een plaats. Vergeet niet als je toekomst onmiddellijk tickets te kopen, plaatsen op de bus worden ingenomen in volgorde van aankoop van de tickets!
Vanuit Heathrow vlogen we met BMI naar Brussel. Om één of andere bizarre reden kost een vlucht van Londen naar Brussel veel minder dan omgekeerd. We betalen voor ons gezin 157.60 Pond. Ook hier weer via internet geboekt (http://www.flybmi.be/dutch.htm), probleemloos. Evenals bij Iceland Express krijg je de beste prijzen als je zeer vroeg boekt. Al onze boekingen gebeurden in februari en maart.
Heathrow is een echte drukke mierennest. Zorg dat je in de goede terminal terechtkomt (staat op je boekingsformulier). Bij BMI kan je de self-check-in gebruiken, wij vonden dit zeer handig, je moet je code invoeren, je plaats in het vliegtuig kiezen en even later worden je boarding-cards afgedrukt.
De vlucht naar Londen liep probleemloos. Vanaf Zaventem namen we de trein naar Lokeren.
Op deze manier maakten we de terugreis op 1 dag.
Voor de heenreis was dit in principe ook mogelijk, maar dan zouden we pas na middernacht in Reykjavík aangekomen zijn, wat we onze kinderen niet wilden aandoen.

Je ziet, het was vooraf even puzzelen, maar in de praktijk verliep alle prima. We hadden voor de transfers in Londen een ruime zekerheid ingebouw, het is er immer razend druk.

2) in IJsland

Eerst iets over het busvervoer in Reykjavík. Efficiënt en snel, vele haltes, zowat alles is bereikbaar. Centrale knooppunten zijn Lækjartorg en Hlemmur.
Info: http://www.tiscali.co.uk/travel/eworldguides/travel/reykjavik_travel.html?part=around.
De prijs van de busritten in de hoofdstad is heel bizar. Vooreerst kunnen de chauffeurs niet teruggeven: als je geen gepast geld hebt ben je gezien. Soms wordt je gevraagd je geld gewoon is een bak vooraan in de bus te gooien. Een ticket krijg je blijkbaar alleen als je er naar vraagt, als je moet overstappen zeker doen: elk ticket is 1 uur geldig, je kan overstappen zoveel je wil. De prijs van een vergelijkbare rit (15 minuten) varieerde tussen 360 KR en 1000 KR, de chauffeurs lijken er gewoon een slag in te slaan. Een bushalte bleek tijdens ons verblijf plots afgeschaft: we stonden een half uur te schilderen tot een paar mede-wachtenden hun licht gingen opsteken bij een voorbijganger.
De buschauffeurs drukken het gas goed in: we reden steeds snel, verschillende keren door het oranje en één keer overduidelijk door het rood. De bussen die we namen varieerden van wrakkig tot een hypermoderne waterstofbus. We hoorden het al binnenin: nooit zo’n stille, zacht zoemende bus gehoord. Toen we uitstapten zagen we achteraan een dikke pluim waterdamp opstijgen, het enige ‘afval’ dat deze bus produceert. De waterstoftanks lagen bovenop de bus.

We reden ook vele kilometers met onze eigen auto. De 2-vaks ringweg is bijna overal in uitstekende conditie. In de toeristische gebieden (zoals de ‘gouden driehoek’ rond Reykjavík of Mývatn) zijn er nog vele asfaltwegen, in de meer onbewoonde gebieden zijn de wegen vaak onverhard. Deze variëren van perfect tot echte rammelbanen, zoals de wegen leidend naar beide oevers van de Dettifoss, perfecte test voor de IJsland-bestendigheid van je auto. Er zijn ook vele jeeptracks, te herkennen doordat het wegnummer met een F begint (b.v. F213) en in principe enkel met een 4x4 berijdbaar doordat er rivierdoorsteken zijn. Doordat het zo droog was probeerden we een paar stukjes F-wegen met doorsteken van beken met onze auto, zonder enig probleem. Je moet vooraf wel uitstappen om te zien of de doorsteek te doen is: niet te diep, geen harde stroming,… Let op: vele F-wegen zijn gewoon niet te doen met een normale auto. Je zal vlug snappen waarom IJslanders een voorkeur hebben voor 4x4-mastodonten…
Rijden op het onverhard vonden wij zeer plezierig, het zorgt er wel voor dat je auto bij nat weer onder de modder komt te zitten en bij droog weer onder een dikke laag lavastof, dat zich hardnekkig door alle kieren en openingen wringt.
Vele wegen zijn smal, zodat je moet rekening houden met plots opduikende tegenliggers. Gelukkig zijn IJslanders veelal rustige en hoffelijke chauffeurs. Benzinestations zijn in de bewoonde gebieden vrij veel aanwezig, in sommige streken (b.v. ZO-IJsland) schaars. Visa is een handig betaalmiddel om te tanken.

Info over wegen, verkeersborden en weerbericht: http://www.vegagerdin.is/vefur2.nsf/pages/english.html