Schotland 2006 - Wandelingen

 

De wandelingen die wij deden waren heel rustig: op al onze tochten zagen we maar enkele andere wandelaars.
Stafkaart (wij gebruikten de uitstekende kaarten van Ordonance Survey) en kompas waren noodzakelijk, de aanduiding en bewegwijzering van de wandelpaden is heel summier, vaak beperkt tot een aanduiding bij de start van het pad. Veel paden of splitsingen zijn aangeduid door steenhopen (cairns). Deze cairns staan ook de stafkaarten, hierop kan je dan prima je oriëntatie bepalen. Denk eraan dat het weer snel kan omslaan, en dat zelfs op eenvoudige wandelingen bij slecht zicht je weg vinden een serieus probleem kan zijn.
De paden op Arran en Mull die we volgden waren behoorlijk ruig, veel stenen, af en toe moesten we ons door de struiken wurmen. Ook veel drassige stukken, goede wandelschoenen zijn een must.

 

Arran – wandeling naar steencirkels van Machrie
Pad start vanaf de weg in het dorp Machrie, het is even zoeken naar het begin. Er is parking voor een zestal auto’s recht tegenover dit startpunt (inham rechts van de weg als je van het N komt).
De wandeling zelf start als een karrenslag, wordt later een nagenoeg vlak, lichtlopend pad. Geen bewegwijzering maar je kan niet missen. Je passeert een aantal (restanten van) steencirkels, de laatste cirkel is het mooist (een foto hiervan kan je op vele brochures vinden): 3 rechtstaande smalle stenen, ca. 6 m hoog, in een wilde omgeving. Wandeling is in totaal ca. 4 km heen en terug. Niets om speciaal voor naar Arran te gaan, als je er toch bent kan je hier bij goed weer een mooie halve dag mee vullen.

 

Arran – wandeling naar King’s Cave
Niet ver van Machrie begint het wandelpad naar deze grot, gelegen aan de zee.
Als je de weg richting Z volgt, net voorbij Ashlar Farm, zie je aan de linkerkant van de weg een brievenbus, even verder is er eveneens links een inham waar je kan pakeren.
Om het pad naar King’s Cave vandaar op te pikken zijn er twee mogelijkheden:
1) een eindje langs de baan terugwandelen (richting N dus), links een karrenspoor inslaan richting zee, volgen tot het einde, dan links, evenwijdig met het strand wandelen. Dan neem je steeds de rechtse afslag, tot je aan de basis van een heuvelrug komt, bovenaan ligt het pad dat je moet volgen. Omhoog klauteren (geen pad) tot aan de rand van het bos, het pad dat daar ligt naar rechts volgen.
2) weide tegenover de parkeerplaats (weg oversteken) gewoon lijnrecht omhoog doorsteken, start bij hek tegenover de parking en mik op het gat in de haag op het eind van de eerste weide. Vanaf daar naar bosrand klauteren, daar het pad oppikken en naar rechts volgen.
Het pad loopt hoog boven de zee, knappe uitzichten, en daalt dan langzaam naar een mooi strand, waar je aan de voet van de rotsen een reeks ondiepe, door de zee uitgesleten grotten kan vinden, en in de verte enkele bizarre rotsformaties kan zien. De grootste grot is King’s Cave, die om conservatieredenen met een hek afgesloten is.
De wandeling heen en terug is ongeveer 6 km, veel stijgen en dalen, stevige klauterpartij om het pad op te pikken (je kan ook verder N-waarts het begin van het pad langs de weg vinden, dit is een serieuze omweg). Leuke wandeling, de grot zelf valt tegen.
In het nabijgelegen Catachol kan je in het Catachol Bay Hotel voor weinig geld in de pub heel lekker eten.
Info: http://www.mysteriousbritain.co.uk/scotland/arran/kingscaves.html , http://www.aboutargyll.co.uk/pages/arran.htm,
http://walking.visitscotland.com/walks/southscotland/212738 )


Arran – bergen en Loch Tanna
De vorige wandelingen waren tof als aanloop, dit is andere koek. Als je op de weg rond Arran rijdt krijg je niet veel van de bergen in het binnenland te zien. Deze wandeling voert recht de bergwereld in. Wij wandelden hier op een zonnige dag, en zelfs dan was het bovenop de heuvels behoorlijk guur. We kwamen op een hele dag wandelen welgeteld 1 jogger (die hetzelfde pad als wij aan het lopen was…) tegen, voor de rest niemand.
Het pad start in Catachol Bay, komend van het N kan je net over de brug, voorbij de huizen, links van de weg parkeren. Te voet de brug oversteken, het pad start net over de brug en volgt de rivier stroomopwaarts. Volg de wegwijzer ‘Loch Tanna’. Tof wandelpad in U-vormige vallei. Volg dit gedurende ca. 2.5 km. Aan een steenhoop (cairn) splitsing naar links volgen, vrij onduidelijk pad, geen wegwijzer. Dit pad loopt in de vallei Glen Diomhan. Zeer mooi pad, doorheen de planten, klimmend voorbij een omheind natuurreservaat. Volg dit pad tot het doodloopt (op de waterscheiding). Ga nog een eind verder rechtuit tot je een schitterend zicht krijgt op de vallei erachter.
Je kan via dezelfde weg terug, of een ander pad oppikken aan de overkant van een paar heuvels. Sla dan rechtsaf, klauter de helling omhoog (geen pad – onze dochter kon hier niet echt mee lachen…). Vanaf de top van deze heuvel zie je links Loch Tanna liggen, mik nu op de heuvel net rechts van dit meer, en wandel die richting uit. Schitterende uitzichten: meren, meanderende rivier. Eerst dalen, daarna naar de top van een volgende heuvel (Beinn Tarsuin), vanaf deze top recht afdalen zodat je even rechts van Loch Tanna uitkomt. Vallei beneden naar rechts volgen tot je aan een grote cairn (steenhoop) komt die het begin van het wandelpad aanduidt dat je terug naar Catachol Bay zal brengen. Blijf steeds rechts van de beek wandelen, anders geraak je er aan het einde niet meer over. Het laatste stuk van het pad is hetzelfde als de heenweg.
Schitterende wandeling, ca. 15 km (wij deden er 7 uur over), veel stijgen en dalen, 1/3 zonder pad (steil klauterwerk vol rotsen en struiken), stenig, soms zeer nat. Goede wandelschoenen, kaart en kompas noodzakelijk. Geen wandeling om bij slechte zichtbaarheid te doen.
We haalden deze wandeling uit het boek ’44 walks on the Isle of Arran” (zie: reisgidsen).
Info over wandelen op Arran: http://www.buitensport-schotland.nl/law/law_acw.phpen http://www.umsu.manchester.ac.uk/hiking/hikedests/arran/index.html


Mull – Carsaig Arches
Na een mistige ferry-overtocht Oban-Craignure en een eerste overnachting op Mull rijden we naar Fionnphort, en dan via een éénbaansweg, die elke bult in het landschap volgt, naar Carsaig. Het laatste deel duikt zeer steil naar beneden en eindigt op de pier van Carsaig. Op het einde van de weg is er een kleine parking voor een zestal wagens, als die vol staat heb je pech, want je kan nergens anders je auto kwijt.
Vanaf de parking volg je het karrenspoor naar rechts, dat even boven het strand loopt. Even later, na oversteek van een zompig deel, loopt het pad naast de zee, tot aan het einddoel. Geen bewegwijzering, pad echter wijst zichzelf uit: gewoon de kust volgen.
Zeer stenig pad, veel klimmen en dalen, soms over grote stenen, lastig stappen. Sommige delen zijn zeer drassig.
Het is moordend heet als wij de wandeling doen, geen zuchtje wind, en bij elke beek zoeken we verfrissing. Fraaie weidse uitzichten over zee en rotskust.
Na ca. 2 km komen we aan een ondiepe grot, temidden van het groen: Nuns Cave, spijtig genoeg volgescheten door geiten. Deze wilde geiten zie je overal langs het pad grazen.
We bereiken de Carsaig Arches, rotsbogen die door de zee uitgesleten zijn. Het zicht hierop valt wat tegen, enkel de eerste boog is zichtbaar, de tweede boog is enkel via een halsbrekende klauterpartij te bereiken. We passen hiervoor en keren langs dezelfde weg terug.
Op de terugweg zien we nog een otter, die na een vispartij in zee zich in een beek aan het spoelen is (de otter is uiterst schuw, dit is een zeldzame ontmoeting). Met de verrekijker kunnen we gedurende een kwartier ook twee bruinvissen volgen die niet ver van de kust zwemmen. Op het eind van de wandeling zien we ook nog een ree.
We wandelden in totaal ca. 7 uur, afstand heen en terug ca. 15 km.
Niet onbelangrijk: ’s avonds blijken we allemaal vol teken te zitten, het kan bijna niet anders dan dat we ze op deze wandeling opgescharreld hebben. We verwijderen ze allemaal, en hebben er verder geen last van ondervonden. We informeren ons, het blijkt inderdaad dat er op sommige plaatsen in Schotland zeer veel teken zitten, de Schotten zelf lijken zich daar echter weinig zorgen om te maken…
Info: http://www.isle.of.mull.com/Ross_of_Mull/carsaig.htm

 

Mull – wandeling naar en overnachting op Traigh Gheal (White Beach)
Het mooiste strand van Mull ligt afgelegen in het natuurreservaat Tireragan en is enkel te voet bereikbaar. Startpunt van de wandeling: volg het baantje dat naar Fidden Bay loopt verder tot Taigl Site (net voor Knockvologan, waar de weg doodloopt op een hek), links van de weg is een parking, daar hangt ook een wegwijzer ‘walks 200m’.
Volg de wegwijzer, het pad start voorbij een vooruitspringende groene landbouwhangar, er hangt een infobord en een postbus met infofolders over het natuurreservaat.
Het eerste stuk is een ruw stenig karrenspoor. Na een eerste hek volgt een grassig pad tot een tweede hek. Aan de splitsing na het hek heb je de keuze: rechtsaf via een breed pad recht naar het strand (ca. 5 km vanaf parking), links kom je op een zeer avontuurlijk ‘natuurpad’ terecht. We kiezen voor het laatste, dat in theorie met rode stippen op de bomen aangeduid is, maar deze aanduidingen blijken heel schaars te zijn. Het smalle pad loopt door de planten, en we worstelen ons letterlijk door manshoge varens en onder lage boompjes. Ons tekenavontuur van de dag tevoren indachtig zijn we er niet meer zo happig op om veel contact met de planten te maken.
We komen in een gebied met een wirwar van kronkelende paadjes, door de hoge plantengroei kunnen we ons niet meer oriënteren en raken van het goede pad af. Door op kompas in de goede richting te lopen komen weer op het correcte pad.
De hoge planten maken plaats voor drassig gras, het pad takt even later af naar een vallei die naar zee loopt, aan het eind ligt White Beach, waar we op een grasveld net boven het strand een sublieme kampeerplaats vinden. We hebben zowat 7 km gestapt. Ook hier is een kaart en kompas noodzakelijk, het summiere kaartje in de folder volstaat niet. De paden lijken anders te liggen dan op onze stafkaart, we gaan meer op richting en reliëf af om onze weg te vinden.
White Beach is omzoomd met hoge rotsen, heel knap, en wij zijn er volledig alleen, een zalig gevoel.
Het is inmiddels reeds laat, we verheugen ons erop om met een stralende zon wakker te worden, maar helaas, de volgende morgen horen we de regen op onze tentjes vallen. In een druilerige regen breken we op en wandelen terug naar onze auto. We kiezen nu wijselijk voor het rechtstreekse pad en staan na anderhalf uur stevig doostappen (en drijfnat, voornamelijk omwille van de hoge en zeer natte varens) terug aan het beginpunt. We vullen onze auto en rijden naar Bunessan, waar we in het Reef Restaurant zeer lekker eten.
Schitterende wandeling naar een subliem strand. Bij goed weer moet je hier ook zalig kunnen baden en zwemmen, het strand ligt in een afgeschermde baai.
Info: http://www.highlandrenewal.org/tmpwo.pdf, http://www.blackshouse.demon.co.uk/beaches.htm)

 

Mull – wandeling naar Ardmore Bay (http://walking.visitscotland.com/walks/argyllisles/ardmore_bay en http://www.forestry.gov.uk/website/ourwoods.nsf/SearchAgentView/ScotlandArgyllandButeNoForestArdmoreArdmoreCarParkArdmoreBaywalk)
Gebied onder beheer van de Forestry Commission. Een aftakking van de weg tussen Tobermory en Calgary leidt naar het startpunt, een kleine parking voor het hek van een grintweg. Het grijze mistige weer, de gekapte bossen (de zin van een wandelpad tussen boomstronken ontgaat mij), het brede saaie pad, het uitkijkpunt voor zeehonden waar niets te zien is, het valt ons allemaal tegen. Totaal 8 km heen en terug, 2 uurtjes stappen.