Slovakije 2004 - Wandelingen

 

Slovakije is een echt wandelland: er zijn talloze interessante en uiterst goed aangegeven wandelingen.
Van elke regio waar we kwamen kochten we een wandelgids uit de serie "Dajama - Geoinfo Slovak Foundation" (groen, handig klein "rugzak"formaat). Uitstekende wandelgidsen met beshrijving van de wandeling, kaartje, veel concrete info (afstand, startpunt, moeilijkheidsgraad). Om de aangegeven wandeltijden te halen moet je serieus doorstappen, met onze kinderen erbij vermenigvuldigden wij alles met twee. Alleen in Slovakije te koop, wij kochten deze via Internet (www.panorama.sk, zoeken naar "hiking in Slovakia") bij de boekhandel InfoDigest in Bratislava. Probleemloos geleverd na enkele zeer vriendelijke mails.
Bij dezelfde boekhandel kochten we per regio ook de een wandelkaart van de Slovaakse uitgeverij VKU Harmanec. Schaal 1:25000, in een handig plastic mapje, zeer gedetailleerd en betrouwbaar.
Gids en kaart zijn van onschatbare waarden en laten je toe de wandelingen perfect voor te bereiden.

Beoordeling wandelingen en andere activiteiten:
A = moet je zien
B = goed maar niet om wakker van te liggen
C = beter iets anders


1. Beklimming van de Predna Magurá (heuvelrug in Lage Tatra) (A)
Wandeling 40 in wandelgids Lage Tatra.
Ca. 14 km (heen en terug), wij deden er ca. 6 uur over. Bijzonder rustig: wij kwamen geen enkele andere wandelaar tegen…
Start in Partizánska Lupca – Parkeren: volg vanaf hoofdweg baantje doorheen het dorp, tot aan de laatste bushalte, gelegen aan een bizar klein flatgebouw. Je kan er op een stuk asfalt naast de weg parkeren.
Eerst loop je doorheen bos en over Alpenweiden (zeer veel bloemen en insecten, wat later zien we een eekhoorn en een bunzing). Soms steil.
Later wandel je over een open heuvelrug. Heerlijke uitzichten lang alle kanten.
De top (1171 m) zelf zit in de bomen, geen uitzicht, je merkt met moeite dat je op het hoogste punt bent.
Onze kinderen zijn doodop als we beneden zijn, een lekker avondmaal (in Pension Agrothermal, 891 SKR) wat verder in Bešenová doet qua recuperatie wonderen …


2. Blatnica Dolina: wandeling langs karrespoor in vallei (C)
Start voorbij het dorp Blatnica.
Achteraf bekeken vrij zinloze wandeling, vlak karrespoor dat grotendeels een riviertje volgt, diverse bronnen onderweg (moeilijk te zien omdat deze volledig onder de planten zitten), niet veel te zien, ook al omdat de bergen in de wolken zitten. Ca. 10 km gewandeld heen en terug.
Middagmaal in Rastislav Jesenský in Blatnica, lekker en goedkoop.


3. Prielom Hornádu (kloof in Nationaal Park Slovenský raj) (B wegens niet voltooid)
Je kan starten vanaf de camping Podlesok (zie 5. onder campings). Aan de uitgang van de camping staat een groot bord met alle wandelroutes. Let ook op de wandelrichting: vanwege het vele klauterwerk zijn sommige wandelingen maar in 1 richting bewandelbaar, veelal ‘stroomopwaarts’: in klimmende richting.
Het eerste stuk tot aan de ingang van de Hornádu-kloof is bijzonder modderig, veel klauterwerk over de rotsen. Je passeert ook een hotel/restaurant (later stopten we hier voor het avondeten, bizar interieur - zeer donker met gekleurde lampen aan de tafels - maar weerom zeer lekker en goedkoop).
Een eindje verder begint de kloof, als toegang tot het Nationaal Park betaal je 20 SKR (dagticket).
In het begin loop je op roosters en houten bruggetjes langs de rivier, maar even later begint het echte werk, met veel geklauter over rotsen, houten en metalen ladders,… Aan een passage waar je op roosters die letterlijk in de verticale rots geslagen zijn een vooruitstekend rotspunt moet voorbijgeraken (spectaculair maar overigens ongevaarlijk, je hebt kettingen om je aan vast te houden) durft onze dochter niet verder en dus moeten we terug …
We keren terug tot Hrdlo Hornádu en nemen daar het ‘groene’ pad naar Klastoriko (een opgegraven klooster, nog volop in restauratie). Het pad loopt aangenaam door het bos en is breed maar zeer steil. Klastoriko zelf is niet echt de moeite waard, we vatten snel de terugweg aan langs een ander pad (‘geel’ + ‘rood’, karrespoor). Zeer veel knaagdieren, die vlak naast het pad door het groen ritselen en die je zeer dicht kan naderen. We passeren ook een bron (helaas uitgebouwd tot een lelijk houten geval) met ijskoud en zeer lekker water.
In totaal stapten we een tiental kilometer. Bij aankomst op de camping krijgen we plots een hevige hagelbui op ons.
Als avondwandeling stappen we vanaf de camping naar de nabijgelegen Tessina-kloof, waar onze zoon zicht op een kort stukje klauteren kan storten (houden ladders, ladderbrug over beek, klauteren over rotsen beveiligd met kettingen).
In Slovenský raj zijn vele van deze ‘klauter’wandelingen te maken, sommige met steile en lange ladderpassages, probeer je dus zo goed mogelijk te informeren voor je vertrekt.
Info: http://www.slovenskyraj.sk/en.html


4. Wandeling van Oravice naar Magura (Poolse grens) (B)
Start vanaf de camping in Oravice. Eerste deel over asfaltwegen (door bos), dan kort pad door bos, daarna lang stuk over open weide. Het is even onduidelijk waar het pad verderloopt, je moet gewoon de weide oversteken en het pad aan de andere kant weer oppikken.
Je loopt verder door afwisselend bossen en indrukwekkende open vlaktes (soms tussen metershoge distels), pad is soms vrij steil. Goed zicht op bergen rondom. Het laatste stuk naar de top van de Magura (1232 m) is modderig. De top zelf ligt in de bossen: geen uitzicht.
De grens met Polen (met grenspaal) loopt over de top van de Magura.
We beleven er nog een grappig uurtje: op de verlaten top duiken plots twee Poolse militairen op, die onze identiteitskaarten vragen. De situatie is zo onwezenlijk dat we wat lacherig onze papieren bovenhalen, maar de twee zijn bloedserieus. De identiteitskaarten van onze kinderen zien ze blijkbaar voor de eerste keer (heel goed mogelijk, pas sinds 1 mei 2005 kan men Slovakije binnen met enkel een identiteitskaart), wat tot drukke communicatie met hun walkie-talkie’s leidt. Even later wordt het helemaal te gek als hun overste op een legermotor de berg komt oprijden om ook eens naar die identiteitskaarten te kijken.
Na nog wat gepalaver en nadat we ongeveer tien keer gezegd hebben dat we niet naar Polen gaan maar gewoon naar de camping willen terugwandelen en nadat men elke letter van onze identiteitskaarten opgeschreven heeft mogen we gaan. Ondertussen waren enkele Slovaakse wandelaars die geen papieren bij hadden ook weggeraakt. Moraal van het verhaal: ga nooit op stap in het grensgebied zonder identiteitspapieren…