Verenigde Staten, regio Seattle, 2008 - route van North Cascades naar Glacier National Park (staat Montana)

 

Het is een eind rijden (heen en terug een kleine 2000 km), maar we besluiten het Glacier National Park in de Rocky Mountains in onze reisroute op te nemen. Gelukkig is dit niet zomaar een saaie verbindingsroute.

 

 

Logies

Voor deze verbindingsrit hebben we vooraf geen logies geboekt, en lap, de eerste avond  hebben we al veel moeite om een motelkamer te vinden. We passeren Spokane rond 19 u en beginnen een kamer te zoeken. Het volgende stadje is Sandpoint, maar daar zit alles vol wegens de wellicht fantastische ‘Wooden Boat Show’….
Via via verwijst men ons naar de Monarch Mountain Lodge in het nabijgelegen Ponderay (http://www.monarchmountainsandpoint.com/), zoals de naam het al zegt gelegen op een biljartvlakke megaparking net buiten het centrum, die we in het stikdonker enkel dank zij onze GPS weten te vinden. Gelegen vlakbij Highway 2, naast een Pizza Hut.
Het heeft inderdaad wat van een verloren gelopen skihotel, en oef, daar heeft men nog een kamer voor ons, vriendelijk onthaal, mooie kamer, lekkere douche, en heel laat in ons bed.
Amerikanen maken niet veel spel van het ontbijt, ’s morgens vinden we dan ook enkel toast, bagels en cereals ergens in een vergeten hoekje opgesteld, koffie uit een dikke isomo beker, wat vruchtensap. Alles voorverpakt en wegwerp, ontbijten in een motel de VS is gewoon een aanslag op het milieu.

 

 

Bezienswaardigheden

 

Nadat we North Cascades en Washington Pass verlaten hebben verandert het landschap van bossen en bergen langzaam in dorre heuvels. Het gematigde klimaat van de Oostkust heeft plaats gemaakt voor een broeierige warmte, met een bakkende zon aan een diepblauwe hemel.
We passeren de Grand Coulee Dam (http://nl.wikipedia.org/wiki/Grand_Coulee_Dam) en vinden via de GPS een donkr maar koel Mexicaans restaurant voor het middagmaal.
Daarna rijden we verder door de imposante Grand Coulee, een reusachtige kloof, gevormd door gigantische vloedgolven bij het leeglopen van een binnenzee op het einde van de Ijstijden. We komen bij Dry Falls, de ‘Droge Waterval’, een boeiend geologische curiosum en de grootste waterval die ooit bestaan heeft (zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Dry_Falls), maar nu vooral: droog.
Merkwaardig woestijnlandschap, bloedheet. Aan de basis van de droge waterval liggen een aantal half ingedampte meertjes. Het info-centrum biedt een goed uitzicht, je kan er naar een zeer boeiende video over het ontstaan van Dry Falls kijken. We worden er ook gewaarschuwd voor ratelslangen…
We rijden verder naar Spokane, doorheen een landschap vol droge kloven, allemaal afloopgeulen van de gesmolten binnenzee. We passeren ook grote graanvelden en dorre akkers, waar stofhozen hoog opwaaien.

Vanaf ons logies in  Ponderay volgen we de volgende weg route 200, nabij Heron schakelen we over op route 56. We nemen de afslag naar Ross Creek Scenic Area in het Kootenai National Forest. Vanaf de parking kan je daar een korte lusvormige wandeling (‘nature trail’, ongeveer ½ mijl) maken doorheen een zeer mooi bos met veel oude en hoge cederbomen, zeer de moeite. Info: http://www.libby.org/homepage/RossCreek/ en http://www.fs.fed.us/r1/kootenai/about/forest/featured_areas/ross_creek.shtml