Verenigde Staten, regio Seattle, 2008 - transport

 

 

Transport

 

1. naar de VS en terug

Op zoek naar de goedkoopste vlucht schuimde ik het internet af, maar kwam uiteindelijk toch op het kantoor van Connections in Sint-Denijs Westrem (Gent) terecht. Daar kon men goedkoper boeken dan op hun eigen website (www.connections.be). Blijkbaar worden niet alle vluchten op internet getoond…. We hoorden later ook van kennissen dat Connections inderdaad de goedkoopste vluchten kan aanbieden.
Correcte service, men besteed echt de tijd om je de beste vluchten te bezorgen.

Bij mijn zoektocht bleek ook dat de goedkoopste vluchten momenteel vanuit Zaventem vertrekken, een meevaller. Vertrekken vanuit Parijs, Londen of Schiphol bleek aanzienlijk duurder (vroeger waren de vluchten vanuit Nederland merkelijk goedkoper).
Om de beste prijs te krijgen is er maar één gouden raad: boek zo vroeg mogelijk. Wij boekten in januari en pikten zowat de laatste goedkope vluchten mee, tijdens de ‘vroegboekperiode’ van Connections.

Onze vluchten: 8/7/08 Brussel – Washington (8 uur 21 min. vlucht) en Washington – Seattle (5 uur 35 min. vlucht) met United Airlines. Terugvlucht 28/7/08 ook via Washington. Prijs per persoon, alle vluchten: 794 Euro + 10 Euro reservatiekosten.
We sloten bij Connections ook een reisverzekering af, omvat oa. een annulatieverzekering en een verzekering voor de bagage (304 Euro voor ons gezin).

We namen de trein naar Zaventem, vanuit Gent een uur rijden, kost 8.80 Euro per persoon. Je stapt af in de luchthaven zelf. We konden per persoon maximaal 2 tassen/valiezen met in totaal 25 kg bagage meenemen + 1 stuk handbagage.  We zijn geen grote bagagezeulers en beperken ons steeds tot het minimum, maar gezien we onze kampeeruitrusting meenamen, kwamen we deze keer aan 4 grote en 3 kleine rugzakken, 1 valies en 3 tassen, samen een hoop kilo’s.
Alle vluchten verliepen voorbeeldig en stipt op tijd. Wel was er op de transatlantische vlucht beduidend minder (lees: zo goed als geen) beenruimte dan op de binnenlandse vluchten.

 

2. in de VS

Samen met onze vliegtuigtickets boekten we ook de huur van een wagen in de VS. Kostprijs voor 3 weken huur, auto ‘full size’ bij Avis: 622 Euro, special prijs tijdens de vroegboekperiode.
We dienden de laatste week voor ons vertrek bij Connections een voucher te halen om deze voor de betaling van de huur in de VS te gebruiken.
Met deze voucher gingen we naar de balie van Avis op de luchthaven van Seattle, we kregen een Hyundai Sonata toegewezen. Gelukkig had deze grote koffer waarin we met enig zoeken en passen onze bagage kwijt konden. Comfortabele auto met veel plaats binnenin en alle comfort. Nagenoeg alle auto’s in de VS hebben een automatische versnellingsbak, dat is even wennen (gewoon je linkerpoot van de pedalen houden), maar rijdt heel comfortabel en ontspannen.

Voor 99 USD huurden we bij Avis een GPS (Garmin ‘Where2’). Deze bewees ons goede diensten, vooral bij navigatie in de steden of bij het zoeken naar restaurants, benzinestations of motels. ’t Is avond, donker, en je zoekt dringend een plaats om te slapen? Even je door de GPS naar het dichtstbijzijnde motel laten gidsen, heel handig. Het maakte ook de reis voor de ‘navigator’ een stuk rustiger. In bergachtige gebieden zoals Mt Rainier had onze Garmin soms wel last met het vinden van de satellieten. Er was zelfs een Nederlandstalige stem beschikbaar, maar dat bleek geen succes: de straatnamen werden in onbegrijpelijk taaltje uitgesproken (Fifth Street werd “vijf TH street”) en we schakelden snel naar de Engelstalige madam over.
Een algemene wegenkaart blijft onmisbaar, want de GPS wil je soms de meest onmogelijke baantjes insturen.

Het Avis personeel was uiterst vriendelijk, behulpzaam en efficiënt. Onderweg hadden we last van een band die langzaam leegliep, na een (gratis) telefoontje naar hun hulplijn konden we die zelf gratis laten herstellen bij een bandencentrale (snelle service bij Les Schwab Tyres in Port Angeles, en lekkere koffie tijdens het wachten)

In de VS wordt naar Belgische normen ‘op opa’s wijze’ gereden: traag en behoedzaam. De maximum snelheid (veelal 70 mijl/uur) wordt strikt gerespecteerd, mede door het algemeen gebruik van de cruise-control op de grote wegen. Je kan er echt ontspannen rijden.
Op kruispunten stoppen soms gewoon alle auto’s, en is het schuchter kijken wie nu eerst het kruispunt wil oversteken. Op onze hele reis zagen we geen enkele gevaarlijke verkeerssituatie.
Compacte wagens, genre VW Golf, zie je bijna niet rijden, de ‘full size’ auto’s domineren het verkeersbeeld.
Ook SUV’s en pickups (als personenwagens vermomde vrachtauto’s) zijn zeer populair.
De mobilhomes zijn een maatje groter dan bij ons: men noemt ze ‘RV’s’ (recreational vehicles), en sommige zijn zo gigantische dat er op de trekhaak een personenauto aangepikt hangt om op de plaats van bestemming ongestoord een ritje te kunnen maken.

Het milieubewustzijn van de gemiddelde Amerikaan staat op een laag pitje, en de prijs van de brandstof is ook al geen aanmoediging om zuinig te rijden: de benzine kostte de helft minder dan in België, en toch kloeg men steen en been over de ‘very expensive fuel’…
Smalle baantjes, steile bergpassen en nauwe parkeerplaatsen waren schaars, alles is voorzien voor de halve vrachtwagen waarmee de gemiddelde Amerikaan zich voortbeweegt, dus met een grote auto rijden was zeker geen straf. Voor de prijs hoef je het ook niet te laten: een ‘fullsize’ is nauwelijks duurder dan een compact en biedt veel meer plaats voor je bagage. Dus vooraf even goed bezinnen welk type auto je wenst te huren. Je kan ter plekke ook nog een ‘upgrade’ vragen.
Er rijden vooral veel Amerikaanse en Aziatische (Toyota, Honda, Hyundai…) auto’s, een zeldzame Duitser (VW, Audi) kom je ook nog eens tegen, maar alle andere Europese merken zijn volledig afwezig.
Opvallend: de naar Amerikaanse normen compacte Toyota Prius blijkt er heel succesvol te zijn.

Een ‘Highway’ is niet noodzakelijk een ‘grote’ weg, soms is dit zelfs simpelweg een gravelbaan.
Een ‘Interstate’ is vergelijkbaar met onze snelweg, de maximum snelheid is er 70 mijl/uur. Een ‘Forest Road’ is een onverharde weg doorheen de natuur, deze kan soms bijzonder ruig zijn.

In sommige gebieden kan de sneeuw tot in juli blijven liggen (de hoogste weg in North Cascades was nog afgesloten toen wij er waren), info kan je op de website van de nationale parken vinden, zoeken naar ‘road conditions’.

Benzinestations kan je overal langs de grote wegen en in de dorpen vinden. Je kan overal met Visa betalen. Opgelet: in sommige Nationale Parken (bv. Rainier) zijn geen voorzieningen.