SV Zaffelare - Eksaarde (23/02/2008, 1-2)
Het seizoen is een ver stuk gevorderd en op ons menu staat de top-5 gereserveerd voor de komende weken met als tussendoortje SVZ A. Het beloven spannende weken te worden waarin we vooral niks te verliezen hebben. Als voorgerecht stond vandaag de komst van FC Eksaarde op het menu. Even meegeven dat Eksaarde dit seizoen 2x eerste achtervolgers Beervelde, Heikant en Wachtebeke wist te verslaan, in 10 partijen meer dan 4x scoorde en vorige week de knapen A van Zaffelare met 7-1 terug naar huis stuurde. Indrukwekkende cijfers, zeker als ik er ook nog bijvertel dat hun doelpuntenteller voor de partij op 80 stond.
Tot zover de cijfers, het verhaal van vandaag werd tussen de 4 lijnen geschreven.
Eksaarde begon sterk aan de partij en had in de beginfase licht overwicht.
Ze zochten steeds hun aanvoerder op maar die maakte vrij snel kennis met onze man op links, Jari Heeze, die hem de komende 70" steeds een stapje voor ging zijn. De man raakte geen leer en de motor van de vice-leider sputterde. Hun vuurtoren vooraan kwam steeds afhaken maar ook hij wist geen raad om door de goed georganiseerde thuisdefensie te glippen.
Toch kwamen de bezoekers op voorsprong, met meer geluk dan kunnen want na een dieptebal kwam onze doelman goed uit maar hij werd door een aanvaller getorpeteerd en bleef na de botsing liggen. De bal viel voor een rooie voet en hun teller stond op 1.
Vijf minuutjes later was het weer kassa. Een hoge bal kreeg door de wind net iets meer vaart mee waardoor Gerben hem net niet kon ontzetten en de vuurtoren bevestigde wat we al wisten.
Twee halve kansen en twee doelpunten, zo kom je in de top van het klassement. Onze doelman pareerde nog knap een trap van dichtbij en het was opmerkelijk dat Eksaarde met de minuut zenuwachtiger werd. Hun linksachter liep constant te mekkeren en kreeg hiervoor een logische gele kaart. Ondertussen was bij ons het "geheime wapen" ingekomen. Een boom van een kerel met het nummer 16, eerder al als supersub maker van de aansluitingstreffer in de partij tegen Wachtebeke en ook nu bezorgde hij de Eksaarde defensie een zeer lastig einde van de eerste helft.
Het was vanaf de eerste minuut na rust duidelijk dat er spanning inzat bij de tegenstander, het liep duidelijk niet naar wens en hun sterkhouders hadden na de 2 doelpunten geen leer meer geraakt. Gerben en Jari kwamen steeds beter in de match en wonnen duel na duel.
Vooral de aanvoerder zal vannacht slecht slapen en de komende week elke keer hij zich omdraait onze nr. 11 nog in zijn rug voelen.
Het woelwater op de linksachter was bij de rust gewisseld en er stond nu een minder sterke tegenstander daar. We konden Eksaarde mooi in slaap wiegen en op de juiste momenten kwamen we er zeer scherp uit. Het was Jonathan die tien minuten na rust het hele terrein schitterend overstak, tussendoor met een knappe sliding de bal bijhield, een één -twee opzette met Dylan en genadeloos de aansluitingstreffer scoorde. Het werd bibberen voor Eksaarde en we speelden tactisch een perfecte tweede helft. Op de juiste momenten kwamen we scherp opzetten en Sander trapte maar net naast. We kregen nog enkele mogelijkheden maar de jongens zaten stikkapot na een zeer goede prestatie en hadden niet meer de frisse benen om Eksaarde dood te doen. Jammer van het resultaat maar er is geen minuut verveling geweest.
En om het à la Jacky Matthysen te zeggen: Eksaarde zal na vandaag ook wel beseffen dat wij nog een aardig woordje kunnen meespreken in de titelstrijd, die ongemeen spannend blijft en misschien wel zal beslist worden in de Persijzerstraat, waar zowel de leider als de derde en vierde nog de revue passeren de komende weken....
(HH)