Zuid-Zweden 2007 - BEZIENSWAARDIG

 

Karlskrona, Admiraliteitskerk.

Karlskrona ligt middenin een archipel, en is het grootste stadje in de regio.
Info http://en.wikipedia.org/wiki/Karlskrona.
Op de uiterste punt van het centrale schiereiland (nabij Saltö) ligt de Admiraliteitskerk, de grootste houten kerk van Zweden. Langs de buitenkant overheerst het typische ‘Zweedse’ rood (overigens een ijzerhoudende kleurstof die gemaakt wordt van een erts), binnenin is de kerk geslaagd wit en zachtblauw geverfd. Zeer mooi orgel. Info: http://en.wikipedia.org/wiki/Karlskrona_Admiralty_Church

De eilanden rond Karlskrona schijnen mooi te zijn, het weer is echter zo slecht dat we er weinig van zien. We rijden in een grote boog (starten vanaf E22 Oostwaarts) langs Stürko tot Tjürko. In het begin saai, veel industrie op de achtergrond, vanaf Stürko zit je eindelijk in de natuur.


Glasfabriek Kosta Boda (http://www.kostaboda.se/default.asp?lang=2)

In het midden van een bosrijk gebied, een uurtje rijden vanaf Karslkrona.
Daar kan je:
* demonstratie glasblazen bijwonen: niet echt veel te zien, wat glasblazers die rondsloffen en af en toe iets ondefinieerbaar met hun glas doen. Beetje warrig, je kan vrij in de oude fabriek rondlopen.
* een tentoonstelling van glas gaan bekijken, van kitcherige rommel tot schitterende kunstwerken
* gaan glas-shoppen in een aantal reuze-winkels (alles is voorspelbaar duur)
* gaan eten, shoppen, spelen,… in het naburig winkelcentrum
Het is er zeer druk, vooral in de winkels loopt een massa volk.
Lijkt ons meer een toeristenval dan een echte bezienswaardigheid.
Misschien kan je beter één van de kleinere glasfabrieken bezoeken in de buurt, er zijn er tientallen (http://www.glasriket.se/Valkom/PDF_NL.html)
Overigens, deze fabrieken werden domweg hier gebouwd omdat men een overvloed aan hout had, vroeger nodig op de energiegulzige gla

sovens op te stoken.


Ales Stenar (http://en.wikipedia.org/wiki/Ale's_Stones)

"Het Stonehenge van Zweden", althans als we de toeristische brochures mogen geloven.
Jawel, het zijn prehistorische stenen, en ze staan recht, maar daar houdt de vergelijking dan ook op. Check zelf even (http://en.wikipedia.org/wiki/Stonehenge).
Een beter vergelijkingspunt de stenen te beschouwen als een nederige versie van het Engelse Avebury (http://en.wikipedia.org/wiki/Avebury)
Ales Stenar ("de stenen van Ale") omvat 59 stenen, die op de top van een winderige, verlaten heuvel nabij de zee in de vorm van een 67 m lang schip neergeplant zijn.
Vanaf de parking loopt een gestaag klimmend pad naar de stenen. Als er niet te veel volk rondloopt en het weer wat spookt op de heuvel niet onaardig, maar zeker niet wereldschokkend.


Natuurreservaat Hagestad

Niet ver van Ales Stenar. Snel bezoek op een dag vol plenzende regenbuien. Dicht bos met een mooi, wild strand, waar ook een beek op uitkomt. Op een zonnige dag best een half dagje wandelen waard, nu moeten we spoedig drijfnat onze auto weer opzoeken….


National Park Stenshuvud (http://en.wikipedia.org/wiki/Stenshuvud)

Klein nationaal park aan de kust, we volgen de wandeling naar het uitzichtspunt bovenop de gelijknamige heuvel.
Na een korte aanloop door weiden duiken we een vochtig, donker bos in, pad loopt evenwijdig met het strand, vol modder en stenen, nagenoeg vlak.
Korte heftige klim (gedeeltelijk met trappen) naar de top van de heuvel Stenshuvud, waar we ons in de Ardennen wanen.
Via een iets hoger gelegen pad wandelen we terug naar de parking.
Totaal ca. 4 km, een goed uur stappen, en we hebben 2/3 van het nationaal park gezien. Mooi en tof wandelpad, niets werelschokkend.


Glimmingehus (http://de.wikipedia.org/wiki/Glimmingehus)

Versterkte burcht/landhuis dat een merkteken in het landbouwlandschap is. Dateert van 1499 (start bouw). Inkom 30 Zweedse Kronen, kinderen gratis.
Boeiend gebouw, ook binnenin zeer goed bewaard. We volgen een deel van de rondleiding van een Engelstalige gids, vol spokenverhalen en technische details, boeiend.

Kivik, het ‘appelhuis’ (http://www.virtualtourist.com/travel/Europe/Sweden/Skane/Kivik-189694/Things_To_Do-Kivik-BR-1.html)

Kivik is het ‘appeldorp’ van Zweden, als je je daar iets kan bij voorstellen… appelboompjes zover je kijken kan.
Als je iets met appels hebt is dit je ding. Een fabrikant van appelsap en cider kwam op het idee zijn winkel uit te breiden met een ‘appelhuis’, waar je binnen en buiten alles over de appel en de productie van sap en cider te weten komt. Stevige inkomprijs (40 Zweedse kronen per persoon, we betalen 160 Kr). Toeristenval, er is niet veel interessants te zien, of je moet wel een echte appelfreak zijn. De winkel is wel zeer uitgebreid, met alle soorten sap en appelwijn die je maar kan bedenken, tegen een schappelijke prijs. Een origineel, goedkoop en smakelijk souvenir …

Nationaal Park Söderåsen (http://www.nationalpark-soderasen.lst.se/tyska/index2.html)

Op de camping (zie logies) huren we 4 fietsen, vooroorlogse gevallen zonder versnellingen, met enkel een terugtraprem en joekels van banden. Ideaal gerief kortom om de hellingen van het Nationaal park mee op te fietsen….
Langs een weg rijden (beter gezegd: sukkelen) we steil bergop naar het uitzichtspunt Kopparhatten, met weerom een rustig Ardennen-landschap, beneden ligt een diepe rivierkloof.
In het bos maken we ons middagmaal klaar.
Langs allerlei plezante modderige bospaden klimmen we gestaag verder, de bedoeling is langs de ander zijde het Nationaal park weer uit te rijden, maar ergens vergissen we ons op een splitsing en belanden we op een weg naast het NP, waar we weerom een heel eind moeten klimmen om op
de goede weg naar de camping te raken. Eens boven komt de beloning: een rustige weg die net snel genoeg gestaag daalt om ons in een zestal kilometer snel tot in Ljungbyhed te brengen, vanwaar het nog drie kilometer rijden is tot de camping.
Heel plezierige dag, het Nationaal Park is nagenoeg verlaten en mooi om in te fietsen, een mountainbike was natuurlijk handiger geweest.

 


Vistocht ophet Kattegat

Info: http://www.helsingborgsbatarna.se/tyskinformation.htm
OK, even ons verstand op nul gezet en het lot van de slinkende kabeljauwpopulatie vergeten. In Helsingborg gaan we aan boord van de Ellinor,waar we hengels huren (60 SEK/hengel) en "tackle" kopen (30 SEK, het aas, een grote haak versierd met was gekleurde draden, hoe stom moet een
vis zijn om hierin te bijten?). Nog een lood in de vorm van een vis onderaan hangen en we zijn klaar om te beginnen. We hadden vooraf gebeld om een plaats op de boot te reserveren, bleek niet echt nodig. De boot ligt in de jachthaven van Helsingborg, een kilometer ten N van de ferryhaven. Niet moeilijk te vinden, de wegwijzers naar de ferries volgen en dan even verder de kust volgen.
Door een woeste zee vaart de vissersboot naar de vislocatie. In een wip zijn we allen nat: de boot gaat vrij heftig tekeer ("it was a bit rock'n roll" volgens de stuurman) en golven zwiepen over het dek.
Eens aangekomen maakt de boot wat bochten en maakt voor zichzelf een rustige plek om in te vissen. Dit lukt wonderwel en we kunnen op ons gemak vissen. Het is heel simpel: bij het belsignaal laat je het lood snel tot op de bodem zakken en je maakt dan op en neer gaande bewegingen met de hengel. Het duurt niet lang of de eerste molens worden opgedraaid, en de eerste kabeljauwen aan boord gehesen. De meeste wegen naar schatting 2 à 3 kg, de grootste die op deze tocht gevangen werd was 5.3 kg, er worden in de zomer blijkbaar vissen tot 10 kg gevangen.
Bij een volgende belsignaal moeten iedereen zijn aas binnenhalen, de hengels worden in de steunen gehangen en we varen even verder. Opnieuw wat bochten draaien (waarbij de boot soms heftig tekeer gaat, het water stroomt over de boorden) en we kunnen opnieuw vissen. Op de drie uur dat we vissen worden er per persoon een tiental vissen gevangen. De grootste houden we, kop eraf en ingewanden eruit en voederen aan de meeuwen. Zo rijden we moet ons koelkastje vol vis terug naar België. Deze smalle zeestraat tussen Zweden en Denemarken is één van de visrijkste gebieden ter wereld.
Heel geestig, waarbij een paar stevige zeebenen van pas komen. Ondanks de ruwe zee is er maar 1 passagier zeeziek.