Zuid-Zweden 2007 - KANOTOCHT

 

We boekten onze kanotocht rechtstreeks bij de organisatoren, via hun website http://www.ofk.nu/kanot/. Alle prijzen kan je daar vinden, we boeken 2 kano’s, 2 bagagevaten, 2 kano-karren en het transport, alles voor 6 dagen, totaal 440 Euro.
Probleemloos en vlot, nog een paar mails uitgewisseld, betaling per internationale overschrijving, zou inmiddels met ook met VISA mogelijk zijn.
We hadden ook het transport van het eindpunt van de trip (Karlsnagarden in Ronneby) naar de start opgepikt. Op het afgesproken uur werden we met bagage en al opgepikt, het was ongeveer anderhalf uur rijden naar de start, het dorp Hovmantorp aan het meer Rottnen.
De tocht omvatte de afvaart van de Ronnebyan (ca. 70 km), een klein riviertje dat ook door een aantal kleine en grotere meren liep en met een tiental korte landtransporten. Op plaatsen waar je niet kan varen moet de kano immer over land gestransporteerd worden.
We pakten onze bagage in de kano's en begonnen aan de tocht. Ik peddelde met onze dochter, mijn vrouw met onze zoon.
Eerst moesten we een tiental kilometer over een groot meer peddelen. Er stond een stevige wind, in het begin konden we zowat de oever van het meer aanhouden, maar uiteindelijk moesten we van de oever weg om het meer over te steken. Het was knokken tegen de wind en de golven. Niet gevaarlijk (we kregen geen water binnen) maar behoorlijk lastig. Na een goede twee uur peddelen moesten we rond een groepje eilanden varen, maar de wind en stroming waren zo sterk dat we amper nog vooruit geraakten.
We besloten aan te meren aan een stijger op een eilandje en daar te overnachten.
Op datzelfde eiland was een Nederlands koppel 'aangespoeld', die dezelfde tocht als wij deden. Ze waren een dag vroeger gestart, maar de wind was toen nog veel harder, en ze waren gewoon niet weggeraakt van het startpunt in Hovmantorp, waar ze dan maar hun tent opgeslagen hadden. Ook zij hadden dezelfde wind-problemen als wij en besloten op het eiland te overnachten. Zij wisten wel compleet niet meer waar ze waren, op een kaart lijkt navigeren op een meer met eilanden en inhammen lijkt simpel, maar ik de praktijk moet je heel goed uit je doppen kijken, bij de start een mikpunt viseren en daarheen varen. Op het water kan je moeilijk het verschil zien tussen een eiland en de oever.
Na een nachtje slapen en een kampvuur-ontbijt blijkt de wind sterk geminderd te zijn en kunnen we onze weg vervolgen. De rest van de tocht over het meer is zeer mooi: spiegelglad water, niemand te zien, schitterende uitzichten.
Even later zien we de Nederlanders terug: zij zijn 180° verkeerd gevaren en hebben zowat de hele oever van het meer afgepeddeld om de start van de Ronnebyan te vinden. Samen zoeken we wat verder en vinden snel het startpunt, aangegeven door een discreet bord ('A big red sign'
volgens de organisator, dat bleek dus nogal klein uitgevallen te zijn...).
Op het riviertje volgde spoedig het eerste landtransport, en we wisten direct waarom de alu kano's er gekrast en gedeukt uitzagen: voor het transport zelf hadden we per kano een kano-kar (een tweewielig geval dat onder de kano gesjord wordt en waarop je de kano op vlak effen terrein zonder veel moeite kan voorttrekken), maar ja, je moet dat ding wel onder je kano krijgen. Eerst de zware kano met bagage erin aan wal gesleurd (knots bonk over de rotsen), dan de kano langs één zijde opheffen om de kar eronder te monteren. Eens op de kar is het ook sleuren geblazen: het 'pad' ligt vol takken en rotsen. Behoorlijk zwaar allemaal, je hebt serieus wat brute kracht nodig. Na het transport de boot weer het water in sleuren en we kunnen weer varen. Niet ver echter: er ligt een boom dwars over het riviertje gevallen, en daar is geen pad voor een landtransport voorzien. Na weer een hoop gezeul en gesleur krijgen we de boten toch voorbij de hindernis, ik ben inmiddels zowat volledig drijfnat, tot aan mijn middel in de blubber geschoten bij het zoeken naar een geschikte passage.
Er volgen nog een aantal landtransporten, telkens behoorlijk zwaar, en het is ook altijd zoeken naar het beste pad. Met een beetje onderhoud zou men deze landtransporten een stuk eenvoudiger kunnen maken. Een aantal jaar geleden raasde er een zware storm over deze streek, die letterlijk miljoenen bomen velde, vandaar wellicht het halve slagveld.
Daarna volgt een zeer mooi stuk: de Ronnebyan meandert doorheen een verlaten landschap, veel waterlelies, schitterend weer, we passeren ook enkele verlaten meertjes.

 

En dan .... was het gedaan, door de hoge waterstand was enkel dit deel van de tocht toegankelijk. Een beetje een sof, we hadden immers gerekend op 6 dagen peddelen en moesten na 2 dagen reeds stoppen.

 

Onze kanotrip heeft dus maar heel kort geduurd, we leerden toch een hoop, en onthouden deze tips:
- draag altijd je zwemvest, op de correcte manier: strak aangespannen en met de beveiliging tussen de benen goed bevestigd.
- bagage zoveel mogelijk in vaten vervoeren. Elke kanoverhuurder heeft tegen een geringe meerprijs deze vaten beschikbaar, je kan er twee in een kano leggen. Deze vaten zijn heel stevig en blijven drijven. Zorg er zeker voor dat alles wat 'essentieel' is en niet nat mag worden in deze vaten zit. Maak de vaten met een stevig touw vast aan de boot.
- overige bagage in stevige zakken of tassen, zorg ervoor dat deze blijven drijven (b.v. zak met wat lucht erin bijsluiten)
- 'kostbaarheden' (fototoestel, geld, GSM) staken we in een apart klein vaatje (6.5 L), dat we ook aan de boot vastknoopten.
- alle bagage met een stevig touw aan de boot vastmaken. Als je omslaat blijft dan alles samen.
- handig om mee te nemen: houtzaagje (hout zagen voor kampvuur), aanmaakblokjes 'eco' (met een paar blokjes kan je een kampvuur in een wip aanmaken), aansteker met lange steel (type ‘barbecue’)
- zorg voor stevig touw dat je aan de voorzijde en aan de achterzijde van de kano kan vastknopen, handig om kano aan wal te manoevreren en vast te leggen. Touw voldoende lang (10 m) kiezen.
- op de meren kunnen hoge golven en hevige wind voor problemen zorgen, als je je niet veilig voelt: aan land gaan en wachten tot de wind gaat liggen
- reken in je reisplanning op één of meerdere rustdagen, zodat je b.v. bij hevige regenval of wind een dag niet hoeft te peddelen
- op de plaatsen waar je niet (veilig) kan peddelen, moet je deze kano over land transporteren. Deze landtransporten zijn fysisch behoorlijk zwaar, je hebt wel een kanokarretje voor het eigenlijke transport, maar het in en uit het water krijgen van de kano en het monteren en verwijderen van het karretje is labeur. Bij sommige landoversteken was de kanokar niet bruibaar (te oneffen of te steil) en moesten we de kano een eind meesleuren. In de groep moet je minstens twee personen hebben die kunnen en willen zeulen en sleuren. Zoniet kies je beter een tocht zonder landoversteken, b.v. op een merenstelsel. Informeer je vooraf goed en betrouw je daarbij niet te veel op de organisatoren… die vinden alles makkelijk.
- zorg voor sneldrogende kleren, eens jeans is een ramp als die nat wordt.... Je moet ook goede regenkledij (jas + broek) bijhebben, als het regent wordt je kano een badkuip.
- zorg voor betrouwbaar kampeermateriaal, je bent tenslotte een aantal dagen volledig op jezelf aangewezen, problemen met materiaal is dan wel het laatste dat je kan gebruiken...
- vooraf navragen of je onderweg voedsel kan kopen - zorg dat je voldoende voedsel meehebt, vergeet niet dat je de hele dag fysisch bezig bent en dit behoorlijk wat brandstof vergt. Gewicht is in feite geen probleem, een kano kan tot 500 kilo dragen…Wij hadden alles mee voor 6 dagen. Water kan je in een jerrycan meenemen, of je gebruikt een waterfilter.
- zorg dat je telefoon- en GSM-nummer van de verhuurder bij je hebt om deze in geval van nood of voor info te contacteren.
- zorg voor 1 GSM per boot, waterdicht en veilig ingepakt, zodat je in geval van nood communicatie beschikbaar hebt
- zorg dat je een efficiënt afweermiddel tegen muggen hebt
- zorg dat je een kompas en een kaart + beschrijving van de route hebt. Navigeren b.v. op een groot meer met veel eilandjes is niet zo simpel als het lijkt: eilanden en inhammen zijn in de praktijk soms moeilijk te identificeren, en bij slecht zicht kan het helemaal onduidelijk worden.
- kanovaren is niet moeilijk, alleen het in een rechte lijn varen vergt even oefenen en een goede coördinatie tussen voorste en achterste peddelaar.
- het beste schoeisel voor in de boot: waterschoenen. Daarnaast ook een paar stevige stappers meenemen.

Een goede site met verslag van kanotochten in Zweden: http://members.home.nl/vvboerdonk/Kano_info.htm