SPORTIEVE CURRICULUM VITAE  : RICHARD ORLANS  
klik op de foto's om ze uit te vergroten & op de onderlijnde tekst om de link te volgen
   

Pe Richard is een geboren en getogen Gentenaar sinds  6 oktober 1931.  

wijkploegje1.jpg (50143 bytes) Hij was de jongste zoon uit een gezin van 3 dochters en 3 zonen.  In april 1946, ter gelegenheid  van zijn eerste wedstrijd met z'n wijkploegje tegen de Knapen  van  Gantoise, tekende hij een aansluitingskaart voor het leven bij deze club.  Toen bestond de jeugd van een voetbalclub slechts uit “Knapen“ (geen 15 jaar voor 1 september), “Scholieren” (geen 17 jaar voor  1 september) en “Junioren” (tot 21 jaar).  Hij was toen 14 ½  jaar oud. Jeugdspelers kregen in die tijd een kleine vergoeding. Nu moeten de ouders 5 à 10.000 fr. ophoesten om hun kinderen te mogen laten spelen of trainen.
   knapen2.jpg (27289 bytes) Zijn eerste seizoen  (1946-’47) werd hij kampioen van Oost-Vlaanderen met de “Knapen”.  
Het
seizoen 1947-’48 was een voltreffer : met de“Scholieren” werd hij kampioen van België.
scholierenkam1.jpg (135697 bytes) scholieren1.jpg (140327 bytes)

Eind seizoen 1948-’49 kwam de doorbraak.  De laatste 2 competitiewedstrijden, beslissend over het al of niet behoud in de hoogste voetbalafdeling, werd hij opgesteld.  Gantoise eindigde nog twaalfde.  Hij was toen 17 ½ jaar oud.  Van 1950 t/m 1964 zou hij ononderbroken in de hoogste afdeling van het Belgisch voetbal spelen en dit in 3 verschillende clubs namelijk A.R.A. Gantoise, Cercle Brugge en RSC Anderlecht.

test.jpg (547046 bytes)
A..R.A. La Gantoise
cerclebegin.jpg (129453 bytes)
Cercle Brugge
anderlechtb1.jpg (199328 bytes)
RSC Anderlecht
Van 1947 tot en met het seizoen 1958-'59 was A.R.A. La Gantoise de "enige" club uit Oost- en West-Vlaanderen in de hoogste afdeling. Club Brugge (2 seizoenen '49-'51) en Racing Gent ('52-'53) waren de uitzondering.


Ontegensprekelijk:
De Beste Sportieve Periode Ooit” 
uit de geschiedenis van de club met 
het stamnummer 7.           
   
vrienden1.jpg (52203 bytes) gantoisesantos1.jpg (151970 bytes)  Het palmares van Gantoise
 tijdens zijn periode ziet er 
 als volgt uit:

 1 x 2de Plaats
(1955)
 3 x 3de Plaats
(1954-'57-'58) 
 1 x 4de Plaats
(1950) 
 
1 x 5de Plaats (1959)
 2 x 7de Plaats
(1951-'52)
 2 x 9de Plaats
(1953-'60)
 1 x 11de Plaats
(1961)
 
1 x 12de Plaats
(1956)
 (Zie Statistieken)
Gent.jpg (59162 bytes)
volk2.jpg (173678 bytes) Door deze gunstige geografische ligging in het Belgisch voetballandschap en ondersteund door de aanhoudende kloeke resultaten was het niet meer dan logisch dat de publieke belangstelling ENORM was.  Wedstrijden tegen Anderlecht (met Mermans), Beerschot (met Coppens), Antwerp (met Mees), Cl. Luik (met Anoul), Standard Luik (met Houf-Piters), Cl. Mechelen (met De Cleyn-Lembrechts) lokten de grote massa. 25.000 toeschouwers en meer, meestal staand of zittend op banken op luttele meters van het speelveld, vulden een nokvol Ottenstadion. actiefoto1GENT.jpg (104683 bytes)
volk3.jpg (151023 bytes) volk1.jpg (150374 bytes)

"De periode van de rijke clubs en de arme voetballers. Het kan verkeren!" Wie zei dat ook weer?

boekarestroem.jpg (40012 bytes) Europees voetbal  kwam slechts in 1955-'56 van de grond, maar reeds veel vroeger al bekampte Gantoise de beste ploegen van Europa en zelfs van de wereld.  Eerst waren het de toonaangevende Oostenrijkse clubs, dan de Engelse, de Hongaarse, de Oostblokkers, de Fransen, de Italianen, de Spanjaarden en om te eindigen de Brazilianen.
Wenen met Okwirck, Hannapi, Happel.  Blackpool met Sir Stanley Matthews.  Honved met  Puskas en Kocsis. Dynamo Moskou en Tbilisi.  Stade Reims met Kopa.  Kaiserslautern met Fritz Walter.  Real Madrid met Di Stefano, Gento e.a. Santamaria’s om er maar enkele te noemen.  Zelfs de wereldformatie Santos met Pele  vernederde elke Belgische ploeg die zij bekampten maar in 3 confrontaties met Gantoise hebben ze toch tweemaal het onderspit moeten delven. kranten11.jpg (69223 bytes)
periode_Gent.jpg (64105 bytes) Paastornooien (in Oost-Berlijn en Praag) en tournee’s in Rusland en Roemenië onderhielden de internationale voetbalcontacten.
De Papaert-beker (25 wedstrijden ongeslagen : 7 in 1952/1953 en 18 in 1953/1954 ) sleepten ze ook in de wacht.  Op dat ogenblik was Gantoise zonder meer de beste ploeg van België maar door één stom doelpunt op Olympic Charleroi verloren ze toen de titel.
(zie statistieken)
contract1.jpg (209593 bytes) Cercle Brugge, pas gepromoveerd, kocht Orlans voor 1.100.000 BEF.  Omgerekend in de huidige waarde een slordige 11 miljoen.  
Het werd een gevecht (tot de laatste minuut van de competitie) tegen de degradatie maar Cercle overleefde.  
Als éénoog in het land der blinden presteerde hij als speler zo  goed dat hij terug 3 maal geselecteerd werd voor de nationale ploeg, o.a. tegen Frankrijk (3-O winst), Nederland (0-4 winst) en Bulgarije (4-0 winst).  
Ook Sinibaldi, trainer van Anderlecht, zag hem spelen op Union en vond dat het goed was.  Vandaar zijn transfert naar Anderlecht.  
Cercle Brugge.jpg (126152 bytes)

Voor een transfertsom, uiteraard iets hoger dan wat Cercle Brugge had betaald, werd hij op gevorderde leeftijd uiteindelijk bij het Europese Anderlecht ingelijfd.

Uiteindelijk!  Want in juni 1956 maakte hij reeds als speler van Gantoise een 22-daagse voetbaltrip met Anderlecht.  Ze speelden toen in Helsinki, Leningrad, Moskou, Kiev en Boekarest, om via Boedapest en Praag  terug te keren.  Hij was in de vorm van zijn leven (Hongarije 3/6/56) , speelde er in meerdere functies de pannen van het dak maar keerde braafjes naar z'n oude schaapstal  terug.  Dat zou nu niet meer gebeuren!
 
tripanderlecht1.jpg (131778 bytes)
Als gastspeler met Anderlecht op het Rode Plein
Met Anderlecht werd hij 2 X  kampioen (’61-’62 en '63-'64 zie foto Fortis-poster) en in de 6 Europa-beker wedstrijden werden eerst Real Madrid (vijfvoudig Europees kampioen) en Sofia uitgeschakeld, maar tegen het Schotse Dundee sneuvelden ze eervol.
anderlechta1.jpg (153812 bytes) real1.jpg (278991 bytes) anderlechtfoto's1.jpg (225853 bytes) huldiging1.jpg (180228 bytes)

Bijzonder detail : De 3 thuiswedstrijden van deze Europese campagne werden in een uitverkocht Heizelstadion gespeeld dat toen nog een capaciteit had van 70.000 toeschouwers.    

- Militaire Ploeg

Als militair was in 1952 de dienstplicht opgedreven tot 21 maanden en dusdanig kreeg hij de gelegenheid 2 Kentish-bekers en 2 Europese kampioenschappen te betwisten.  De Kentish-beker was een driehoekstornooi tussen England, Frankrijk en België.  Deze beker won hij met de militaire ploeg geen enkele keer.  
Daarentegen speelden ze in 1952 de finale in Athene tegen Griekenland maar dienden in de extra-times en herleid tot 7 dappere Galliërs de duimen te leggen.
In 1953 werd hij met de Belgische militaire ploeg voor de eerste keer in de geschiedenis Europees kampioen in Ankara tegen Turkije.

militaire athene 1.jpg (186192 bytes) Militaire ploeg Turkije1.jpg (40075 bytes) 4 Buffalo's1.jpg (51882 bytes) militaire kampioen1.jpg (156318 bytes)

- Rode Duivels

Tussen 1954 en 1963 werd hij, de B-selecties buiten beschouwing gelaten, 26 x geselecteerd waarvan hij er 21 speelde. Hij werd 2 x als rechtsbuiten, 17 x als linksbuiten, 1 x als linksbinnen en 1 x als midvoor opgesteld. Verder werd hij meermaals  als 5e aanvaller toegevoegd aan ofwel 4 Anderlecht of 4 Standard Luik spelers, niettegenstaande de manier van spelen van beide clubs toen totaal verschilden.  Hij moest en kon hem dus aanpassen aan de stijl van het huis.  

national1.jpg (208344 bytes) belgiefrankrijk1.jpg (234974 bytes) nationalploeg1.jpg (269922 bytes) belgiehongarije1.jpg (400550 bytes)

Z'n beste interland speelde hij op 3 juni 1956 tegen het Hongaarse elftal met wereldsterren als Puskas, Kocsis, Hidegkuti en andere Boszic’s.  België zette een 1-3 achterstand  in een dolle tweede helft om in 5-4  winstcijfers.  72.000 toeschouwers (volgens de statistieken het hoogst aantal toeschouwers ooit op de Heizel) zagen Orlans het 3e gelijkstellende doelpunt en de 5e winnende goal scoren.

 

  • Trainersloopbaan  
         diploom1.jpg (142383 bytes)              diploma1.jpg (185607 bytes)
  • 5 jaar speler-trainer bij Zwevegem Sport  (3e Nationale)

  • 2 jaar speler-trainer bij S.K.Roeselare  ( 3e Nationale)

          

  • 1 jaar trainer van A.S. Oostende  (2e Nationale)                       

  • 1 jaar trainer van Exc. Moeskroen  (3e Nationale)

  • 2 jaar speler-trainer bij Zwevegem Sport  (4e Nationale)

  • 2 jaar trainer van K.A.A. Gent.  (3e Nationale -  kampioen 2e Nationale)

  • 2 jaar trainer van R.R.C. Gent.  (4e Nationale)

  • 1 jaar mentor van zoon Patrick bij Heirnis Gent.

  • 14 jaar trainer van de nationale P.T.T.-ploeg met 3 Europese titels (Marseille, Goteborg,Savona) met o.a. Jean Marie Pfaff als doelwachter. 

  • 1970 - Heizeldiploma met grote onderscheiding.  (2 jaar Heizelschool)

  • 1974 - Benoemd door het U.C. v/d K.B.V.B. als lesgever aan de Heizelschool.  

  • 1976 - Ter opvolging van bondscoach Raymond Goethals lag hij als laatste in de balans met Guy Thys.  Désiré Ruyters, toenmalig voorzitter van de Technische Commissie, informeerde hem hieromtrent luttele minuten voor de officiële bekendmaking.

  • 1982 - Via de K.B.V.B. werd hij bondscoach van Zaire voor de Afrika-Cup met als assistent een zekere Silvagni van Charleroi.

 

 

zwevegem1.jpg (120533 bytes)
Zwevegem 
zwevegemtraining.jpg (329273 bytes)
Zwevegem
trainergantoise1.jpg (133108 bytes)
K.A.A Gent
trainer1.jpg (407697 bytes)
K.A.A. Gent

 

Mijn Pe Richard was meer dan 30 jaar actief voetballer.  Tot 1964 speelde hij op het hoogste niveau alle posities in de voorhoede en zelfs 2 x als doelman.

Tijdens zijn periode als spelertrainer was hij als middenvelder spelverdeler in zijn respectievelijke clubs.

Nog later voetbalde hij in allerlei categoriën en onder diverse vormen  o.a. in de internationale en destijds zeer populaire mini-voetbalshow.  Dit werd wekelijks door de Nederlandse NCRV op de buis gebracht.

Een uitschieter: In 1963 speelde Pe met Anderlecht een derby tegen Daring Brussel voor 35.000 toeschouwers van de 1e minuut tot de laatste minuut als doelwachter.  Achteraf moest hij in Club Luik nogmaals in het doel staan nadat Jean Trappeniers gekwetst werd afgevoerd

Meermaals werd hij ook als gastspeler uitgenodigd zoals bvb ter gelegenheid van de toenmalige paastornooien van Club Brugge

In 1950 won hij als junior de “wedstrijd van de jonge voetballer” in het Heizelstadion

In 1956 werd hij na Vic Mees tweede in het referendum de “Gouden Schoen“

Reeds meer dan twintig jaar werd hij door de Belgische oud-internationalen als eerste voorzitter verkozen van de enige echte club “Belgische Oud Internationals“ stamnummer 8777.  

Ter gelegenheid van de eeuwwisseling werden de Rode Duivels van de eeuw verenigd. 

De “Ex Gouden Schoenen“ (geen journalisten) hebben in een referendum ter gelegenheid van de eeuwwisseling hem als derde speler van de eeuw op de linksmiddenplaats genomineerd na Franky Vercauteren en Wilfried Puis.  

keeper.jpg (47488 bytes)

Pe als doelwachter
gastspeler1.jpg (87576 bytes)

Orlans als gastspeler in Club Brugge-shirt
diablerouge.jpg (147990 bytes)

De
Belgische Internationals 
van de eeuw

 

      

TERUG