Na overleg met de vrouw, werd beslist om een kleine plantenvijver te maken met folie.
Eind september 91 begon ik aan de graafwerken van de vijver.

Het uitgraven is begonnen

na de winter verder werken

In februari 92 werd een stuk vijverfolie met als dikte 0.5mm en van 6 op 8 meter aangekocht.
Begin april werd de vijver verder uitgegraven.
De vijver heeft de vorm van een peer en is in 3 lagen weg gegraven waarvan de diepste plaats 80 cm is.
Er werd ook aan de zijkant een klein moerasje uitgegraven van 0.5m op 1.2m.

De put is bijna klaar

De hardhouten boordblokken

Eenmaal de put klaar, werd deze met enkele lagen beschermende folie van 3 mm dik bedekt.
Daarna werd de vijverfolie erover getrokken.
Tijdens het vullen werden de plooien zoveel mogelijk effen gewerkt.

De bescherm folie	De folie wordt over de put uitgespreid
Het vullen kan beginnen	De plooien kunnen nog wat bijgewerkt worden

Toen de vijver gevuld was stond de watermeter op 2500 l.
De folie werd aan de randen afgesneden en over een boord van eiken blokken gelegd.
Ik had dit ergens gezien in een boek waar er verschillende methodes in stonden van oeverafwerking.
Achter de blokken was een uitsparing voorzien om op te vullen met stabilisé.


De oevertegels worden geplaatst

Zo werd de folie verankerd en op de hard geworden stabilisé werden arduinen tegels gelijmd. Dit is een mooie en propere oeverafwerking.
Waarom proper? Wel, arduin heeft de eigenschap dat het bijna niet door algen aangetast wordt en dat het niet rap groen en glad wordt.
Dit arduin heb ik allemaal gratis mogen halen bij een natuursteenbedrijf in de buurt.
Dit zijn voor die mensen toch allemaal afvalstukken die anders op een stort terechtkomen.
Er werden redelijk veel zuurstofplanten in gezet. Bij mij is het hoornblad die het best doet.
Ik heb ook geprobeerd met waterpest en waterviolier maar na enkele weken stierven de planten af.
Er werden verschillend oeverplanten aangekocht.

De vijver is klaar	Het moerasje
De goudwindes

Deze werden in mandjes op de ondiepe boorden geplaatst.
Het zag er allemaal mooi uit maar toch had ik hier al mijn eerste fout gemaakt.
Veel te veel verschillende planten bijeen.
Ja, nu weten we natuurlijk beter.
Het is veel mooier om enkele grote groepen van dezelfde planten samen te zetten.
Op vraag van mijn vrouw werd er ook nog een waterlelie in geplaatst.
In de zaak waar ik hem had aangekocht hadden ze me ervan verzekerd dat het een roze was.
Wat dacht je! Toen de bloemen open gingen waren het witte met een geel hart.
Daarom deze tip: als je kan, koop een waterlelie als er bloemen in bloei staan. Dan ben je zeker.
Na enkele weken werden de eerste vissen aangekocht, het waren goudwindes.
Er werden nog wat later ook shubikins en goudvissen in gezet.
Alles ging goed, maar zoals bij alle nieuwe vijvers, werd ook de onze groen door zweefalgen. Dit was nu nog zo geen ramp hoor.
De zomer kwam eraan en door de geweldige groei van het hoornblad werd het water weer helder.
Alles groeide en bloeide. Het ging zelfs zo goed met het hoornblad dat ik er al moest verwijderen om de vissen wat meer ruimte te geven.
De waterlelie was er een die rap groeide. Zo goed zelfs dat de tweede zomer hij met zijn bladeren alles afdekte. Natuurlijk had ik helder water, maar de vissen en andere planten zag ik bijna niet meer.
Het was duidelijk dat zo een type waterlelie niet voor mijn vijver bestemd was.
Hij overwoekerde alle andere waterplanten.
In het voorjaar van 1994 heb ik mijn vijver leeggemaakt om hem te verwijderen.
Dit was zeker geen gemakkelijke klus. Toen ik de waterlelie had gekocht zat de wortelkluit in zo een plantencontainer van 15 x 15cm.
Deze was ondertussen uitgegroeid tot een klomp van ongeveer 60cm diameter.
Ik probeerde om deze wortelmassa in één keer uit de vijver te slepen.


Te groot geworden waterlelie

Dat moest ik niet verder proberen want, zo zwaar, lomp en glibberig.
Ik heb er eerst stukken van moeten snijden totdat hij enigszins lichter was geworden om hem uit de vijver te kunnen heffen.
Veel van die stukken heb ik weggegeven aan vrienden en kennissen. Ik heb hen telkens gewaarschuwd dat het om een snelgroeiende plant ging.
Dit was nog maar één probleem. Toen ik koi had uitgezet begonnen de problemen pas echt.

Tegenwoordig gaat het goed met de plantenvijver. Er zwemmen alleen nog enkele Sarasa's, Shubikins en goudvissen in. Er zit nog steeds veel hoornblad in en in het midden staat er een Kaapse waterlelie die zelfs in de winter bloeit.
Langs de ondiepe kant staat er nu alleen snoekkruid.
Ik heb ondertussen al een 2e klein vijvertje bijgemaakt speciaal voor mini waterlelietjes. Deze hebben maar weinig bladeren maar brengen heel mooie bloemetjes van ongeveer 4 cm diameter voort. Verder ligt er een beetje hoornblad in dat toch enigszins het water filtert.

Kleine waterlelie van 4 cm

Kaapse waterlelie

Ieder jaar krijg ik ook kikkers en padden op bezoek die na hun liefdesspel heel wat kikkerdril achterlaten. Onvoorstelbaar hoe die diertjes bij mij terechtkomen.
Wel heel leuk voor de kinderen om te zien hoe de dikkopjes rondzwemmen en dan later als kleine kikkertjes rondhuppelen.

De kikkerdril

Dikkoplarfjes beginnen los te zwemmen

Tijdens de winter laat ik bij vriesweer een luchtpompje werken om een open gat in het ijs te houden. De luchtsteen hangt op ongeveer 40 cm diepte.
Dit biedt tevens vogels de kans om aan water te geraken.

De plantenvijver tijdens de winter

Het open gat geeft vogels de kans om te drinken