You are an IRONMAN !!!!
23/10/07 19:45 |
Pers. resultaten -
triathlon (1/1)
Na een zeer vermoeiende reis, waar we al een dag
vertraging opliepen, kwamen we aan op Big Island
(Kona), Hawaii. Tot onze grote verbazing stelden we
vast dat alleen onze fietsen dezelfde reis hadden
afgelegd. De rest van onze bagage moet ons ergens op
de trip met verschillende overstappen een keer de
wissel gemist hebben. Gelukkig stak mijn sportkledij
in mijn fietszak. We moesten dan ook "van aermoe" een
provisoir T-shirtje en zo kopen om iets vers aan te
hebben. Aangezien 's anderendaags de bagage nog niet
was nagekomen, moest Ginette de ganse dag rondlopen
in mijn koersbroek en een truitje. In de namiddag
bracht het clubbestuur van de Brugse Triatlon-club
onze bagage mee, die ondertussen was aangekomen. Hoe
gaat dat ook weer: "goed begonnen ...".
MAANDAG : Aangekomen rond 16:00 uur zijn we onmiddellijk in onze loopschoenen gedoken om een looptraining van een uur af te werken. Op het parcours : Ali Drive, de kust, een honderdtal palmbomen, .. .Net gestart, zagen we al Thomas Hellriegel voor ons lopen. Om 18:00 uur waren we terug op ons appartement. Een paar minuutjes later was het al donker.
DINSDAG : Om 06:00 uur was ik al op. Lieven lag nog rustig te dromen. Ik wilde hem nog niet wekken. Maar, we hadden afgesproken om 07:00 uur de koffie te zetten ("smell the coffee"). Daardoor werd ie natuurlijk wakker. Niet zoals in de tv-reclames, maar omdat hij in de living sliep. Na het onbijt zijn Lieven en ik gaan zwemmen. Niet in een zwembad of zo hé. In de prachtige baai van Kailua-Kona, waar de wedstrijd doorging. Een waar aquarium met honderden verschillende soorten vissen en zeeschilpadden. Betoverend mooi. Na een uurtje zwemmen waren we terug aan wal. Daar stonden Inge en Sigried ons op te wachten. En niet alleen zij, maar ook vele andere atleten en mensen die de atleten aan het bewonderen waren tijdens hun zwemtraining.
Na het middageten nog een fietstraining van 70 km. Verkenning op het parcours uiteraard. En dat was me veel heuvelachtiger dan gedacht. "Golvend," hadden ze gezegd. Hola maar, er zaten daar toch ferme bergskes in, hoor. Bovendien was de wind ook niet mals. Soit, we waren juist op tijd terug om te laat te zijn voor de landenparade. Spijtig, want graag was ik meegegaan. Aan de andere kant vond ik het toch zielig om Belg te zijn. We traden namelijk als enig land zonder nationale driekleur aan. Triestig toch, van onze nationale bond. Niet eens een tricoloortje voor onze mensen die het WK Ironman vertegenwoordigen.
WOENSDAG : Deze dag was voorzien als rustdag. Een beetje shoppen, een wandelinske, een terrasje, ... meer moest dat niet zijn. We zijn ook eens naar de ironman-winkeltjes geweest en hebben allerlei spulletjes gekocht.
DONDERDAG : Na een looptraining van een half uurke samen met Anja Smolders. Haar man, Johan Schoors, was ook een van de deelnemende Belgische atleten. Daarna samen met mijn vrouwke een uitstapje gemaakt met een huurauto. Zo konden we een beetje het eiland verkennen. Besluit : zeker de moeite waard. Prachtige baaien (om in te snorkelen,een waar paradijs). We bezochten ook een koffieplantage. We hebben er een prachtige dag van gemaakt en hebben veel gezien. 's Avond was er een "welcome dinner" (als je er al een paar dagen bent...). Veel show en spectakel. Alleen, ik kon er niet echt van genieten, want ik was ziek aan het worden. Keelpijn en sinusitis deden mij de das om. Eigenlijk wilde ik het liefst zo vlug mogelijk naar de kamer om wat sinutabs te nemen en onder de lakens te kruipen.
VRIJDAG : De fiets moest worden ingeleverd. Bovendien ook een dag om nog eens alles goed door te nemen. Zodat we van alles op de hoogte waren en de dag van de wedstrijd niet voor verrassingen zouden komen te staan. Wat een massa volk liep daar rond ! Cameralui, supporters, veel grote triatlonvedetten zoals Luk Van Lierde, Chris McCormack, Natascha Badman en vele anderen. Ik kon ook een woordje wisselen met Karen Smyers, ooit winnares van deze wedstrijd. Wie ik daar ook ontmoette was de man die me vorig jaar heeft geklopt in Florida : Louis Rebeiro. Ik heb hem onmiddellijk verschoning gevraagd voor hetgeen ik hem naar zijn hoofd heb geslingerd net voor de award party. Ondertussen zijn wij de beste vrienden geworden. Hij bood me een lift aan met zijn auto naar ons appartement. Natuurlijk zijn er ook afspraken gemaakt om verder contact te houden via mail.
ZATERDAG, IRONMANDAY : Om vier uur uit de veren. Nog eens goed mijn maagske vullen, de nodige koolhydraten opslaan, ... Het weer zag er stralend uit. Zo was het ook voor de rest van de dag : zonnig en snikheet, met temperaturen tot boven de 35 graden (Celcius). De start was voorzien om 07:00 uur (lokale tijd). Per autostop (de klassieke "duim") tot dicht bij de start kunnen komen. Daar was al een massa volk op de been.
Onder begeleiding werden we naar de start gebracht. Paul Vandebossch, trainer van…., was ook mee in de stroom. We hebben nog wat gepraat. Ik wist niet meer waar mijn hoofd stond. De rillingen liepen door mijn ganse lichaam. En door mijn zieke toestand en mijn sinusitis kon ik bijna niet meer spreken. Precies voor de wedstrijd baarde dat me veel zorgen voor de wedstrijd.
6:45 u: de start van de profs, met alle show errond. Dansende Hawaiaanse meiden, paracommando's die aan hun parachutten in zee werden gedropt, ... Spectakel om U tegen te zeggen. Gedragen door het gejoel van duizende mensen. De hele situatie bracht mij in exstase, zodat ik niets meer hoorde of besefte. Niets kon me nog schelen.
Sportieve groeten
Romano.
MAANDAG : Aangekomen rond 16:00 uur zijn we onmiddellijk in onze loopschoenen gedoken om een looptraining van een uur af te werken. Op het parcours : Ali Drive, de kust, een honderdtal palmbomen, .. .Net gestart, zagen we al Thomas Hellriegel voor ons lopen. Om 18:00 uur waren we terug op ons appartement. Een paar minuutjes later was het al donker.
DINSDAG : Om 06:00 uur was ik al op. Lieven lag nog rustig te dromen. Ik wilde hem nog niet wekken. Maar, we hadden afgesproken om 07:00 uur de koffie te zetten ("smell the coffee"). Daardoor werd ie natuurlijk wakker. Niet zoals in de tv-reclames, maar omdat hij in de living sliep. Na het onbijt zijn Lieven en ik gaan zwemmen. Niet in een zwembad of zo hé. In de prachtige baai van Kailua-Kona, waar de wedstrijd doorging. Een waar aquarium met honderden verschillende soorten vissen en zeeschilpadden. Betoverend mooi. Na een uurtje zwemmen waren we terug aan wal. Daar stonden Inge en Sigried ons op te wachten. En niet alleen zij, maar ook vele andere atleten en mensen die de atleten aan het bewonderen waren tijdens hun zwemtraining.
Na het middageten nog een fietstraining van 70 km. Verkenning op het parcours uiteraard. En dat was me veel heuvelachtiger dan gedacht. "Golvend," hadden ze gezegd. Hola maar, er zaten daar toch ferme bergskes in, hoor. Bovendien was de wind ook niet mals. Soit, we waren juist op tijd terug om te laat te zijn voor de landenparade. Spijtig, want graag was ik meegegaan. Aan de andere kant vond ik het toch zielig om Belg te zijn. We traden namelijk als enig land zonder nationale driekleur aan. Triestig toch, van onze nationale bond. Niet eens een tricoloortje voor onze mensen die het WK Ironman vertegenwoordigen.
WOENSDAG : Deze dag was voorzien als rustdag. Een beetje shoppen, een wandelinske, een terrasje, ... meer moest dat niet zijn. We zijn ook eens naar de ironman-winkeltjes geweest en hebben allerlei spulletjes gekocht.
DONDERDAG : Na een looptraining van een half uurke samen met Anja Smolders. Haar man, Johan Schoors, was ook een van de deelnemende Belgische atleten. Daarna samen met mijn vrouwke een uitstapje gemaakt met een huurauto. Zo konden we een beetje het eiland verkennen. Besluit : zeker de moeite waard. Prachtige baaien (om in te snorkelen,een waar paradijs). We bezochten ook een koffieplantage. We hebben er een prachtige dag van gemaakt en hebben veel gezien. 's Avond was er een "welcome dinner" (als je er al een paar dagen bent...). Veel show en spectakel. Alleen, ik kon er niet echt van genieten, want ik was ziek aan het worden. Keelpijn en sinusitis deden mij de das om. Eigenlijk wilde ik het liefst zo vlug mogelijk naar de kamer om wat sinutabs te nemen en onder de lakens te kruipen.
VRIJDAG : De fiets moest worden ingeleverd. Bovendien ook een dag om nog eens alles goed door te nemen. Zodat we van alles op de hoogte waren en de dag van de wedstrijd niet voor verrassingen zouden komen te staan. Wat een massa volk liep daar rond ! Cameralui, supporters, veel grote triatlonvedetten zoals Luk Van Lierde, Chris McCormack, Natascha Badman en vele anderen. Ik kon ook een woordje wisselen met Karen Smyers, ooit winnares van deze wedstrijd. Wie ik daar ook ontmoette was de man die me vorig jaar heeft geklopt in Florida : Louis Rebeiro. Ik heb hem onmiddellijk verschoning gevraagd voor hetgeen ik hem naar zijn hoofd heb geslingerd net voor de award party. Ondertussen zijn wij de beste vrienden geworden. Hij bood me een lift aan met zijn auto naar ons appartement. Natuurlijk zijn er ook afspraken gemaakt om verder contact te houden via mail.
ZATERDAG, IRONMANDAY : Om vier uur uit de veren. Nog eens goed mijn maagske vullen, de nodige koolhydraten opslaan, ... Het weer zag er stralend uit. Zo was het ook voor de rest van de dag : zonnig en snikheet, met temperaturen tot boven de 35 graden (Celcius). De start was voorzien om 07:00 uur (lokale tijd). Per autostop (de klassieke "duim") tot dicht bij de start kunnen komen. Daar was al een massa volk op de been.
Onder begeleiding werden we naar de start gebracht. Paul Vandebossch, trainer van…., was ook mee in de stroom. We hebben nog wat gepraat. Ik wist niet meer waar mijn hoofd stond. De rillingen liepen door mijn ganse lichaam. En door mijn zieke toestand en mijn sinusitis kon ik bijna niet meer spreken. Precies voor de wedstrijd baarde dat me veel zorgen voor de wedstrijd.
6:45 u: de start van de profs, met alle show errond. Dansende Hawaiaanse meiden, paracommando's die aan hun parachutten in zee werden gedropt, ... Spectakel om U tegen te zeggen. Gedragen door het gejoel van duizende mensen. De hele situatie bracht mij in exstase, zodat ik niets meer hoorde of besefte. Niets kon me nog schelen.
Sportieve groeten
Romano.
