De Romeinse culinaire geschiedenis, een hot topic

"Toon mij wat er op je bord ligt en ik zeg je wie je bent."

Geschiedkundigen houden zich niet enkel bezig met grote veldslagen of biografieŽn van keizers. De laatste jaren verschijnen er steeds meer boeken en artikels over het leven van de gewone mensen uit het verleden. Ze schreven over kleren, de verhouding binnen een gezin en ook over de voeding. Wat er op het bord ligt, weerspiegelt uiteindelijk heel wat maatschappelijke of economische trends. Nieuwe ingrediŽnten kunnen wijzen op veranderende handelsverhoudingen (bv. de invoer van de abrikoos ten tijde van Augustus). Wat er op het menu staat, toont ook duidelijk aan of je arm of rijk was.

De keuken van arm en rijk

Een thermopolium in Ostia AnticaEen reconstructie van het thermopolium van Lucius Vetuvius Placidus in PompeiiRestanten van een Romeinse keuken in Vaison-la-Romaine

Arme Romeinen, en zelfs Romeinen van de middenklasse, moesten er niet aan denken om oosterse specerijen te kopen of om veel vlees te eten. Leefde je op het platteland, dan at je wat je op dat moment kon oogsten. In een periode van schaarste overleefde men op wilde bessen, paddenstoelen en noten.
Leefde je in de stad, dan kon je vaak niet koken in je woning. In de houten appartementen in Rome mocht er geen vuur gemaakt worden: het brandgevaar was te groot en brandweer bestond niet in Rome. Wie honger had kon terecht in een van de talloze thermopolia of snackbars.

Keukenslaven

Een Romeinse keukenslaaf aan het werk

Romeins koken is vrij arbeidsintensief als je alles met de hand wil doen. Vele ingrediŽnten moeten fijngemalen worden of zijn maar Š point na uren pruttelen. Wie zich een slaaf kon permitteren, liet deze dan ook al het vervelende keukenwerk doen. Wie rijker was, kon investeren in een goede kok. Een Griekse of een oosterse kok kostte een aardige duit.

Tip: wie tegenwoordig Romeins wil koken, investeert beter in een goede keukenmachine...

Terug naar boven