Rony Rumes
Omhoog RWANDA Z.AFRIKA/Zimbabwe TANZANIE/KENIA TUNESIË MAROKKO IVOORKUST

Het is op uitnodiging van een van onze vrienden, werkzaam bij de CMB in Abidjan, dat wij Ivoorkust hebben bezocht.
De ex - Franse kolonie , had destijds al een behoorlijk ontwikkelingsniveau, mede dank zij zijn strategische ligging aan de westkust van Afrika. Ons bezoek was verrijkend en gaf ons een beter inzicht in de levenswijze en de cultuur van West Afrika.

Ons bezoek was natuurlijk toegespitst op de leefwereld van onze vriend. Uitgebreid hebben we dus Abidjan verkend. Het is een belangrijke havenstad, zoniet de belangrijkste, aan de westkust van Afrika. Moderne buildings, hotels, restaurants en bars, met veel (illegale) aanwezigheid van uitheemse meisjes (Ghana). 

Met een huurauto trokken we naar het binnenland. 
Rijden doe je met eigen kunde. Steeds anticiperen op wat kan gebeuren, want de andere weggebruikers nemen de verkeersregels niet zo nauw. Werkelijk gevaarlijk. 
Rond de hoofdstad vindt men nog wat asfaltweg, verder in het binnenland is het hobbelige en stoffige piste.

Onze tocht ging via Diva (oerwoud) naar Yamoussoukro, de geboortestad van de president Houphouet Beugnie .
1 km voor het centrum van de stad verandert de piste plots terug in asfalt met autostradeaanduiding. De stad zelf bestaat uit enkele zandstraten met wat winkels en een moskee. Verderop de onvoltooide villa van de president, omgeven door een vijver met heilige krokodillen. De villa bleef onvoltooid, want volgens waarzeggers zou de president sterven drie dagen na haar afwerking. (Inmiddels is de president toch gestorven, maar op zeer gezegende ouderdom van meer dan 90 jaar).
Als rechtgeaarde bezoeker hebben wij ook geofferd aan de krokodillen, al was dit niet zonder gevaar.

Onze uitstap vervolgden we noordwaarts. Na 1 km asfalt terug piste met zand en potopot.
De meest interessante stop via het rurale binnenland was Korhogo. We zitten nu stilaan in de savannen aan de grens met Burkino Fasso.  In het dorpje Warnienhé geraakten we bevriend met de zoon van het dorpshoofd, zeer tegen de zin van de plaatselijke tovenaar.  Foto's mochten we niet nemen , - dit zou de ziel uit het lichaam nemen -, maar tegen betaling kon men blijkbaar dit risico wel aan. En een tovenaar heeft blijkbaar een duurdere ziel. 
In het dorp kochten we enkele wandtapijten geschilderd met rood- en zwartbruine natuurlijke kleuren.

De terugweg kon niet zonder de stad Bouaké aan te doen.
In Abidjan hebben we dan uitvoerig afscheid gevierd.

    e-mail: rony.rumes@pandora.be