Lees eerst de tekst grondig door. Los dan de vragen op. Ga zoeken in de tekst als je niet zeker bent van een antwoord.

De dolfijn

Algemeen
Dolfijnen zijn heel intelligente dieren. Ze hebben grote hersenen die vrij veel lijken op de hersenen van de mens. En wist je al dat dolfijnen in staat zijn om mensen van de verdrinkingsdood te redden? Helaas zijn niet alle mensen even aardig voor dolfijnen ...
Dolfijnen leven in het water en hebben vinnen, net zoals vissen. Maar toch zijn dolfijnen geen vissen. Dolfijnen hebben namelijk geen kieuwen om adem mee te halen, maar longen. En bovendien worden dolfijnenbaby's in het water geboren en drinken ze bij hun moeder. Daarom worden dolfijnen tot de zeezoogdieren gerekend. Over de hele wereld verspreid, leven meer dan dertig soorten dolfijnen. Al deze dolfijnen behoren tot de groep van de tandwalvissen. De meeste dolfijnen hebben een snavelvormige snuit, kegelvormige tanden en een duidelijk gevormde rugvin. Andere kenmerken, zoals de kleur, de lengte en het gewicht verschillen per dolfijnsoort.
Vrouwtjes-dolfijnen leven met hun jongen in groepen van zo'n tien tot twintig dolfijnen. Mannetjes-dolfijnen leven alleen of in een klein groepje van twee of drie dolfijnen. In de paringstijd zoeken de mannetjes en vrouwtjes elkaar op en dan vormen ze samen een grote groep die uit wel honderden dolfijnen kan bestaan.
Dolfijnen hebben niet zulke goede ogen. Zelfs in heldere zee kunnen de meeste dolfijnen niet verder zien dan hun eigen lichaamslengte. Maar toch botst een dolfijn nooit ergens tegenaan. Dat komt omdat een dolfijn kan horen waar hij moet zwemmen. Hij maakt onder water heel hoge geluidjes en aan de echo van die geluidjes kan hij horen of er iets in de weg staat of zwemt. Dat heet echolocatie of sonar

Eten, slapen en ademhalen
Dolfijnen eten voornamelijk vis. Aan de echo van het hoge geluid dat een dolfijn onder water maakt, kan hij horen of er een school vissen in de buurt is. Als dat het geval is, ontstaat er een nauwkeurige samenwerking tussen de dolfijnen uit de groep. Eerst omsingelen ze de vissen, vervolgens drijven ze de vissen bij elkaar en tenslotte doen ze zich met z'n allen tegoed aan de lekkere hapjes.
Dolfijnen hebben geen stembanden, maar ze kunnen toch met elkaar praten. Dat doen ze door allerlei verschillende fluittonen voort te brengen. De meeste van deze fluittonen zijn zo hoog dat wij mensen ze niet kunnen horen.
Een dolfijn moet ongeveer één keer per vijf minuten ademhalen aan het wateroppervlak. Dat doet hij via het spuitgat boven op zijn kop. Meestal springt de dolfijn een klein beetje boven het water uit als hij ademhaalt. Dat is een grappig gezicht. Een pasgeboren dolfijnenjong wordt bij het ademhalen geholpen door zijn moeder of door de andere vrouwtjes uit de groep. Direct na het verlaten van de moederbuik, waar hij ruim 10 maanden heeft gewoond, wordt hij opgetild en naar het wateroppervlak geduwd om voor het eerst lucht te happen.
Een dolfijn kan zwemmend een snelheid bereiken van 35 kilometer per uur en hij kan duiken tot een diepte van maar liefst 280 meter. Van al die inspanningen moet de dolfijn natuurlijk wel af en toe uitrusten. Dat doet hij op een heel merkwaardige manier. Een dolfijn slaapt namelijk maar met één hersenhelft tegelijk. De andere, wakkere hersenhelft zorgt er ondertussen voor dat de dolfijn blijft drijven en dat hij op tijd ademhaalt. Na een tijdje neemt de ene hersenhelft de taken van de andere hersenhelft over.

Bedreigingen
Mensen jagen op dolfijnen vanwege hun voedzame vlees en hun olie. Om het zichzelf gemakkelijk te maken drijven de dolfijnenjagers hun slachtoffers vaak naar ondiep water, waar de dieren geen kant meer op kunnen. In het ondiepe water worden de dolfijnen met haken en messen gedood.
Tegenwoordig mag er gelukkig niet meer op dolfijnen worden gejaagd. Maar dat betekent helaas niet dat het ook niet meer gebeurt. Landen zoals Denemarken en Japan, trekken zich namelijk niets van dit verbod aan. En bovendien wordt er gezegd dat de jacht op dolfijnen weer zou moeten mogen. De Dierenbescherming probeert dit natuurlijk te voorkomen.
Ook tonijnvissers vormen een grote bedreiging voor dolfijnen. Tonijn behoort tot het voedsel van dolfijnen en daarom zwemmen ze vaak dicht in de buurt van een school tonijnen. De tonijnvissers weten dat en laten zich door de dolfijnen de weg naar een school tonijnen wijzen. En als de tonijnvissers dan hun netten uitgooien om de tonijn te vangen, komen de dolfijnen daar ook vaak in terecht. Ontsnappen lukt dan meestal niet meer, want in hun paniek raken de dolfijnen verstrikt in de dunne netten en daardoor verdrinken ze.