"we moeten streven naar een competitie met tien ploegen ..."

Cisse Severeyns:  Met Italië is er vooral een verschil qua intensiteit. Vooral in de voorbereiding is het daar heel zwaar, maar voor de rest is het zeker niet zwaarder dan hier. In de Italiaanse competitie speel je  ook tegen een aantal sterren die je hier natuurlijk niet hebt.

De Oostenrijkse competitie kan je vergelijken met de Belgische. Het enige verschil is dat er ginds topmatchen zijn. Men speelt er, net als in Schotland, in een competitie met tien ploegen. Tegen de negen andere ploegen speel je 2 keer thuis en 2 keer op verplaatsing. Dit maakt 38 wedstrijden, terwijl het er hier 34 zijn. In België zouden we zo 4 keer tegen Anderlecht, Brugge en Standard spelen, wat de competitie toch veel indrukwekkender maakt.

Cisse Severeyns: Voor bepaalde wedstrijden vind ik dat wel goed. Als je merkt dat er wat onderlinge frustraties zijn in de groep dan kan dat de samenhang bevorderen.

VOETBALKENNIS: Maar niet iedere week…

Cisse Severeyns: Dat hoeft zeker en vast niet.

VOETBALKENNIS: Is er een mentaliteitsverschil merkbaar in de verschillende landen?

Cisse Severeyns: Tja, … iedere sporter wil winnen … Laat ons zeggen dat men hier in Antwerpen kritisch is. Als het goed draait voel je dat ze achter je staan. Als je verliest hoor en voel je dat men meer verwacht. In het buitenland leeft men soms nog meer naar het voetbal toe.

In Pisa bijvoorbeeld zijn er mensen die leven op water en brood om op zondag toch naar het voetbal te kunnen. De lonen liggen daar immers niet zo hoog en de inkomprijzen zijn er toch behoorlijk. Er zijn echt mensen die leven voor het voetbal en anders nergens mee te maken willen hebben.

VOETBALKENNIS: Als je ergens als buitenlander gaat voetballen,  zijn er dan geen taalproblemen, communicatiestoornissen die zich ook laten voelen op het veld?

Cisse Severeyns: Ik heb daar weinig problemen mee gehad. Ik heb talen gedaan op school, dus Frans, Duits en Engels sprak ik al. Vanuit het Frans naar het Italiaans is vrij vlot gegaan. Ik heb na 10 dagen mijn eerste interview in de krant gegeven, na 3 weken mijn eerste interview op TV en na pakweg 3 maanden kon ik met iedereen meepraten zonder problemen. Dat was wel nodig, in Italië spreekt men niet echt veel talen.

VOETBALKENNIS: Stel je moet naar Tsjechië, Japan of Rusland. Hoe maak je dan duidelijk hoe en wanneer je de bal wil bijvoorbeeld?

Cisse Severeyns: Je kan best wel aan iemand duidelijk maken hoe je speelt. Voetballers onder elkaar merken nogal vlug hoe iemand anders speelt, anderzijds kunnen we toch moeilijk ontkennen dat dit een groot probleem is de laatste jaren. Doordat er veel buitenlanders zijn kunnen er zich altijd communicatieproblemen voordoen.

VOETBALKENNIS: De prestaties kunnen er dus onder lijden?

Cisse Severeyns: Ja, daar ben ik wel zeker van.

VOETBALKENNIS: Welk systeem speel je liefst?

Cisse Severeyns: Tja, er zijn zoveel systemen die je moet spelen. Liefst speel ik alleen in de spits en loop ik graag naar elke bal, zowel links als rechts. Deze tracht ik dan bij te houden in de hoop op snelle aansluiting. Ik train ook een jeugdploeg  en die laat ik 3-4-3 spelen omdat die jonge gasten daar volgens mij het meeste van opsteken.

VOETBALKENNIS: Vind je nog clubs die hun systeem willen aanpassen aan 1 speler?

Cisse Severeyns: Tja, elke trainer zal wel zijn systeem hebben, maar daarvoor moet hij wel spelers hebben die dit kunnen spelen. Wanneer dat niet het geval is zal hij andere zaken moeten proberen. Onze trainer zal nu waarschijnlijk ook wel wat wijzigingen doorvoeren. We zullen iets verdedigender voor de dag moeten komen op een zodanige manier dat je toch nog offensief speelt, maar waarbij je minder kansen en doelpunten weggeeft. Dat zou wat meer rust in de ploeg moeten brengen.

VOETBALKENNIS: Je hebt in België, Italië en Oostenrijk gespeeld, maar in welk stadion speel(de) je het liefst?

Cisse Severeyns : Liefst waar er veel volk zit. Ik herinner me nog een anekdote van toen ik 15 jaar was en bij de jeugd van FC Antwerp speelde. Aan de rust zei de trainer: ”De zwakke schakel bij de tegenpartij ligt op de rechterkant. Ik zou willen dat je wat meer op links gaat spelen… maar eigenlijk hoef ik dat niet te zeggen want de tweede helft ga je toch op de andere kant spelen, want daar staan de supporters allemaal.”

VOETBALKENNIS: Het stadion zelf is dus eigenlijk van ondergeschikt belang?

Cisse Severeyns : Liefst zoveel mogelijk volk gewoon. Dat geeft een extra stimulans voor een speler zoals ik die daar eigenlijk een beetje van leeft. Niet alleen van de eigen supporters, maar ook die van de tegenpartij. Als zij kankeren op u, dan kan je altijd wel iets meer. Als je zulke momenten slecht speelt is het natuurlijk minder plezant.

VOETBALKENNIS: Zoals Bert Dhont , in ons vorig interview, vertelde, wordt dat immers gerelativeerd met ouder worden ... 

Cisse Severeyns: Ja, dat is ook zo. Als je jong bent dan hoor je alles wat er naast het veld gebeurt. Op een gegeven ogenblik let je daar echter niet meer op.

VOETBALKENNIS: Is er in België een stadion die je voorkeur geniet?

Cisse Severeyns: Het nieuwe stadion van Germinal-Beerschot is wel mooi. Je zit heel kort bij het veld. Wanneer het vol zit, zal het wel heel veel ambiance geven. De supporters hier zijn warm van hart en geven veel steun. Als die twaalfde man echt achter je staat kan je altijd wel wat meer.

VOETBALKENNIS: Met de twaalfde man bedoel je toch “de supporters”?

Cisse Severeyns: (lachend) Tja, de scheidsrechter kan ook nog altijd helpen.

VOETBALKENNIS: Wat blijft er nog over van je Europacupfinale met FC Antwerp op Wembley? Toch een mooie herinnering.

Cisse Severeyns: Ja, een mooie herinnering wel, maar zeker niet de mooiste. Je verliest immers de finale. Ondanks het feit dat je tegen een ploeg speelt die op papier veel beter (Parma, red. Voetbalkennis) is dan Antwerp hoop je toch altijd een finale te winnen. Dat is niet gebeurd. Wat je dan wel bijblijft is het feit dat je met 3-1 verliest, maar toch scoort en zo de enige Belg bent die ooit op Wembley een doelpunt heeft gemaakt.

VOETBALKENNIS: En je zal ook de enige blijven want over 2 dagen wordt het stadion afgebroken. Wat gaat er door je heen als je dit weet. Voel je je daarbij betrokken? Jij hebt immers op die “heilige grond” gespeeld.

Cisse Severeyns: Ja , heilig … dat wordt eraan gegeven hé. Het veld lag absoluut niet beter dan elders, in tegendeel. Als je dan nog speelt in dat stadion met slechts 40 à 45 000 mensen is dat spijtig natuurlijk. Ondanks het feit dat er 20 000 Belgen waren  die je fantastisch ondersteunen. Toch waren zij gelukkig achteraf en begonnen zelfs te zingen “Always look on the bright side of life.Dat is iets wat de supporters van de tegenpartij normaal zingen wanneer je achterstaat. Dat gaf toch wel iets speciaal maar toch … dat stadion was maar voor de helft gevuld.

VOETBALKENNIS: Wat is dan wel uw mooiste herinnering?

Cisse Severeyns: Een wedstrijd tegen Anderlecht toen ik op de bank zat. Ik was een tijdje iets minder bezig. De wedstrijd voor Anderlecht zei Kessler: “jij gaat op de bank zitten, Harry Knops gaat spelen”. Harry scoorde toen 3 maal in de met 6-1 gewonnen wedstrijd tegen Winterslag. Die week trainde ik heel goed, maar de week daarop zat ik terug op de bank. Kessler kwam bij mij en zei “Cies”, want ze noemde hij me altijd, “Cies jij bent de belangrijkste speler vandaag, want jij gaat de wedstrijd beslissen.” Ik speelde niet maar ik was wel blij. Ook tegen de groep zei hij dat ik de belangrijkste speler was. Harry moest zich 60 minuten bezighouden met het afmatten van hun verdediging en dan zou een frisse Severeyns inkomen om de wedstrijd te beslissen.
En dat gebeurde ook. Eerste actie goed, tweede actie een voorzet met de goal van Poortvliet. Derde actie goed, vierde actie zelf een goal … en dat tegen Anderlecht in de Bosuil volledig gevuld met 40 000 man. Meer kon er echt niet in! Dit alles op 19-jarige leeftijd in een seizoen waarin ik topschutter werd.
De grote derby destijds tegen Beerschot was ook iets moois. Je komt 1-0 achter en Frans Van Rooi stelt gelijk. Daarna krijg je een penalty en ik had er reeds 2 binnen getrapt dat seizoen. Maar de druk was toen wel iets groter en ik miste, hun keeper Peter Kerremans kon de bal in corner deviëren. Op diezelfde corner kop ik de bal binnen. Dit was ongeluk en geluk, van in de put naar de hemel gebracht op nog geen halve minuut tijd. Dat zijn dingen die u veel meer bij blijven dan een verloren finale. Ik heb 2 keer de finale van de Beker Van België gespeeld: 1 keer met Mechelen tegen Antwerp en een keer met Mechelen tegen Brugge. Beiden hebben we ze verloren. Ik heb dus 3 finales gespeeld en allen verloren. Dat blijft wel bij, maar er mankeert iets aan.

VOETBALKENNIS: Laten we Wembley dan maar vergeten…

Cisse Severeyns: ‘t Is toch een plezant gevoel, wetende dat je de enige Belg zal blijven die daar ooit gescoord heeft. De magie van Wembley zit er toch wel wat bij de mensen ingebakken.

VOETBALKENNIS: Welke oefenvormen op training dragen je voorkeur?

Cisse Severeyns: Ik vind er heel veel belangrijk. Iets wat ik misschien wel hét belangrijkste vind is positiespel, balbezit, 8-8, 9-8, 7-7, de bal niet trachten te verliezen. Heel belangrijk omdat je leert kaatsen en de vrije ruimte tracht te zoeken. In Mechelen heb ik daar een jaar bijna iedere dag zo’n oefenvormen gedaan. Daaruit heb ik heel veel geleerd. Ik heb ingezien niet enkel voor mezelf te voetballen maar in groepsverband mee te spelen. 
Elke vorm heeft zo zijn charmes en zijn nut. Ook afwerken, stilstaande fasen, spelpatronen inoefenen, …

VOETBALKENNIS: Heb je trainersambitie?

Cisse Severeyns : Nee, ik train mijn zoontje die bij KFC Antonia speelt. In de mate van het mogelijke zou ik toch willen zien hoe ze hem trainen. Wanneer ik daar altijd zou kunnen zijn zou ik ze evengoed zelf kunnen trainen. Het is wel jammer dat ik niet veel aanwezig kan zijn op de wedstrijden omdat we in GBA telkens op zondag trainen. De vorige 2 jaar heb ik hem wel kunnen bewonderen en bijsturen.

VOETBALKENNIS: Wat wil je gaan doen na je voetbalcarrière?

Cisse Severeyns : Iets in verband met management.

VOETBALKENNIS: In het voetbalwereldje?

Cisse Severeyns : Ja, liefst wel. Alhoewel, ik zou het voetbal missen, maar niet in die mate dat ik in een zwart gat zou vallen.

VOETBALKENNIS: Als je niet voor het voetbal had gekozen, zou je dan kunnen uitblinken in een andere sport? Waterreus, doelman bij PSV, moest bijvoorbeeld kiezen tussen voetbal of wielrennen.

Cisse Severeyns : Dat weet ik niet. Maar wielrennen is alvast niets voor mij. Iedereen die een beetje kan voetballen zal wel met andere balsporten overweg kunnen, omdat zij dat balgevoel hebben. Wanneer ik ga tennissen merk ik toch dat ik dit vrij vlug onder de knie heb. Maar je kan de tijd niet terugdraaien en zeggen : “had ik dat gedaan …”, dat weet je niet.

VOETBALKENNIS: Stel, jij mag een vraag stellen aan om het even wie …

Cisse Severeyns : Ik heb niet echt vragen aan iemand, of toch … heb je soms een goeie tip voor op de beurs …? (lacht)