|
chimay |
11.06.2000 | |
|
|
||
|
|
Ah,
Chimay ... we kunnen er lyrisch bij worden (of natuurlijk ook gewoon dronken).
Wie nog nooit een 'Chimay blanche' gedegusteerd heeft bij een 'côte
de porc chimacienne' heeft nog niet geleefd. Maar het gaat hier over de
races en (nog ?) niet over de culinaire hoogstandjes van de Belgische
keuken. Enkele jaren terug is het Circuit van Chimay met alles wat erbij hoort in handen gekomen van een nieuwe groep enthousiaste mensen. Elk jaar opnieuw zijn wij daarvan bevoorrechte getuige. Maar dit jaar is het weekend overschaduwd door een ongelooflijk hoog aantal valpartijen. Meer dan één piloot klaagt over de slechte staat van het wegdek. Het feit dat het Circuit van Chimay terug een vol jaarprogramma heeft (dus ook autoraces) zal daar wel niet vreemd aan zijn. Enkele van de twintigtal (!) valpartijen kan men dus gerust op rekening van het beschadigd wegdek schrijven. Maar zijn de hh. piloten soms ook niet moe ? Ondertussen zijn we toch bezig het kampioenschap 2000 aan één stuk af te haspelen. Ook slachtoffer is Roger Van Hecke. Tijdens de Serie 250-trainingen, na het afvlaggen, komt hij zaterdag zwaar in aanrijding in de tweede chicane met 2 andere piloten. Achteraf verklaart hij de geblokte vlag niet gezien te hebben en nog steeds doende een scherpe(re) tijd neer te zetten. Hij wordt buiten bewustzijn weggevoerd en het ergste wordt gevreesd. Later komt de geruststellende mededeling dat hij 'slechts' een sleutelbeen heeft gebroken en de geruchten over gebroken nek- en rugwervels zwaar overdreven zijn. Bij deze wensen we Roger Van Hecke en alle andere onfortuinlijken spoedig beterschap. Toegegeven, in de Serie 125, 250, 600 juniors en Laverda Cup is de wedstrijd spannender geworden, maar de manier waarop kan niemand wensen. |
|
| Serie
125 Het blijft toch dikwijls tobben met die race 2-takten. In Oostende kreeg Jarno Van der Donckt een vastloper, eentje van de grondige soort. Het kost hem de ganse week om het zaakje weer operationeel te krijgen. Op de vraag of het blok nu wel ingereden is, krijg ik het laconieke antwoord: "Ja hoor, 10 kilometer. Inrijden doe ik wel in de training." Op een mooie trainingstijd wordt er niet gehoopt, mar het wordt toch 'tweedens'. Hij wordt ook tweede, weliswaar op 7 seconden na Peeters en 1 seconde voor Leuridan. De gehoopte open wedstrijd is hier dus (nog) niet uit de verf gekomen. |
||
|
Serie
250 |
||
|
Proto
125 en 250 |
||
| Laverda
Cup Nicolas Willems schijnt nieuwe hoop (of ergens een verse vaatje vechtlust) gevonden te hebben. Ronde na ronde leidt hij de wedstrijd, totdat hij grondig in de fout gaat en uiteindelijk zich moet tevreden stellen met de zevende plaats. Het heeft hem niet belet de snelste ronde op de klokken te zetten. Uiteindelijk gaan de magnums Chimay naar Dubois, Delloué en Paquet. |
||
|
Monobikes |
||
| Supersport Louis Wuyts loopt er gespannen bij. De nederlaag in Oostende is nog niet verteerd en onze meervoudige kampioen wil er alles aan doen de puntjes op de i te zetten. Zoals het 'verouderd' materiaal in Oostende in zijn nadeel speelde, zo speelt de wisselende luchtdruk in Chimay in zijn voordeel. Het wisselvallige weer (zonnig, maar nogal wat wolken en onweersneigingen, overigens zonder een spatje regen) maakt de afstelling van de Yamaha R6 en R1 zeer moeiljk. De carburatie van deze fietsen is daarvoor hypergevoelig, naar het schijnt. Feit is dat de PK-winst van Stefan Demeulemeester er nu niet goed uitkomt. In de eerste manche is de held van Oostende heer en meester over de wedstrijd ... totdat Louis Wuyts hem in de voorlaatste ronde op zijn onnavolgbare manier eruit remt. De tweede manche kent een bijna dramatisch verloop. Op het eind van de eerste ronde komt Jean-Yves Gillard in de bocht voor start en finish spectaculair ten val. De rode vlag wordt gestoken, zodat de medische ploeg vrij spel krijgt. Tot grote opluchting van zijn talrijke supporters steekt Gillard zijn duimen omhoog als hij in de ambulance getild wordt. Met hem is alles goed. Wie klaagt er nu over 3 gebroken tenen ? Een herstart dan maar voor 7 ronden. Iedereen verwacht een duel op het scherp van de snee, maar Demeulemeester krijgt geen schijn van kans : Louis leidt van start tot finish. Een 'forcing' van Demeuleester mislukt en doet hem rechtdoor gaan in de chicane aan het bos. Het gat krijgt hij in de resterende 2 ronden niet meer gedicht. |
||
|
|
Probike Deze klasse is nogal omstreden. Een 3 uren-endurance kan het publiek niet volgen en het verliest al gauw belangstelling. De ambitie om de regels van de 'echte' endurance te gebruiken, lukt niet echt. In ganzenpas achter de pace car, de procedure van 'stop and go', het is niet echt aan sommige piloten besteed. Sommigen dreigen zelfs hun licentie op tafel (of zoiets) te gooien als ze strafminuten opgelegd krijgen wegens het overtreden van de reglementen. Het leven van een koersdirecteur gaat niet altijd over rozen. Bovendien rijden hier terug juniors en inters, aangevuld met de toch trage Laverda's, samen. Vooral tijdens de trainingen doet dat de spanning hoog oplopen. Zo hoog dat de piloten een extra trainingssessie weten af te dwingen. Nog hoger zelfs : twee piloten gaan letterlijk op de vuist. Het slachtoffer ziet er lief uit. De agressor hangt een schorsing boven het hoofd. We zijn hier niet in het voetbal, hé ! Louis Wuyts en Albert Aerts doen het op de Fireblade uitstekend. Al zou één en ander niet kloppen in de tijdopneming, zij worden als eerste afgevlagd. De nukkige R1's van het duo Kempener / Jennes en de gebroeders Snickers maken het podium vol bij de Freebike. Het ereschavot bij de Serie 600 inters ziet er zo uit : op 1 het duo Demeulemeester/ Maes, op 2 Van Landschoot / Roelens en op 3 Smolders / Van Loock. |
|
| Sidecars Een buitengewoon uitgebreid deelnemersveld bij de sidecars. Veteraan Cornet heeft ook nog een bakkenist weten te vinden en is terug van de partij met een zilveren kogel, op de kop een prachtige 'Mucha'-tekening. Ook onze nationale trots en verdediger van de Belgische kleuren in het WK, Hanquet met bakkenist Martiny, geven acte de présence ... en hoe. Ziet het er aanvankelijk naar uit dat Hanquet zijn 'machien' spaart in de eerste ronde en niet finisht, toont hij in de tweede ronde waar het in feite bij sidecar racen om gaat (nee, ik ben er nog niet achter). Hanquet en Martiny winnen in elk geval op meesterlijke wijze de tweede manche. Alle grote buitenlandse kleppers hebben gewoon het nakijken. Ook in deze klasse wordt bewezen dat onze piloten, als ze iets wilen bijleren, niet in België moeten blijven, maar op de buitenlandse (echte) circuits gaan rijden. Er gaan trouwens geruchten dat het oude circuit van Nijvel terug in ere zou worden hersteld. In de motorrace wereld is dit gerucht niet echt bekend. Laten we ons ook geen illusie maken : het is niet de motorwereld die de aandacht (de kranten, televisie, sponsors ...) krijgt, maar de autosport. We zullen ons maar tevreden stellen dat we ook op deze circuits mogen rijden. |
||
alle foto's © SCRIBENT, tenzij anders vermeld.