|
ronse
|
|
13.08.2000 |
|
|
|
|
Als
actieve motorrijder denkt ge de piloten te kunnen volgen (vooral geestelijk
dan) bij het aanschouwen van hun exploten op een wedstrijd. Voor de eerste
keer moet ik bekennen marsmannetjes gezien te hebben. Het niveau dat de
eerste 5 bij de Monobikes tentoon spreiden, is bovenaards. Zoals Legrelle,
Fiorentino, Jadoul, Rouxhet en vooral Van Landschoot over het stratencircuit
van Ronse jagen, is bangelijk, zoals men dat in de wereldtaal Antwerps
zegt (of hoort ge liever 'keineig' ?). De reflexen waarmee ze hun machines
van het ene op het andere oor gooien, zouden niet misstaan in een pingpong
wedstrijd. Woorden schieten gewoon tekort om dit te beschrijven. Weinig
volk is daarvan getuige geweest. Het mooie verlengde weekend zal er wel
voor iets tussen zitten. Nu meer dan ooit : de afwezigen hebben altijd
ongelijk |
|
 |
 |
50cc
Bart Leemans wordt stilaan ongenaakbaar in de kleinste klasse. Van start
tot finish rijdt hij aan de leiding zonder ooit echt bedreigd te worden.
Verdienstelijk tweede wordt Michot. Het duel voor de derde plaats wordt
gewonnen door Jacques Coppieters voor Ken Verbergt.
Scooters
Zoals steeds is de strijd om de ereplaatsen een familiekwestie. Alain
en Ludovic Detaille zijn er steeds bij. Godderis gaat de ganse wedstrijd
in duel met Ludovic Detaille, terwijl vader Alain op de derde stek toekijkt
Nochtans is het Jan Vanhaver die in eerste instantie de dans leidt.
Na 4 ronden moet hij echter afhaken wegens mechanische pech.
|
 |
 |
 |
Serie
125
De piloten in deze klasse rijden elkaar op een hoopje. Letterlijk. Heel
ordelijk in stapeltjes van 3. Grootste slachtoffer is Tomasi. Hij wordt
goed ingepakt afgevoerd. De baancommissarissen zien zich genoodzaakt
een muurtje van strobalen op te bouwen om het op sensatie belust publiek
het zicht op de onfortuinlijke piloot te ontnemen.
Toch een raar beest, de mens.
Ook goed ingepakt met een overmaatse zwarte rolkraag is Roger Van Hecke.
Hij is terug van de partij en dat zullen ze geweten hebben. Roger Van
Hecke wint de wedstrijd, voor Frank Peeters en Stéphane Toussaint.
Serie
250
Roger Van Hecke komt aanvankelijk slechts op de vierde stek door (achter
Gregory Fastre, Dan Huylebroeck en Raphael Desaver). Uiteindelijk kan
enkel Dan Huylebroeck aan de druk van deze veelvraat weerstaan. Eerder
werd de training al onderbroken met een rode vlag na een vrij ernstige
valpartij van het nr. 13, J. De Smedt. De jongens van de 'ramassage'
presteren het om voor de ogen van de ganse meute de zwaar verhakkelde
fiets uit te laden. En dan maar herstarten voor de rest van de trainingsessie.
Vooral niet vergeten een scherpe tijd neer te zetten !
|
|
 |
 |
Serie
600 Juniors
Een pijnlijk geval. Zowel Roger Van Hecke, David Bickx als Pascal Legrève
worden gediskwalificeerd wegens niet conforme motoren. Bart Schelkens
rijdt een zeer mooie wedstrijd en moet de tweede plaats uit handen geven
bij het dubbelen van enkele rode lantarens. Zowel Bickx als Legrève
profiteren van de situatie en schieten Schelkens voorbij. Door de diskwalificering
wint Bart Schelkens dan toch nog de wedstrijd.
Laverda
Cup
Ook hier wordt de wedstrijd stilgelegd. Aanvankelijk leidt Dubois de
dans. Stro op de baan laat Albert De Nies grondig ten val komen. De
rode vlag wordt getoond en de baan terug raceklaar gemaakt. Na de herstart
zien we Nicolas Willems als eerste doorkomen. Op 3 ronden voor het einde
wordt Willems echter gepakt door Roger Van Hecke. Derde man wordt Dubois
|
 |
 |
 |
Monobikes
Grote verrassing in deze klasse is de deelname van Sébastien Legrelle.
Tussen 2 GP's in kan hij het racen niet laten. Naar eigen zeggen mist
hij wedstrijdritme. Het publiek heeft alleszins geen reden tot klagen.
Naast Legrelle tekent ook Fred Fiorentino voor het spektakel. Maar de
show wordt gestolen door Tom Van Landschoot. In een reeks van bloedstollende
duels met het crème van de Waalse Monobikers weet hij de beker te winnen,
weliswaar slechts met een paar honderdsten verschil op Sébastien Legrelle,
die de tweede manche wint. Grote klasse, jongens ! Alleen al deze 2 manches
zijn de moeite waard.
En het is nog niet al … |
|
 |
 |
Serie
600 Inters
Louis Wuyts krijgt de titel dit jaar niet cadeau. In beide manches heeft
hij een zeer lastige klant aan Kris Jennes. Maar een circuit als Ronse
is op het lijf van Louis geschreven. In de eerste manche zien we Davy
Maes en Tom Van Landschoot in de fout gaan. De smalle bocht na de start
is zowat in alle klassen het grote struikelblok. Maes en Van Landschoot
verremmen zich en moeten de ganse meute laten voor gaan. De volgende ronde
rijdt Tom al binnen met mechanische (rem?) problemen. Jennes leidt, maar
Louis volgt op een zucht. In de zesde ronde neemt de meester over, maar
Jennes is een vechtersbaasje. Een ultiem uitremmanoeuvre in de eerste
bocht mislukt en Jennes rijdt bijna uw dienaar uit zijn sokken. Verdienstelijk
derde wordt Ulrich De Neef. Ook hij heeft vrij vlug het wedstrijdritme,
na enkele jaren afwezigheid, terug gevonden. Marc Wauters zit het nog
maar eens niet mee. Opnieuw komt hij ten val en moet als toeschouwer de
race volgen. De tweede manche belooft een rasechte thriller te worden.
Tom Van Landschoot komt als eerste weg, in het wiel gevolgd door Jennes
en Wuyts. De volgende ronde leidt Jennes, maar ronde 3 toont alweer een
ontketende Wuyts die de leiding opeist en vasthoudt tot het eind, ondanks
het hevig aandringen van Jennes. Tom verremt zich opnieuw en maakt zo
plaats voor Joël Smolders. Als Joël kan aanklampen, volgt hij mooi het
ritme van de grootsten. |
 |
 |
| |
Ondanks
de gecontesteerde wedstrijden op dergelijke 'stratencircuits' werd opnieuw
een uiterst sterk staaltje van rijtalent en prachtige wedstrijden vertoond.
Ronse is geen veilig circuit, maar hebben we er wel in Belgenland ? |
|