Sequoia's

in België, Nederland en Luxemburg

Ervaringen met het zaaien van mammoetbomen

Een aantal lezers van de website hebben zelf ook geprobeerd mammoetbomen (Sequoiadendron giganteum) te kweken of hadden dit reeds gedaan. Hier zijn een aantal van hun eigen ervaringen te lezen, wat interessant kan zijn als u het zelf eens zou willen proberen. Heeft u dergelijke ervaringen of gerelateerde informatie? Mail mij op tim.bekaerttelenet.be. Ik wens iedereen alvast veel succes toe!

Algemene informatie over het kweken van mammoetbomen (hetzij door zaaien, stekken of kopen).

Robin Caers, maart 2007

Hey, geweldige site heb je ! Het heeft me zelfs zo geïnspireerd dat ik zelf vandaag (21 maart 2007) ook 60 Sequoiadendron giganteum heb besteld (bij Semini Arborum). Zij raden aan om de zaden 8 (acht!) weken in de koelkast te leggen. Ik denk dat ik het stratificeren ga reduceren tot 5 weken.

Ik vertelde Robin dat ik mijn twijfels had bij het stratificeren (het koud zetten van de zaden), en dat enkele weken wellicht hetzelfde effect heeft als enkele dagen (of zelfs helemaal niet). In april 2008 kwam een update over zijn zaaipogingen. Afgaande op de vorm van de kiemblaadjes en de groene kleur gaat hiet wellicht niet mammoetbomen (Sequoiadendron giganteum) maar kustsequoia's (Sequoia sempervirens).

Na vrij veel geduld te hebben uitgeoefend is het dan toch gelukt! Zaad van de mammoetbomen aan de serres van Laken. Ik heb ze ongeveer een klein jaar in de koelkast bewaard en dan op 1 maart gezaaid. Met vandaag dit als resultaat: 3 goed gekiemd, een 4e onderweg. Happy growing!

Rolf Haak, mei 2007

Na mijn bezoek aan Amerika (14 jaar geleden) en dus met name de nationale parken Sequoia en Yosemite ben ik ook onder de indruk geraakt en verliefd geworden op de sequoia.
Ik heb toen een babysequoia meegenomen (die waren daar te koop in het Sequoia park) en heb deze in de tuin geplant met nu als resultaat een sequoia met een stamomtrek van twee meter (foto).

Ook heb ik meerdere dennenappels meegenomen en ben met de zaadjes gaan kweken, dat heeft geresulteerd in tientallen sequoia's die ik aan geïnteresseerden heb gegeven met als resultaat dat nu overal tot in Zweden toe mijn sequoia's groeien. Ik had in het begin ook niet direct resultaat, doch kwam er al snel achter dat je het beste resultaat hebt als je de zaadjes in een kweekbakje doet en de zaadjes op de grond legt en aandrukt, het zand moet behoorlijk vochtig zijn.

Ik ben twee jaar geleden ook nog aan het kweken geweest met zaadjes van 12 jaar oud en dat ging ook prima (zie foto).

De mammoetbomen van Rolf Haak zijn ook opgenomen in de inventaris van de deze website: mammoetbomen langs de straat Doornakkers. Zijn laatste twee sequoia's zijn, via deze website, aangeplant door liefhebbers in Finland. Ik ben benieuwd hoe ze het daar gaan doen.

Tim Bekaert, juli 2007

Zelf heb ik ook geëxperimenteerd met het zaaien van kleine mammoetboompjes. Op deze pagina kan je de groei volgen van het eerste mammoetboompje dat bij mij ontkiemde (foto links).

Het is een nakomeling van de grootste mammoetboom van België en Nederland, te Esneux in de Ardennen (foto rechts). Toen ik de boom eind 2006 bezocht samen met Nardo Kaandorp en Han van Meegeren, nam ik een tien- à twintigtal kegels mee en heb de zaadjes in vijf keer gezaaid. Tot nu toe zijn er zo'n 12 zaadjes ontkiemd.

Han en Nardo hebben echter minder geluk gehad: bij hen werd het niets.
Details over het al dan niet koud zetten, hoe lang het bij duurde vooraleer er eentje kiemde, etc. zodat mensen die het ook proberen kunnen vergelijken en/of weten waaraan ze zich kunnen verwachten. Elk bakje bevatte ruim 50 tot 100 zaadjes.

Het eerste bakje
Gezaaid in december 2006, één week in de koelkast, het bakje stond op de verwarming, in het donker. Op 1 januari kwam er eentje uit (foto linksboven).

Het tweede bakje
Gezaaid ergens in januari 2006, geen stratificatie ("koelkastperiode"), eveneens op de verwarming in het donker. Ergens in februari zijn er 2 uitgekomen die het helaas alletwee niet gehaald hebben. Eéntje ging dood doordat ik hem teveel water gaf (naar verluidt is dit doodsoorzaak nr. 1 bij pas ontkiemde mammoetboompjes), het tweede ging dood omdat beestjes in de compost de kiemblaadjes opaten. Sindsdien ben ik dan maar overgeschakeld op nieuw gekochte potgrond, in plaats van zelfgemaakte biocompost...

Het derde, vierde en vijfde bakje
Gezaaid op 5 mei 2007, 9 juni 2007, resp. 6 juli 2007. Geen koelkastperiode. Alle staan op een warme plaats achter mijn tuinhuis. Doordat ik steeds een glasplaat op de kiembakjes leg en de bakjes rechtstreeks zonlicht krijgen, wordt de grond er soms erg warm. Dat lijkt de zaadjes niet te deren: in bakje 3 toonde zowel op 11 juni, 21 juni, 2 en 10 juli een mammoetboompje een eerste teken van leven, in bakje 4 kwam er op 27 juni en op 13 juli ééntje uit.

In bakje 5 kwamen er vooralsnog drie uit: op 14, 17 en 19 juli.

Enkele van deze kleine mammoetboompjes zijn op bovenstaande foto te zien. Je ziet dat er maar een heel klein aantal zaadjes kiemde, maar daar het hier gaat over zelf verzamelde zaden van een Europese (en dus nog relatief jonge) boom, is dit ook niet zo vreemd. Meer hierover op deze pagina.

Warmte lijkt ook van belang te zien om het kiemen mogelijk te maken. Bij het zaaien is een hoge vochtigheid van belang, maar na het kiemen moet er voorzichtig water gegeven worden. Ik kreeg al meerdere mails van mensen die er wel in slagen om mammoetboomzaadjes te laten ontkiemen, maar de plantjes nooit door hun eerste weken krijgen. Telkens bleek teveel water de oorzaak.

Carlo Buntinx en Ronny Schreurs, december 2005

Een kameraad en ik hebben ook een exemplaar in onze tuin staan. Deze heb ik zelf van zaad gekweekt in 2000 en waren beide op 1 januari 2005 165 cm groot. Op dit moment zijn ze 268 cm groot en zijn dit jaar dus al 103 cm gegroeid. De boom van Ronny, zelf gezaaid in 2000, is momenteel 2,70 meter groot en een stamdikte van 35 cm.

De boom van mij was na opkomst uit het zaad de grootste, de twee kleinere exemplaren heb ik aan Ronny gegeven. Hiervan heeft 1 exemplaar het niet overleefd en het ander is de eerste 2 jaar niet veel gegroeid. De laatste 2 jaar echter groeit hij als een speer. Dit jaar dus 105 cm!

Vanaf ik mijn exemplaar plantte in de volle grond is hij zeer goed gaan groeien en was na 2 jaar reeds 1,5 m groot.

Toen zijn de geiten van mijn buurman door het hek uitgebroken en hebben mijn boom volledig ontschaald, tot op het hout, en alle takken opgegeten, behalve 1 takje helemaal beneden. Dit heb ik dan langs een stok omhoog gebonden en deze tak is dan beginnen groeien. De oude stam heb ik met de grond gelijk afgezaagd.
Op 1 januari 2005 waren onze bomen beide even groot (tot op de cm!): 165 cm. Nu op dit moment is die van mij 268 cm groot, 2 cm kleiner dan Ronny. De stam is echter veel smaller, 25 cm, en een beetje krom van onder. Dit komt omdat het van tak naar boom moest groeien. Hierdoor is de inplanting van zijtakken ook niet zo mooi aan de onderkant. De nieuwe stam groeit nu over het stompje afgezaagde oude stam en zal hem waarschijnlijk volgend jaar volledig overwoekerd hebben.

Op de foto is mijn onfortuinlijk geval te zien.

Links in de net zichtbare ijskast zitten stammen van de Japanse tuinbanaan Musa basjoo en rechts onder de blauwe jas een kleinere banaanvariant.

Dan hebben we net 2 weken geleden een mammoetboom van ongeveer 6 meter hoog bij ons in de buurt gevonden. De eigenaar heeft hem 10 jaar geleden uit Bernkastel aan de Moesel meegbracht als plantje van een halve meter groot. Hij was zelf niet op de hoogte dat het een Sequoia g. was en dacht dat het "een Duitse den" was.

Deze drie bomen zitten ook in de inventaris achter deze website: boom 1, 2 en 3.

Emile van Gelderen, maart 2007

Vorig jaar ben ik op vakantie naar de VS geweest. Sindsdien ben ik helemaal in de ban van sequoia's...
Nadat ik terug ben gekomen, ben ik begonnen met het kweken van deze soort. Ik richt me voornamelijk op de Giant Sequoia. Ik heb nu rond de 50 mini-mammoetbomen die met uitsluitend kunstlicht zijn opgegroeid :-) Binnenkort gaat de helft naar buiten.

Mijn doel is om de noordelijkste Giant Sequioa te kunnen laten groeien. Ik woon namelijk in Trondheim, Noorwegen! :-)

Veel succes Emile, en laat iets weten over of en hoe de kleintjes de Noorse winter weten te overleven.

Bruno De Wachter, januari 2007

In juni 1997 bezocht ik de Redwoods in Californië. Voor familie en vrienden bracht ik toen zichtkaartjes mee met zaadjes van de sequoia. Enkele jaren later (rond nieuwjaar 2000 denk ik) vond ik nog zo'n prentkaart in een schuif en besloot ik de handleiding te lezen en toe te passen. Enkele zaadjes in een kleine ronde kurk, aanvullen met teelaarde, 24u in de frigo en goed vochtig houden, enz... En waarempel : er groeiden enkele kleine naaldboompjes. Twee bleven in leven. Na een jaar heb ik ze geplant: één in de tuin van mijn buitenverblijf in de Ardennen (Fays-Famenne, Wellin); één in mijn tuin in Erwetegem (Zottegem).

Op bovenstaande foto is Bruno's boom in Zottegem te zien, op ongeveer zesjarige leeftijd. Je kan goed zien hoe snel mammoetbomen groeien! Binnen nog eens tien jaar is deze boom wellicht al dubbel zo hoog.
Deze zit ook in de inventaris van deze website: mammoetboom in privétuin in Erwetegem.

Bruno heeft op 7 september 2007 nog eens 57 zaadjes gezaaid. Anderhalve maand later waren er 13 gekiemd, wat vrij veel is!

 

 

Bovenstaande foto's tonen de kleine mammoetboompjes na 12 dagen (boven) en na 30 dagen (onder).

Jan Kouwenberg, mei 2007

Ikzelf ben nu zo'n 3 jaar bezig met het kweken van zowel Sequoia sempervirens, welke nu ongeveer 1 jaar zijn (16 exemplaren waarvan de hoogste 45 cm), alsook de Sequoiadendron giganteum, die nu 3 jaar oud zijn en een hoogte hebben van zo'n 60 cm.
Van de laatste heb ik zelf nog 2 exemplaren overgehouden, de rest heb ik geschonken aan andere belangstellenden en vrienden. Van de Sequoia sempervirens heb ik nu nog 9 exemplaren "over".

Ik moet zeggen dat ik wat betreft het kiemen van de zaden van de Sequoia sempervirens ik van de 50 zaden die ik gekocht heb er zo'n 20 kon laten kiemen en ik erg tevreden ben met dat resultaat. Ik had meer moeite met het laten kiemen van de Sequoiadendron, waarvan er van de 50 zaden slechts 12 uitgekomen zijn.

Met zaden van de Sequoia sempervirens heb ik (nog) geen ervaring, maar het doet alleszins plezier te lezen dat het gemakkelijk zou gaan dan met die nukkige mammoetboom. Toch is 12 op 50 helemaal niet zo slecht!

John Thelen, november 2007

In 2006 ben ik op stage geweest bij de universiteit van Berkeley. Met een broer heb ik toen de General Sherman bezocht. Zo onder de indruk van deze prachtige bomen ook maar wat zaadjes meegenomen. Thuisgekomen maar eens aan het zaaien geslagen met als resultaat 13 boompjes van 40 zaadjes.

 

 

Tijdens een tweede vakantie met m'n vriendin de coast redwoods bezocht. Heel indrukwekkend om een omgevallen Redwood te zien van meer dan 100 meter. Van de zomer ook wat zaadjes van de Sequoia sempervirens geregeld. Die groeien ook als een speer!

Meer dan 1/4 van de zaadjes die ontkiemt... proficiat, John!
De kleine plantjes bovenaan (met twee kiemblaadjes) zijn kustsequoia's (Sequoia sempervirens), de plantjes in de aparte potjes onderaan zijn mammoetboompjes (Sequoiadendron giganteum).

Antoine Godin, januari 2008

Antoine Godin, uit het Canadese Québec, is een ware sequoiafanaat en kent deze website zeer goed, ook al begrijpt hij geen Nederlands. In 2007 heeft hij een tachtigtal mammoetboompjes gekweekt met als doel een sequoiabos aan te leggen in Québec. Een gewaagde zaak, daar het klimaat in dit deel van Canada vrij riskant is voor de mammoetboom (te koud in de winter).

Hij heeft een zeer goede (Franstalige) handleiding geschreven over hoe hij ze gekweekt heeft: http://sequoia.quebec.googlepages.com/. Antoine houdt ook een fotoblog bij over de ontwikkeling van zijn kleine mammoetboompjes.

Inge Christensen, september 2008

Mijn zaadjes kiemden binnen de twee weken in een piepschuimkiembak met een glasplaat erop. Ik gebruikte stek- en zaaigrond, heb het zaad erop gestrooid en een beetje aangedrukt. Mijn broer bracht het in mei zaad mee uit Amerika en het heeft in augustus 2 à 3 weken in de koelkast gelegen.

Ives Sauwens, februari 2009

Ik ben ben ook gestart met het kweken van Sequoiadendron giganteum en heb op 21 december 2008 een 80 tal zaden gezaaid in een verwarmde propagator. Na een vijftal dagen kwamen de eerste sequoia's tevoorschijn en na 10 dagen had ik er 43 waarvan er nu nog een 33 overblijven. Een zeer goed resultaat volgens mij.

De zaden die ik heb aangekocht bij exogarden.nl in Nederland. Ik heb de zaden uitgestrooid op een natte koffiefilter, dubbelgeplooid, in een plastiek zakje gedaan en 4 weken in de koelkast bewaard vooraleer ze in de propagator te zaaien.
Ik hoop u en andere liefhebbers van dienst te zijn met de ervaring die ik heb opgedaan . Ook heb ik enkele fotos bijgevoegd van zaad tot mini sequoia's van een 6 tal weken.

Inderdaad een heel mooi resultaat, Ives! De verwarming is wellicht een goede zet geweest om het totaal aantal gekiemde zaadjes te verhogen.

Ronny Van Keer, mei 2009

Deze winter heb ik een aantal Sequioa giganteum zaden gezaaid van kegels die ik opgeraapt had. Hiervan heb ik nu 2 zaailingen die ongeveer een vijftal cm groot zijn, ze staan nog altijd binnen in huis.
Wanneer kan ik deze zaailingen in pot buiten laten? Wanneer zou ik ze best verpotten en welke soort grond is het best geschikt?

Hallo Ronny,

ik heb zelf reeds een aantal maanden een aantal kleine sequoiaatjes buiten staan (sinds het 's nachts niet meer kouder wordt dan pakweg 5 °), dus die kunnen nu gerust buiten. Ze kunnen best zon verdragen en heb de indruk dat ze dat ook het liefst hebben (daar groeien ze toch het snelst). Toch opletten met hele kleine plantjes, in volle zon kunnen deze zich "verbranden" maar van zodra ze iets groter zijn kunnen ze zeker zó de zon in buiten.

Gewone potgrond die niet kletsnat staat (maar zeker ook niet uitgedroogd) is volgens mij meer dan genoeg.

Niek La Palmeraie, augustus 2009

Als liefhebber van exoten heb ik een tijdje terug ook sequoia g. zaadjes gezaaid waarvan er een aantal zijn gekiemd. Eentje daarvan werd ineens helemaal rood en verlies nu ook z'n naalden. Met de anderen gaat het gelukkig nog goed.

Heb jij een idee waardoor die ene rood geworden is?

Hallo Niek,

ik heb ook al eens hetzelfde meegemaakt.

Ik ben een vijftal boompjes kwijtgeraakt door een combinatie van deze twee factoren:

  • te weinig water (omdat ze erg gevoelig zijn voor teveel water heb ik wat overdreven in de andere richting)
  • niet snel genoeg verplant in een grotere pot

Deze boompjes groeien snel en vullen dus al gauw de hele pot waarin ze staan met wortels, waarna ze doodgaan wegens plaatsgebrek.
Ze af en toe in een (veel) grotere pot planten is geen overbodige luxe.

Sinds jouw vorige mail staat hij in deze pot en is hij serieus gegroeid! :) Kan hij hierin deze winter nog blijven staan of moet ik hem weer verpotten?

Neen, ik denk dat je nog goed zit voor deze winter. Gedurende de wintermaanden zal dit mammoetboompje trouwens niet groeien, dus best geen water geven om wortelrot te vermijden.

Gert Teunissen, september 2009

In november 2008 ben ik met mijn broer naar de grootste mammoetboom van Belgie (in het domaine du Rond Chêne in Esneux) gereden, en heb daar een aantal kegels verzameld. De zaden daarvan hebben enkele maanden in de koelkast gelegen. Daarna heb ik ze half maart gezaaid (in een kweekbakje met heel vochtige potgrond) en zoveel mogelijk in de zon gezet. Het resultaat mag er wezen (zie foto's).

Ondanks dat er slechts 10 zaden (van enkele honderden kiemden) ben ik er inmiddels de trotse eigenaar van nog 6 overgebleven mammoetjes. De grootste is nu (24 sept 2009) inmiddels 25 cm en groeit nog steeds. Zelfs onze dochter van 2 1/2 vindt ze geweldig!

Groeten van Gert Teunissen, Druten

Hallo Gert,

hele mooie foto's heb je daar. De boompjes zien er zeer gezond uit, geen aanzet tot bruine topjes of droogteverschijnselen. Vergeet de boompjes niet tijdig in een grotere pot te verplanten, want mammoetboompjes zitten nu eenmaal niet zo graag krap behuisd.

Veel succes!
Tim

Leendert Kranendonk, september 2009

Ook ik ben gefascineerd door deze gigantische bomen, nadat ik er in 2005 voor het eerst mee kennis had gemaakt in Californië. Pogingen zoals beschreven in de bijlage (die ik maar kort heb bijgehouden, maar die misschien toch nog tips bevat voor anderen) hebben als uiteindelijk resultaat, dat er nu in 2009 in mijn tuin in potten drie exemplaren van Sequoiadendron giganteum staan.

Daarin groeien ze niet erg hard, maar mijn tuin is niet groot genoeg om ze de ruimte in de volle grond te geven. Ik ben dan ook op zoek naar een of meerdere plekken, waar ze de kans kunnen krijgen om uit te groeien.

Af en toe krijg ik ook mails van lezers die het probeerden met zelf verzamelde zaadjes (van bomen in België of Nederland) bij wie het helaas niet lukt. Gezien de relatief jonge leeftijd van alle mammoetbomen in onze streken, lijkt het van belang te zijn zaadjes te verzamelen van zo oud mogelijke bomen en een hele hoop zaadjes ineens te zaaien. Waar de oudste mammoetbomen in jouw buurt groeien, kan je hier nagaan.

Er zijn nog vele andere mammoetbomen in België en Nederland waarvan gekend is wanneer, in welke omstandigheden en door wie de bomen gezaaid zijn, zoals bijvoorbeeld het geval is bij de mammoetboom in Borculo, Haelen, Gent, Heel, Zingem, Enschede,... In de inventaris zijn vele mammoetbomen terug te vinden, samen met hun verhaal.

Inhoudstafel - top van pagina

© Tim Bekaert