Een stukje geschiedenis...
De
patrones van Appels is de heilige Apollonia, een diacones uit Alexandrië in
Egypte, uit de derde eeuw na Christus. Omdat ze weigerde te offeren aan de
Romeinse goden werd ze gevangen genomen, gemarteld en gedood. Bij haar marteling
werd ze doorde beulen de tanden uitgeslagen. Daarom wordt ze aanroepen tegen
tandpijn. Feestdag 9 februari -Appels kermis.
Niets logischer dus dan te vermoeden dan Appels van Apollonia zou afgeleid zijn.
Toch niet, Appels (in 1125 aangeduid als Apls) is vermoedelijk een Keltische
naam voor water, en was in leen aan de abdij van Zwijveke en deel van het
graafschap Vlaanderen en Henegouwen.
Op kerkelijk vlak viel Appels onder het bisdom Kamerijk (Cambrai in
Noord-Frankrijk), sedert 1559 onder het aartsbisdom
Mechelen, en vanaf 1801 onder het bisdom Gent.
De
kerk stond eerst aan de oevers van de Schelde, niet ver van het Veer. Ze had
veel te lijden door de overstromingen en op het eind an de 15 de eeuw en in 1533
werd ze zwaar door brand geteisterd. Men besliste toen ze iets verder te
herbouwen. Nog in 1553 begon men met de bouw van de kerk op haar huidige plaats.
Een
zandstenen jaarsteen herinnert aan deze gebeurtenis. De kerk kende een bewogen
geschiedenis, in 1579 werd ze geplunderd en verwoest door de geuzen. rond het
midden van 18 e eeuw was de kerk te klein te geworden voor de 600 kerkgangers,
in 1785 werd de kerk geleidelijk gesloopt, op het oude koor na en herbouwd in
haar huidige vorm. De wijding van de nieuwe kerk ging door in 1788.
Ook
als geklasseerd monument is de kerk van Appels zeker en bezoek waard. Het
interieur is van een uitzonderlijke kunstwaarde, zeker het houtwerk en de houten
beelden verdienen meer dan een vluchtige kijk, en het stemmig geheel nodigt uit
tot bezinning en gebed.
De
pastorie stond aanvankelijk langs de Gentse Steenweg, ongeveer tegenover de
huidige schoolstraat, een heel eind van de kerk vandaan. In 1769 werd door
pastoor Plasschaert, een Brussels edelman, een nieuwe pastorie gebouwd op haar
huidige plaats. Aan de zijgevel van de kerk is nog steeds de grafsteen van
pastoor Plasschaert te zien. De plannen en uitwerking van de pastorie zijn van
de hand van Simon van Zwaervelde en Pieter Johannes Oste.
Appels bleef, op een paar onderbrekingen na, bezit van de abdij van Zwijveke
tot de Franse Revolutie. Het kerkelijk bezit werd verkocht, de toenmalige
pastoor Johannes Emmanuel van Grootven terechtgesteld in 1796. Appels bleef toen
9 jaar zonder pastoor.
Na
de Franse Revolutie en de korte Hollandse periode keerde de rust weer met de
oprichting van het Belgisch Koninkrijk in 1830. Ook in de 20ste eeuw werd de
kerk verfraaid. De algehele restauratie werd afgesloten in 1993 met de
hernieuwing
van de schilderwerken binnenin.
Sint-Apolloniaparochie
Appels
