Home Adem
Tijd om bij
jezelf te komen en bij God
Begeleiding Cahier Adem
ZLJM
en geloven
Orgelpunt 2013 Organ
point 2013
Inhouden
Orgelpunt 2013
Orgelpunt 2013: feestviering en symposium
Orgelpunt 2013: deel Projecten in India
Orgelpunt 2013:
feestviering en symposium
De congregatie Zusters van Liefde van
Jezus en Maria (Nederlandstalige provincie en de internationale
organisatie SCJM ) organiseert een symposium over spiritualiteit en
haar projecten op vrijdag 31 mei 2013 op de campus Sint -
Vincentiusziekenhuis - GZA Antwerpen.
www.zustersvanliefdevanjezusenmaria.org
Deze spiritualiteit is uitgewerkt in ADEM voor patiënten,
residenten, religieuzen, kaderleden, diverse zorgvragers en
begeleiders.
Belangrijk voor de zusters - met een delegatie van zusters uit
India, Congo, Sri Lanka...- en deelnemers dat ze kennis kunnen maken
met het vernieuwde ziekenhuis SV in het kader van GZA. Het Sint -
Vincentiusziekenhuis heeft de congregatie ZLJL vroeger opgericht
samen met de vroegere school voor Verpleegkunde.
Symposium: parallellezingen
omtrent spiritualiteit, bezinnen, bidden, mediteren, stille ruimtes,
verstillen. Gelegenheid om het vernieuwde ziekenhuis te bezoeken en
deel te nemen aan een interculturele mis voorzien, op vrijdag 31 mei 2013 om 18 u, gevolgd door een receptie. Er is een gratis bus
naar het archief en de tentoonstelling van de Zusters in Gent
www.archief-museum.zvl.org/index.html
Georges De Corte coördineert het geheel voor de congregatie.
Korte historiek Sint
Vincentius - ziekenhuis en School voor Verpleegkunde
De congregatie "Zusters Van Liefde" werd in 1803 in Lovendegem opgericht door
priester J.P. Triest. Het actieterrein van de zusters breidde zich in de loop
van de jaren uit tot psychiatrie, gehandicapten, bijzondere jeugdzorg,
ziekenhuizen en bejaardenhomes. Vanaf het einde van de 19e eeuw trokken enkelen
van hen als missionaris naar Congo, Ceylon en Engels - Indië. Illustraties en
gegevens hierover vindt men in het museum met archief te Gent.
In 1875 kocht de congregatie het huis aan de Sint - Vincentiusstraat 22 te
Antwerpen. De zusters stichtten daar een huis voor meisjes en werkten in de
kliniek vlakbij die toen nog beheerd werd door de Broeders Van Liefde. Snel
namen zij het beheer van hen over.
In 1922 pas werd de kliniek officieel erkend als Sint Vincentiusziekenhuis en
verhuisden de zusters naar het buurhuis nr. 20. Tijdens de periode van de
overname was Moeder Gervasia van Wassenhove (1822-1893) overste.
School voor Verpleegkunde
Naast de uitbreiding van het oorspronkelijke Sint Vincentiusziekenhuis mag de
gelijklopende bloei van de School voor Verpleegkunde vermeld worden. In 1922
begonnen de Zusters van Liefde een opleiding voor Verpleegsters waarvan de
leerlingen in de lokalen van het hospitaal zelf ondergebracht werden. Zeven jaar
later werd deze opleiding aangevuld met een afdeling voor Vroedvrouwen.
Het vroegere "Museum Claes" in het mooie herenhuis "De Gulden Spoor" aan de
Sint-Vincentiusstraat vlak bij het ziekenhuis werd in 1938 aangekocht. Hieraan
werd een nieuwbouw opgetrokken om plaats te bieden aan de steeds groeiende
schoolbevolking. Na het opgaan van de Verpleegstersschool Sint Vincentius in de
Karel de Grote Hogeschool werd het gebouw in gebruik genomen door de
administratie van het ziekenhuis.
Zuster Christa
De laatst overblijvende zuster, Marie-Thérèse De Maré, woont nu nog op de
benedenverdieping van dit huis. Zij was tussen 1963 en 1987 directrice van de
school en van het ziekenhuis. Wij kennen haar als de vriendelijke Zuster
Christa.
naar boven
Orgelpunt 2013:
deel Projecten in India
Inhouden
India
: reflecties van Zr. Birgit ZvL Leuven, inleefreis 2009
Situatie
van de vrouw in INDIA – VAR maart 2009
India : reflecties van Zr. Birgit ZLJM Leuven, inleefreis 2009
(bewerking tekst Zr. Birgit ZLJM Leuven & Zr. Preethy en brochure
Zusters van Liefde van J.M. (SCJM)
Sisters of Charity (SCJM) – Zusters van Liefde
van J.M. (van Jezus en Maria)
Algemeen Overste: Sister
Valsala (India): algemene assistenten: Soeur Angèle (Congo);
Soeur Anne-Marie (B) - Soeur Elsy Paul (India) - Soeur
Scholastique (Congo).
Cor unum Anima Una - Deus Caritas est.
Algemeen Kapittel
1999 "Als wij bewust worden dat we rechtstreeks betrokken zijn
bij het leven van de verschillende continenten is dit een voorwaarde
om te groeien in solidariteit en wederzijdse afhankelijkheid."
De Indische zusters
Sisters of Charity – Zusters van Liefde
We waren te gast in Amritsar, Delhi provincie. Amritsar ligt in het
noordwesten van India ligt Punjab (het land van de 5 rivieren)
omringd door Pakistan in het westen (trouwens Pakistan behoorde
vroeger tot Punjab) Kashmir in het Noorden, Himachal Pradesh in het
noordoosten en Haryana en Rajasthan in het zuiden. Het Punjabi is de
moedertaal maar de mensen spreken er vloeiend Hindi. De Punjab is
een vruchtbare streek; het is de graanschuur van India. Er is ook
veel industrie. Punjab is gekend voor de wolindustrie. Het is de
staat waar het minst honger geleden wordt. Het won de prijs van de
best presterende staat van de Indiase overheid.
Amritsar
Amritsar: meer van de heilige nectar. Het ligt op 35 km van Lahore
(Pakistan) maar de grens oversteken is niet vanzelfsprekend. Elke
dag wordt de grens ook gesloten met een plechtigheid waar heel veel
volk naar toe komt, als toeristische bezienswaardigheid. Wij zijn
daar ook geweest en vonden het verschrikkelijk: midden in de tragiek
van de verdeeldheid lijkt het een volksfeest. In Amritsar is er ook
de Gouden Tempel: de spirituele hoofdstad van de Sikhs en het
belangrijkste heiligdom van de Sikhs.
Wij hebben dit ook bezocht en naar Indische traditie moet men
blootsvoets deze plaats betreden én met bedekt hoofd.
Gastvrijheid: een groep zusters ontvangen is voor hen niet zo
eenvoudig. Sommigen stonden zelfs hun bed af voor ons en gingen dan
voor een maand naar een andere gemeenschap.
De Delhi provincie heeft gemeenschappen in 10 staten: Punjab 9
gemeenschappen;
Jammu Kasmir 2; Himachal Pradech: 3
gemeenschappen: Dalhousie, Sidpur en Una; Haryana: 2 gemeenschappen
waaronder het noviciaat in Gurgaon; Delhi: 3; Uttar Pradesh: 2;
Rajistan: 2; Assam 1; Kerala: 2 (zuiden; regio van Sr. Valsela);
Tamil Nadu: 1
Ranchi Provincie in 5 staten:
Jharkhand:
19 gemeenschappen; Madhya pradesh: 1 gemeenschap; West Bengalen: 2
gemeenschappen; Bihar: 3 gemeenschappen; Orissa: 1 gemeenschap.
Afstanden
Sommige gemeenschappen liggen 2 à 300 km afstand van elkaar – 4 uren
busreis is niet veel voor hen. Soms reizen ze met de trein 2 nachten
en 2 dagen. – en het comfort is niet wat wij gewoon zijn.
Delhi-Amritsar is anderhalf uur vliegen: even lang als Brussel-Wenen
1000 km. Delhi – Calcutta is 1500 km en dat is dan Midden-India.
Eerste indrukken
India is een land van tegenstellingen. Grote armoede tegenover grote
rijkdom. En het is een land in volle ontwikkeling: in Delhi
bouwt men grote autowegen in en doorheen de stad. Ook weer hier:
ultramoderne gebouwen en kort daarbij bedelaars en tenten waar
mensen in wonen.
Geografisch
India is een uitgestrekt land: 107 maal België. Zo kan je ook
begrijpen dat het een land is met een zeer grote verscheidenheid aan
leven in al zijn aspecten. Alle geografische vormen komen er voor:
bergketens, valleien, woestijnen, regenwouden,vruchtbare dalen en
dorre plateaus.
Bevolking
India is het tweede grootste land ter wereld, na China. De totale
bevolking wordt op 1,13 miljard geschat; dit betekent 16 % van de
wereldbevolking terwijl India maar 2,4 % van het aardoppervlak
beslaat. 72% leeft op het platteland – 27,8 % in de steden. De
inheemse volkeren – (adivasis of tribals) maken 8 % van de bevolking
uit. De Indische bevolking is jong: 31 is jonger dan 14 jaar – 63%
tussen 15 en 64 jaar en slechts 5% is ouder dan 65 jaar.
Klimaat
De grote uitgestrektheid van India maakt dat er ook een grote
verscheidenheid is aan klimaat. Er zijn streken met een tropische
klimaat, bergklimaat, woestijnklimaat en ook heel wat microklimaten.
Dalhousie in het Himalayagebergte is veel kouder. Wanneer wij daar
waren vroor het nog en ’s nachts hadden we met 5 dekens nog kou! En
in Delhi was het op dat ogenblik 30 graden.
Taal
Iedere staat heeft eigen gebruiken, soms ook een andere taal. Hindi
is van twee op 10 Indiërs de moedertaal en meteen ook de eerste
officiële taal. Volgens de grondwet zijn Hindi en Engels de
officiële talen op het federale niveau. Daarnaast zijn nog 22
officiële regionale talen die in de staten gebruikt worden. Voor
onze zusters is Engels meestal al de derde taal.
Staat
India is onafhankelijk sinds 1947 en is een soevereine
socialistische lekenstaat, een grondwettelijke republiek met
parlementaire democratie. Er is een centrale regering maar de 25
deelstaten hebben een zekere autonomie.
naar boven
Economie
India kende op alle vlakken een gestadige groei. De economie had een
groot groeipercentage, dat nu door de financiële crisis is
stilgevallen. Het is vooral de landbouwsector; de verwerkende
industrie en de softwaremarkt die voor India belangrijk zijn.
Ondanks de groei blijft India nog kampen met extreme armoede,
analfabetisme en ondervoeding. In 2006 werd het deel van de
bevolking dat onder de armoedegrens leeft op 22% geschat. Men doet
wel grote inspanningen om het analfabetisme te bestrijden; er komen
veel nieuwe scholen bij.
Geschiedenis
De Indische beschaving gaat zover in
het verleden terug dat er veel in de mist verdwenen is. Rond 2500
voor X° ontstond in de vallei van de Indus (nu gedeeltelijk Pakistan
en West-India) een beschaving met de Dravida’s (kleine gestalte en
donkere huid); de naam India en hindoe zijn hiervan afgeleid.
Omstreeks 1500 voor X° vielen Nomadische Ariërs India binnen (groot,
lichte huid). Ze vernietigden de oude, oorspronkelijke beschaving en
verdreven de Dravida’s naar Centraal en Zuid-India. Daarop volgde
een 2000 jaar durende Vedische periode. Wij waren verwonderd op vele
huizen het hakenkruis te zien – dit is het oorspronkelijk teken van
de Ariërs dat door Hitler werd overgenomen. Dan komen de Mongolen:
voornamelijk in de noordoostelijke staten van India. Van de 11° -16°
Eeuw kwamen moslims het land binnen met hun cultuur. In de
18° eeuw tenslotte kwamen de Britten en werd India beïnvloed
door de Westerse cultuur.
Vlag van India
Oranje is de kleur van de Hindoes. Het betekent MOED. Groen is van
de Moslims. Het staat voor Geloof. De witte balk geeft HOOP op VREDE
tussen Moslims en Hindoes. Op de witte balk staat een chakra
met 24 spaken; de chakra stond voor Gandhi's spinnewiel dat
zelfvoorziening symboliseerde. het werd later vervangen door het
wiel van de wet. De 24 spaken symboliseren 24 uren van de dag en
vooruitgang in elk uur.
Cultuur
We zien dat India een grote verscheidenheid heeft aan
cultuurvormen en gebruiken en dat uit zich in veel stijlen van
muziek, dans, kledij, godsdienstbeleving en feestvieren. Elke staat
gaat prat op zijn eigen cultuur en koestert die. Dansen is in India
een cultuurgegeven: India heeft een dansgeschiedenis van wel 5000
jaar. De dans is een kunstvorm en wordt gebruikt bij de eredienst en
om emoties uit te drukken. De 3 scholen van Amritsar presenteerden
ons een culturele avond met een dansprogramma vanuit de
verschillende staten. Echt een belevenis.
Religie
Ook op religieus gebied is India heel divers. Er zijn de mystieke
godsdiensten van eigen bodem en de openbaringsgodsdiensten die van
buitenaf gekomen zijn. Religie maakt deel uit van het dagelijks
leven en eigenlijk is het van oorsprong heel verdraagzaam, met
respect voor de andere religies. Nu is er het ultranationalisme,
enkele fanaten die het vreedzaam samenleven van godsdiensten
bedreigen.
De eerste godsdienst in India is het hindoeisme, gevolgd door
het boeddhisme, het jaïnisme en het sikhisme die alle hun wortels
hebben in het hindoeisme.
Het sikhisme beleeft waarden als universalisme, vrijheid,
humanisme en pluralisme. De stichter Guru Nanak baseerde zich op het
beste uit het hindoeisme en uit de islam. Hij leerde ondermeer dat
iedereen gelijk is voor God en dat Hem, de ene en almachtige te eren
en te dienen het hoofddoel is van ons bestaan. Siks betekent:
zoekers van de waarheid.
Er zijn ook nog moslims. Pakistan dat zich afsplitste van
India is een moslimstaat geworden en zo kwamen de moslims in India
een minderheid.
Twee procent zijn Christen. Zoroasters en joden
hebben een lange geschiedenis in India. Er zijn enkele duizenden
volgelingen. Ook de Bahai is een belangrijke groep – een belangrijk
centrum hiervan is de Lotustempel in Delhi.
Wat ons vooral getroffen heeft in de bezoeken aan de verschillende
tempels van Sikhisme, bahai, hindoeïsme en boeddhisme is
uiteindelijk een eenheid. Sommige teksten zijn evengoed door Jezus
Christus gezegd; er is overal het water als reiniging en met
genezingskracht. Er zijn de bedevaarten, er is het accent op
universele waarden. Een zuster zei : “Ik ben blij dat ik als
christen ben geboren, dat ik een levensnabije God leerde kennen”
Want vooral bij de Hindoes zijn er nogal wat goden die mij helemaal
niet levensnabij zijn.
naar boven
Ethische houdingen
Uit de religies en culturen van India zijn een aantal belangrijke
ethische houdingen en begrippen voortgekomen, zoals het aanvoelen
dat het goddelijke alles doordringt; respect voor alle schepselen,
geweldloosheid en medeleven, liefde voor de waarheid, vredelievend
samenleven, onthechting, zelfverloochening, ascese, verbondenheid en
zorg voor de aarden een holistische kijk op het leven, stilte en
concentratie, tolerantie en aanvaarding, pluralisme, de ervaring
boven het puur intellectuele stellen, geen rijkdom oppotten enz
Verschillende religieuze leiders en filosofen zoals Gandhi,
Vivekanda en Arobindo Gosh hebben die ethiek kracht bijgezet. Bij
Gandhi werd ze zelfs van strategisch belang in zijn strijd voor de
onafhankelijkheid.
Ethieke en fundamentalisme
Vandaag staat de oude Indiase ethos onder zware druk van opkomend
fundamentalisme, onverdraagzaamheid tegenover minderheden; de
gevolgen van modernisering; politici die de religies misbruiken om
verdeeldheid te brengen in de maatschappij die al lijdt onder de
tegenstelling tussen arm en rijk en het kastenonderscheid.
Het kastenstelsel werd is door de hindoe - samenleving bedacht om de
algemene welvaart te organiseren maar het verwerd tot een systeem
van onderdrukking en is verwant met fatalisme.
Architectuur
Wat architectuur betreft zijn er veel verschillende stijlen en zijn
er zeer veel invloeden van overal doorheen de eeuwen. Na de inval
van de moslims in de11e eeuw onderging de architectuur een
aanpassing aan de behoeften van de nieuwe religie. We bezochten o.a.
Het rode fort van Delhi, verschillende Hindoe –tempels, Tempels van
de Tibetaanse boedhisten, de Lotus tempel.
De Taj Mahal,
één van de 7 wereldwonderen is een graftombe die grootmongol Shah
Jahan (17°eeuw) liet bouwen voor zijn echtgenote.
Voeding
Typisch is het gebruik van vele kruiden en specerijen. Rijst en
chapati zijn basiselementen (chapati is een soort pannekoek gemaakt
van bloem en water)
De voeding is hoofdzakelijk vegetarisch – maar vis, kip,geiten-en
lamsvlees worden ook opgediend.
naar boven
Situatie
van de vrouw in INDIA – VAR maart 2009 (Zr. Birgit)
Omdat
men ons tijdens de VAR wilde laten kennis maken met de godsdiensten,
de cultuur
en de traditie uit India, is natuurlijk ook de situatie van de vrouw
ter sprake gekomen.
Verscheidene van onze Indische Zusters werken voor de promotie van
de vrouw.
Twee van hen Zr Maria Scaria en Zr Ruby kwamen getuigen
hoe zij antwoord geven op Constituties 54.
Ook twee medewerksters,
vrouwen die Zr Ruby begeleid heeft en haar nu helpen kwamen ons
zeggen hoe zij meewerken in de dorpen aan de ontvoogding van de
vrouwen.
Zr. Maria Scarlet
van de gemeenschap van het provincialaat in Delhi is advocate sinds
1996.
Van 1996 tot 2001 nam zij het op voor de zaak van de vrouwen
en werkte zij om de
vrouwen in de dorpen meer mogelijkheden te geven dit met de steun
van de congregatie
en van haar gemeenschap in Delhi om zo te proberen stilaan een nieuwe maatschappij
op te bouwen en een antwoord te geven op de politieke en sociale
noden.
Haar functie nu als advocaat (op het gerecht) helpt haar om te
luisteren naar de mensen
en om te durven opkomen voor hen die beroep doen op haar.
Zij houdt van de congregatie en wordt zeer gewaardeerd door het PT
van Delhi dat
het belang van haar taak in het gerecht erkent en haar daarin
steunt.
“Wij
hebben allemaal een kracht in ons om voor anderen op te komen zegt
zij, door een
woord, een aanraking; een glimlach.
Ook Jezus is advocaat ook nu spreekt Hij voor ons ten beste bij de
Vader.
Wij ZVLJM zijn geroepen zoals Maria om stem te geven aan de
stemlozen en
gemarginaliseerden”.
Zr. Mary
sprak over grote vrouwen, zusters van liefde, die hun leven gewijd
hebben
aan het Koninkrijk en geluisterd hebben naar Gods roepstem en het
aandurfden
naar verre werelddelen te gaan. Zij bracht heel speciaal in
herinnering Mother Declan.
Toen deze in Kerala was kende ze de inlandse taal niet en de mensen
die zij ontmoette
kenden geen Engels en toch was er contact omdat Mother Declan de
taal van de liefde sprak.
Zr. Mary
deed opmerken dat de globale economische trend een bedreiging is en
de
kwetsbaarheid van vrouwen en meisjes vergroot.
Enkele
voorbeelden uit een opsomming die Zr. Mary gaf :
° De
meeste armen zijn vrouwen
° De
meeste vluchtelingen zijn vrouwen
° De
meeste ongeletterde zijn vrouwen
° De
meeste mensen die geslagen worden zijn vrouwen
° Wie
meest uitgestoten zijn – ook in de kerk – zijn vrouwen
° De
meeste slachtoffers van racisme en kastensystemen zijn vrouwen
° Een
vrouw op drie heeft af te rekenen met fysiek of seksueel geweld
° Meer
dan 2 miljoen vrouwen en meisjes worden gedwongen tot slavenarbeid
° De
meeste vrouwen werken onderbetaald en onder gewaardeerd.
Zr. Mary
gaf nog een toelichting over haar werk in de slums in de
krottenwijken.
Zij gaf training aan de slumbewoners opdat ze hun rechten zouden
leren kennen.
Zij hebben geen drinkwater, geen sanitair en bijna geen eten.
Toen Delhi de Common Wealth Spelen organiseerde heeft de
administratie vele
slumbewoners verwezen naar de buitenwijken van de stad om de stad
een mooi uitzicht
te geven. Op die plaatsen hebben ze zelfs geen huis en geen eten.
De afstand om te komen werken in Delhi is te groot en vervoer kunnen
ze niet betalen.
Samen met anderen bracht Zr. Mary de bewoners van de slums samen en
nodigde de verantwoordelijke minister van Delhi, mevrouw Sheila
Dixit uit die beloofde
in de basisbehoeften van deze mensen te voorzien. Met de hulp van
Caritas India en
andere stichtingen werden huizen voor hen gebouwd.
Zij hebben nu leefbare woningen terwijl ze voorheen in de slums
woonden onder plastieken
afdaken met 45 tot 48 ° graden in de zomer.
Ze kon ook vrouwen helpen die als domestic helpers werkten om hun
loon uitbetaald te krijgen.
Tot slot
zegde zij dat ze veel geleerd heeft van de mensen in de slums vooral
van de manier waarop zij hun situatie beleven.
Zelfs al bezitten zij niets de vreugde op hun gezicht is treffend.
Zij zijn gastvrij en bereid al wat zij hebben te delen met anderen.
Zij hebben meer te geven dan wij hun kunnen geven.
Zr. Mary
moet soms vechten tegen onrecht, niet alles is een succes, want
overal
bestaat er corruptie ook in het gerecht ...
Zij zegt een gelukkige ZVL te zijn en de boodschap voor haar is
‘ZVL, luister en durf
profetisch zijn ‘Doe wat Hij je ook zeggen zal’.
Dit is
ook de boodschap die de VAR ons meegaf.
naar boven
Zr. Ruby
Zr Ruby
momenteel van de gemeenschap van Amritsar was zeer gelukkig
haar ervaring met
ons te mogen delen.
Zij heeft met vrouwen in de dorpen geleefd, animeerde vrouwengroepen
en werkte voor hun ontvoogding wat mogelijk werd dankzij het in
leven roepen van zelfhulpgroepen.
‘Armen dienen’ was voor Zr. Ruby een oproep en een motivatie.
Zij heeft dat verlangen gedeeld met het provinciaal bestuur.
Zij kreeg de steun van het PB en ook van haar gemeenschap.
Zij ervoer de hulpeloosheid van de armen en de tekst van LC 4, 18
-19 en
onze C 52 – 53 – 54 deden haar nadenken.
De voorkeur voor de armen is altijd de optie van de C geweest en in
India krijgt dit
momenteel een concreet accent nl. ‘meer mogelijkheden geven aan de
vrouw’.
Zr Ruby zei dat wij opgeroepen zijn om profeten te zijn in een leven
van met
verschillende situaties en om te proberen stilaan een nieuwe
maatschappij op te bouwen
voor deze groep van armen.
Het dorp
waar Zr Ruby werkt is gelegen in de Punjab. Punjab is het klassiek
voorbeeld
van een snel ontwikkelde economie met landbouw aan de basis.
Het is een van de kleinere staten van India, 1,5 % van de totale
oppervlakte groot en
er wonen 2,4 % van de totale bevolking van India.
Zr Ruby
bestudeerde gedurende een jaar de situatie van de vrouw met de
initiële noden.
Wanneer zij in de dorpen kwam had zij veel oppositie van het volk.
Zij deelde dan met elke familie welke haar bedoelingen waren totdat
het vertrouwen
stilaan groeide. Zij verbleef dan ongeveer drie maanden in
eenzelfde dorp.
Heet
probleem was ook dat de meeste mannen slavenarbeid verrichtten, de
vrouw was thuis.
Het gezin leende geld en was niet in staat het geleende bedrag terug
te betalen met het
gevolg dat de kinderen ook slaven werden.
Alcoholisme, drugs en veel sociale problemen drongen binnen in de
families.
Het
oprichten van zelfhulpgroepen gaf een straal van hoop en de
microfinanciering in de
dorpen is de sterkste hulp voor deze armen.
Het vertrouwen groeide en er werd ook gestart met zelfhulpgroepen
voor de mannen.
Deze zelfhulpgroepen helpen vb huizen bouwen.
De
presentatie door Zr Ruby kwam echt vanuit haar hart en was zeer
levendig.
Zij liet nadien twee vrouwen, haar medewerksters zelf aan het woord.
Deze vrouwen kenden geen Engels, zij spraken ons toe in Hindi en Zr
Ruby vertaalde.
De
eerste vrouw was Agnes Michal afkomstig van het dorp
Thati, Chogowan.
Zij was een verlegen persoon die nooit haar huis verliet tot zij in
contact kwam met Zr Ruby,
de sociaal werkster.
Zr Ruby merkte de leiders talenten in haar en trainde haar om haar
kwaliteiten
ten volle te gebruiken. Om haar aan te sporen haar mogelijkheden te
ontwikkelen
werd zij aangewezen
om de zwakkere leerlingen van het dorp te
onderwijzen, en later werd zij de informele
opvoedster.
Zij werd de leidster van de Zelf Hulp groep in het dorp Thathi.
Momenteel is zij animator samen met de zusters die ingeschakeld zijn
in het
Sociaal apostolaat. Zij gaat mee rond in de dorpen om te helpen bij
de
verschillende vormingsprogramma’s.
naar boven
Agnes
vertelde ons het volgende :
Ik kom
uit het dorp Thathi en werk met de zusters als animator sedert vijf
jaar.
Ik heb drie kinderen en ze gaan naar school in Sacred Heart School
in Chogawan.
De
situatie van mijn dorp was tien jaar geleden nog achtergesteld.
De mensen hadden geen inkomsten om te leven. Ze waren zo arm dat ze
voor
het meest noodzakelijke, zoals voeding, geneesmiddelen of huwelijk
van hun kinderen,
totaal afhankelijk waren van de Jats – hoogste kaste van het dorp.
Wat geleend werd, moest met hoge intresten terug betaald worden,
wat hen nog armer en
meer afhankelijk maakte.
De meeste mannen werkten als dwangarbeiders bij de hoogste kaste van
het dorp.
Zij verdienden geen geld, omdat zij geleend hadden van de rijken
voor het hoogst
noodzakelijke. Die schulden werden overgedragen op de volgende
generatie.
De grond behoorde aan de hogere kaste, en de lage kaste had geen
plaats in de
maatschappij; alle beslissingen werden genomen door de hogere kaste.
De mensen waren onderling verdeeld, zelfs de broers van eenzelfde
familie konden elkaar niet helpen of steunen.
Ze leefden in een verdrukte, angstige en onderworpen situatie
tegenover de rijken in het dorp.
De
huizen in het dorp waren gemaakt van modder, en ze vielen in elkaar
in het regenseizoen. De kinderen gingen niet naar school, waardoor
de armen ongeletterd en onwetend bleven.
Ze kenden ook niet de verschillende mogelijkheden die de regering
ter beschikking stelde voor hun ontwikkeling zoals vb. leefbare
woningen, gezondheidszorgen enz ....
De vrouwen in het dorp hadden geen plaats in de samenleving. Ze
waren gebonden
aan hun huishouding. Ze wisten niets van wat zich buiten hen
afspeelde. Ze durfden
nooit spreken in aanwezigheid van mannen of vreemdelingen. Zij
verdienden niets en kregen
geen geldstukje in handen. Alle vrouwen waren ongeletterd, en ze
hadden niets te
zeggen ivm hun eigen huis of het dorp. Ze kwamen ook nooit verder
dan hun huis of dorp.
Eerst
leefde ik in dezelfde situatie. Ik wist niet hoe ik mensen moest
aanspreken die
iets te zeggen hadden. Ik was heel bang om alleen naar een dorp te
gaan en om met
mensen te spreken. Maar toen ik lid werd van het werk van de
zusters groeide
ik in zelfvertrouwen en kwam er een hele verandering in mezelf.
Ik leerde mensen toespreken en ging de verdrukking inzien.
Zo begon ik vrouwen samen te brengen en hielp hen om hun eigen
problemen te kennen
en op te komen voor hun rechtvaardige eisen, zo gingen ze ook hun
eigen
waarde en mogelijkheden kennen.
De Zelf
Hulp Groep (ZHG) was een van de beste middelen om vrouwen samen te
brengen
en om een weg uit hun armoedige situatie te vinden. Aanvankelijk
hadden ze geen
vertrouwen in dit project, maar na een tijd en door het geregeld
contact met Zr Ruby en
haar medewerksters ging de situatie veranderen. De vrouwen gingen
stilaan begrijpen
waar het om ging. Nu hebben de vrouwen volledig vertrouwen en komen
ze raad vragen
voor het nemen van beslissingen.
De ZHG heeft veel bijgedragen tot een ommekeer in het dorp. Er zijn
10 ZHG in mijn dorp
en wij komen elke maand samen om geld op te halen in het dorp en om
uit te wisselen
over verschillende onderwerpen.
De vrouwen zijn zich bewust geworden van hun situatie en ze worden
aangemoedigd om
na te denken en te werken aan verbetering van hun toestand.
Doorheen werkshops, vergaderingen en training heeft Zr Ruby gezorgd
dat de vrouwen
zichzelf anders gaan zien met hun mogelijkheden.
De
vrouwen zijn georganiseerd als Mahila Mandal, dat is een officiële
hulporganisatie.
De vrouwen worden bekwaam om beslissingen te nemen voor hun welzijn
en dat van het dorp. Ze komen samen om het sociaal onrecht te
bestrijden.
De leiders van het dorp roepen dan ook de leden van de Mahila Mandal
op om mee
beslissingen te nemen. Meisjes worden aangespoord naar school te
gaan en nu komen
de vrouwen ook veel meer buiten.
De vrouwen bespreken onderwerpen als : gezinsruzies, het slaan van
vrouwen,
dwangarbeid, stoppen van abortus, werken voor het algemeen welzijn
van het dorp en voor het bekomen van de wettelijke regelingen als
pensioen, leefbare woningen ... enz.
Vroeger keek de overheid minachtend naar ons dorp, het werd
beschouwd als een dorp van criminelen. Maar door de vooruitgang
heeft de NABARD ons dorp geadopteerd voor drie jaar
hulp.
Ons dorp zal een model dorp worden binnen de drie jaar.
Verschillende gouvernementele departementen zijn bereid gelijk welk
programma te leiden in het dorp.
Als animator werkt Agnes voor de ontvoogding van de vrouwen. Zij
moedigt de vrouwen aan eigen beslissingen te nemen.
Ze geeft ook opleiding en inzicht in alle situaties van
veerdrukking, zij brengt hen
het bewustzijn bij dat samenwerken absoluut nodig is om verder te
geraken.
Zij leert hun respect te hebben voor zichzelf en hun eigen waarde te
erkennen.
De
tweede vrouw was mevrouw Preetho :
Zij
woont in het dorp Thathi. Ze heeft 8 kinderen en ze doen het
allemaal goed.
Zijzelf en haar man verdienen hun brood. Zij is voorzitster van de ASHA deep ZHG.
Voorheen was zij ongeletterd, was tegen de zuster.
De ZHG hebben haar vertrouwen gegeven en nu is zij leider in het
dorp.
Zij sprak als volgt met veel overtuiging en heel eenvoudig :
‘Eerst begreep ik de bedoeling van ZHG niet en dus
trad ik niet tot die groep.
Maar toen ik zag wat dit voor de anderen in het dorp betekende werd
ik ook lid en
van dat moment is er veel veranderd in mijn leven. Ik leerde mijn
naam te schrijven.
Vroeger kon ik niet schrijven, maar ik had besloten mijn naam te
leren schrijven in het
Engels. Nu ga ik naar de bank om geld af te halen en te beleggen.
Ik heb een lening aangegaan in de bank en kocht een buffel, waarmee
ik mijn gezin kan onderhouden.
Nu ben ik voorzitster van Mahila Mandal, ik heb
zelfvertrouwen gekregen en ik spreek nu
met de mensen. Ik neem deel aan de belangrijke beslissingen in het
dorp en zeg hun
mijn mening. ik ga naar de vergaderingen zowel in het dorp als
erbuiten. wanneer er in mijn
dorp moeilijkheden of verzet komen dan kom ik tussen.
Ik ervaar respect en vertrouwen in mezelf en geef dat ook aan de
anderen.
Ik ben dankbaar dat Zr Ruby het opzet van de ZHG
naar ons dorp gebracht heeft en dat ze
hard gewerkt heeft om ons dorp tot ontwikkeling te brengen.
Nu zijn wij fier vrouwen te zijn met de capaciteiten die wij
bezitten.”
naar boven
Deze
twee getuigenissen werden dan nog aangevuld door uitwisseling en
vragen.
- In de
dorpen was geen drinkbaar water waardoor gezondheidsproblemen
ontstonden.
Met de hulp van de SHG werd een watertank gebouwd waardoor de mensen
nu goed
drinkwater hebben. Er worden ook programma’s rond hygiëne en
gezondheid gegeven.
De ZHG geven ook hulp voor wie zelf niet kan betalen en soms worden
zieken
naar gezondheidscentra gebracht voor behandeling.
-
Aanvankelijk was er in het dorp tegenover de ZHG verzet, reactie en
tegenstand
van de mannen. Deze mannen waren zich niet bewust van de sterkte
van de vrouwen en
wilden dat ze ondergeschikt bleven. Maar toen ze begonnen in te
zien waartoe de
vrouwen in staat waren, begonnen ze hen te waarderen en zelfs te
steunen.
In vele dorpen waren mannen aan drugs verslaafd, maar door
tussenkomst van de vrouwen
zijn er momenteel geen drank-of drugsverslaafden meer in het dorp.
- Een
van de vrouwen zegde dat hun dorp dicht bij de grens van Pakistan
ligt en dat
er veel werkloosheid en dwangarbeid voorkomt.
Daarom was een eerste uitdaging mensen te bevrijden uit de greep van
de grondbezitters en
werk te vinden voor de werklozen.
Als lid van ZHG en gesteund door Zr Ruby konden zij optreden tegen
de
grondbezitters en dwangarbeiders bevrijden.
De ZHG
leidt de vrouwen ook op voor winstgevende activiteiten zoals :
- maken
van detergenten, tatoeages en armbanden
- maken
van schoonheidsproducten
-
schilderen
- verven
van stoffen
- weven
- naaien
en borduren
Iemand
dacht dat er toch gevaar kan bestaan voor bedrog en oneerlijkheid in
het
omgaan met geld. De uitleg van Agnes was dat zij gewoon waren
slachtoffer te
zijn van bedriegers. Toen Zr Ruby naar het dorp kwam was de eerste
gedachte
van de dorpelingen dat ook zij behoorde tot de groep van de
bedriegers.
Maar toen men haar genegenheid en toewijding ervoer, begonnen zij
in te zien dat zij
kwam om mensen te helpen en werd zij aanvaard in het dorp.
Beide vrouwen zien Zr Ruby als een geschenk van God aan hen.
Als slot van deze sessie zei Zr Ruby :
‘Ik geef
door dit werk een antwoord op artikel 54 van onze Constituties.
Ik heb moeilijkheden gehad met de uitdaging ‘hoe’ naar de armen te
gaan. Het vraagt
elke dag creatief te zijn en te plannen voor wat er die dag als
probleem zal zijn. De armen
zijn het centrum van mijn gebedsleven geworden en herinneren er mij aan dat we
moeten loslaten in ons leven. Onze problemen zijn bij manier van
spreken niets tegenover wat “armen” moeten meemaken. In het begin
was ik dikwijls ontgoocheld, maar mijn
gemeenschap bood mij steun bij moeilijkheden en strijd, ook de
liefde van de mensen
gaf mij sterkte en zo worden de drie dimensies van ons religieus
leven beleefd”.
Voor Zr Ruby is het een grote aanmoediging dat de vrouwen waarmee
zij werkt profeten
zijn voor hun maatschappij, zij houden het vuur van ons charisma
levend.
Zr Inigo
besloot deze dag met Zr Ruby te danken voor haar excellente manier
van delen. Het charisma van de congregatie wordt niet met woorden
beleefd maar met daden.
De congregatie kan niet uitsterven er is hoop !
De
grenzen van het traditionele apostolaat zijn doorbroken.
Het werk van Vader Triest wordt ook in de jonge provincies
voortgezet en met veel volharding uitgebouwd ten bate van de armen
op velerlei gebied.
naar boven
