1
Jordanië
Google. Typ woorden,
data... in het Nederlands of in
het Engels. Bijv.
Jordanië, Jordan, Petra, ... Jordanië
is een koninkrijk, voluit heet Jordanië The Hadhemite Kingdom of
Jordan.
De huidige koning heet Abdallah. Abdallah was een
beroepsmilitair en chef van de Speciale Brigade. Deze elitetroepen
beschermen het koninklijk huis en bestrijden de terreur.
Jordanië zit tussen Irak, Israël Saudi – Arabië en Syrië waar er
geregeld intriges en oorlogen zijn. De bevolking bestaat voor 60% uit Palestijnen die het vredesproces met
Israël met argusogen volgen.
Dit land is een arm land- en tuinbouwgebied. Het is niet bijzonder
vruchtbaar en heeft te kampen met watertekort. Men spreekt zelfs dat het
over enkele jaren water moet invoeren. Meer dan de helft van de groenten
en de vruchten voert men in. Toen wij Jordanië bezochten was net de legendarische ‘kleine’
koning van Jordanië overleden: koning Hoessein bin Talal. Heel
Jordanië was in de rouw en een flink stuk van de wereld leefde mee. Deze koning zal de geschiedenis
ingaan als de ‘kleine’ koning. De laatste maanden
zagen wij deze koning die al door de dood getekend was: graatmager en
kaal. Toch bleef hij glimlachend naar de camera’s kijken. Hij
bereidde zijn opvolging voor en zijn zoon Abdallah. Koning Hoessein
was bijna vijftig jaar staatshoofd.
De bekendste
route in Jordanië verbindt de hoofdstad Amman met Akaba. Deze route sinds eeuwen de Koningsweg
en verbindt de hoofdstad Amman met de enige zeehaven
Akaba. Jordanië is altijd al een
transitzone geweest voor handelaars, pelgrims en soldaten.
Jordanië komt van de naam Jordaan, de rivier die velen ook kennen vanuit de Bijbel. Libanon,
ligt vlakbij met het meer van Tiberias ertussen. Egypte is een buurland
als u de Golf van Akaba als gemeenschappelijk beschouwt.
Jordanië is nagenoeg het
enige land in het Midden-Oosten dat naar Israël en naar de Arabische
exporteert. Jordanië is in dit opzicht een poort tot het Midden-Oosten en hoopt zo
ondernemers aan te trekken. Jordanië bezit geen aardolie zoals de
meeste van de buurlanden.
Hun kalender is 13 dagen korter;
Ze begint in het jaar 622 A.D. en
verwijst naar de exodus van Mohammed van Mekka naar Medina, de Hijrah.
menu
2
Waarom
Jordanië?
Waarom we Jordanië kozen kunnen we precies
achterhalen. We zaten aan tafel met een historicus, tevens auteur
van heel wat leerboeken Geschiedenis. Toen we hem vroegen wat zijn
mooiste reiservaring was, riep hij onmiddellijk uit: Petra, Jordanië.
Wij kenden Jordanië vooral door de media (koning, spanningen in het
Midden – Oosten). Van Petra hadden we wel iets gehoord, maar niet
veel. Iets over tempels in rotsen. Nadat onze vriend in geuren en
kleuren over Petra had verteld, stond onze beslissing vast. Hij voegde
eraan toe dat Petra zo goed in de markt lag, dat we ons moesten
haasten, om niet onder de voeten te worden gelopen.
Interessante informatie is zeker die
van toeristen die er geweest waren. Subjectief gekleurd, maar
uitermate interactief. In de praktijk combineert u deze informatie met
informatie uit boeken, brochures en sinds kort natuurlijk van het net.
Reisgidsen :
Koop een of meerdere reisgidsen. Ze
geven u bijkomend reisplezier bij de trip, bij de voorbereiding en de
nawerking. Andere voordelen:u kunt de uitleg van de gids beter volgen,u kunt beter converseren met medereizigers,
u krijgt waardering van de plaatselijke bevolking
door uw kennis en
door de enkele woorden die u in hun taal kunt spreken.
Vraag eerst bij reisvrienden welke
reisgidsen zij aanbevelen of raadpleeg hun documentatie.
Zoek informatie op bij
uw boekhandelaar of doorblader er enkele in de bibliotheek of in een boekhandel.
U kunt ook documentatie vooraf aanvragen bij uw reisbureau, de dienst voor
Toerisme of als u ter plaatse bent.
Onze ‘georganiseerde’ reis is
zeer goed meegevallen. De meeste toeristen die we tegenkwamen,
bezochten Jordanië met een reisorganisatie. Het kan ook anders, maar
dit vraagt veel meer voorbereiding. In elk geval moet u beroep doen op
de plaatselijke gidsen. Een flink stuk van de inkomsten van dit land
hangt samen met de toeristische industrie. Gidsen zijn daar belangrijk
voor de werkverschaffing, imagebuilding en voor de controle. U kunt
dit vergelijken met de situatie in Egypte. Ons reisprogramma:
-
Dag 1 Brussel – Amman
-
Dag 2 Amman – Qasr Amra, Qasr el
Azraq en terug naar Amman
-
Dag 3 Amman – Jerash – Amman
-
Dag 4 Amman – berg Nebo – Madaba
– Dode Zee – Kerak – Petra
-
Dag 5 Petra
-
Dag 6 Petra – Wadi Rum – Akaba
-
Dag 7 Akaba – Amman - Brussel
De cultuur en de
natuur zijn de belangrijkste troeven van Jordanië.
Cultuur: in de eerste plaats het
ongelooflijke Petra. Voor de natuur denken we vooral aan de woestijn.
Het wegennet is er voortreffelijk, het
sanitair is behoorlijk en de ziekenhuizen zijn aangepast.
Jordanië is een arm
land: geen olie, weinig mineralen, waterproblemen enz.
De
meeste toeristen komen uit Israël en de Golfstaten.
Sinds enkele jaren komen ook meer en meer toeristen uit West – Europa.
U kan ritjes maken op paarden en kamelen, dit gebeurt niet in de
gewone georganiseerde reizen. Er zijn wel touroperatoren die de
meer avontuurlijke toch opgaan: echte tochten met paarden,
kamelen trekking, zelfs met luchtballonnen. Wat wel tot het
standaardpakket behoort, is thee drinken in een grote tent van
bedoeïenen. Meer en meer verkoopt men Wadi Rum en Petra als
tussendoortje. U vliegt op Akaba. Wadi Rum en Petra zijn vlakbij
menu
3
Verkeer
De meeste toeristen
vliegen naar de
internationale luchthavens van Amman (hoofdstad) en Akaba (Zuiden,
Rode Zee). U hebt een reispas nodig dat nog zes maanden geldig is na de
vervaldag. Ook een visum, voor een georganiseerde groepsreis, zorgt de
touroperator daarvoor. Beide luchthavens waren niet te druk en waren proper.Wij vlogen met
Royal Jordanian. We hadden geen klachten.Controleer de maximale norm voor de bagage; meestal is dit 20 kilo per
persoon en daarbij middelgrote handbagage. Onze gids zorgde dat al
onze koffers bijkomend een oranje lint hadden. Eenvoudig en praktisch. Geen enkele medereiziger had problemen met de bagage. Wat toch een
succes is... De vliegtijd bedroeg ongeveer 4 – 5 uur. Er is een klein
tijdsverschil: winter GMT + 2 u., zomer GMT + 3 u.
We reden in
bussen. De wegen die wij
namen waren voortreffelijk. De wegwijzers waren in het Arabisch en
Engels en de afstanden in kilometer. In de woestijn reden we met een 4
x 4, ze hadden hun beste tijd gehad, maar ze konden goed draaien,
stoppen en zand doen opstuiven. Comfort moet u niet verwachten en
geregeld was er een panne.
Enkele afstanden in kilometer vanuit de hoofdstad Amman:
Akaba 335;
Azraq 110;
Kerak 125;
Madaba 22;
Mount Nebo 10;
Petra 260;
Rode Zee 55.
Dikwijls staat de
Dode Zee op het programma. Drijven is een van de attracties van de Dode Zee; ze
willen immers het bewijs ondergaan dat 'het' klopt wat ze ooit vernomen hebben.
Maar na een tijdje is die belevenis weg, echt zwemmen zit er niet in. Men stapt
vlug over naar de modderbaden, het zonnen, het terrasje, het eten of de
waterpijp. De omgeving van de Dode Zee is indrukwekkend, ook ’s avonds bij het
schaarse licht van de huisjes.
menu
4
Petra
Petra -
Jordanië
Petra is Werelderfgoed in Jordanië; naast Quseir Amra en Um er-Rasas.
Jordanië is vooral verbonden met Petra.
John L. Burkhardt herontdekte Petra toen hij in 1812 een rondreis maakte in
Jordanië. Hij had van de plaatselijke bevolking de verhalen gehoord over een
verborgen stad met veel rijkdommen. Hij vermomde zich als een moslim en vertelde
aan zijn begeleiders dat hij een geit wilde offeren bij het graf van Aaron. Toen
hij de stad had ontdekt, vluchtte hij en hij maakte zijn ontdekking bekend.
De Nabateeërs stichtten deze stad in de derde eeuw voor Christus. Ze deed dienst
als opslag en verkooppunt van goederen en specerijen. Zowel de Grieken als de
Romeinen hebben er verbleven. Met de komst van het Christendom ging het bergaf
en zeker bij de komst van de Kruisvaarders. Ervoor waren er nog twee
aardbevingen zodat de stad voor het grootste deel onder het zand bedolven was.
Dit toeristisch centrum kende een enorme boom met eenvoudige tot zeer luxueuze
hotels zoals bijvoorbeeld de Möevenpick Resort. Petra is zonder twijfel het
hoogtepunt van de reis. Petra was de stad van de Nabateërs. Meer dan 2000 jaar
geleden begon men deze stad uit de roze rotsen te houwen. Langs een bergkloof,
El Siq, komen de toeristen binnen.
Als je de film van Indiana Jones kent, zal je je zeker herinneren hoe Indiana
Jones met zijn paard rent door een lange rotsspleet. Hij komt toe op een
prachtig plein omgeven door rotstempels. Op het oude marktplein verandert het
gekleurde zand van kleur naargelang van de stand van de zon. Als je na een
flinke wandeling in de bergkloof in een laatste bocht opeens een roze tempel
ziet, is dit een topervaring. Iedereen van onze groep werd er stil van. We
wisten wat we zouden zien; maar als je het aanschouwde overtrof dit reële beeld
de verwachting. Een deel van die weg kan je ook met een kameel afleggen.
Veel mensen leven van het toerisme: de vele kleine en grotere hotels, de
souvenirwinkels, de kameeldrijvers enz. Een aantal bedoeïen verbleef er tot voor
kort; pas in 1993 werden deze mensen overgebracht naar nabijgelegen nieuwe
huisjes.
Petra is een stad met in hoofdzaak een aaneenschakeling van dodentempels. In de
zesde eeuw v.C. woonden hier nomaden. Geleidelijk schakelden ze over op de
landbouw en de veeteelt. Petra was het centrum voor de transithandel naar de
Middellandse zee. Onze gids beweerde dat de winsten enorm waren. De goederen
werden na transit tot honderd keer duurder verkocht. De Grieken stuurden een
expeditie om hen te onderwerpen. Daarna gooiden de Nabateërs en de Grieken het
op een akkoordje. Belangrijk is naast de graftomben het systeem van
waterleidingen. Bij het begin is een dam aangelegd, zodat er geen wateroverlast
binnen zou gebeuren.
De meeste bewoners logeerden niet in de rotshuizen en -tempels. Deze dienden
voor de cultus, voor rituele maaltijden, overnachting van rijke handelaars en
opslagplaats. Je moet je voorstellen dat de meeste mensen aan de kant van de weg
woonden in tenten. Men ziet er ook vier Egyptische obelisken. De wegen zijn
geplaveid door de Nabateërs en de Romeinen. De kleur van de stenen varieert:
zwarte kleur wijst op ijzer. Het koningsgraf is wat kleiner en lijkt op een
bescheiden Byzantijnse kathedraal. De Romeinse overheersers bouwden een Romeins
theater en vernietigden daarvoor een aantal graven. Aan deze bouw werkten geen
slaven, wel ambachtslieden die specialist waren in het bewerken van stenen. Men
besteedde een bijzondere aandacht aan de akoestiek.
In november 2010 vernamen we via een documentaire van National Geografic dat men
de tempels van boven naar onder bouwde; er was heel wat vernuft nodig om dit te
realiseren.
Klein Petra
Er waren verschillende kleine
commerciële centra rond Petra. Met de gids bezochten we klein Petra.
Deze kleinere centra in de omgeving gaven aan de reizigers bescherming
en onderdak. De eetgelegenheden waren niet enkel om zich te voeden
maar hadden tevens een ceremoniële functie. Er waren
verkoopmogelijkheden en opslagruimten. Tevens vroegen ze tol voor de
vrije doortocht naar de Middellandse zee. De handelscentra beschikten
altijd over waterreservoirs.
menu
5
Amman
Amman
is de hoofdstad van Jordanië.
Meestal is Amman ook de vliegbestemming, Brussel - Amman tussen de 4 en 5 uur over.
Alle delen in Jordanië zijn vanuit Amman te bereiken met de auto in vijf
uur.
Amman ligt eerder in het Noorden en ligt ongeveer even ver van Irak als van de golf van Akaba in de Rode Zee.
Te bezoeken: het kleine historische museum, het theater en in de
omgeving: de wijk van de ambassades, het koninklijk paleis. Amman Is voortdurend in expansie. De
hoofdstad telt nu al anderhalf miljoen inwoners. Toen wij met de bus
in de omgeving kwamen van de Amerikaanse ambassade vielen ons twee
zaken op. Prachtige villa’s in de omgeving en de ambassade zelf had
het uitzicht van een versterkte burcht.
Aan de rand van de stad liggen
er koninklijke verblijven, paardenstallen en moderne ziekenhuizen. Het
koninklijk paleis ligt op een kleine heuvel.
Wat ons wel verbaasde is dat recente
archeologische onderzoekingen ‘zouden’ aantonen dat Amman de
oudste stad is, dus nog ouder dan Jericho.
Vooral het oudere (en armere) stadsdeel vonden wij de moeite waard.
Wij bezochten het museum, het amfitheater en we kuierden rond in de
oude en nieuwe stadsdelen. Met de bus deden we enkele rondritjes naar
het paleis, de citadel, de Amerikaanse ambassade.
Uiteraard kwam de shopping in de typische toeristische winkels. Recente archeologische
onderzoekingen ‘zouden’
aantonen dat Amman zelfs de oudste stad van de wereld is, dus nog ouder dan
Jericho.
Amman heeft een geschiedenis van zeker 3000 jaar. Bij het begin van de
20ste eeuw had Amman een paar duizend bewoners.
Vooral het oudere (en armere) stadsdeel van Amman is de moeite
waard.
Wij bezochten het museum, het amfitheater en we kuierden rond in de
oude en nieuwe stadsdelen. Met de bus deden we enkele rondritjes naar
het paleis, de citadel, de Amerikaanse ambassade. Uiteraard kwam de
shopping in de typische toeristische winkels: in hoofdzaak westerse
producten: geen soeks of bazaars.
Amman was en is zeer kosmopolitisch. In vroegere tijden herstelde elke
veroveraar de citadel en bracht zijn eigen godsdienst mee.
Het archeologisch museum is
niet groot. Het is didactisch goed opgebouwd maar heeft nood aan een
moderne look. U krijgt een overzicht in periodes.
De prehistorie:
hominiden komen vanuit Afrika naar deze streken. In de Griekse periode
sticht men Philadelphia, een oude naam van Amman. In de Romeinse tijd
maakte Amman deel uit van de Decapolis, een verzameling van
tien of achttien steden. Historici zijn het grondig oneens wat de precieze inhoud en
de rol van deze ketting van steden was.
Het theater was tot 1929
bewoond. Nu heeft men enorme inspanningen gedaan om de
oude glorie te herstellen. De architectuur is bijzonder. U kunt uw plaats vlug
vinden in drie afdelingen. Er zijn
zijingangen. Opmerkelijk
is het kleine theater Odeon, dat ook toegankelijk wasvoor vrouwen
omdat de
filosofie, zang en poëzie kwamen daar op de eerste plaats.
menu
6
Islam en bevolking
Islam is de
godsdienst in Jordanië.
In het algemeen volgen de bewoners de regels van de Islam.
Volgens de laatste grondwet is de Islam de staatsgodsdienst. Het is de
soennitische tak van de Islam. In de regel is in vele landen met een
overwegend Moslimbevolking - vaak volgens de grondwet - het staatshoofd
ook ‘leider van de gelovigen’.
Er is een grote verdraagzaamheid op
godsdienstig vlak. .
Overal vindt u overblijfsels van het Jodendom en het Christendom. Op
religieus vlak zijn er veel aanrakingspunten tussen Islam, Jodendom en het
Christendom. Door
het sterke overwicht van de Islam is er evenwel geen echte 'ontmoeting'
tussen deze godsdiensten, tenzij in
de kleine gemeenschappen.
De islam biedt de Moslim bevolking oplossingen
voor de belangrijke vragen van het persoonlijke en het
maatschappelijke leven. Ze gaan meestal naar de moskee om de sjeikh of mullah om raad te vragen. Meestal spreekt hij dan een fatwa
uit, dit wil zeggen een mening gebaseerd op de Koran, hadieth (teksten
over Mohammeds leven en opvattingen), fo soemaz (gedragsregels).
De Islam is een van de belangrijkste
geopenbaarde godsdiensten. Tussen de Islam en het christendom zijn er
periodes van spanningen en ontspanning. U hoeft slechts te denken aan
de Kruistochten.
Om u een idee te geven van de Islam, geven we hieronder vijf
grondregels
-
Er is slechts één God en
Mohammed is zijn profeet. Mohammed is voor de
Islam de belangrijkste profeet, omdat hij de volle en juiste
inhouden heeft doorgegeven aan de Islam.
-
Bid per dag vijf keer, in de
gebedshouding: knielen en gericht naar Mekka, ofwel in gedachten.
-
Onderhoud de vasten of Ramadan.
-
Geef aalmoezen aan de armen.
-
Indien het enigszins kan: ga op
bedevaart naar de heilige plaatsen.
De moskee is de ontmoetingsplaats voor de moslims en is in de eerste
plaats bestemd voor het bidden maar ook voor het sociaal contact. Er
is een rijke verscheidenheid aan
moskees. In de kleine steden en dorpen waren de moskees meestal
verlicht met gekleurde lampjes.
Elke dag roept de muezzin de
gelovigen op tot gebed. Nagenoeg altijd gebeurt dit nu via
geluidsversterking.
De meeste moskees moet u niet binnengaan (bezoeken) omwille van de
museale aspecten, zoals dit geval is voor kerken. Een moskee is sober
ingericht. U vindt er geen afbeeldingen, wel tapijten, een
sprekersverhoog en aangepaste verlichting. De grote moskees trekken
nogal wat toeristen aan. De kleine weinig of niet.
Bij het binnentreden moet u een aantal regels in acht nemen. In het
algemeen: geen schoeisels en bedekking van het lichaam. Vrouwen dienen in de moskee hun hoofd te
bedekken. Ook een toerist moet zoveel mogelijk de ledematen bedekken in een moskee. Als uw kledij niet in orde
is, krijgt u bij de
ingang meestal een gewaad; u betaalt dan een kleine vergoeding.
De islam verbiedt de afbeelding van levende wezens. Als u toelating
vraagt, hebben de mensen geen bezwaar om op de foto te staan. Neem geen
foto’s van biddende mensen. Ook raden we niet aan vrouwen te
fotograferen zonder toelating.
In Jordanië mag u ook geen foto’s
nemen in grensgebieden en van gebieden onder militaire controle.
Jordanië telt zowat vier miljoen
inwoners; waarvan in de hoofdstad Amman zowat 1,5 miljoen. Zowat de helft van de
bevolking in Jordanië is minder dan vijftien jaar.
Ongeveer de
helft van de inwoners komt uit de door Israël bezette gebieden.
Dat
schept mogelijkheden op de arbeidsmarkt.
Onze gids vertelde ons
dat de stam en de familie nog altijd zeer sterk regulerend werken.
De invloed van de families is bijvoorbeeld zeer groot op het vlak van de rechtspraak.
Men zoekt naar een rechtvaardige oplossing onder elkaar. Ook de jonge
mensen voelen zich gebonden door deze rechtspraak, hoewel we in de pers
lazen dat meer en meer jonge mensen een eigen weg opgaan.
In Jordanië spreekt men Arabisch met eigen accenten. Het Engels is de tweede taal, daarna het Frans.
Jordaniërs zijn vriendelijk en
beleefd met weinig of geen spanningen tussen Arabieren, christenen
en Joden.
De
woestijnnomaden of bedoeïenen waren de originele woestijnbewoners
en maken
slechts ongeveer 2% van de bevolking uit en hun aantal daalt. Zij . Deze rondzwervende bewoners zijn verspreid
over de woestijnen van Arabië en Noord – Afrika. De persoonlijke lijfwacht van de koning bestaat uit
bedoeïenen. U ziet ze in de woestijn in tenten met bruinzwarte kleur. De
tentzeilen zijn gemaakt van geitenvellen en beschermen hen tegen regen
en zon. Ze kweken kamelen, geiten en schapen.
menu
7
Secularisatie
De
christenen waren verplicht om rekening te houden met niet-christelijke
denkwijzen en met de inwendige kritiek van gelovigen en theologen, de
secularisatie die zich opdrong via het Humanisme, de Verlichting en
vooral door de Reformatie. Het christendom evolueerde langzaam en soms
met schokken mee met de voortschrijdende democratie en het pluralisme.
Wat niet of veel minder het geval is bij de Islam en het orthodoxe jodendom.
Er was in het christendom altijd een zekere scheiding tussen de wereldlijke en
de geestelijke macht. Er zijn wel tendensen geweest in de
Moslimwereld in deze richting. In Turkije was dit met Kemal Atatürk met de
scheiding tussen Kerk en Staat. Na de Tweede Wereldoorlog stopte deze
tendens. In veel niet geseculariseerde landen speelt de godsdienst op
alle vlakken een rol, het is niet evident om daar afstand van te
nemen.
Moslims aanvaarden niet dat iemand ongelovig kan zijn, dat iemand het
bestaan van God loochent. Het moderne christendom is een religie, de
Islam is dit ook maar is teens een leer die bindende uitspraken doet
over de maatschappij, over het hele leven. De profeet was een
religieus en een politiek leider.
De belangrijkste pijnpunten buiten het strikt godsdienstige zijn: het
beeld dat de christenen in het verleden altijd hebben willen
domineren. Drie voorbeelden: Kruistochten, de kolonisatie en
recenter de mensenrechten die worden toepast met twee maten en twee
gewichten. De christelijke wereld is strenger om deze rechten te
beoordelen in de wereld van de Islam.
De interreligieuze
dialoog staat nog in de kinderschoenen.
Sommigen beklemtonen de - voor een aantal Westerlingen - zorgwekkende
aspecten zoals: De Islam blijft weigeren zich te bezinnen over zijn
eigen leer en verleden omdat hij de christenen ervan beschuldigt het
evangelie vervalst te hebben.
De koran is het eeuwig en ongeschapen woord van God. Voor niet moslims
is dit een onhoudbare interpretatie. Deze critici vinden tevens dat
verdraagzaamheid en pluralisme aan islamzijde ver te zoeken zijn.
De islam is een rechtssysteem. In Westen is onderscheid tussen
christendom (godsdienst) en christenheid (geografische ruimte). In
Islamwereld heeft zich naast de religieuze gemeenschap, totnogtoe
geen civiele samenleving ontwikkeld. Op bekering staat (soms) de
doodstraf.
Misschien komen de grote uitdagingen van de islam niet van de
christenheid maar van de mensenrechten, de secularisatie, het
pluralisme en vooral van de westerse moderniteit.
De huidige spanningen tussen christendom en Islam komen tevens door
de verschillende evolutie die beide godsdiensten maakten. De Koran is
‘ het eeuwige woord van God’, het evangelie
beschouwen de christenen vandaag de dag als het woord van God, gesitueerd in ruimte en tijd.
menu
8
Toerisme
en spanningen in het Midden - Oosten
Zoals voor Egypte betekent het toerisme
voor Jordanië een flinke bron aan inkomsten. De toeristen die de weg
hadden gevonden naar Petra en Jerash komen maar met mondjesmaat.
Jordanië mikt niet op
het massatoerisme: daarvoor zijn er te weinig
mogelijkheden. Geen stranden, geen pretparken, onvoldoende hotels.
In Jordanië startte in 1993 het natuurvriendelijke toerisme, het
ecotoerisme. 200 kilometer ten zuiden van Amman en op de weg naar Petra ligt in
een rotsig landschap Dana. Dit is een zeer idyllische plaats voor te kamperen.
Dit is een soort natuurdomein waar alles gericht is op het respectvol omgaan
door de toeristen met de uitzonderlijke natuur. Er zijn begeleide natuurtochten
en tentenkampen. De plaatselijke bevolking profiteert mee van dit toerisme. De
opbrengsten investeert men nadien in de irrigatie voor de vruchten - en
kruidenkweek. Ook gaat een deel van de in komsten naar de restauratie van
woningen en van de plaatselijke moskee.
Evenzeer als Egypte is het toerisme in Jordanië gevoelig voor
spanningen in het Midden - Oosten. Door de spanningen in het buurland
Israël en niet te vergeten de 11 september 2001 gebeurtenissen,
maakte dat het toerisme vanaf eind 2001 in een dieptepunt verkeert. We
moeten ons realiseren dat Jordanië heel wat Palestijnse vluchtelingen
herbergt. Hun houding tegenover het Westen is er niet op verbeterd na
de gebeurtenissen in Israël en de reacties op Afghanistan en
mogelijke andere reacties van de VS (Iran? Irak?). Velen bleven
sympathiseren met Bin Laden.
De regering onder leiding van van koning Abdallah II blijft kiezen
voor het Westerse kamp.
Daling van toeristen betekent daling van inkomsten, ook voor de
Palestijnse vluchtelingen in de toeristische centra. Zij morren meer
en maken zo de binnenlandse situatie rumoeriger.
De
enige haven in Jordanië is Akaba die Jordanië kreeg van Saoedi – Arabië. Ze
ligt aan het uiterste noorden van de Rode Zee. Tegenover ligt het meer
bekende Eilat in Israël.
Akaba was tot begin de jaren negentig een vissershaven met witgekalkte
huizen, enkele hotels en een privé-strand.
Toen het toerisme in Jordanië
pijlsnel in de hoogte ging, dank zij de politieke rust en het succes van
Petra, werd Akaba een kunstmatig paradijs aan de Rode Zee. U vindt er
vele grote Westerse hotelketens zoals Radisson en Hilton.
Petra ligt midden in het land. Akaba ligt op 340 km. van Amman. Akaba is toeristisch bijzonder druk en
aantrekkelijk. We reden met de bus van Petra naar Akaba, wat een lange en
vervelende weg was. De weg terug gebeurde met een binnenvlucht. Andere groepen
toeristen namen een binnenvlucht heen en weer, wat ons beter lijkt. Men
wil cultuur (Petra, Amman...) combineren met strand (Akaba) en
ontspanning (drijven in de Dode Zee). Deze combinatie vinden wij niet zo
gelukkig. U hebt geen tijd om u echt te ontspannen.
De wegwijzers die wij zagen waren in het Arabisch en in het Engels. De afstanden waren in
kilometer. Enkele woorden die we vaak zagen: Tabal = heuvel
en Shara’a
= straat.
menu
9
Varia
: souvenirs, woordenschat, gezondheid, voeding, geld en fooien,
klimaat en kledij,
Souvenirs
Naast de traditionele
prentbriefkaarten, hebt u een beperkte keuze van keramiek, glaswerk,
tapijten en sieraden. In Petra biedt men ook zandflesjes aan: kleine
en grote flesjes met laagjes gekleurd zand. Hier vindt u een overvloed aan
pseudo-antiquiteiten: Nabatese olielampjes, rolzegels, munten,
vruchtbaarheidsgodinnetjes. Ook hier geldt: afdingen.
Enkele Arabische woorden
Tot ziens = Marhaba;
Ja = Na’am;
Neen = La’a;
het hotel = Al fondouk;
als God het wil = Inch’Allah.
Wij gebruikten af en toe
enkele woorden op de reis en we kregen altijd veel bijval. Enkele
weken na de reis waren we die woorden en uitdrukkingen al vergeten...
Gezondheid
Volg de traditionele tips
om darmstoornissen te vermijden (turistica): medicament bij de hand;
enkel water uit ‘gesloten’ flessen, geen rauwkost buiten het
hotel, vruchten schillen, weinig alcohol drinken, niet te veel zonnen,
geen ijsjes, geen dranken met ijsblokjes. Daarenboven: bescherm u tegen
de muggen.
Voeding
In de restaurants is het eten
verzorgd. U krijgt vooral kip, schaap, rijst, aubergine (eggplant).
Als voorgerecht krijgt u dikwijls ‘mezze’ : kleine hapjes en
allerhande slaatjes met tomaten, komkommer, peterselie... De
‘mensaf’ is een bedoeïenengerecht met lamsvlees en
pijnboompitten.
Op straat ziet u geregeld barbecuestelletjes. Thuis serveert men in
een kegelvorm de familieschotel of mansaf: rijst, plakjes schaap. De
malouba is rijst, kip, bloemkool en aubergine. U krijgt meestal Turkse
koffie: op de bodem ziet u het koffiegruis. Als sterke drank schenkt
men voor de toeristen bier, wijn en arak wat een anijslikeur is.
Naast de restaurants zijn er eetstalletjes met meeneemhapjes en
gevulde broodjes. Varkensvlees is
verboden volgens de Islam. Op
straat zagen en roken we geregeld de barbecue met schapenvlees; soms lag de schapenkop
erbij.
Men eet met de rechterhand. De linkerhand is onrein, want die hand gebruikt men
als men naar het toilet gaat.
Geld en fooien
U betaalt met de plaatselijke munt:
dinars (Jordan Dinar JD) , met bankkaarten of met dollars. De dinar is
onderverdeeld in 1000 fils 100 piasters en 10 dirhan. Van het hotel naar het centrum
betaalden wij 1 dinar, voor een rondritje betaalden wij vijf dinars.
In een georganiseerde groepsreis, zoals wij dit deden, is het de
gewoonte dat de reisleider bijvoorbeeld 5 dollar per persoon en per
dag vraagt voor alle fooien. Van de kruier tot de plaatselijke gidsen.
Het staat u vrij om bijkomend nog fooien te geven.
Klimaat en kledij
Van november tot maart is het overdag
eerder fris: gemiddeld vijftien graden. In juni – juli – augustus
- september is het droog en heet: gemiddeld dertig graden. In de
andere maanden is het gemiddeld twintig graden. Voor de frissere avonden is wat warme
kledij nodig. Vergeet buiten de zomermaanden niet regenkledij mee te
nemen. Hoewel de bevolking in de steden en de dorpen graag toeristen
ziet komen, vinden ze dat ze dit best niet doen in short of minirok.
In de moskees kan dit in geen geval.
menu
10
Woestijnkastelen, Jerash; Nebo en Lawrence of Arabia: vier toppers in
Jordanië
De
woestijnkastelen die wij bezochten
in de omgeving van Amman hadden een meervoudige functie. De verdediging, het militaire doel kwam op de laatste plaats. De
kastelen lagen meestal in de omgeving van de
handelsroutes. Ze waren in de eerste plaats een halte voor de
handelaars en reizigers. Ze hadden ook een belangrijke rol voor jagen en
baden voor de rijke eigenaars, hun familie en hun genodigden. De jacht op wilde ezels en pauwen was in. Hoe het baden verliep
kunt u zien op de fresco’s en in de badinstallaties.
De meeste
woestijnkastelen werden uit de vergetelheid gehaald – vaak
opgedolven - door ontdekkingsreizigers einde negentiende, begin
twintigste eeuw. De Unesco heeft heel wat van die kastelen opgenomen
in restauratieprogramma’s.
In Qasr Al Amra vonden wij de badinrichting opvallend. Wij liepen door drie zalen voor warme, lauwe en koude
baden. We stonden verbaas door het hydraulisch systeem. De putten
waren veertig meter diep en hadden een inhoud van veertien kubieke
meter. De Troonzaal en de zalen met de baden waren voorzien van mozaïeken.
Het kasteel van
Qasr al Harana dateert van de achtste eeuw. Onze
gids vertelde ons dat het ook dienst deed als vrouwenverblijf. Soms
kon het verschrikkelijk hard regenen. Men vind dit water op en
draineerde dit naar een diepe put. De constructie was vernuftig: men
zorgde voor isolatie en ventilatie. In de woestijnkastelen treft u ook voorbeelden van
mozaïeken aan. In de souvenirwinkels vindt u hedendaagse
voorbeelden. Madaba, een stadje niet ver
van Amman, is bekend voor het maken van mozaïeken.
Jerash – in het Noorden - noemt men de stad van de 1000
kolommen en dateert uit de Romeinse periode. Volgens onze gids en de brochures
is Jerash een van de best bewaarde voorbeelden van een Romeinse post.
Gedurende een halve dag kunt u veel bewonderen. In de eerste plaats de
laan met de kolommen die uitkomt op het Ovale Plein of Forum. Dit
Forum was de markt en de verzamelplaats voor festiviteiten. U loopt
onder de triomfboog van Hadrianus. In het amfitheater moet u even de
ogen sluiten en u zich wanen tussen Romeinen. Een hele ervaring.
Jerash bevatte tempels en achttien kerken. De god Zeus was vooral voor
de oudere bevolking. Artemis was voor de Grieken; ze is afgebeeld als
een vrouw met vele borsten.
Men schat dat Jerash zowat 45.000
inwoners telde. Langs de wegen waren er twee trottoirs. De inwoners
liepen naast de winkels die overdekt waren. U had er marktjes voor vis
en vlees. U ziet zelfs nog het kapblok voor het vlees. Overal ziet u
nog waterleidingen. Er waren kijkgaatjes aangebracht om de waterstand
te controleren. Geregeld kwamen de inwoners fontein tegen: meestal
dieren die water spuwden. In de hippodroom was er plaats voor 15 00
toeschouwers. De stenen rijweg is hier en daar nog zichtbaar. De
aardbevingen hebben de oorspronkelijke wegen sterk beschadigd.
De berg
Nebo is heilig omdat van daaruit Mozes het Heilige
Land kon aanschouwen. De berg Nebo ligt op de Koninklijke weg
die Amman verbindt met
Akaba
.
De omgeving van de berg Nebo is mooi. Het uitzicht op de vallei van de Jordaan
is adembenemend. Alles krijgt nog een diepere dimensie als u zich verplaatst
naar de tijd van de Exodus: de vlucht van de Joden uit Egypte, de lange en
mogelijke weg naar het Beloofde Land.
Alle toeristen die wij aanspraken hadden in hun achterhoofd een
‘ontmoeting’ met Lawrence of Arabia.
De houding
van de plaatselijke gidsen tegenover de historische figuur van Lawrence of Arabia
was gemengd. Enerzijds positief omdat deze naam een stimulans is voor
het toerisme. Heel wat plaatsen zijn verbonden aan deze historische
figuur, zoals de Wadi Rum een woestijngebied enigszins
vergelijkbaar met de Grand Canyon.
U verkent deze natuur met een jeep,
een kameel, een paard, te voet of met een luchtballon.
Elke toerist die op jeepsafari gaat naar Wadi Rum ondergaat de woeste
schoonheid van dit woestijngebied. Onvermijdelijk komt de naam van
Lawrence naar boven. In deze streken werkte hij zijn plannen uit om
het Arabisch rijk een te maken.
U kan ritjes maken op paarden en kamelen, dit gebeurt niet in de
gewone georganiseerde reizen. Er zijn wel touroperatoren die de meer
avontuurlijke toer opgaan: tochten met paarden, kamelen
trekking, zelfs met luchtballonnen. Wat wel tot het standaardpakket
behoort, is thee drinken in een grote tent van bedoeïenen.
Meer en meer verkoopt men Wadi Rum en Petra als tussendoortje. U
vliegt op Akaba. Wadi Rum en Petra zijn vlakbij.
Nogal wat gidsen vellen geen
onverdeeld positief oordeel over de politieke daden van Lawrence. Sommigen beschouwen
hem vlakaf als een verrader van het Jordaanse volk.
laatste antwoord |
menu
|
