B40o.gif (972 bytes)  INTERCLUB  2002 - 2003 B40o.gif (972 bytes)

 

 

 

Ronde 11 : 23-03-2003

Afd.

Thuis Bezoeker

Uitslag

Verslag

2A

DEURNE 1 IZEGEM 1 4.5 – 3.5

Rudi K.

3C

DEURNE 2 WESTERLO 1 4.5 – 1.5  

5D

DEURNE 3 AALTER 5 4.0 – 0.0  

5E

DEURNE 4 RIJKE VORST 2 1.0 – 3.0  

5F

DEURNE 5 WOMMELGEM 1 4.0 – FF  

5G

DEURNE 6 HOBOKEN 8 2.0 – 2.0

Lino H.

 

 

TSM 1 – Deurne 1

 

 

DEURNE 1

 

IZEGEM 1

 

4.5 – 3.5

1 DaniŽl Sadkowski 2366 Jeroen Blokhuis

2338

1 - 0

2 Ronny Weemaes 2352 Gerrit Prakken

2278

0 – 1

3 Helmut Froeyman 2295 Hendrik Happel

2251

1 - 0

4 Robert Schuermans 2293 Dominique Lecluyse

2288

Remise

5 Pieter Tolk 2249 Linto Donovan

2216

0 – 1

6 Marcel Van Herck 2213 Frank Denys

2054

1 – 0

7 Semen Minyeyevtsev 2213 Lode Pollet

1927

0 - 1

8 Rudi Knors 2094 Ayndy Khaytayev

NC

1 – 0


De laatste ronde en we spelen thuis tegen Izegem, een ploeg die 4de staat in de rangschikking.
Izegem heeft 3 Nederlandse gastspelers op de hoogste borden en een Tsjecheense speler op bord 8.

DaniŽl eindigt zijn IC seizoen in schoonheid. Jeroen Blokhuis tast mis in de opening en dat wordt door
ons topbord hardhandig afgestraft. Een miniatuurtje !

DaniŽl 0203 11.jpg (41329 bytes)

[Topbord DaniŽl ]

Lang genieten we niet van onze voorsprong want ook Ronny speelt een miniatuurtje. In een scherpe variant
heeft hij een pion gepakt maar de aanval van Gerrit Prakken loopt als een trein. Een zeer onkarakteristieke partij van Ronny.
Vervolgens gaat Semen uit de bocht. Hij heeft zeeŽn van tijd gebruikt en ditmaal is de tijdnood hem fataal.
Lode Pollet krijgt het punt cadeau en Semen incasseert zijn enige verliespartij.
Gelukkig maakt Marcel weer gelijk. Marcel maakt zijn partij tegen Frank Denys uit met 2 leuke stukoffers.
Een mooi einde van een sterk seizoen, Marcel.
Topschutter Helmut zet ons terug op voorsprong. Hij was weer op en top voorbereid en dat zag je ook aan de stelling.
Helmut stond zeer goed en maakte het ook knap af. Hendrik Happel werd mat gezet.
Wat een seizoen voor Helmut : 9 uit 11 !

Helmut 0203 11.jpg (36063 bytes)

[Scorekannon Helmut ]

Na de tijdnoodfase leidt Deurne met 3 – 2.

Rudi speelt tegen Ayndy Khaytayev, een Tsjecheense speler die nog geen elo klassement heeft.
Rudi komt met voordeel uit de opening en kan dan afwikkelen naar een technisch gewonnen toreneindspel.
Met een eindsprintje van 4 uit 4 kan Rudi een mager seizoen nog wat goedmaken.
Pieter verliest vandaag van zichzelf. Hij slaat het remisevoorstel van Linton Donovan af maar forceert dan zijn stelling.
"Ik wil altijd winnen", zegt Pieter en soms loopt dat slecht af.

Pieter 0203 11.jpg (36202 bytes)

[Pieter : "Ik wil altijd winnen !" ]

Kapitein Robert speelt de langste partij. Hij heeft openingsvoordeel maar overziet dan een wending.
In gloeiende tijdnood wordt hij geconfronteerd met een lastige matdreiging. Robert verliest een stuk maar hij heeft
een paar gemene vrijpionnen. Wat volgt is een schitterend schaakspektakel : Robert heeft nog nauwelijks een minuut
op de klok, beide spelers halen een dame, Robert wint zijn stuk terug met een tussenschaakdamepromotie en als uiteindelijk
de rook optrekt wordt met de vlag op vallen de vrede getekend.

Een wonderlijke partij en een prachtige afsluiter van dit interclubseizoen.

Deurne wint nipt met 4.5 – 3.5 en eindigt tweede in de rangschikking. Stadsgenoot Borgerhout is verdiend kampioen, zij wonnen
al hun ontmoetingen. Deurne won er "slechts" 10. De onderlinge ontmoeting was doorslaggevend : we hadden toen ons dagje niet.

Vergeten we onze invallers niet : Thierry, Enes en Bert depanneerden ons schitterend. Dank u.

Chef Roger trakteerde ons nog op snoekbaars, een cadeautje van "loos vissertje" Guy.
Een partijtje schaken, lekker eten, een glaasje wijn … de schaakhemel was niet veraf.

Roger 0203 11.jpg (39150 bytes)          Robert 0203 11.jpg (31621 bytes)

[ Roger doet supervisie ... ]                                                             [Robert, moe maar voldaan ... ]

Eters 0203 11.jpg (34907 bytes)

[Eters ... ]

 

Rťsumť

Als afsluiter van een mislukt seizoen volgt hier een kleine slotbeschouwing over het tornooi
en de ingezette manschappen.

Als eerste wil ik toch melden dat SKD 6 gedaan heeft wat het moest. Als ploeg waren ze duidelijk
de sterkste maar jammer genoeg leven we in het zeer onvoorspelbare en tegendraadse BelgiŽ.
Misschien weet u het niet maar ik denk dat BelgiŽ het enige land is waar in een ploegcompetitie
het ploegresultaat (matchpunten) van geen tot ondergeschikt belang is. In de Interclub tellen dus
enkel de individuele resultaten en prestaties

We wisten dit op voorhand dus mag ik hier eigenlijk geen polemiek over starten. Jammer genoeg kan ik
het niet laten en heb ik een grandioos voorstel voor de heren van de Fifa om voetbal aantrekkelijker
te maken. Misschien kan men vanaf heden het aantal geÔncasseerde doelpunten als maatstaf nemen
voor de titel. Men wenst tenslotte meer goals en acties in het strafschopgebied. Dit zou eveneens
het fairplay gehalte in het voetbal drastisch verhogen en de supporters zouden de spelers van de
tegenstander niet meer uitschelden.

Genoeg gejammerd en over naar de orde van de dag. Om te beginnen hadden we met een 3.5-0.5
overwinning op de laatste speeldag alsnog de titel kunnen pakken, maar zoals de duitsers
zeggen: "Hštte der Hund nicht geschissen, dann hštte er den Hasen gefangen."
De schaakliteratuur bevat voldoende Duitse boeken waardoor een vertaling hier niet echt nodig
is mijns inziens.

Op bord 1 zat onze dieselmotor Vanderbeken. Net zoals vorig jaar begon hij aarzelend maar naarmate
het toernooi vorderde kwam hij steeds beter op dreef. Hij is de enige echte stielman in onze ploeg.
Hij kent genoeg, hij heeft meer techniek dan nodig is voor 5e afdeling en, ook al geef je het hem
soms niet aan, denkt zeer snel en efficiŽnt. Gewoon de beste schaker in dit gezelschap maar of hij
met zijn score van 6/11 tevreden is moet je aan hem vragen.

Op bord 2 zat onze chauffeur die in zijn schaakstijl duidelijk geÔnspireerd is door de Nederlandse
schakers en Robert. Resoluut voor de aanval kiezend en met zeer creatieve momenten liet hij zien
dat hij niet tot de Belgische remiseschuivende garde wil behoren. Jammer genoeg toonde hij af en toe
net iets teveel zenuwen. In deze reeks mag ook hij eigenlijk niet tevreden zijn met 6.5/11.

Op bord 3 zat ondergetekende.Het enige wat hij moest doen was winnen en de nodige paperassen
meesleuren. Hij won 10 partijen met uiterst primitieve middelen* en heel veel geluk.
In de beslissende match verknoeide hij het als een klein kind. Voor hem was dit eigenlijk een unieke
kans, die niet snel meer zal terugkomen, op een 100% score en een fles champagne.
Ondergetekende neemt trouwens de verant-woordelijkheid op voor de mislukte promotie.
Bij 11/11 stonden we nu op een 1e plaats en aangezien ik toch enkel moest winnen ...

Op bord 4 zat onze jongste. Hij haalde 5.5/8 en daarmee een min of meer verwachte score.
Zijn stijl kun je als volgt omschrijven. Even snel spelen dan Amerikaanse precisieraketten maar dan
met iets minder precisie en nauwkeurigheid. Er is nog een groeimarge maar hoe groot die is kun je
nu nog niet zeggen.

Daarnaast waren er nog 2 reservisten. De 1e was Patrick Vandenbrande. Hij werd van de zolder gehaald,
afgestoft, won op kousevoeten en werd terug op standby gezet. De 2e was Vermeulen: een sterke en
zeer rustige jeugdspeler die vrij ambitieus is en de echte spirit heeft om vooruit te komen.
Hij kreeg bijna geen tegenstand en of hij veel kon leren bij SKD 6 valt te betwijfelen.
Ik vermoed dat hij wel blij was om eens een ronde geen kanonnenvoer te moeten spelen in SKD 4.

De slotconclusie is heel eenvoudig. Een kl*t*tornooi en een jaar om zo snel mogelijk te vergeten.
Een vrij zwakke reeks en toch nog falen.

Tot volgend jaar

* lees valletjes uit de eerste 2 stappen van Brunia en Van Wijgerden