Maandagochtend wierp ik een blik op de website van de Schaakbond tussen het bestuderen van en reageren op vacatures door.
 De aankondiging van het tornooi in Katwijk maakte duidelijk dat er 's avonds een schaakevenement
 in de buurt georganiseerd wordt, waarop ik mij zonder aarzelen meteen aangemeld heb, omdat er nog plaats
 was voor twee deelnemers om het maximum van 48 te bereiken.

 Met de simultaanpartij tegen Robert Schuermans van afgelopen zaterdag en een persoonlijk record 
 van 5½ uit 14 tijdens de blitz-zondagochtend een mooie gelegenheid om te zien hoe het me met blitzen zou vergaan
 op een andere locatie. Immers: begin februari in Dordrecht tijdens de halve marathon blitzen op vrijdagavond bakte ik
 er niet veel van door het hele tournooi te krampachtig te schaken.

 Op weg naar Katwijk werden de liedjes van Tina Turner op Radio 2 gul te luister gegeven en
 het lied 'Rivers deep, mountains high' bracht de stemming er echt goed in. Maar ik heb mij daarbij netjes aan
 de snelheidslimieten gehouden.
 Mijn auto in de woonwijk nabij het Cultureel Centrum De Roskam geparkeerd alvorens de zaal te betreden om mij
 aan te melden, waar de welkomst-koffie namens organiserende vereniging Schaakclub Katwijk 
 zich goed deed smaken.

 Werd meteen gecharterd door een potentiële concurrent, die even twee partijtjes wilde inspelen alvorens naar
 de overkant te gaan voor een 'partijtje', althans; dat verstond ik zo. Op mijn vraag of er aan de overkant ook
 geschaakt wordt werd mij duidelijk gemaakt dat het om een patatje ging.
 Het inspelen was nuttig, want er waren borden waarbij je de stukken goed vast diende te houden bij het plaatsen ervan
 om te voorkomen dat ze door zouden glijden naar het volgende vak zodra je ze los had gelaten.

 Het tornooi bestaat uit drie vierkampen en één achtkamp alvorens de prijzen verdeeld zou worden.
 Tussen de ronden zorgde Haasnoot Pelagic Import echter voor ruime bevoorrading zoute haring, zure haring
 en zure leverworst waar dankbaar van genuttigd werd. Het was maar goed dat ik thuis even vlug een
 gebakken eitje heb gegeten, zodat er nog ruimte was voor de vis.

 In de eerste ronde wist ik drie tegenstanders uit Oegstgeest 1 in mijn poule, waardoor één halfje het maximaal
 haalbare was doordat ik in twee andere partijen een stuk verloor.
 De twee ronde was iets milder met drie partijen met goed spel. Doch een klein detail in de tweede partij en
 door de tijd in de derde partij zorgde ervoor dat de progressie zich beperkte tot 1 uit 3.
 De derde vierkamp verliep iets overtuigender met een 2 uit 3.
 Met een 3 uit 7 in de achtkamp bracht ik de totaal score op 6½ uit 16; duidelijk beter dan de 1½ uit 18 in Dordrecht.

 Na afloop was het nog een gezellig nakaarten waardoor het in de kleine uurtjes liep en ik terug kan kijken op een mooi tornooi.

 Paul Koks