 |
 |
|
.gif) |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
 |
|
'Help' Mijn kind heeft een autisme-label! En nu?
Individuele coaching van een autisme gelabelde puber
Coaching van volwassenen met het Asperger-syndroom
1. 'Help' Mijn kind heeft een autisme-label! En nu?
In het belang van het autisme-gelabeld kind of vermoedens van autisme is de medewerking van de ouders noodzakelijk. In oudergesprekken wordt de levensloop en de gezinssituatie onderzocht en wordt advies gegeven omtrent de omgang met het kind.
Het kind wordt getest op zijn algemene ontwikkeling en de behandeling wordt hierop afgestemd.
2. Individuele coaching van een autisme gelabelde puber
De hormonale verandering van een autisme-gelabel de puber verloopt net als bij elke jongere, is het niet dat hij extra begeleiding nodig heeft op verschillende vlakken in zijn leven zoals onder andere gedrag, emotie, school, relaties,... Voor ouders is het inzicht in de normale puberteit belangrijk, naast de specifieke eigenheid van hun eigen puber. Omwille van de behandeling wordt de levensloop en de gezinssituatie onderzocht en wordt advies gegeven omtrent de omgang met de puber.
3. Coaching van mensen met het Asperger-syndroom
Mensen met het Asperger–syndroom hebben een normale tot hoge begaafdheid, maar hebben het vaak moeilijk met sociale contacten en relaties. Het Sophroiaans model is een eerder alternatieve methode om angst te transformeren, het ervaren probleem of problemen te herkaderen, om een nieuw gedrag te stimuleren en om een positieve toekomst te creëren.
Coaching kinderen: Lien Vansteenkiste : gezondheidspsycholoog, Sophroiaans coach, 10 jaar therapeutische ervaring in het werken met kinderen
Coaching ouder(s), familie, opvoeders en coaching volwassenen met het aspergersyndroom:: Willy Inghelbrecht: orthopedagoog, Sophroiaans coach, 30 jaar ervaring met autisme
Contact: 0474/46 47 71
Moeder Tim, 7 jaar:
Onze Tim spreekt de hele dag over het weer en over wat er niet klopt aan de weerberichten. Ik heb er mij een hele tijd aan geërgerd. Tijdens de gesprekken hier heb ik leren inzien dat het weer en weerberichten zijn grote interesses zijn, toen viel mijn ergernis weg.
Vader Evy, 9 jaar:
Vele keren problemen gehad met mijn dochter van negen om op tijd te zijn voor de schoolbus. Ik heb intussen door dat ik mijn eigen zenuwachtigheid voor haar niet kan wegstoppen, ik dacht dat ze zich niets van mij aantrok en haar schema volgde . Nu weet ik dat zij op mijn gevoelens reageert . Doordat ik hier geleerd hoe ik mezelf tot rust kan brengen telkens als ik nerveus ben, blijft ook zij rustig..
Opvoeder Ine, 13 jaar:
Ine begon elke keer voor de start van haar favoriete tv-programma onrustig te worden, elke 5 seconden vroeg ze hoe laat het was en of al tijd was, en dat werkte op de zenuwen. In de training heb ik anders leren kijken: als ik schrik heb dat ik mijn trein niet tijdig haal, dan kijk ik ook wel 10 keer op mijn klok. En Ine, zij is eigenlijk bang dat ze haar programma mist.
De moeder van Lorenzo, 7 jaar:
Ik heb een hele tijd met een schuldgevoel rondgelopen omdat ik niet goed weg kon met de kwaaie buien van mijn zoontje. Ik kon wel aanvoelen dat hij meestal angstig was terwijl hij kwaad werd . Sinds hij hier een tijd in behandeling is, is hij thuis rustiger, hij is minder keren angstig, en zijn buien zijn niet zo heftig meer.
Dries, 28 jaar:
Ik dwing soms mensen te doen wat ik wil. Ik weet dat dwingen niet OK is. Ik leer dat dwingen te maken heeft met angst. Ik leer om oplossingen te zoeken voor mijn angst en mijn dwingen.
Mathieu, 14 jaar:
ik heb een vraag: ik ben 14, mag ik al een lief hebben? En hoeveel keren mag ik masturberen per dag, ze zeggen dat teveel niet goed is, wat is teveel?
Ouders Kimberly, 15 jaar:
Kimberly liep op een bepaal de dag weg, en dan nog eens en nog eens. Paniek in huis. Dwangmatig bezig? Zit zij met een probleem? Doen wij iets verkeerd? Na enkele oudergesprekken hebben we beseft dat zij op haar manier aan het puberen was: weglopen om uit te testen wat er gebeurt.
Wesley, 10 jaar:
Ik kan al de hoofdsteden van Europa opzeggen, ik vind het leuk om te tonen dat ik dat kan. Maar mijn vrienden vinden dat ik zaag als ik ze allemaal opzeg. Is het omdat ik autisme heb dat ze niet luisteren naar mij?
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||