RolePlaying Games
In de jaren '70 besloten twee
Amerikanen dat het genoeg was geweest. Oorlogje spelen
met tinnen soldaatjes, kartonnen struikjes en huizen plus
vreemdsoortige dobbelstenen was niet genoeg meer. Ze
voerden er improvisatie-elementen aan toe. Niet langer
was je de leider van een leger soldaatjes op het
slagveld, nu nam je de rol aan van één van de
figuurtjes op het veld. Uit deze regels onstond langzaam
maar zeker het eerste rollenspel wat Dungeons &
Dragons noemde.

De spelen en varianten die er
sindsdien uitgegeven werden hebben van het rollenspel een
volwassen spel gemaakt die door duizenden spelers wordt
gespeeld. Van het fantasie genre Dungeons& dragons,
het mistieke call of cthulhu tot de cyberpunk fantasy
Shadowrun. Je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben
er een eigen spel van gemaakt.
Het idee achter een rollenspel
Een rollenspel draait rond
personages. Net zoals in een film zijn er hoofdrolspelers
(de spelers) en figuranten (vertolkt door de spelleider).
In tegenstelling tot in films moet je geen vast scenario
volgen. De keuzes liggen bij de spelers zelf. Wil je de
prinses niet redden uit de klauwen van de rode draak?
Simpel dat laat je haar zitten in die torenkamer. Wil je
dat je meer dukaten krijgt om die rovershoofdman te
vangen, wel dan onderhandel je met de bevoegde instanties
van het stadje. De mogelijkheden zijn dus echt eindeloos.
Zoals eerder vermeld spelen spelers
hun personage zoals een acteur in een
improvisatietheater. Ze beelden zich het decor in dat
beschreven wordt door de spelleider. Deze inbeelding is
dan ook de sleutel van het rollenspel. Hoe goed je figuur
in iets is staat genoteerd op zijn character sheet. Zo
kan de spelleider ook weten wanneer een bepaalde activeit
die je figuur uithaald lukt of mislukt.
Haast alles in een rollenspel is
inbeelding. Je personages zijn misschien wel machtige
tovenaars of hoofse ridders die ten strijde trekken tegen
draken, kobolden en ander gespuis. Maar aan de andere
kant zit je eigenlijk gewoon aan een tafel. Je beschrijft
en verteld wat je personage doet zonder dat je over de
tafel springt en op elkaar begint in te hakken met
plastieken zwaardjes. Op zich is het allemaal niet zo
vreemd. Als je in Risk China aanvalt ga je er ook niet
persoonlijk de douane neerslaan.

Dan is er de spelleider. De spelers
zijn de hoofdpersonages in het rollenspel, de Spelleider
is de wereld om hen heen. Hij voedt de zintuigen van je
personage met prikkels: wat je ziet, wat je hoort, wat je
ruikt. De spelleider beschrijft de wereld van de
personages zoals ze hem op dat moment meemaken.
Belangrijk is wel dat de spelleider
niet de tegenstander is van de spelers. De spelleider is
zoals een arbiter op het voetbalveld. Hij is degene die
spelers begeleidt en eventueel hen op hun fouten wijst.
Hij moet ervoor zorgen dat de spelers een leuk avontuur
krijgen om te spelen.
Spelregels
In rollenspelen houden de spelers
en spelleiders zich aan spelregels, die de uitbundige
fantasie van spelers ietwat in toom te houden. Spelregels
voor rollenspel zijn doorgaans behoorlijk ingewikkeld, al
naar gelang welk spelsysteem je speelt, maar ze zijn niet
echt dwingend. Als de spelleider beslist van op een
bepaald moment van de regels af te wijken, dan is dat
zijn volste recht.
Veel verder kunnen we hier niet op
spelregels ingaan. Spelregels variëren van spel tot
spel. Voor een avondje Rollenspellen kunnen jullie altijd
eens langskomen in onze winkel waar er verschillende
groepen zijn die er zich wekelijks in vast bijten!
|