Dario Fo (° 1926 in Leggiuno-Sangiano) is één van de meest vooraanstaande theaterpersoonlijkheden van onze tijd. Fo is een links-geëngageerd theaterschrijver en acteur die de politieke actualiteit in zijn stukken niet schuwt. Als zoon van een spoorwegbediende en een boerin, raakte Fo al als kind in de ban van dichtkunst en toneel. De basis hiervan lag aan de ene kant bij zijn persoonlijke neigingen en interesses, maar aan de andere kant ook de invloed van zijn grootvader, een populaire "Fabulatore", een improviserend verteller en rondtrekkend komediant, die zijn kleinzoon met het volkstoneel en de mondelinge verteltraditie in aanraking bracht. Hij brak eind jaren zestig door met zijn theatertekst "Mistero Buffo". In 1997 was hij laureaat van de Nobelprijs literatuur.
De verhalen en (obscene) fabels van Dario Fo behoren ongetwijfeld tot één van zijn belangrijkste werken. Hiermee beukt hij in op de fundamenten van onze maatschappij: de wetten van fatsoen en moraal, de welvoeglijkheid, de schijnheiligheid van de "Deugdenleer" en alle monumenten van de gewetensvolle braafheid. Voor het Nederlandse en Vlaamse publiek zijn de fabels wellicht reeds gemeengoed geworden. Jan Decleir bezorgde in de jaren '80 met deze vertellingen reeds ettelijke tienduizenden toeschouwers een onvergetelijke toneel- of televisieavond. |
