Steady-Line's Retrievers

Mijn grootste passie "de Retrievers", hadden slechts één reden van ontstaan "De jacht"...  

Dit neemt niet weg dat onze honden niet zouden scoren als prima huishond, of in andere disciplines. (we fokken immers niet met de competitie jachtlijnen, maar eerder dual-purpose, honden met jachtaanleg zonder enige vorm van nervositeit). Iedere pup wordt dan ook automatisch in het nest getest op schotvastheid. Wanneer ik een Retriever tegenkom kan ik niet nalaten hem eerst te testen op het "zacht zijn in de bek" alvorens hem anders volledig te observeren. (Dit zijn immers twee eigenschappen die cruciaal zijn voor een Retriever maar waar er mijn inziens te weinig aandacht aan geschonken wordt).

een gravure van een Labrador Retriever met pups op een Ferlib-juxtaposé.  

 Ik heb niet de pretentie te schrijven dat deze pagina volledig is. Sommige auteurs kunnen een lijvig boek schrijven over de jacht. Het is dan ook niet logisch alles op één pagina neer te pennen. De jacht is een levenswijze op zich. Het is de bedoeling, aan te tonen wat de reden van het ontstaan was van de Retrievers, gekoppeld aan de voorstelling welk soort fokker/jager ik zelf ben. Ik ben geen complete jager.(Daarvoor ben ik te Retriever minded). Persoonlijk heb ik wel interesse in het totale jachtleven..Doch je hebt niet veel aan mijn geliefde culinaire wild-recepten als je op zoek bent naar een pup of zich wil verdiepen in de Retrievers. De verschillende jachttakken zijn trouwens  te uitgebreid om er zelf actief aan deel te nemen, en mijn eigen honden eisen alle tijd op. We worden uiteraard vooral geïnspireerd door de Engelse jachtwijze.

Uit respect voor onze voorgangers waar we alles wat we nu kennen aan leerden. 

Het lijkt me logisch dat een fokker die zich "echt" verdiept in het ras en "het ras ook wil begrijpen" ook jager wordt.  

Ik behaalde naast het jachtexamen het brevet van "Bijzondere veldwachter". 

In vakliteratuur zien we vaak dat men best koopt uit twee bejaagde ouderdieren, doch dit is geen garantie eerder een achterhaald verzinsel (wat de wereld maar niet uitgeraakt, maar wat absoluut niet wetenschappelijk bevestigd werd). Jachtaanleg gaat louter over erfelijkheid. Wat het ouderdier als training mocht genieten heeft niets te maken met wat hij/zij qua erfelijkheid zal doorgeven aan de nakomelingen, laat ons dan nog zwijgen over hoeveelheid uren training in vergelijking met de resterende zelfredzaamheid het individu heeft moeten ondergaan. We kunnen niet ontkennen de ene hondentrainer ook de andere niet is, mensen zijn geneigd in onze “just in time”-maatschappij om alles heel snel te willen verkrijgen, net iets wat hier niet passend is. 

“Engelengeduld hebben is een mooie gave” 

  Ik ken heel veel honden die de kans niet kregen zich te bewijzen maar die de nodige aanleg hadden, ik ken heel veel honden die uren en uren training kregen omdat de eigenaar zo volhardend was, maar waar alles wat hij/zij kende hem/haar werd aangeleerd, waar er zelfs geen sprake is van zelfredzaamheid of natuurlijke aanleg. Het mooiste voorbeeld kunnen je daarvan zien op de retriever-training, sommige pups hebben heel veel uren nog om iets te bekomen (bvb in het water te gaan, voor anderen is dit net een passie). Tevens kun je niet op de titels afgaan, want dit kunnen moment opnames zijn.Trouwens als "normale" jager zou ik geen honden aanbevelen uit de "jachthondencompetitie", dergelijke honden vragen zoveel aandacht dat men niet meer kan genieten van z'n jachtpartij. Uiteraard is niet iedere fokker even eerlijk over de jachtaanleg binnen zijn lijnen, doch het is allemaal terug te vinden in de bloedlijnen. 

Veel mensen hebben het verkeerd voor en denken dat "alle jachthonden", vreselijk actieve honden zijn...het tegendeel is echter waar. Een Retriever hoort uiterst rustig te zijn op post, zoals hier afgebeeld "Steady-line's Buddy".

Heel veel mensen hebben een verkeerd beeld van "het jagen". Je moet er heel wat voor over hebben als je wilt jagen, want je moet eerst het wettelijk verplichte theoretisch en praktisch jachtexamen halen.Hierdoor is de huidige jager een gediplomeerd natuurliefhebber (Was dit ooit anders?).  

Ik zie mezelf als een moderne "weidelijke jager" die respect heeft voor wild- en de natuurbehoud. (Al kunnen we in onze streken niet meer spreken van natuur maar eerder van cultuurlandschappen) Men kan pas "oogsten" na een heel jaar zijn revier goed te hebben onderhouden. Ik wil zeker niet vergeleken worden met de "cowboys" die op alles en op wat waar beweegt schieten.  Ik ben dan ook een jager die goed voorbereid voor de dag wil komen.

Op deze manier schiet ik zelf veel meer "kleiduiven" en apporteren mijn  honden veel meer "dummy's" dan wat er in het relatief korte jachtseizoen " geoogst" wordt. 

        Naast de canvas "competitie" dummies bestaan er ook dummies in de vorm van fazant en eend.

voor "de leken der leken"een kleiduif bestaat uit klei,een houtduif bestaat niet uit hout. 

klik op de picture om mijn "ouwe getrouwe" te zien.

Naar mijn bescheiden mening is een Retriever "het mooist qua houding en allure" op de plaats waar hij ooit voor gefokt werd.

Let op op de foto's zien de honden er allemaal netjes uit, uiteraard na een halve dag jagen zien ze er best smerig uit, doch daar wij ook van enige schoonheid houden werden de foto's geselecteerd. 

Let vooral op houding van de Retriever... die ook "schoonheidskampioen" is.