| Andes-kapitein 40 | home |
Ter ere van de 40e verjaardag werd volgend lied samengesteld dat op plechtige wijze door ondergetekende werd gezongen (ahum) op het bijbehorende verjaardagsfeestje. Als je het ook wil proberen, de melodie is natuurlijk 'Testament' van Boudewijn de Groot. (Lang niet alles in de tekst gaat over quizzen vrees ik). Aangezien Eddie het eerste vast lid van de Andes Survivors is die de gezegende leeftijd van 40 bereikt, zijn we nu wel definitief onze reputatie van 'jonge ploeg' kwijt (voor zover we die nog hadden natuurlijk, want vergelijk onze leeftijden eens met Doner Kebabs or Misérables).
Testament - Eddie Crick.
Na juist 40 jaren in dit leven,
maak ik het testament op van mijn jeugd.
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven,
voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd.
Maar ik heb wel wat rare specialiteiten,
Al zijn ze een beetje luguber, haast altijd,
Aan wie wil zal ik ze bewijzen,
Misschien heb je daarna wel erge spijt.
Aan mijn quizmakkers, die zo graag willen studeren,
Zeg ik: dát is niet aan mij besteed,
Ik zal anderen wel trachten te imponeren,
met de vreemde dingen die ik vanzelf al weet
Over mijn schrijfstijl valt heel wat te zeggen,
Klare mensentaal is er nooit echt bij
Je kan er best een woordenboek naast leggen,
Zoniet verdrink je in de woordenbrij.
En ik heb dan nog een stuk of wat vriendinnen,
waar ik echt continu mee SMS.
Als ik ze verblijd met fraaie, rake zinnen
kan ik rekenen op aardig wat succes.
Voor mijn kleintjes zijn mijn onvervulde dromen
wel wat kinderlijk, maar ach ze zijn zo diep.
Als profvoetballer op het veld te komen,
Zoals ik ooit wou dat ik naast Zidane liep.
Mijn squashmakker kan, hoop ik, verdragen
dat ik over het resultaat al eens loog,
Als hij wraak wil, moet ik hem beleefd toch vragen,
Mik volgende keer eens op mijn ander oog.
Mijn vrouwtje, ik dank je voor alle tijden
Dat ik naar voetbal of naar een quiz kon gaan,
Al dierf ik er dan zelf niet naar rijden,
en zei ik het pas de dag voor 'k er moest staan.
Natuurlijk ook voor al die andere tijden,
dat ik thuis was dank ik je evenzeer,
maar daar gaan we nu niet over uitweiden,
anders loopt het uit op streng gecensureer.
Over het boek dat ik heb geschreven,
Vraag ik je, Ingrid, ben je nog steeds boos?
Dat ik vrij pikante scènes heb beschreven,
En jou niet voor de filmhoofdrol koos.
Ik besluit nu met de gedachte,
Dat de beste quizploegen uit ouderen bestaan,
Dus je mag nu wel vast van mij verwachten,
Dat we volgende week op het podium zullen staan.