C U R R I C U L U M    V I T A E

Persoonlijke Gegevens

Fons LANSLOTS                                                             ° Hoogstraten 2 maart 1954
Leguit 6C Bus 6                                                                         Belgische Nationaliteit
2000 Antwerpen                                                       militaire dienst volbracht in 1977
tel. 03 232 03 92
8 fonslanslots@hotmail.com

Professionele Vaardigheden

Ontwikkelingssamenwerking, milieu-sensibilisering en mobiliteit

In Oaxaca, Mexico

Mobiliteit

- Fiets, openbaar vervoer en voetganger promoten door middel van tentoonstellingen, publieke hoorzittingen, ludieke acties en contacten met de media.  Constructieve voorstellen aan overheid aanbieden.

- Een verzameling van door spierkracht aangedreven vervoersmiddelen.

Duurzame ontwikkeling

- Inrichten van groepstentoonstellingen van kunst- en gebruiksvoorwerpen gemaakt van wegwerpproducten.

- Studie, promotie en realisatie van eenvoudige milieutechnologie: centra voor gescheiden huisafval, composteren, droge toiletten, volkstuintjes, zonne-ovens.

Kroniek van het leefmilieu

- Studie van de veranderingen in het landschap: aanleg van wegen, de explosieve aangroei van het autoverkeer, snelle uitbreiding van de stad, uitsterven van de soorten… door middel van hoorzittingen, oude boeken, krantenartikels, foto's en landschapsbeschrijvingen…

In België en Nederland

Tentoonstellingen en spreekbeurten over het project.

Landmeten

- Meten, berekenen en tekenen van volledig hermeten kadasterplans.

- Plaatsbeschrijving, waardebepaling en meten van percelen, verkavelingen,  onteigeningen, grensbetwistingen in opdracht van notarissen, rechtbank, openbare besturen en particulieren. Gerechtsdeskundige.

Andere werkervaringen

- Vertalen, compostmeester, literatuur, tekstverwerking

Talen

- Nederlands: moedertaal

- Spaans en Engels: vlot

- Frans: basiskennis

Opleiding

A2 Mechanica TIG Oostakker                                                                        1973

Meetkundig Schatter van Onroerende Goederen
(Centrale Examencommissie)                                                                        1976

Spaans (Instituto Pablo Picasso, Malaga)                                                    1986

Ontwikkelingssamenwerking                                                             1984 – 1993

- ABOS – algemene opleiding

- ITECO – plattelandsontwikkeling – acculturatie – Zaïre en
Latijns-Amerika – gezondheidszorg – projectbeschrijving

Compostmeester, VLACO Antwerpen                                                          1998

Milieubeheer en –audit, VDAB Antwerpen                                                   2003

Relevante Werkervaring

Vertalen van boeken Spaans – Nederlands                                      doorlopend

Voorstelling van Mexicaanse milieuproblematiek in                         doorlopend

België en Nederland

- tentoonstellingen van foto's en recyclagekunst

- ontvangen van Mexicaanse milieu-activisten

Polyvalent medewerker in Museum Plantin Moretus                      2001 – 2002

Volens NGO-coöperant bij milieuproject in Oaxaca, Mexico         1993 – 1998

Landmeter: zelfstandig, in opdracht van Kadaster
en in Sevapur Zuid-India                                                                    1976 – 1993

Hobby's en Interesse

- Literatuur en hedendaagse kunst

- Antropologie (Mazateken)

- Mexicaanse Revolutie

- Keizerrijk van Maximiliaan en Charlotte

ACTIVITEITENVERSLAG

Bij het project “Sensibiliserings- en Actieprogramma rond de milieuproblematiek in Oaxaca, Mexico”. (1993-1998)

Plaatselijke partner : De Brigada de Acción Ecológica “Huaxyacac”

Uitzendorganisatie : Volens

Ngo-coöperant       : Alfons Lanslots

Beschrijving van het werkgebied en context

De staat Oaxaca ligt in het zuiden van Mexico.  Hoewel het Spaans meestal de voertaal is, worden er nog 17 verschillende indianentalen gesproken.  Er is een grote verscheidenheid van culturen, klimaat en omgeving.  Omdat het landschap zo verscheiden is: bergen, vlaktes en kust, is de natuur hier zo rijk aan fauna en flora (8000 verschillende plantensoorten terwijl heel het continent Europa er slechts 12000 telt). 

De meerderheid van de bevolking is katholiek (vermengd met plaatselijke indiaanse gebruiken).  Oaxaca vormt samen met de buurstaten Chiapas en Guerrero de armste streek van Mexico.  In deze staten overleefde de indianencultuur in haar natuurlijke omgeving.  Traditionele landbouw, nijverheid en handel bepalen hier het grootste deel van het economisch landschap.

De stad Oaxaca met haar vele koloniale gebouwen en prachtige kerken werd in 1976 door de UNESCO uitgeroepen tot “Patrimonium van de Mensheid”.  Even buiten de stad liggen ook de beroemde ruïnes van de Mixteekse en Zapoteekse beschavingen, Monte Alban en Mitla, die vele toeristen aantrekken.

De traditionele economische activiteiten worden door nationale en internationale ondernemingen, die zich hier op heel korte tijd vestigden, beetje bij beetje ondermijnd met grote gevolgen voor het leefmilieu.

Vooral de landbouw heeft te lijden van een grote invoer van landbouwproducten.  Daarbij komt dat de landbouwhervorming de concurrentie tussen de traditionele en moderne landbouwers aanwakkert.  De Mexicaanse (Federale) regering biedt de mogelijkheid aan de privé-sector om communale gronden en zelfs nationale parken op te kopen (90% van de oppervlakte van de staat Oaxaca).  Hierin schuilen grote gevaren voor de traditionele landbouw en samenleving.  Tot voor de regeringsperiode van de president Carlos Salinas de Gortari was slechts 10% van de oppervlakte in privé handen.  Voor vele indianen is de grond, juist zoals water en lucht, een zaak die niet in geld is uit te drukken.

De traditionele markt wordt verdrongen door warenhuizen die zich hier pas hebben gevestigd.  De industriële activiteit groeit vooral rond Tuxtepec en in de vrijhaven Salina Cruz, maar met verouderde installaties uit het noorden, die zich elders niet mogen vestigen vanwege een strengere milieuwetgeving.

De natuur wordt verwoest door de bouw van grote stuwdammen, autowegen en ontbossing.  Deze megawerken worden gerealiseerd met federaal en buitenlands kapitaal en machinepark.  De president Carlos Salinas de Gortari, die ondertussen het land is moeten ontvluchten, nam het initiatief tot de bouw van duizenden kilometers autowegen.  Dikwijls had dit tot gevolg dat men het gebied rond die wegen intens begon te exploiteren: verkavelingen, ontbossing, enz...

In de stad Oaxaca steeg het aantal autobezitters zeer snel: van 13.000 in 1982 tot meer dan 50.000 in 1996.  Dit feit en de grote stijging van het aantal auto 's, die de stad bezoeken vanuit de provincie en andere staten, maken dat het verkeer geregeld in de knoop geraakt.  Het openbaar vervoer raakt erin verstrikt en wordt afgebouwd.  Dagelijks vallen er verkeersslachtoffers onder fietsers en voetgangers die zich door de grote autostroom moeten wringen.  In vele gevallen zijn het indianen uit de dorpen die niet gewoon zijn om zich in zo’n verkeerschaos voort te bewegen.  De omstandigheden voor fietsers en voetgangers zijn erbarmelijk, ze zijn in deze snelle evolutie van het autoverkeer gewoon uit het oog verloren.  Ook het stedenschoon verliest door de aanhoudende verkeersdruk zijn esthetische waarde.

Vooral in de laatste 20 jaar heeft het leefmilieu hier grote veranderingen ondergaan: misschien wel zoveel als in 500 jaar kolonisatie.  De evolutie gaat razend snel, elke dag sneller, en de gevolgen worden duidelijk merkbaar: opdrogen van rivieren, uitsterven van dier- en plantensoorten, landdisputen, migraties, files, ademhalingsproblemen, lawaai, stress, nieuwe ziekten en gewelddadige opstanden.

De Partner

De Brigada de Acción Ecológica “Huaxyacac” ontstond uit de samenwerking van een aantal individuele en groepsinitiatieven.  Zo groeide langzaam de idee om een permanente structuur uit te bouwen om de milieuproblematiek aan te pakken volgens plaatselijke zienswijze en denkwerk.  De huidige organisatie (vzw) dateert van begin december 1991.

De brigade stelt als doel het milieubewustzijn te ontwikkelen.  Voor het bepalen van de agenda moeten al de activiteiten die het leefmilieu belasten grondig in kaart gebracht worden.  Men wil realistische voorstellen formuleren om tot een duurzame oplossing te komen.

Al deze voorstellen worden besproken onder de leden, met het publiek, andere ngo’s en de overheid en door middel van tentoonstellingen, ludieke acties en publicaties aanschouwelijk voorgesteld.

Van bij het begin zoekt men naar eenvoudige oplossingen. Eenvoudige installaties en projecten die ter plaatse kunnen vervaardigd worden i.p.v. hypertechnologische geïmporteerde oplossingen.  Natuurlijk kunnen in de brigade goede en slechte voorbeelden uit het buitenland worden onderzocht, maar het voornaamste doel is het formuleren van eigen oplossingen voor de plaatselijke milieuproblematiek.

Sinds haar ontstaan voert de brigade een lage drempelpolitiek: iedereen die zich met milieubehoud wil bezighouden is welkom.  Specifiek is er een goede samenwerking met de inwoners van de vijf dorpen aan het “Liberamiento Norte”, een nutteloze weg waar we acties rond gevoerd hebben. We werken ook samen met fietsers, voetgangers, gebruikers van bakfietsen, steekwagens en andere door spierkracht voortgedreven voertuigen en met de buurtbewoners rond het fietspad “Dr. Sergio Gómez Nuñez”.  Van bij het begin zijn ook veel journalisten en kunstenaars bij onze werking betrokken.

Hoe ik bij de brigade kwam?

In 1986 kwam ik eerder toevallig in Oaxaca aan.  Ik was met loopbaanonderbreking en wou mijn Spaans oefenen.  Omdat de mensen hier spraakzaam en gastvrij zijn, bleef ik, maakte vrienden en begon van de stad te houden.  Oaxaca heeft een boeiende geschiedenis en verschillende levende indianenculturen.

Ondertussen vertaalde ik het boek “Het Leven van María Sabina”, door Álvaro Estrada, een biografie van een eenvoudige Mazateekse volksvrouw.  Later realiseerde ik nog vertalingen en geraakte alzo betrokken bij de lokale schrijvers- en kunstenaarskringen, waar men ook over de snelle afbraak van het leefmilieu sprak. Hier vertelde ik over het verkeer en over de evolutie en de afbraak van het landschap in België, die ik als landmeter van zeer nabij had kunnen meemaken.  Ik had ook al jaren informatie over mobiliteit en autoverkeer verzameld.  Studies en acties zoals “Halveer het Autoverkeer” werkten daarbij inspirerend.  Ik was sterk gemotiveerd om me met deze materie bezig te houden én in Latijns-Amerika, want ik had de nodige cursussen gevolgd bij ITECO en het ABOS om als ngo-coöperant te kunnen vertrekken.  De brigade nodigde me uit op één van de vele stichtingsvergaderingen.  Zo begon mijn deelname aan dit lokale initiatief. Ik was benieuwd hoe deze vereniging zou evolueren. Later werd ik gevraagd om mee te werken en deed ik verschillende voorstellen.

De brigade steunt veelal op vrijwilligerswerk en heeft mede daardoor een broze structuur.  Sommige leden werken enkele weken of maanden enthousiast mee en dan blijven ze weer een tijd weg.  Ook betreuren we drie sterfgevallen.  Toch zijn er nog altijd zeven leden van het eerste uur bij betrokken en komen er nieuwe leden bij.  Alhoewel er veel gerealiseerd is heeft de brigade nooit een stevige financiële basis willen uitbouwen, maar door invloedrijke leden kunnen we beschikken over lokalen, tentoonstellingsruimtes, computers, fotokopieerapparaat, en alles wat nodig is voor de werking.

De uitgevoerde activiteiten

De activiteiten van de Brigada de Acción Ecológica zijn voornamelijk gericht op drie thema's: "De Kroniek van het Leefmilieu", "Het Verkeersvraagstuk" en "Eenvoudige Technologie". Elke donderdag is er ledenvergadering, elke laatste woensdag van de maand organiseert de brigade een activiteit met publiek in het theater "Juan Rulfo".

We bouwden verschillende groepstentoonstellingen en zetten ludieke acties op touw om aan milieu bewustmaking te doen. Tenslotte namen we ook deel aan activiteiten rond milieu georganiseerd door de overheid en andere ngo's.

- De Kroniek van het Leefmilieu

Hier onderzoekt de brigada de Natuurgeschiedenis van bij het scheppingsverhaal tot heden. De snelle uitbreiding van de stad Oaxaca van 30 000 inwoners in 1960 tot 500 000 in het jaar 2000, de aangroei van het autoverkeer, toegangswegen, de intrede van multinationals… Hoe Oaxaca als kleine geïsoleerde zelfbedruipende stad op de wereldkaart kwam.. De brigade bestudeert: de ontbossing, het verdwijnen van de soorten en de inheemse gebruiken, María Sabina, de gevolgen van de aanleg van stuwmeren, enz…

De Kroniek van het Leefmilieu wordt geschreven in literatuurwerkplaatsen en geïllustreerd met oude foto's, krantenartikels, boeken, landschapsbeschrijvingen en hoorzittingen met participatie van het publiek.

Het aantonen van de oorsprong van de milieuafbraak leidt tot bewustmaking en actie.

- Het Verkeersvraagstuk

De verkeersdruk is de laatste 20 jaar explosief toegenomen, met luchtverontreiniging, ongelukken en lange files tot gevolg. De brigade staat voor voetgangers, fietsers en het openbaar vervoer. Met constructieve voorstellen, tentoonstellingen, hoorzittingen met publiek, ludieke acties en artikels probeert ze tot een oplossing te komen.

Enkele verwezenlijkingen: de aanleg van twee fietspaden, de afschaffing van een weg van 17 km die opnieuw in de natuur werd geïntegreerd en het gebruik van de fiets bij het gemeentebestuur.

De brigade legt een verzameling aan van vervoersmiddelen aangedreven door spierkracht, om hun gebruik te stimuleren en er meer plaats voor te verwerven in het verkeer.

- Eenvoudige technologie

Centra voor gescheiden huisafval, lijst met fabriekjes die afval (papier, blik, plastiek, etc…) verwerken en er een prijs voor geven, het aanmaken van compost, promotie en productie van droge composttoiletten, aanleg van volkstuintjes, zonne-ovens, het inrichten van tentoonstellingen van kunst- en gebruiksvoorwerpen gemaakt van wegwerpproducten.

Bijna bij alle activiteiten was ik nauw betrokken en meermaals nam ik het initiatief. Toen ik op 5 mei 1993 als ngo-coöperant begon, werkte ik me in de lopende dossiers in. Verder woonde ik alle hoorzittingen, seminaries en initiatieven rond de milieuproblematiek bij, die waren georganiseerd door andere verenigingen, instituten en overheidsinstellingen. Ik bracht hierover verslag uit op de vergaderingen van de brigade. Telkens ging ik in op uitnodigingen van andere verenigingen en de overheid om voordrachten te geven over milieu.

Dagelijks overlegde ik met andere bestuursleden over de werking: het maken en verdelen van affiches, zoeken van tentoonstellingsruimten, aantrekken van vrijwilligers, schrijven van teksten over onze activiteiten, contacten met de pers, vertalingen uit het Engels en naar het Nederlands, contacten met Belgische en internationale milieuorganisaties.

Buiten de brigade was ik actief verbonden met het literaire tijdschrift "Cantera Verde", de staatsbibliotheek, de studiegroep Ricardo Flores Magón (over de Mexicaanse revolutie) en het Instituto de Artes Graficas de Oaxaca (IAGO).

In Antwerpen hield ik vijf voordrachten over de activiteiten van de brigade en bouwde ik twee tentoonstellingen, met als hoogtepunt een algemene overzichtstentoonstelling op 28 juni 2002 (naar aanleiding van het Milieufestival) in aanwezigheid van 2 bestuursleden die uit Oaxaca waren overgekomen.