Toertochten 2006

 

Diksmuide op 26 december 2006
Veldegem op 23 december 2006
St-Baafs-Vijve 26 november 2006
Torhout op 19 november 2006
St-Andries op 18 november 2006 verslag Stefaan
Bruyelle op 11 november 2006
Bekegem 4 november 2006
Brunehaut - Hollain (Hen) 1 november 2006
Middelkerke 29 oktober 2006
Torhout 28 oktober 2006
Oostrozebeke 22 oktober 2006
Oostkamp 21 oktober 2006
Oostduinkerke 15 oktober 2006
Ichtegem 14 oktober 2006
Brakel op 7 oktober 2006
Diksmuide op 1 oktober 2006
Roeselare (De Ruiter) op 30 september 2006
Ingelmunster op 23 september 2006
St-Juliaan - Langemark op 10 september 2006
Jabbeke op 9 september 2006
Superiabike-weekend te Houffalize op 1-2-3 september 2006
Ellezelles (hen.) op 27 aug. 2006
Voormezele op 26 aug. 2006
Westouter op 19 aug. 2006
Poperinge op 15 aug. 2006
Varsenare op 12 aug. 2006
Kruiskerke op 5 aug. 2006
Veldegem op 1 juli 2006
Ruddervoorde op 24 juni 2006
Kluisbergen op 18 juni 2006
Oostkamp 18 juni 2006 verslag Stefaan
Tielt op 17 juni 2006
Parijs-Roubaix Cyclo op 11 juni 2006
Bikschote op 5 juni 2006
Zottegem-Grotenberge op 4 juni 2006
Kaprijke op 27 mei 2006
Escanaffles op 25 mei 2006
Assebroek op 21 mei 2006
Hertsberge op 14 mei 2006
Reningelst op 13 mei 2006
St-Andries Brugge op 6 mei 2006
Cassel trophy op 30 april 2006
Billenkarrenrace te Wenduine 22 april 2006
Torhout 17 april 2006
Oedelem 15 april 2006
Parijs-Roubaix VTT te Templeuve (F) op 8 april 2006
Ronde Van Vlaanderen te Ninove op 1 april 2006 MTB 50 km
Ronde Van Vlaanderen te Ninove op 1 april 2006 140 km
Kortrijk 26 maart 2006
Gistel 18 maart 2006
Rekkem 12 maart 2006
Oostduinkerke 4 maart 2006
Beernem 26 februari 2006
Westrozebeke 25 februari 2006
Aartrijke 19 februari 2006
Torhout 18 februari 2006
Peer 11 februari 2006
Torhout 5 februari 2006
Ingooigem 4 februari 2006
Jabbeke 28 januari 2006
Moerkerke 21 januari 2006
Zarren 15 januari 2006
Varsenare  14 januari 2006
Roubaix 8 januari 2006
Dudzele 7 januari 2006

Drie koningen veldtoertocht te Dudzele op 7 jan. 2006

Vanmorgen samen met superiabiker Peter naar Dudzele afgezakt om er een schitterende toertocht te rijden. Na de inschrijving vertrokken we om 8u40 plaatselijke tijd om er de 45 km te rijden op deze wintermorgen al viel de koude nogal mee. Richting Brugge trokken we tot de herdersbrug daar reden we langs het water naar de achterhaven van Zeebrugge. Die eerste strook betonweg lag vol met gebroken mosselschelpen en meteen was het alarm want de ene lekke band na de andere viel te noteren, gelukkig niet voor ons. Geertje van het forum was ook bij de pechvogels en meteen hebben we gestopt om wat hulp te bieden bij het oppompen van de band. Even opgezocht wat de oorzaak kon zijn van die mosselschelpen op de weg en zo blijkt dat de vogels (lees meeuwen) die schelpen daar komen brengen van aan de kust om ze van uit de hoogte te laten vallen op de betonbaan zodat die schelp gebroken is en ze de mossel kunnen opeten. Dit even terzijde voor de geinteresseerden. Wij verwonderd door het vele aantal lekke banden langs de weg tot opeens Veeteeteetje ons voorbij stoof. Een lange kasseiweg leidde ons naar het havengebied waar we dan prachtige stroken off-road te verwerken kregen echt schitterend, wel soms lastig rijden hoor door dat zand of een drassige wei. Langs het treinspoor reden we verder om dan terug via een mooie weg naar de eerste controle toe te rijden al was dat voor Peter even anders, toen hij op 200m van die controle kwam verloor hij opeens z'n crankarm, na wat zoekwerk kregen we alle stukkken weer bij elkaar en een geluk bij een ongeluk de bevoorrading was dichtbij. In die bevoorrading, die goed was, heeft Peter het euvel verholpen terwijl ik met wat forumbikers "de beste wensen" overmaakte, even later volgde de kuskesdans met de forumladies Nog wat duizelig van dat gekus (of was het iets anders) doken we langs de blinker (of was het de stinker) richting Zeebrugge om dan langs de stinker (of was het de blinker) weer terug te rijden via Ramskapelle en zo weer uit te komen aan de bevoorading want jawel die was twee keer dezelfde met dat verschil dat de tweede keer de bevallige dames van red-bull aanwezig waren en wij daar gretig gebruik van gemaakt hebben ... van de red-bull hé Terug gevleugeld de fiets op langs de vaart, waar de zon ook al van de partij was, naar de "syfon" om ons dan op de dijk van de damse vaart te zetten tot Koolkerke. Veel landelijke wegen met natuurlijke vergezichten maken van deze TT een juweeltje. Onderweg ook nog een biker zien de gracht in sukkelen gelukkig zonder erg. Naar het einde toe was het nog eens hard op de trappers duwen lags een glibberig weggetje en weer een wei die er drassig bij lag, voor sommigen een harde karwei nietwaar Peter? Eens dat overwonnen lag de eindmeet dicht, de fiets z'n douchke gegeven en wij ... tevreden naar huis na zo'n schone rit en een dikke proficiat voor de inrichters. Eens zien of ze er morgen in Roubaix ook iets van kennen

Ronde des rois te Roubaix op 8 jan. 2006

Om 6u30 liep de wekker af vanmorgen om met grote verwachtingen naar Roubaix af te zakken. Tegen 8u was ik ter plekke aan de velodrome van Roubaix, een monument in de wielersport. Het was even wennen aan de inschrijving want je weet niet hoe dat in z'n werk gaat hier in Frankrijk en voor mij was dat de eerste keer buiten de grens. Ik kreeg er een stuurnummer en wachte op enkele forumbikers waar ik mee afgesproken had, Casper was de eerste die me herkende en later volgden Rock rider en Zanneis. De fiets klaargemaakt en na een kleine pauze vertrokken we aan het avontuur met een groepje van 9 man. Het begin was wat peddelen door de stad maar algauw (sneller dan verwacht) zaten we te ploeteren langs de veldwegen en geloof me het lag "vettig". Het was ook even wennen aan de aanduiding van de te volgen route, soms pijltjes ofwel was het geschilderd op de weg maar alles viel goed mee wat de aanduiding betrof. Enorm veel off-road in deze tocht, lange stroken veldwegen en het was wachten op de eerste kasseistroken, aja wat wil je als je naar Roubaix komt. Vrij vroeg kwam de eerste controle en die was best te doen, dat muntdrankje was nog zo slecht niet. Ondertussen waren we 2 man verloren, de bruggelingen hebben we niet meer gezien (later vernomen dat er één lek gereden was) Met z'n 7 gingen we weer op pad langs die heerlijke off-road stroken waar het water soms de volle breedte van de baan innam en wij met plezier erdoor. Een mooie single-track in een bosje mocht er ook best zijn met die kleine maar nijdige helligen. En opeens daar waren ze ... de kasseien, meteen schoot ook het tempo de hoogte in. Verdomd lastig toch hoor die keikoppen, de ene lagen al wat beter dan de andere en er kwam geen eind aan. Steeds weer " les pavés" en sommige stroken gingen aardig de hoogte in ook, ik weet niet of de profs in Parijs-Roubaix over die kasseien moeten waar wij reden maar chapeau voor die mannen hoor. Intussen waren Rock rider en ik wat vooruit gaan rijden in de "hel van het noorden" ... we passeerden carrefour de l'arbre, we bleven samen tot aan de tweede bevoorrading na ongeveer 30 km die terug naar franse normen ok was. Daar wachten we op de rest van ons gezelschap. Met nog een twaalf kilometer tegaan zag iedereen het nog goed zitten, smalle weggetjes leidden ons naar een nieuwe kasseistrook en zowaar we zaten op het parkoer van Parijs-Roubaix, dat was ik nu wel vrij zeker want de bordjes hingen er al We reden nu door "Hem" en naderden Roubaix, plots schoot de weg de hoogte in voor een klimmetje off-road van zo'n 15% ja ... het vennijn zat em in de staart, wel tof das zeker. Oef boven, wat recupereren maar veel tijd was er niet, weer de hoogte in, wat korter deze keer maar niet te onderschatten, op de kleinste molen naar boven zulle. Nu zaten we kort bij de finish en eindelijk zagen we nog eens asfaltwegen  We reden het parc du sports binnen en een droom ging in vervulling ... we draaiden links de wielerbaan op voor een rondje, dat was de max. Stijl die baan om op te rijden, nie te doen, 'k heb maar beneden blijven rijden en zo m'n laatste meters afgewerkt van een schitterende toertocht. De douches waren ook weer speciaal, ieder hokje draagt de naam van een winnaar van Parijs-Roubaix. Ik zocht naar het hokje waar Gilbert Duclos-Lassalles gezeten had  maar vond het niet, ben dan maar in het hokje van Rik Vanlooy gekropen. Later zag ik dat er nog een zaal met hokjes was maar toen was het te laat Vlug nog even naar den aprés geweest en een goeie gedronken met Casper en m'n prijs afgehaald van de tombola ... ja ja deze organisatie mocht er best zijn van deze mini Parijs-Roubaix en de verwachtingen waren meer dan ingelost !!!

Toertocht te Varsenare op 14 jan. 2006

Na vorige week twee schitterende ritten te hebben gereden was het deze week op zaterdag de beurt aan Varsenare, vorig jaar ook deze rit gereden maar veel kan ik me er niet meer van herinneren ... hoe zou dat komen? Om 8u15 gestart en meteen er een behoorlijk hoog tempo opgelegd met de hulp van andere bikers. Ik hoor de andere superiabikers alweer zeggen "hij heeft weer eens gevlamd" maar vlammen is een groot woord want heb behoorlijk af gezien op die rit, niet vanwege het parkoer, wel van de povere conditie ! Het begin was goed, meteen rond dat vijvertje toeren en dan gingen we richting Tudor waar we de gekende stroken afreden in het bos, daar lagen een paar behoorlijk "vette" stukken tussen. Van Tudor naar Tillegem is maar een wipje en via de bloso route kwamen we in Loppem terecht. Ondertussen had ik voor de verandering al weer problemen met de fiets waar ik heel de tocht last zou van hebben. De natuurvijver in Loppem rondgereden om dan terug te rijden tot het viaduct onder de autostrade en zo zaten we weer het bos in op bloso maar dan in omgekeerde richting. De eerste bevoorrading mocht er best zijn. Superfan daar tegen het lijf gelopen en nog wat nagepraat over Roubaix. Het natje en het droogje verteerd en ik de baan op. Via Snellegem toerden we naar Zerkegem ondertussen wat veel baan met af en toe een zijsprong in het veld, meestal weer gebruik makend van bloso. Ook begonnen de kilometers al door te wegen na die snelle rit en dan nog telken male die problemen met de fiets die ik onder controle moest houden. De tweede controle was een feit, vlug de innerlijke mens versterkt en de wei in naar de overkant waar we weer na een tijdje in Snellegem aan kwamen, dan de gistelsesteenweg overstoken en daar een brug beklommen (zal wel die spookbrug niet geweest zijn) om dan even verder het bos in te duiken voor een mooie single-track. We kwamen even later aan "zone 0" dus naderden we het einde, nog een paar korte kasseiwegen (het hemels gevoel van zondag kwam terug) en dan via asfalt tot Varsenare. Geen bike-wash gedaan en ook geen aprés ... nee niet van de ontgoocheling maar familiale verplichtingen. Conclusie van de rit, een goeie training geweest maar iets teveel bloso naar mijn bescheiden mening, maarja we zijn teveel verwend zeker ! Morgen eens zien hoe het in Zarren gesteld is ... 

      

11e XTME Ride te Zarren op 15 jan. 2006

Na een late avond of zeg maar late nacht was het niet evident om uit bed te springen deze morgen bij het afgaan van de wekker, met een stalen flandriën karakter is het me toch gelukt om Zarren te bereiken zij het toch met wat vertraging. Fabien was de andere superiabiker van dienst en samen hebben we genoten van een o zo heerlijke tocht van 47 km. Bij de inschrijving ook heel wat forumbikers(sters) tegen gekomen maar Fabien en ik vertrokken wat eerder. Lang duurde het niet voor we in de prachtige landelijke wegen van zarren en omstreken terecht kwamen. Onder een winterzonnetje was het tof biken op de vele off-road stroken en de privéstukken mochten er ook zijn, nog nooit meegemaakt dat we door een stalling (of was het een schuur) door moesten fietsen . Ook nog maar goed weg en een tiental quads kwamen ons voorbij gestoven. Hun wiel pakken zat er niet meteen in want de benen voelden niet goed die eerste kilometers.  Mooie molen die we passeerden trouwens in het begin langs die smalle paden. Steeds weer ging het op en af langs die veldwegen en dat kroop toch in de kleren naar mate de tocht vorderde. Ons tempo was behoorlijk strak op de offroad stroken, op de (weinige) stroken asfalt blaasden we even uit zonder toch echtn traag te rijden. Fabien kreeg ruzie met de fiets ... het zadel kwam los te zitten. Het bos van Houthulst (Vrijbos) kwam eraan met een mooie single track, spijtig natuurlijk dat daar een biker ten val kwam en een gebroken scheenbeen of voet als gevolg kreeg, we wensen hem langs deze weg sterkte. We naderden de eerste controle en daar kwamen we tussen de koeien terecht, we hadden het pijltje naar links niet gezien en reden rechtdoor de aan beide zijden openstaande poorten van het stal binnen en dat was verleidelijk ... Bella stuurde ons terug!!! De bevoorrading mocht er best zijn. Fabien sleutelde nog eventjes aan het zadel ... te vergeefs. En daar waren de forumbikers opeens, zij waren niet zover achter ons. Fabien en ik vertrokken voor de volgende toffe stroken die weer talrijk aanwezig waren. We passeerden het belgisch militair kerkhof in Houthulst waar we even de miltaire groet deden voor onze gesneuvelden, intussen was Fabien ook al aan het sneuvelen maar beet door. Sommige passages lagen er wat modderig bij maar dat nemen we er graag bij op deze fantastisch mooie tocht. De tweede controle was haast nog beter dan de eerste, de rijsttaartjes waren zeer welkom. De steenstraat kwam eraan en daar heb ik nog maar eens alle duivels ontbonden en me op die 1500 m lange kasseiweg eens uitgeleefd aja de benen waren ondertussen goed. Dansend op de stenen raasde ik de ene biker na de andere voorbij en niemand die in m'n spoor bleef dat beloofd voor Parijs-Roubaix op 11 juni 2006. Na de steenstraat draaiden we rechtsaf terug richting Zarren, nog enkele pittige stroken off-road en we waren binnen. De bike-wash gedaan in de drukte en daarna de luxe douches opgezocht, den aprés was ook top, veel forumbikers aan tafel en het moet wel lukken zeker dat fmander de eerste prijs won van de tombola ... een prachtige mountainbike, proficiat. Ook een dikke pluim voor de organisatie, das wat anders dan gisteren in Varsenare ... alléé wat parkoer betreft toch !!!

       

11de Smokkeltocht te Moerkerke op 21 jan 2006

Deze morgen in de vroegte afgezakt naar Moerkerke voor de toertocht daar te rijden samen met de forumbikers. Bij aankomst daar in de zaal van de inschrijving waren al forumleden aan het wachten waaronder de twee jarigen van vandaag Katrien20 en Malfieboy, nogmaals een dikke proficiat ! Dan zijn we maar van start gegaan met een 9 tal bikers door het centrum van Moerkerke. Algauw werden we het kasteelpark ingestuurd om een leuk toerke door de tuin te doen, eens daaruit kwamen we direct aan de stinker en de blinker, je weet wel die 2 vaarten die naast elkaar lopen (leopoldskanaal en het schipdonkkanaal). Tussen die twee vaarten in fietsten we de dijk op op een smal padje die door de modder erg glibberig lag, nog niet goed wakker van de nieuwjaarsreceptie van gisteravond (nacht) maakte ik een stuurfoutje met als gevolg dat ik opeens op moeder aarde lag, allemaal zonder erg hoor. Na een achtervolging van een goeie kilometer kwam ik met de hulp van Malfieboy weer aansluiten bij de rest die verstandig het tempo gemilderd hadden. Zo begonnen we samen aan de lange kasseistrook die op het parkoer lag en waar ik me weer thuis voelde en meteen het tempo de hoogte in blies. Als een bezetene schuurde ik over de stenen maar was ik wat blij dat het einde eraan kwam want de benen waren niet te fameus en ook de adem stokte wat, zou dat plat water die ik dronk gisteravond daar voor iets tussen zitten? Enfin, blij dat ik nadien in de wielen kon kruipen uit de wind want wind ... die was er behoorlijk vandaag. Veel afwisseling in deze toertocht vond ik, mooie landwegen door de polders afwisselend met een stukje weg en regelmatig kwam de stinker en de blinker in beeld voor een single-track. Veel tijd om de omgeving te bekijken had ik niet want het tempo lag voordurend aan de hoge kant. Na een dikke 20 km was het tijd voor de bevoorrading, een grote keuze van energiebronnen waaronder ook rijsttaart en red-bull, Filiberke was er niet weg te slaan, was het voor het aangebodene eten of voor de red-bull babes? Iedereen voldaan dus wij weer de baan op, het tempo ging weer de hoogte in en menig veldwegen werden aangedaan tot we weer aan de twee vaarten kwamen voor een welgekomen single-track, de zoveelste vandaag. Wat problemen met de versnellingen en ketting eraf, wat wees op terug achtervolgen, Superfan daar ook tegen gekomen, ook te voet? Intussen was ons groepje al redelijk uit elkaar gevallen zodat enkelingen of duo's Moerkerke terug binnen reden wel is waar op korte afstand van elkaar. De bike-wash overgeslagen wegens te druk en de verwarmde tent binnen om te douchen. Den aprés was ook erg leuk, niet te geloven wat een grote bende dat wordt met die forumbikers maar gezellig is het wel, de hapjes van de jarigen deden goed de ronde. Mooie liedjes duren niet lang zeggen ze dus ook aan deze prachtige voormiddag kwam een eind. Ook nog Geertje en collega's van de organisatie (St. Ritatrappers) bedanken voor deze mooie, verzorgde toertocht.     

  

11de Permeketocht te Jabbeke op 28 jan. 2006

Buitenstaanders verklaarden me goe zot om in zo'n weer te gaan biken, bij aankomst aan de sporthal van Jabbeke bleek dat ik de enige zot niet was. Fris was het wel dat moet ik toegeven, om 7u45 vertrokken thuis (Veldegem) met de fiets naar Jabbeke en goed opgewarmd kwam ik er aan de start, de temperatuur wees -6 graden. Goed beschut tegen de koude vertrokken aan een toertocht die op het forum aangeschreven stond als één van de betere uit de regio. Eens ik buiten Jabbeke centrum reed zaten we algauw op het bloso parkoer maar in omgekeerde richting en ik begon alweer te denken "lap,'t is nie waar hé" van kolere nog wa harder op de trappers geduwd . Eens we op den heirweg in zedelgem kwamen moest ik m'n mening grondig herzien, na de gekende kasseistrook reed ik richting beisbroek, ondertussen was ik Superfan al tegen gekomen en na een kort praatje ben ik dan doorgereden meteen het bos van beisbroek in, bospaden die ik nooit eerder gereden heb daar de meeste privéterrein zijn en prachtig rijden daar tussen die 2 vijvers. Door de vrieskoude was het goed rijden op de harde ondergrond al moest je op sommige plaatsen wel eens uitkijken voor harde bobbels want het zou niet aangenaam zijn nu om in aanraking te komen met de grond. Lange stroken bos leidden me naar de eerste controlepost, lang bleef ik er niet plakken om niet kou te vatten want het was heerlijk fietsen, koud had ik niet en het winterzonnetje was ook al wakker. Terug op pad en weer doken we privéstukken in, mooie lange dreven gaven ons uitzicht op Tillegem, daar reed ik langs het kasteel heen terug de bossen in via een korte kasseistrook. Eens de bossen uit kwam er een roadweg die me naar loppem bracht, tussenin werden we een off-road ingestuurd op bloso route met in een bosje een single-track. Door de wijk van Loppem reed ik Bethanie op om dan langs de natuurvijver op de torhoutsesteenweg uit te komen waar we rechts reden Zevenkerke op, daar terug de bossen in op privégrond met alweer een single-track, zo zien we het graag. Ik reed nu over de E40 heen en schoot me dan in de bossen van Tudor op de blosoroute (omgekeerd). Eén van de prachtigste stukken off-road op die blosoroute trouwens en dat kan niet ontbreken in een toertocht in de streek. Toen ik het off-road gedeelte achter de rug had was het tijd voor de 2de controle, een ijskoud drankje genomen (wat wil je in zo'n weer) en een vers gebakken wafeltje, dat moest voldoende zijn om tot de finish (nog 10km) mee te kunnen. Ongelooflijk mooie stroken bos weer waar men anders niet in kan, de organisatie heeft er duidelijk werk van gemaakt, de bepijling was ook prima. Weer zat ik op den heirweg in Zedelgem waar ik maantjesveld en vloethemveld doorkruiste. Via Snellegem kwam ik dicht bij de finish, nog een omweggetje via het voetbalterrein waar ik nog een heuvel opreed om dan uit te bollen tot de sporthal, geen bike-wash gedaan daar de fiets niet noemenswaardig vuil was. Een korte aprés maar geen bekende gezichten gezien en dan maar weer richting Veldegem vertrokken. Ben blij deze schitterende toertocht te hebben gereden !!!

    

Toertocht te Ingooigem op 4 feb. 2006

Met volle moed vertrokken vanmorgen naar de vlaamse ardennen voor de toertocht van 70 km te rijden in Ingooigem, ik was er afgesproken om 8u30 met enkele forumbikers. Met een gloednieuwe fiets aan de start samen met The Fast, Fmander, Malfieboy en even later ook de schoonbroer van The Fast. Meteen werd ook duidelijk dat deze tocht niet van de poes zou zijn want de korte nijdige hellingen kwamen in versneld tempo aan de beurt tot de echte afspraken met de gekende toppers uit de ronde van vlaanderen. Al gauw voelde ik ook dat de benen niet waren wat ze moesten zijn maar dacht dat het voetballen van gisteravond daar wel oorzaak van was wat later wellicht niet bleek. Enfin, veel betonpaadjes tussen de velden in het begin waar een duchtig tempo gereden werd en gauw zaten we te duwen op de flanken van de Tiegemberg, gevolgd door enkele schitterende afdalingen. Dan volgde wat veel baan vond ik op een kasseistrook niet te na gesproken, ondertussen hadden we ook al de eerste controle gehad die voor mij in orde was. Tijd was het dan voor de oude kwaremont, een helling die ik normaal zonder problemen aan kan maar dat was vandaag niet hoor, zwoegend sleepte ik me naar boven, ondertussen had m'n gezelschap al het hazepad gekozen. Op korte afstand achtervolgde ik maar in die streek rij je van helling naar helling en op de kasseistrook na de kwaremont, normaal mijn ding, naderde ik geen vin op de forumbikers waar The Fast duidelijk goeie benen had. De patersberg, de zwaarste van de dag, was terug harken om zonder kleerscheuren boven te komen, gelukkig was de tweede controle boven aan de patersberg en kon ik me weer bij m'n kompanen aansluiten. Na een "Gatorade" achterover gekieperd te hebben zetten we onze weg verder, ondertussen hadden we al zo'n 30 km gefietst en na een snelle afdaling (50/h) ging het dan ook weer snel de hoogte in en daar was de man met de hamer en geloof me de klop kwam hard aan. De benen afgesneden kwamen we aan in een bos waar een zeer technische beklimming off-road eraan kwam, daar moest ik voet aan de grond zetten en naar boven gaan,  ook menig andere bikers volgden m'n voorbeeld. Was dat de boosdoener die me even later krampen bezorgde, in ieder geval moest ik de medebikers laten rijden door die krampen aan de dijen. Wat rustig doorgereden want de pees werd er hard opgelegd hoor en na m'n inzinking zette ik het achtervolgen in, niet met de bedoeling eigenlijk om terug te keren bij hen maar gewoon het tempo proberen wat te onderhouden. Op de vlakke stukken lukte dat nog enigzins maar van de minste helling was het een kruisweg door de krampen en dan weet je wel wat ik doorstond als de cote de trieu en de kluisberg eraan zaten te komen. Op de kluisberg was de derde controle en wie daar stond, jawel de forumbikers.  Terug vertrokken met Malfieboy en de schoonbroer van The Fast, aan een verschroeiend tempo stortten we ons van de kluisberg af en dat lukte wonderwel voor mij tot ... een brug die we overmoesten richting Avelgem, dat hellend vlak deed de krampen weer toeslaan dat ik van de fiets moest om wat te herstellen, toen moest ik nog een goeie 10 km afleggen tot de finish. Gelukkig voor mij viel die grotendele op de weg en zonder noemenswaardige hellingen zodat ik toch nog de eindstreep haalde en de prima bike-wash deed. De verkwikkende douche deed me deugd en meteen haastte ik me naar den aprés. Druk overleg wat er nu scheelde met mij, vanwaar kwamen die krampen (nooit eerder meegemaakt tijdens het fietsen)? Sommigen zeggen dat het aan m'n nieuwe fiets lag of was het een slechte dag? Vermoeidheid? Ijzer tekort in het bloed? Tijd zal het uitwijzen zeker, morgen eens zien hoe het in Torhout zal zijn.

 

5de Brandweertocht te Torhout op 5 feb. 2006

Na een korte nacht vanmorgen afgezakt met de fiets naar Torhout waar aan de brandweerkazerne de inschrijving was. Daar riepen al een paar forumbikers me toe en na een praatje  wachtte ik op de 2 andere superiabikers om te starten, Fabien was op het appel maar Peter gaf forfait dus vertrokken we met z'n tweeën door het centrum van Torhout op de blosoroute. Bij de eerste off-road strook werd al duidelijk dat het parkoer "vettig" zou liggen, dat was al een tijdje geleden met de vrieskou. Natuurlijk was ik ook benieuwd of de benen het deze keer zonder krampen ging stellen (heb gisteren nog wat gesleuteld aan m'n new bike). Fabien had er blijkbaar zin in want hij gaf het hoge tempo aan en ik volgde gedwee. Langs het "hoge" in Torhout kwam het klimmetje langs de wei van het vroegere festival rock Torhout om dan enkele smalle modderige paden op bloso te rijden. Mooi punt vond ik de passage langs het kasteel van Wijnendale, tof om van zo dicht het kasteel te kunnen aanschouwen. Het was een miezerig weertje op deze zondagvoormiddag, soms lichte neerslag en een mistige achtergrond maar dat kon ons niet deren, een lange dreef bracht ons naar het bos van Wijnendale. De Keiberg in Ichtegem was de volgende noemenswaardige passage waar we op de kasseien naar beneden doken enzo belandden we na wat veldwerk op de spoorlijn 62 die ons bracht naar Wijnendale centrum. Daar dan een ommetje gemaakt door het domein van kasteel d' Aartrycke. Overal was het behoorlijk druk, dat was al aan de inschrijving zo maar ook langs het parkoer zag je horden bikers rijden, de bevoorrading was eveneens druk en de pompiers hadden handen tekort om aan te vullen. Halverwege de tocht zaten we nu en trokken richting Aartrijke waar we lusjes reden langs weilanden om dan naar de "warande" te trekken, altijd de moeite waard om daar de single-track te rijden, graag had ik daar de steilste helling eens geprobeerd om op te rijden maar door de drukte was dit niet te doen. Fabien kreeg het moeilijk om m'n tempo te volgen want ... aja m'n benen waren prima ! Alles was goed bepijld op de route zo ook de speciale tussenstop voor de forumbikers die Katrien20 en XIII georganiseerd hadden want de tocht passeerde langs hun huis. Bij deze bedank ik hen voor de goeie ontvangst, de soep met balletjes smaakte als ook de jenever ! 

                                                                                 

We zaten nu dicht bij de eindstreep, op een drafje lieten we ons uitbollen tot aan de goeie bike-wash. Vlug nog onze hotdog binnengespeeld tijdens een praatje met Superfan en daarna terug met de fiets naar Veldegem, geen aprés voor mij deze keer !!! 60 km had ik op de teller en goeie benen ... zo zie ik het graag !!!

       MS Mountainbiketocht te Peer op 11 febr. 2006

Vanmorgen vertrokken rond 8u30 naar het verre Limburg om er de toertocht te rijden te Peer meerbepaald de luchtmachtbasis van Kleine Brogel, onderweg nog die andere superiabiker opgepikt, Gino, die z'n debuut maakte na een afwezigheid van een half jaar (beenbreuk). Wij samen de gps gevolgd tot bestemming en een kleine twee uur later stonden we voor de slagboom van de kazerne. Naar de inschrijving geweest en daar deed het ons een beetje onwennig aanvoelen, eerst betalen en dan je kaartje pas invullen, dat is bij ons in west-vlaanderen net omgekeerd, ook ons paspoort moesten we afgeven voor een kopie te laten maken, nooit eerder meegemaakt maar tenslotte hadden we ook nog nooit op militair domein gereden. Deze moutainbiketocht gaf de opbrengst aan het goede doel voor de stichting "Vlaamse MS Liga" en het “MS- en Neurologisch Revalidatiecent Overpelt." Daar in tegen was ik er ook uit nostalgische overweging omdat ik daar in een vorig leven m'n militaire diensplicht heb vervuld. Enfin, dit even terzijde, nu de rit zelf. Zoals op het forum vermeldt stond zou de tocht 20 km op militair domein verreden worden en zo was het ook, we starten tussen de blokken door tot we ons kaartje moesten afgeven die ons toegang gaf tot de vlieghaven. Een prachtdomein om door te rijden en mede door de goede weersomstandigheden een perfect berijdbaar parkoer. Slingerend tussen de bomen volgden we het pad en de goede bewegwijzering. Ik keek m'n ogen uit of ik niks uit m'n dienstjaren herkende en Gino merkte me op om beter voor me te kijken of dat ik nog op een boom zal rijden. Na een goeie 7 km kwam de eerste technische passage eraan met een korte vennijnige afdaling die niet door iedereen genomen werd tenzij te voet. Ik liet me de diepte inglijden en zwiepte gezwind verder door de bochten en hellingen van deze strook. Gino en ik reden samen met een vrouw verder langs het militairparkoer waar we de startbaan van de luchthaven over reden om dan verder langs de buitenkant van het domein naar de bevoorrading toe te rijden. De vrouw die met ons mee reed maakte een val bij een boompje die dwars over de te rijden weg lag, gelukkig zonder erg zodat we samen de weg konden verder zetten. Een nieuwe technische strook kwam eraan net toen we het bordje zagen dat de bevoorrading op 1 km lag. Daar stond W817 van het forum te filmen en legde onze kunsten in die strook vast op de film. De bevoorrading was goed zonder meer, het soepje deed deugd terwijl we op het grote scherm de lotgevallen van onze collega bikers volgden. Nog een korte strook verder op militair domein en dan verlieten we deze op burgelijke grond die ook overal goed berijdbaar bleef, ellenlange dreven leidden ons rond Peer en omgeving. Af en toe doken we het bos in voor weer een mooie single-track, we hadden dan al zo'n 30 km gefietst en bij Gino was het beste eraf, begrijpelijk bij z'n wederoptreden. Die prachtige dreven lagen er zanderig bij wat soms behoorlijk lastig kon zijn en het deed eens deugd, al zeggen we dat niet graag, om eens uit te bollen op asfalt vooral Gino was in de wolken. De kazerne kwam weer in zicht en zo waren de 40 km verteerd. De bike-wash gedaan en ons daarna naar de fantastische douches begeven. Fris en voldaan begaven we ons naar de kantine voor een frisse leffe aan een democratische prijs (1,25€) Deze toertocht staat met stip aangeduidt om volgend jaar weer te rijden, werkelijk een droomparkoer 90% off-road en dan zijn we nog mild !!! Met een tevreden gevoel keerden we terug naar huis en blij dat we ook ons steentje konden bijdragen voor het goede doel, spijtig dat we geen foto konden nemen (verboden)!!!

   

Toertocht te Torhout op 18 febr. 2006

Na een hele week de hemelsluizen te zien open staan was ik vanmorgen benieuwd hoe het parkoer te Torhout er zou uit zien. Rond 10 voor 8 met de fiets naar de sparrestad gereden, een bewolkte hemel en toch behoorlijk fris (1,9 gr.) maar na een paar kilometer was ik al opgewarmd. Bij de inschrijving in het KTA liep ik enkele forumbikers tegen het lijf, Traxer, Lichterveldenaere en Filiberke waren de bikers waarmee ik op pad ging ging. Eens buiten het centrum kwamen we langs enkele smalle veldwegen richting groenhove. Dit bos reden we voorbij langs de weg die evenwijdig loopt naar de E403 om dan onder de tunnel door aan de andere zijde terug te rijden en dan rechts af te slaan, nee niet de bekende helling maar een straatje eerder, de helling werd dan naar beneden genomen. Via de palingdreef zaten we op het rozeveld om dan terug centrum Torhout op te rijden deels langs de oude spoorweg. De warande kwam in zicht, altijd leuk om daar in te toeren, het lag er daar goed berijdbaar bij en de putten werden zonder problemen aangepakt. Weinig volk tegen gekomen trouwens onderweg, jammer want deze tocht was best te doen, een puike organisatie van de toeristen van Eendracht Torhout. Ons tempo die we fietsten was tot dan toe strak maar niet overdreven. We kwamen op het "hoge" een downhill zowaar die de snelheid de hoogte inblies. Toch veel gekende stroken in deze rit maarja wat wil je als je in eigen streek rijdt en in Torhout zijn verschillende toertochten en die lopen veelal op het zelfde traject. Maar klagen doen we niet hoor, de eerste echt slechte strook kwam eraan, smal pad waar het glijden was en stunten om recht te blijven, Traxer gaf het voorbeeld van hoe het niet moest en ging tegen de vlakte. Met wat pijn aan de knie reed hij verder, ik schoot me op het maisveld om door te rijden tot de bevoorrading. Daar werden we herenigd en genoten van de luxe die ons daar aangeboden werd. Filiberke moesten we er weg slepen of we zaten daar nog . Met volle maag gingen we verder naar het kasteel van Wijnendale om daar de lange dreef in te rijden naar de bosstrook die er redelijk goed bij lag en hebben we de slechste kant niet gedaan. Toch behoorlijk wat baan in deze tocht zo ook de overbrugging naar de keiberg in Ichtegem. Op de kasseien donderden we naar beneden om dan recht het veld in te gaan of zeg maar de modder. Al bij al viel het nog mee eigenlijk, Lichterveldenaere begon het moeilijk te krijgen om het tempo van vooral Traxer te volgen. Voor het eerst voelde ik me prima op m'n nieuwe bike, dat gaf een goed gevoel en de liesblessure speelde me ook geen parten, het leek wel een superdag . We schoten ons op de "groene 62" die ons tussen Ichtegem en Eernegen bracht om dan terug te rijden tot de baan naar Aartrijke waar we rechts indraaiden, de weg ging de hoogte in, een kuitenbijter! Boven reden we op de "plateau" tot een boerderij om dan off-road terug naar beneden te glijden tot Wijnendale, Filiberke was even de pedalen kwijt of was het problemen met een pedaal? Dan terug op de oude spoorlijn op naar Torhout, opeens waren we verwonderd dat Lichterveldenaere niet meer bij ons was en we zagen hem in de verte niet eens rijden, pech? In Torhout terug aangemeerd reden we nog wat bloso terrein door, vooral vettig en stuntwerk om recht te blijven. We doorkruisten het centrum, toch soms gevaarlijk rijden daar in volle verkeer. Bij aankomst na iets meer dan 45 km stonden de bevallige meisjes van Red-bull ons op te wachten, het wonderdrankje ging goed naar binnen. De bike-wash gedaan en daar was het eveneens rustig. Afscheid genomen van de forumbikers, intussen was Lichterveldenaere ook al terecht (problemen gehad met de ogen). Aprés zat er niet bij voor me want ik zag er niet uit om daar beslijkt binnen te stappen (geen zicht hé) Heb dan maar de terugweg naar huis aangevat en moet zeggen dat het nog bijzonder goed liep. Een geslaagde voormiddag ... zonder meer !!!

              

3e Aartrijkse Heuveltocht op 19 febr.2006

Zoals gisteren ben ik ook met de fiets naar Aartrijke vertrokken om daar in zaal Jonkhove te wachten tot Fabien kwam opdagen om samen deze heuveltocht te rijden van 45 km. Geen forumbikers te bespeuren en wij dus met z'n tweetjes de tocht aangevat. Vanaf de start aan Jonkhove zaten we algauw langs een smal pad die ons naar de ossebilkstraat bracht om daar de gekende off-road stroken aan te pakken die ons naar de torhoutstraat brachten. Een vettig parkoer was het wel, overal goed aangeduidt met af en toe een bord met het aantal gereden kilometeres erop, wel handig. De goeie benen van gisteren had ik ook bij dus spelenderwijs verteerde ik de lastiger stukken in het parkoer. In Wijnendale sprongen we op een stuk bloso, die er bijzonder nat bij lag, om dan via de oude spoorlijn 62 naar Ichtegem toe te rijden. Na een klimmetje op de weg doken we het veld in, een stuk die we gister op de tocht van Torhout ook hadden, een mooi stukje afdaling offroad volgde tot op de weg Aartrijke-Ichtegem, wel een lang stuk baan daar tot de volgende off-road strook. Veldwegen leidden ons naar Eernegem waar we terug enkele gekende stukken deden uit de bloso tot de bevoorrading die toch mijn inziens niet ideaal opgesteld was, een drukke baan en juist in een bocht, dat kan tot gevaarlijke situaties leiden. De bevoorrading zelf was dik in orde vooral ook weer door de aanwezigheid van de red-bull ladies . Wij onze weg verder gezet, langs tuinbouwbedrijven die deze streek rijk is fietsten we deels op bloso of andere wegels door grondgebied Snellegem, Fabien kreeg last van z'n loskomend zadel. We reden een strak tempo dat ons naar vloethemveld voerde, een bosstrook die er best mag zijn, de kasseiweg naar de kazerne deed alle registers opentrekken. Nu trokken we terug naar Aartrijke, een lange betonweg bracht ons bij het laatste wapenfeit van de rit, wel één die kon tellen, een weiland in die er drassig bij lag met een korte nijdige klim om dan nog even een stuk asfalt te nemen tot het venijn die em in de staart zat, een klim offroad die menig biker verrastte. Daar heb ik Fabien eens op de gevoelige plaat gezet terwijl hij de klim verteerde. Eens boven waren we maar een boogscheut verwijderd van de finish, nog enkele smalle paden door het centrum en zo waren we weer waar we gestart waren namelijk Jonkhove waar we vlug onze bike een douchke gaven om dan vliegensvlug de weg naar huis aan te vatten. Al bij al een gezellige tocht die een pluim verdient bij het organiserend KWB. Bij aankomst thuis stonden er 58,9 km op de teller, toch weer een mooi trainingske gedaan !!!

    

11e Heuvelrugtocht te Westrozebeke op 25 febr. 2006

De goede voornemens deze week om met de fiets naar Westrozebeke te trekken werden waarheid deze ochtend, om 7u vertrok ik richting "de boskant" waar de inschrijving was van deze heuvelruggentocht. Ik was er afgesproken met nog 3 andere superiabikers om er de tocht van 45 km te rijden. De trip met de fiets naar de toertocht verliep vlekkeloos en soepel want het was met de wind mee dat ik fietste en dat viel reuze mee, in een klein uurtje was ik terplaatse en moest m'n teambikers opwachten, ondertussen ook al een praatje gemaakt met enkele forumbikers. Met 4 superiabikers, das ook een eeuwigheid geleden, vatten we de toer aan door het centrum van Westrozebeke, het geslinger langs kleine paadjes tussen huizen door gaf al aan dat de naam van de tocht (heuvelruggentocht) z'n naam niet gestolen had. Steeds weer, ook net buiten het centrum, ging het op en af. Een koele zaterdagmorgen, dat voelden we aan de vingertoppen maar na een paar off-road stroken die er moeilijk berijdbaar bij lagen door hard gevroren grond met tractorgroeven was dat vlug over. Het duurde dan ook niet lang of we zaten aan het miltair domein van Houthulst, een lange dreef die er altijd slecht bij ligt werd moeilijk verteerd, Fabien ging er zowaar een bad nemen in één van de moeilijke passages, ook mede door de harde wind die we als bondgenoot meekregen. Fabien en ik namen meestal het voortouw op de off-road stroken en dan was het even wachten op Peter en Gino, die nog maar pas weer beginnen rijden zijn. Even verder was de uitgebreide bevoorrading, echt de max, we noteerden ongeveer 20 km en Gino kreeg het moeilijk. Van Houthulst reden we naar Zarren waar we de gekende stroken op en neer reden vanop de toertocht aldaar, toch behoorlijk lastig mede door de wind in die open vlaktes. Na 30 km hielden Gino en Peter het voor bekeken en besloten om de kortste weg terug te nemen naar Westrozebeke. Fabien en ik gingen dan maar alleen verder en dat gebeurde aan een verschroeiend tempo. Toen we op een oude spoorwegbedding reden haalden we onze twee kompanen terug in, geen idee hoe zij daar verzeild waren. Zelf was ik ook even het noorden kwijt en wist begot niet meer waar we zaten. Bleek dat we aan het "keuneleutebos" waren en daar werden we in geleidt. Meteen de technische strook van deze rit, een smal maar vettig pad tussen de bomen deed ons naar een kleine hoogte brengen, daar hadden sommigen het al moeilijk om op de fiets te blijven, verder slingerden we tussen de bomen naar beneden om dan een nieuwe helling op te moeten, een fantastich stukje singletrack was dat. Eén kilometer verder was de tweede controle die eveneens een buffet was, de soep smaakte prima. Nog 6 km tot de finish zeiden ze daar dus wij volle moed terug op de fiets, het laatste stuk was veel op de weg maar nog steeds klimmend en dalend. We hadden het er net over dat onze fiets door de harde ondergrond niet zo vuil was vandaag of we werden de laatste strook off-road ingestuurd in de modder, de off-road stroken stonden ook aangegeven met de hoeveelheid en de lengte. De bewegwijzering was ook zeer duidelijk dus bolden we uit tot de fabriek van Pinguin waar we de bike-wash doorstonden. Dan onze boterham afgehaald en Gino en Peter terug gezien. Ook enkele forumbikers nog goeiedag gezegd en dan weer naar Veldegem vertrokken met de fiets ... tegen de wind in. Amaai, de hele weg was het beuken en vechten tegen die wind en was ik blij dat ik thuis was na 106,92 km. Een serieuze training achter de rug vandaag, morgen trek ik naar Beernem ... ook met de fiets !!!  

Toertocht te Beernem op 26 febr. 2006

Tegen 8u was ik met de fiets terplekke aan de inschrijving in het St. Amandusinstituut te Beernem voor er de grote toer van 58 km te rijden. Organisatie was in handen van de KWB en tot integenstelling tot de TT van Aartrijke (waar KWB ook inricht) was er geen korting voorzien bij inschrijving voor vergunninghouders, dat vond ik jammer ! Soit, ergeren doen we ons daar niet aan en samen met forumbikers Veeteeteetje en Veeteepeepeetje ben ik van start gegaan aan de tocht. Even buiten het instituut doken we meteen de bossen in waar het aardig uitkijken was om de harde sporen van voertuigen te ontwijken, ook de putten van de paardenhoeven lagen er verraderlijk bij. Eens dat achter de rug was waren we Veeteepeepeetje al kwijt dus bleef de jarige Veeteetee en ik over om verder te rijden langs de vele boereslagen en weiden die doorkruist moesten worden, we reden dan op de grens van Oedelem. Weer een koude ochtend met veel wind was het en ik voelde aan de benen dat de kilometers van gisteren nog niet verteerd waren. Had eigenlijk stiekem gehoopt om met een groepje forumbikers te rijden en me te verstoppen uit de wind maar dat zat er niet in met z'n tweeën. Een puike bepijling bracht ons naar de eerste controle na 23 km, sportdrank en een wafeltje gingen goed naar binnen want ons tempo lag volgens mij toch tamelijk hoog. Weer de baan op naar de volgende off-roadstroken, een weide was het eerste euvel die overwonnen moest worden, op het einde van die wei was het een doolhof van tractorsporen om het juiste te kiezen en de wei uit te rijden. We naderden St. Joris en dan weet je het wel ... we zoefden naar beneden langs het kanaal, een heel eind op een smal paadje net naast het water, de struiken waren soms hinderlijk. Ik begon het moeilijker te krijgen om bij m'n medebiker te blijven en nestelde me dan maar in z'n wiel tot de volgende controle na pakweg 37 km.                                                                                 Daar stond die andere forumbiker Black Knight om ons te verwelkomen, van de gelegenheid maakte ik gebruik om hen te vereeuwigen op de foto. Allez, een manneke meer mee op pad en ik me uit de wind gezet, niet voor lang want een leuke singletrack kregen we voor de wielen aan het industiepark, slingerend en draaien en keren tussen boompjesen er leek geen eind aan te komen, oeps net die klimladder daar ontweken die op het pad hing . Na een klein oponthoud was er een gat gevallen en m'n twee medebikers waren gaan vliegen, man man man wat heb ik moeten rijden tegen de wind in om weer bij hen te raken, even uitgeblazen in het wiel en hop voorbij Black Knight die de rol moest lossen. Terug met twee dus om deresterende kilometers af te werken maar bij mij was het beste eraf en ging ik over de pijngrens om het wiel van Veeteetee bij te houden wat me niet helemaal lukte in de laatste 5 km. Maarja tenslotte had ik er toch al 15 km meer in de benen dan de meeste anderen. Kregen we wel nog een echte mini modderpoel zeker, amaai dat was ploeteren. Zo was de fiets toch nog vuil genoeg om de bike-wash te doen en dan me op den aprés gehaast want die Leffe had ik wel verdiend, de boterham smaakte ook. De forumtafel vervroegd verlaten want ik moest ook nog terug naar huis met de bike, gelukkig verging het me goed om de 15 km af te leggen met de wind mee. Bij aankomst thuis toch weer 87,9 km op de teller ... moe maar voldaan !!!

 

12e Mountainbiketoertocht te Oostduinkerke op 4 maart 2006

Na een zwaar avondje mini-voetbal met de forumbikers (zie verslag op www.mvcsuperia.be) zijn de superiabikers afgezakt in de vroege morgen naar Oostduinkerke om er de Bel-tocht te rijden van 50 km. Fabien was de enige andere superiabiker die op post was op deze toch frisse zaterdagmorgen. Ons ingeschreven in de sporthal en Traxer tegengekomen met piepoogjes en wij op pad, onder een bord met "start" op mochten we direct een technische zone oprijden, leuk om te beginnen die kleine heuveltjes, daarna volgde een lang stuk baan tot Nieuwpoort. Daar was de tweede passage,  ook zeer technisch bij momenten, intussen was het zonnetje ook al van de partij en onder een helderblauwe hemel reden we tot de jachthaven van Nieuwpoort. Alles goed berijdbaar door het vriesweer en wij reden wel verkeerd zeker daar aan de jachthaven, gelukkig hadden we het snel door en zochten we het juiste spoor terug op. Weer een venijnige strook met aan beide zijden water van ons, één stuurfoutje kon wel eens voor een koude douche zorgen maar zo ver kwam het niet (bij ons toch niet). Zonder vriesweer zou het zeker een lastige toer geweest zijn maar nu viel het eigenlijk mee en werden hoge snelheden genoteerd ondanks de toch soms felle wind want aan de kust is die er altijd bij. Wéér een lange stuk road langs een vaart tot aan de "rattevalle" daar de brug over en terug keren langs de vaart tot Nieuwpoort maar dan wel off-road. Wat rondgetoerd door de stad en naar de controle via een korte single-track. De bevoorrading viel eigenlijk wat tegen een wafel met aquaruis, niks van fruit of iets meer. Soit, niet dat we ons daar druk over maken, terug weg en Fabien ook weer mee, hij had net voor de controle problemen met de tandwielen en ketting en dat speelde hem parten ook verder op de rit. Lap ... wij weer verkeerd, we reden langs de drukke baan naar Nieuwpoort Bad, één enkeling was ons gevolgd en die zat ook in de miserie, wij samen terug gekeerd tot het punt dat we moesten afslaan maar we hadden dan toch al een goeie 3 km verkeerd gereden, door onze eigen fout, je kent dat hé babbelen en niet opletten, al vond ik persoonlijk de bewegwijzering aan de magere kant en dat heeft niks te maken met ons verkeerd rijden. Op het juiste pad reden we dan toch via smalle paadjes tot Nieuwpoort Bad om dan daar de duik in het zand te nemen naar het strand. Op het strand fietsen heeft toch wel iets speciaal vind ik, de harde wind maakte het niet gemakkelijk en na iedere golfbreker was het alles uit de kas halen om in dat wiel van die andere biker te geraken. Veel volk op het strand, vooral wandelaars die genoten van het mooie weer want dat was het toch wel geworden. De afwezigen hebben eens te meer weer ongelijk want het was fantastisch lekker fietsen daar aan de kust. De strook van het strand na 3km om de dijk op te rijden in het mulle zand was minder, te voet naar boven, ik denk dat niemand daar naar boven rijdt, zelfs Bjorn Rondelez waarschijnlijk niet en das toch een specialist in dat soort werk, hij was daar trouwens ook aanwezig op deze bel-tocht. Via het strand zaten we Koksijde en daar mocht de hoogste duin van de belgische kust beklommen worden nl. "De Hoge Blekker". Het tweede gedeelte na de controle dus was veel beter (lees minder road). Prachtige duinstroken leidden ons terug naar Oostduinkerke, ondertussen passeerden we ook langs de luchtmachtbasis van Koksijde en het vliegveld van die basis. In die smalle duinwegeltjes was het duwen op de pedalen telkens er een strook los zand bij was of een venijnig hellingkje moest beklommen worden,  bij één maakte ik een stuurfout en daar lag ik te krevelen in het zand. De tweede controle kwam er, magertjes juist water en soep te verkrijgen.  De laatste 5 km verliepen meestal terug op de weg, daar haalden we een gemiddelde snelheid van rond de 33 en bij aankomst stond op onze teller 56 km maar daar zal het misrijden wel voor iets tussen zitten. De bike-wash gedaan al was de fiets niet zo vuil en voor ons een warme douche. Van een korte aprés genoten en onze prijs afgehaald (pakket duvel ... hik) en voldaan naar huis gereden. 

 

 

7e Smokkelaarsroute te Rekkem op 12 maart 2006

Vanmorgen opgestaan in alle vroegte om naar Rekkem te gaan om er één van de bel-tochten te rijden. Onderweg Fabien aan z'n nieuwe woonst opgepikt en zo stonden we rond 7u30 aan de inschrijvingstafel, de forumbikers waren ook al present. Dan zijn Fabien en ik maar gestart bij een lichte negatieve temperatuur al zagen we het zonnetje al vantussen de bomen piepen. Ook dit jaar zorgden de Keybikers voor een lussensysteem, dat is wel handig zo rij je zoveel kilometers als je zelf wil, in ons geval was dat de volle afstand van 80 km. Het centrum van Rekkem doorkruist en de eerste stroken, perfect aangeduidt, kwamen eraan. De grond lag er hard bij door die vriestemperatuur wat ook niet altijd een voordeel is als er al sporen liggen. Dat bleek ook zo te zijn in de "derde zone" een smalle strook met aan beide zijden prikkeldraad, toch gevaarlijk. Dat overleefden we wel en de klim richting Frankrijk ook, noord frankrijk dan denk je meteen aan de kasseien uit Parijs-Roubaix en die kregen we ook te verwerken, een lange hellende kasseiweg dokkerde ons meteen goed wakker, de muur van Rekkem werd deze strook genoemd ook al ligt deze in frankrijk. We wrongen ons over verschillende hellingen, onze krachten doserend voor wat nog komen moest. Ondertussen scheen het winterzonnetje voortreffelijk en dat begon zich ook te voelen aan het parkoer. Na een goeie 20 km was de eerste controle, de aangeboden waar was goed. Daar ook forumbiker Lok 36000 ontmoet en samen met hem vertrokken Fabien en ik naar een volgende helling. Even later reden we de kermistoren in over de expresweg om dan tot de vastelling te komen dat we mis reden waren, wij nogmaals gratis op de paardemolen en dan het bosje in voor een single-track. Amaai was dat smal, we wrongen ons tussen de bomen door al raakte ik opeens één van die boompjes. Intussen stond Lok 36000 daar lek op beide banden, pech deden hem vervroegd stoppen. Het was heerlijk fietsen op deze zondagmorgen, geen wind, een zonnetje dat deugd deed en goed gezelschap. Aan de tweede bevoorrading kwamen Filiberke en Veeteeteetje erbij en wij maar klagen bij Keybiker1 dat de "dode kameel" afgesloten was wegens te slecht berijdbaar. Soit, met z'n vieren op pad nu en via wat betonpaden kwamen we aan een weide toe die ons naar de rivier de Leie bracht. Man lag dat daar slecht zeg, de zon had daar al flink haar werk gedaan en het parkoer omgetoverd in een waar modderbad. Filiberke zag dat meteen zitten en was de biker die voor me ging liggen, woelend in de modder. Het was hard duwen op de trappers daar om die strook door te komen. We zaten toen in Wevelgem en langs de Leie reden we off-road terug en daar was het eveneens moddertrappen, een lange strook en net toen we dachten dat we er vanaf waren, werden we over de brug geleidt om dan onder de brug door verder langs de rivier te rijden in de modder, een strook waar geen einde aan leek te komen. Net toen we daar vanaf waren moesten we via de trappen de brug op en toen hoorden we een geroep aan de overkant van het water en toen ik keek zag ik daar een groepje toeristen tegen de vlakte gaan, nie normaal. Wij weer naar beneden via de trap en wat woog onze fiets door al dat slijk. Ondertussen waren Fabien en ik weer alleen op pad, we reden naar Rekkem terug om daar aan een nieuwe lus te beginnen. Veel off-road op deze toertocht ook naar het einde toe al lagen die stroken erg slecht door de modder. Na enige tijd kwamen we weer aan de sporthal van Rekkem uit, met bijna 70 km op de teller was ik wat verwonderd dat de rit erop zat ... we gingen toch voor de 80 km? Navraag gedaan bij de organisatie en wat bleek, ergens op het parkoer had een flauwe plezante de pijltjes verwijderd en hadden we een lus overgeslagen. Enfin niks aan te doen, wij naar de bike-wash waar het erg druk was en daarna onder de douche. Nog eventjes in de forumcorner vertoeft maar een korte "aprés" gehouden, onze gratis hamburger afgehaald en weg waren we naar huis ... dik tevreden !!! 

      

6e Lente veldtoertocht te Gistel op 18 maart 2006

De weerman voorspelde een zonnige zaterdag en in deze vroege morgen merkten we daar natuurlijk niet zoveel van, wel terug behoorlijk fris maar dat zijn we al gewoon aan deze toch wel lange winter met veel koudedagen. Samen met Fabien de verplaatsing met de fiets gedaan naar Gistel waar de lente veldtoertocht op het programma stond van 50 km. Na een zware leffeavond na het voetbal was de friste ver te zoeken bij mij maar je bent flandriën of je bent het niet hé Veel wind was er ook en deze bondgenoot zouden we het hele avontuur mee krijgen. Stipt om 8u30 waren we aan de inschrijving waar Filiberke ons al zat op te wachten, Traxer kwam er ook aan. Met z'n vieren gingen we dus van start en algauw kregen we een single-track of toch iets in die aard in een bosje, of iets die er op trok, net buiten het centrum. Een geslinger heen en weer waar er een spelletje met of tegen wind gespeeld werd. Dat goed verteerd reden we voorbij de trofeeën van Johan Museeuw naar de volgende off-road strook. Een korte kasseiweg deed ons even verder in de velden belandden en vandaar zaten we in de "moeren" een opmerkelijke open vlakte die vroeger moeras was. We doorkruisten deze vlakte langs smalle weggetjes die ons naar zande brachten en vandaar naar De Mokker toe. Het rijden beviel ons prima want de wind blaasde uit de goeie richting en wij draafden mee. In De Mokker was de eerste controle na een goeie 16 km, de energiestoot van de red-bull konden we goed gebruiken. We reden verder naar het "praatbos", noemde het grote dierenbos van de fabeltjeskrant vroeger ook zo niet, in ieder geval geen meneer de uil of bor de wolf gezien , wel een goeie Traxer die het tempo aangaf. Na Bovekerke trokken we vervolgens via veldwegen, veelal op privéstukken van boerderijen, langs het kasteel "Ter Heide" en dan terug naar Koekelare bos. Zo kwamen we terug op De Mokker waar ons de tweede bevoorrading wachtte, die vevoorrading kon in mijn ogen beter al maakte de aanwezigheid van de red-bull babes veel goed De wind blies nu in het nadeel en Traxer was enige met vleugels, nochtans de enige die geen red-bull dronk. Hij nam het merendeel van het kopwerk voor z'n rekening en wij zaten maar al te graag in het wiel (lees uit de wind). Vele betonpaden brachten ons in Moere waar we een kort technisch stukje kregen rond een kasteel. We schoten ons op de oude spoorweg de "groene 66" die ons terug in Gistel bracht, nog wat door het centrum geslingerd om dan met iets meer den 50 km aan de spothal uit te komen. Geen bike-wash gedaan want de fietsen waren niet vuil, dus niet veel modder gezien, overal goed berijdbaar en uitgepijld. Een korte aprés gedaan met m'n kompanen en Fabien en ik hebben dan ons weer op de fiets gezet voor de terugweg naar Veldegem onder een stralend zonnetje waar we aankwamen met 95 km op de teller ... weer een goeie training voor de RVV binnen 2 weken.

 

5 de watermolentocht te Kortrijk op 26 maart 2006 

De wekker liep vanmorgen om 6u af na een korte nacht want het zomeruur werd weer van kracht, tegen 7u stond ik bij Fabien aan de deur want samen gingen we naar Kortrijk om er de toertocht te rijden, de organisatie was in handen van het plaatselijk KWB "De Watermolen" en inschrijving gebeurde aan de Warande nabij het ringshoppincenter. Filiberke en Veeteetee waren ook al van de partij maar samen hebben we niet gereden. Bij een graad of 14 was het aangenaam rijden, alleen de lichte regenval was wat minder maar echte bikers deren dat niet. In de beginfase zat er wel wat veel asfalt in de tocht maar dat was waarschijnlijk als opwarmer bedoeld want wat nog moest komen was andere koek. Vanaf de eerste off-roadstrook werd al duidelijk dat het een vettige tocht ging worden. De regenval van afgelopen dagen en nachten had z'n werk gedaan en het parkoer werkelijk in een modderpoel veranderd. De eerste controle bleek al vrij vroeg te komen, na 12 van de 75 km konden we genieten van een ruime bevoorrading. Het was kalm op het parkoer, weinig bikers tegen gekomen in die beginfase. Men zei ons dat de volgende controle binnen 30 km was en wij terug weg langs een steile baan. Ja inderdaad lastig werd het door de modder in eerste instantie maar ook door de vele kuitenbijters die op het traject aanwezig waren. Fabien had wat parkoerervaring en ook duidelijk goeie benen vandaag. Die benen waren bij mij veel minder vandaag, daar zullen de zware trainingen van afgelopen week wel voor iets tussen zitten. Gullegem, St. Elooiswinkel en even later via veldwegen kwamen we in Lendelede en zo belandden we terug in het centrum van Kortrijk waar we dan naast de spoorweg reden. Steeds op en af ging het weer tot we langs de Leie fietsten. Daarna wachtte ons nog een zwaar karwei, op het rondpunt naar zwevegem werden we getracteerd op een vettig stukje ploeteren, man was dit lastig en velen gingen te voet, ik bleef volharden tot er geen doen meer aan was en stapte dan ook logiserwijs af. Terug op de weg was het stoppen om de banden van modder te ontdoen maar ook de remmen en versnellingen zaten onder een grote blok slijk. Voor mij was het een beetje "te" maar Fabien had er duidelijk zin in. Gelukkig was de tweede controle daar en deze was ook dik in orde een waar buffet en de red-bull liep vlot naar binnen. Vlug nog een flesje Gatorade mee genomen voor onderweg. Via betonwegels reden we door de kortrijkse velden, onze fiets, een paar kilo zwaarder, kreeg het weer hard te verduren. De laatste stroken waren meestal op de weg en opeens stonden we terug aan de start, net zoals vorige week keken we verwonderd naar de kilometerteller, die wees 60 km aan i.p.v. 75km. Wat was er nu weer misgelopen? Navraag gedaan en blijkbaar was in de tweede bevoorrading een splitsing die wij over het hoofd gezien hadden, zal wel door de modder in de ogen komen zeker . Enfin ... een goeie bepijlde tocht werd het met prima bevoorradingen en naar het einde toe kwam zelf het zonnetje te voorschijn. Op nu naar de Ronde Van Vlaanderen komende zaterdag ... hopelijk met veel zon !!!    

      

De Ronde Van Vlaanderen te Ninove op 1 april 2006  140km

Vanochtend al vroeg uit de veren om naar Ninove te rijden om te starten in De Ronde Van Vlaanderen, onderweg ook nog Gino opgepikt en met m'n horde fans aangekomen rond 7u in Ninove. Ik vlug even aan het station gaan kijken of daar forumbikers aanwezig waren want ik was met enkelen afgesproken om samen de tocht van 140 km te rijden op de weg. Gonewild was de enige terplekke aan het station en na nog wat gewacht te hebben besloten we naar de start te gaan. Natuurlijk is het niet evident in de grote drukte van dit evenement iemand te zoeken. Keybiker stond ons al op te wachten en aan de start stond Dirttracker. Daar ook nog wat gewacht op anderen maar niemand meer gezien en dus met z'n vieren iets voor achten vertrokken aan het grote avontuur. Net buiten Ninove werd het al snel een licht glooiend parkoer maar je bent tenslotte toch ook in de vlaamse ardennen. Keybiker, de enige met koersfiets, begon er algauw de pees op te leggen en zo reden we van groepje naar groepje. Voor Gonewild ging het wat te snel en hij besloot op eigen tempo verder te rijden. In St. Blasuis-Boekel kwamen we op het parkoer van de grote ronde van vlaanderen. De eerste helling van de dag kwam eraan, de molenberg, mij onbekend maar onder een dreigende hemel reden we makkelijk naar boven op de smalle kasseiweg, enige moeilijkheid was het ontwijken van wieltoeristen die te voet gingen of zwalpten over de weg. Dat beloofde voor wat nog moest komen. In Mater kregen we de Kerkgate te verwerken, een kasseistrook van 3 km vals plat. In Volkegem lag de tweede kuitenbijter nl de wolvenberg, weinig wolf maar vooral veel berg, een smalle asfaltweg leidde ons naar boven. Een kasseistrook van een goeie kilometer bracht ons even later naar de eerste controle in Oudenaarde waar het begon te regenen. Een drukte van jewelste aan die tent voor een drankje, wafel of banaan, mij kon die bevoorrading niet bekoren. Maar we moesten ons innerlijke verstevigen want de zone van de waarheid kwam eraan.We fietsten in een kletsende regen naar de oude kwaremont die we makkelijk trotseerden. De steile patersberg volgde maar ook die werd met brio gedaan wat natuurlijk niet wil zeggen dat alles zomaar ging hé, het was duwen en zwoegen om die hellingen te nemen maar op een verstandige manier niet forceren en op eigen tempo. Dirttracker zagen we na de Patersberg niet meer terug, hij had vleugels gekregen. Nu kwam de lastigste(voor mij toch) beklimming nl. de koppenberg, deze week was er al heel wat te doen rond deze bult in de media, Keybiker en ik begonnen met goeie moed aan de klim, hoe hoger je kwam hoe meer er te voet stonden en ja ... een stuurfoutje op die verdomd slechte en vooral natte kasseien maakte voor mij ook een eind aan de klim alhoewel ik na het steilste deel terug de fiets ben opgesprongen. Boven was het toch eventjes uitblazen aan een rustig tempo. In Etikhove kregen we weer bonkige kasseien voor een goeie 2 km meteen gevolgd door de steenbeekdries, een helling eveneens op kasseien. De niet te onderschatten Taaienberg volgde bijna onmiddelijk, verder volgden nog de Boigneberg, de kasseien van de Haaghoek, de Leberg en de Berendries. In Brakel wordt dan een lus getrokken om de Valkenberg nog mee te pikken. Iedere helling begon nu zwaar te wegen mede door de kilometers maar ook door het gure weer al begon het nu toch wat op te klaren en tegen dat we Tenbosse op fietsten scheen de zon al wat een aangenaam gevoel gaf. Ook fietste ik toen al een hele tijd alleen want Keybiker had de man met de hamer tegen gekomen, alleen ben je natuurlijk nooit met een goeie 10000 man op de 140 km. Tweede controle in Parike, eveneens had ik beter verwacht voor zo'n organisatie. We konden ons opmaken voor de muur van Geraarsbergen, een helling die me goed ligt want weer vloog ik naar boven en dit na een goeie 120 km. Veel volk daar om ons aan te moedigen en toen de massa even voor me te voet stond op de flanken van de oude berg moest ik ook even de voet aan de grond zetten maar onmiddelijk klikte ik terug in de pedalen en zette m'n remonte voort naar de top. Nu nog de Bosberg als laatste helling, dat was nog eventjes harken maar het was toch even een fijn gevoel in de pijne benen dat het zwaarste voorbij was. Een snelle ren bracht ons naar Meerbeke waar we fier als een gieter de eindstreep overschreden. Nog een eind terug naar de start waar m'n vrouwtje stond te wachten met Tim, Jill en Gino. Hen wil ik bedanken voor de steun gans de dag en voor de foto's en film. Het zat erop ... die 140 km is zeker een niet te onderschatten pittige opdracht, 15 kuitenbijters volgen elkaar constant op. Nu hebben we nog meer respect voor de profs die dit morgen moeten ondergaan. Moe maar voldaan keerde ik terug naar Veldegem. Volgende week terug een harde noot te kraken ... Parijs-Roubaix VTT. 

Ronde Van Vlaanderen MTB 50km op 1 april 2006 te Ninove

Voor mij, Stefaan, was dit de seizoensopener en een test om te zien hoe ver ik sta, na mijn “salontrainingen” en een opwarmertje begin januari in varsenare.

Samen met mijn collega’s van het werk, Jo en Stefaan B waren we afgezakt naar ninove voor  de 50 km met de mtb.

Na het misleiden van een agent, waren we erin geslaagd om de wagen redelijk dicht te parkeren en om 9u20 konden we starten voor een zware tocht met donkere wolken boven ons hoofd.

Mijn doelstellingen waren: niet vallen en goed aankomen. En jawel na amper 100m op de eerste strook offroad lag ik al tegen dek. Van een goede start gesproken!

Op een rustig tempo en meermaals te voet door onberijdbare stroken modder maalden we de eerste 20 km af en net bij de eerste bevoorrading kregen we de eerste regen te verwerken.

De lunch was sober maar goed evenals de tweede later. Ik voelde me lekker in mijn sas, toch beter dan mijn collega’s die wat last hadden van ketting en versnellingen of die ook kennis maakten met de grond. Het was vooral wachten op “de muur” die onder een lichte regen voor onze trappers geschoven kwam.

Ook hier ging ik vlotter op dan gedacht, alleen was het wat lang wachten tot de top met al de bochten. Nadat iedereen boven was konden we beginnen aan de laatste 20 km richting bosberg. In het spoor van Joke beklom ik ook deze berg zonder al te grote problemen, alhoewel die me toch iets minder ligt omdat hij zo recht loopt. Daarna kregen we nog enkele zware stukken offroad en weeral enkele stukken te voet en ook nu maakte ik opnieuw kennis met de grond en de smerige smurrie. Bij een afdaling bemerkte ik nog dat mijn remmen het begeven hadden en kon ik maar net mijn bocht nemen. Gelukkig dat daar geen tegenligger kwam. Nadat mechanicien Stefaan B ze wat bijgeschroefd had konden we verder richting meerbeke. Inmiddels hadden we gezelschap gekregen van de zon die af en toe kwam piepen. En met een gevaarlijke oversteek mengden we ons tussen de wegrenners om voldaan over de finish te bollen. Helemaal niet uitgeput waardoor ik toch in mijn tweede opdracht was geslaagd.

 

Het was een heel mooie toerrit met prachtige offroadstukken die er jammer genoeg te slecht bij lagen door de overvloedige regen van de voorbije dagen,  met als apotheose de muur. En vooral een zeer geslaagde test voor mij, want dat smaakt naar meer in tegenstelling tot de voorbije maanden waar de goesting wat weg was. Mijn compagnons waren iets minder positief over “de ronde” maar dat had misschien andere redenen!

Met dank aan Stefaan voor het verslag van de 50km mountainbike  

Parijs-Roubaix VTT op 8 april te Templeuve (F)

Vanmorgen  vertrokken, samen met Fabien, naar Templeuve in Frankrijk om er te starten om 11u aan Parijs-Roubaix mountainbike. Een speciaal evenement daar er in groep moest gereden worden en het aantal deelnemers beperkt was. Naar verluidt waren er 144 deelnemers en stipt om 11u werd de start gegeven door de schepenen van sport van Templeuve en Deerlijk. Deerlijk zal u zich afvragen, ja inderdaad, de inrichting was in handen van vakantiegenoegens Deerlijk en veloclub Kortrijk ... vandaar. Ondanks de slechte weersvoorspellingen vertrok de ganse meute onder een lentezonnetje. De eerste 32 km verliepen op de weg met uitzondering van een mooi bospaadje ergens te velde. Soms een nerveus gedoe in dat peleton want de meesten waren niet gewoon om in zo'n bende te rijden en ook al was je het gewoon, het was altijd met je kopje bij de pinken zijn. Na 32 km was het dan zover, de eerste kasseistrook kwam eraan in Hornaing en meteen de langste van de dag 3,7 km. De groep vloog meteen uiteen, aan een hels tempo dokkerden we over de stenen die er dan nog goed bij lagen. Na die passage werd er dan terug gewacht tot de groep weer bijeen was. En zo ging het verder van kasseistrook naar kasseistrook en sommige stroken lagen echt erbarmelijk slecht. Rond kilometer 45 was de eerste bevoorrading, drankje, stuk banaan en met een rijsttaartje in de maag konden we weer verder op avontuur gaan in de hel van het noorden. Fabien had er ook plezier in, dat zag je aan het glinsteren van z'n ogen. Op één strook verging het me minder alhoewel het was een spectaculaire jump, op een kasseistrook, waar iedereen meestal op de rug rijdt, week een biker naar links uit net op het moment dat ik hem half al voorbij stak, ik zwiepte nog meer naar links met de bedoeling in de grasberm te rijden maar had de boordsteen niet opgemerkt zodat m'n fiets tegen de vlekte ging en ik geluk had van op tijd uit de pedalen te klikken maar door de snelheid moest over de gracht springen. Alléé 't is moeilijk uit te leggen maar diegenen die het gezien hebben zullen wel een lachje om de mond krijgen want het was echt spectaculair hoe ik het in mekaar kreeg om niet zelf te vallen. Het begon nu ook te regenen wat het parkoer nog eens gevaarlijker maakte. Even verder weken we even af van het parkoer om een strook off-road te nemen, dit om een druk kruispunt te vermijden. Dit stuk was erg vettig en lastig om te rijden door de regen maar aangezien het een vtt-toer was een welgekome strook. De ene kasseistrook na de andere werd verorbert en het viel me op dat hoe verder we reden hoe meer ik bikers voorbij stak op de kasseien. De conditie was de max vandaag, na 83 km kwamen we aan de tweede controle die eveneens ok was, daar haakten de meesten af en werd met een fel uitgedunde groep de resterende 30 km gereden. Cysoing was de eerst volgende passage en ook hier al veel mobil-homes die zich nestelden langs het parkoer voor 's anderendaags de profs aan het werk te zien. Ook wij werden meermaals aangemoedigd door de supporters. Van Camphin-en-pévèle trokken we naar het gevreesde stuk nl. Carrefour de l'arbre. Daar werd er weer hard doorgereden, alles zat op een lint om de felle zijwind, gelukkig was het al weer wat opgedroogd. Ik zat ook op het randje te fietsen om uit de wind te zitten tot m'n voorwiel wegslipte in het grind en ik tegen de kasseien vloog. Toch eventjes blijven liggen om te bekomen en vooral om te beseffen wat er gebeurd was. Meteen wat toeschouwers die kwamen toegelopen of het wel goed met me was maar op een paar schaafwonden na viel alles mee. Terug de fiets op en vooruit met de geit. Het einde kwam in zicht, nog een laatste strook in Templeuve nl. Moulin-de-Vertain en het was uitbollen tot aan het station waar de finish lag. In het zaaltje van café "de la gare" konden we ons wassen en omkleden.

                                                    

We kunnen samenvatten dat dit een prima initiatief was om deze Parijs-Roubaix te organiseren, misschien kunnen er nog enkele puntjes verbeterd worden maar wij waren tevreden. De 115 km hebben we goed verteerd ondanks de valpartijen en hopen volgend jaar weer van de partij te zijn. Bedankt Jan Delabie !!!

          

Toertocht te Oedelem op 15 april 2006

Om iets voor acht uur deze morgen stonden Fabien en ik aan de inschrijvingstafel in de sporthal van Oedelem. Enkele Forumbikers waren ook al present om net zoals wij de 96 km te rijden. Een wat mistige zaterdagmorgen en weg waren we met z'n vieren, Fabien, Filiberke, Dark Dingo en mezelf. De overige forumleden waren al weg, anderen moesten nog starten maar in ieder geval veel forumbikers op pad vandaag. Een rustig eerste uur werd het langs de vele dreven die deze streek rijk is. We moesten dan ook de krachten wat doseren want 96 km mountainbiken is niet niks. Op de off-road stroken werd een tandje bij gestoken maar alles viel goed mee. Filiberke en Dark Dingo deden het meeste kopwerk . In St-Joris kregen we in een bosje die leuke single-track, steeds maar draaien en keren, er leek geen eind aan te komen. Ook schitterend was het stukje langs het kanaal waar het trainingsparkoer is van Sven Vanthournout, eens benieuwd of hij op dat steile stuk kan rijden op het eind. Na een goeie 25km hadden we de eerste controle ergens in Beernem denk ik waar de eerste groep forumbikers al stond. Daarna trokken we door de bossen en villa's van Hertsberge, intussen werd het tempo gevoelig hoger gelegd en daar was ik een beetje de schuldige van. Maar ja wat doe je als je goeie benen hebt Steeds vele mooie off-road stroken en overal goed berijdbaar na de regen van afgelopen dag. Ook de bepijling in gele fluo was opperbest. Via Ruiselede reden we naar Maria Aalter, daar reden we even het domein van de broeders van liefde binnen om dan over de brug  tot de spoorweg te rijden en dan rechts af sloegen. Daar langs hoopte ik de single-track te rijden maar die werd niet aangedaan ... jammer. Van bij de broeders had ik m'n metgezellen in de steek gelaten en eventjes wat vooruit gereden, dit was eigenlijk bedoeld om als eerste die single-track te kunnen nemen maar noppes dus. Dan maar wijselijk rustig door gereden tot we allen weer samen waren. Na 50 km de tweede controle waar onze gekenden ook weer stonden. Dan maar weer richting St-Joris gereden waar we dan langs het kanaal reden op dat smalle pad, de struiken deden soms lastig, een heel eind was dat en toen op het eind die helling omhoog die we deze keer goed opreden. Dark Dingo kreeg daar een dipje als ook Fabien die het moeilijk kreeg. Dark dingo en ik begonnen te dromen van red-bull. Wat kalmer doorgereden dan tot de derde controle en 't was nie waar zeker ... van ver zagen we de red-bullmini staan blinken en groot was onze vreugde toen we dat blikje in handen kregen van de bevallige dames. De resterende 20 km aangevat, het tempo hoog houden was de bedoeling maar na een tijdje merkte ik op dat Fabien niet meer bij ons groepje zat, heb me dan maar laten uitzakken tot bij hem, kwestie van hem wat moed in te praten voor de overige kilometers en hem wat uit de wind zetten. Nog enkele pittige kasseistroken kregen we te verwerken en op het eind Oedelemberg. Dan was het uitbollen naar de finish en ik denk dat Fabien blij was dat het gedaan was. De bike-wash was een ramp, slecht 2 afspuitslangen en een rij wachtenden, we hebben de fiets maar vuil meegenomen naar huis. Groot was de verrassing toen ik daar op de bike-wash nog een superiabiker tegen kwam, Stefaan was ook al terug van de 56 km te fietsen. Een douchke genomen en een korte aprés genomen met de forumbikers en dan tevreden naar huis gegaan. Morgen rusten we wat uit en rapen we paaseieren om dan paasmaandag in Torhout te rijden.

Toertocht te Torhout op paasmaandag 17 april 2006

Deze morgen met de fiets vertrokken naar Torhout voor de toertocht aldaar te rijden met enkele forumbikers i.p.v. leden van superiabike. Afgesproken op het forum van mountainbike.be, om 8u aan zaal de mast waar de inschrijving was. Tegen 8u was ik daar en enkele forumbikers waren al present, Traxer, BBQ en Lichterveldenare. Nog eventjes wachten was het op veeteetee en veeteepeepee en weg waren we met z'n zessen. Vooraf had ik wat twijfels om naar Torhout te komen daar ik al verscheidene tochten daar gereden heb de laatste tijd maar we waren er toch, als het kriebelt moet je ... inderdaad !!! Na een eindje oude spoorwegbedding gedaan te hebben met een leuk afdalingkje op het einde trokken we dan via veldpaden naar Groenhove. Daar konden we meteen kennis maken met een vettige strook maar ook met een hels tempo die we reden. Door het bos kwamen we aan de fameuze beklimming naar dat witte huis, iedereen kent die wel want deze klim zit meestal in tochten in de streek. Die venijnige klim was de eerste waardemeter hoe het met de benen gesteld was. Bij mij was het in iedergeval niet zoals zaterdag. We reden nu naar Veldegem toe waar we het plezierbos aansneden. Daarna gingen we naar Wijnendale toe via privéstukken en meestal boereslagen of veldwegen, zo bereikten we kasteel d'Aartrijcke waar we door de bossen reden naar de bevoorrading toe (Katrien en Witten staken we daar voorbij en ook even verder fredje kubiek). Deze controle viel goed mee en na goeiedag gezegd te hebben tegen laatstgenoemde forumbikers vertrokken we terug met z'n zessen naar Ichtegem. In de engelstraat sloegen we links in naar die kasseiweg met de keiberg, daar werden nogmaals alle registers open getrokken en hadden de meesten op hun adem getrapt eens ze boven kwamen. Dit stukje vond ik de max en zou meer in tochten van de streek moeten zitten, meestal rijden we die keiberg af en volgen zo de blosoroute maar chapeau voor de organisatie om zo te werk tegaan. Via nog een andere kasseistrook verdwenen we in het bos van Wijnendale. Via enkele vettige stroken en een lange dreef stonden we voor de poort van het kasteel van Wijnendale. Daar staken we de drukke baan over om dan wat blosoroute te volgen, een strook die er glibberig bij lag door de modder en waar we toch efkes voet aan de grond gezet hebben. We reden dan naar de klim die ons naar de weide van rock torhout moest brengen maar eens boven op de klim was het rechts en niet links inslaan ... dus geen wei. Wel reden we via de groene 66 (oude spoorweg) naar de "warande" je weet wel, die andere mooie singletrack. Intussen was ons groepje al uitgedund tot 3 man, Veeteetee en Traxer en mezelf. De warande was natuurlijk weer een feest, jammer dat het zo kort is. We reden dan eventjes terug weg van Torhout naar de tweede controle die op een 8 tal kilometer van het einde was, wij wat verbaasd dat er nu nog een bevoorrading was maar terplekke hoorden we dat de tocht 5 km langer was dan voorzien en dat we nog 12 km voor de wielen kregen, niet dat we dat erg vonden hoor. In het laatste stuk, zeg maar de laatste 15km, zat er toch behoorlijk wat baan in het parkoer maar de overige stukken waren zeker de moeite en persoonlijk vind ik dit één van de betere toertochten qua parkoer die Torhout rijk is. Onder een deugddoend lentezonnetje kwamen we aan de finish, de bike z'n douchke gegeven want hij zag er weer lief uit. Geen aprés meer gedaan en meteen op de fiets gesprongen richting naar huis. Bedankt forumbikers voor de gezellige tocht !!!

 

Billenkarrenrace te Wenduine op 22 april 2006

Vandaag was het eens wat anders dan mountainbiken maar een unieke gelegenheid om bijna alle superiabikers te samen te krijgen want dat is ook al een tijdje geleden. Het was de eerste keer dat we aan een billenkarrenrace meededen dus geen ervaring en ook een beetje niet weten wat er aan kwam. De start was om 18u voor een wedstrijdduur van 4 uur, 10 teams namen deel en ieder team bestond uit 8 leden, de bedoeling was om zoveel mogelijk ronden te rijden in die 4 uur. De superiabikers, Tim, Stefaan, Gino, Fabien, Mathias, Peter, Marc en een joker Nico waren present evenals onze reserve Peter V. Ons team werd gesponsord door CC-Clean waar we hen van harte voor danken voor de steun die ze ons verleend hebben. 

Tegen 17u30 was de ploeg aanwezig en het gaf wat een onwennig gevoel die aanvang. Alles leek wat verward te lopen maar misschien had ik alleen maar die indruk, trouwens voor Wenduine was het ook de eerste keer dat ze zo'n race inrichtten. Tegen 18u stonden de tweepersoons billenkarren klaar, wij wat rond gekeken welke kar de beste zou zijn want er waren er verschillende modellen bij. De lottrekking beslistte dat wij kar 6 kregen en Mathias en Nico mochten de start nemen. Bij het startschot werd er meteen hard op de pedalen geduwd, onze twee starters deden het voortreffelijk en namen meteen de leiding. Na drie ronden van ongeveer 500 meter kwamen ze de wisselzone binnen en was het de beurt aan Tim en Gino. Ook zij gaven zich volledig voor een paar ronden en meteen werd ook duidelijk hoe lastig zo'n koers wel is, dat ondervonden we zelf aan den lijve bij de volgende wissel. Man man was dat lastig, blij waren Fabien en ik om na drie ronden te mogen wisselen. Daarna was het de beurt aan Stefaan en Peter enzo ging het de hele avond afwisselend door, alleen werd er ieder uur gewisseld van kar om de strijd eerlijker te laten verlopen omdat er kleine en grote karren bij waren maar volgens mij was dat de oplossing niet, beter was geweest om van bij de start allemaal gelijke karren te hebben. Swat, we roeiden met de riemen die we hadden al vonden we ons toch wel wat benadeeld. Nog even vermelden dat ons team in de belangstelling stond toen Fabien en Marc inreden voor de wissel en spektaculair met de kar op hun zij terecht kwamen, de schade viel mee ... aan de kar ... voor de slachtoffers eigenlijk ook

Na een kleine 4 uur was de wedstrijd afgelopen, iedere ploeg werd voor het poduim geroepen voor de prijsuitreiking, hoeveel ronden we hadden wisten we niet zeker en zeker niet wat onze concurenten hadden gedaan dus was het afwachten naar de uitslag. Uiteindelijk strandden we op een verdienstelijke tweede plaats op drie ronden van het winnend team. De behaalde trofee gaven we aan onze sponsor CC-Clean als teken van dank. De kleine attentie voor iedere deelnemer was leuk meegenomen en wij waren content dat we een leuke maar lastige avond beleefd hadden. Ook voor onze supporters nog een woordje van dank. Zie hier enkele foto's (klik op de foto voor een grotere versie)

 Cassel Trophy 2006 op 30 april

Na een weekendje zonder mountainbike was de goesting er volop om vandaag naar Cassel te rijden om er volgens hun site een prachtige toertocht te rijden. Fabien onderweg opgepikt en bij aankomst aan de Casselberg was het al behoorlijk druk. Wij ons ingeschreven en het stuurplaatje bevestigd en rond 8u45 vertrokken aan ons avontuur in frankrijk.

                                                                  

Meteen kregen we al een prachtige lange afdaling van ongeveer 3 km want aja we zaten boven op de berg voor de inschrijving. We reden door veldwegen waar we dan in een lus terug naar de Casselberg reden en daar stond het eerste echte klimwerk te wachten. Steil man, dat was harken op de flanken van de Casselberg om boven te geraken, gelukkig was daar de eerste bevoorrading na 10 km. Ja inderdaad na 10 km want we reden op deze tocht 5 verschillende lussen rond Cassel van 10 km en telkens was er bij elke doortocht in Cassel een bevoorrading en wat voor één, een waar buffet. Ons hoor je niet klagen van de organisatie want alles was tot in de puntjes dik in orde, goeie bevoorradingen, seingevers op de juiste plaatsen, waar nodig een bordje met "danger".

 

 

   Swat, de tweede lus bracht ons terug naar de voet van de berg via een zeer spectaculaire afdaling, zeer technisch en naar Mont Des Résollets, een kleine helling naast de Casselberg. Daar moest weer langs smalle padjes geklommen worden met meteen weer een prachtige down-hill in het bos op de flank van de berg. De prachtige omloop bracht ons door mooie natuurstukken en veel privégronden. Een korte asfaltstrook bracht ons naar de tweede bevoorrading. Weer een duik van de Casselberg off-road, onderweg doken we terug de velden in om dan even later weer een vinnige klim te doen langs het motorcrossterrein dus weeral wat lastig en veelal ook technisch (weeral) en zo verliep het eigenlijk heel de tocht, veel klimwerk, soms zo fel dat we toch ook even voet aan de grond moesten zetten, prachtige afdalingen die vooral zeer technisch waren, echt een tocht waar de echte moutainbiker z'n hartje kan ophalen en zich uitleven. Fabien reed vlot mee ondanks z'n lichte handicap van de billenkarrenrace van vorige week. Toch verkeek hij zich enkele keren op het technisch parkoer en ging zo tegen de vlakte. Allemaal zonder veel erg, gelukkig.

    

Weer kwamen we boven op de top van de Casselberg, bevoorrading en een wijds panorama van noord frankrijk ... de laatste lus van 10 km werd aangedaan na de nodige drank en spijs binnen gespeeld te hebben. Weinig baanwerk in deze tocht alleen in de laatste lus zat er wat in maar dat was niks met al die single-tracks die we kregen en zo ook in de laatste kilometers van de tocht, langs een smalle asfaltweg de beklimming gedaan en om te eindigen een schitterende single-track in een park met vijver. Spijtig dat het einde er was want we hebben ons echt rotgeamuseerd vandaag in een heerlijk lentezonnetje en het ons zeker niet beklaagd om de verplaatsing te maken naar Cassel. De bike-wash gedaan ondanks dat de fiets niet zo vuil was. Ons een verfrissende douche gegeven en nog naar de sfeervolle aprés geweest, daar kregen we nog een broodje en een drankje en tevens een nummer voor een tombola. Fabien had niks en ik  ... een t-shirt. Volgend jaar zien ze ons hier zeker terug, deze tocht staat met stip genoteerd.

   

17 e Brugse Bossentocht te St-Andries op 6 mei 2006

Vanmorgen om 6u45 uit bed gerold voor een tochtje in het brugse, ik was wel benieuwd hoeveel superiabikers hun woord gingen houden en afzakken naar de watertoren waar de inschrijving was. Ik met de fiets naar "den heirweg" gereden in zedelgem want daar was ik afgesproken met Peter V. en samen zijn we dan naar St-Andries gereden. Peter B. was ook al op het appel, dat zag er goed uit. Het was even wachten op Stefaan ... daar was hij met piepoogjes van een korte nacht. Gino, die ook ging komen, melde zich ziek.

Met vier superiabikers zijn we dan maar gestart, héél lang geleden was dat maar eens zo tof. Eens zien wat de organiserende brugse bikers er van gemaakt hebben want ze beloofden heel wat op het forum. En forumbikers waren er ook in grote getallen anwezig, vooral Barbeque viel op in z'n smoking. Natuurlijk kennen wij deze streek als onze broekzak, we waren benieuwd. Via een woonwijk reden we naar Tillegembos waar we even later aan het prachtige kasteel passeerden. Peter V. die vandaag z'n debuut maakte als mountainbiker was toen al eventjes tegen de vlakte gegaan, zonder al te veel erg, alleen een scheur in de broek was de averij die hij opgelopen had. Voor de rest reed hij goed mee, voorlopig althans. We reden nu veelal op bloso parkoer, door Loppem werden we via "zevenkerke" naar Zedelgem gestuurd. Daar was de eerste controle na een kleine 15 km, die was ok. Wij de fiets weer op langs de oude militaire spoorroute om in Zedelgem dorp de kasseien te nemen naar de kazerne toe. En als ik kasseien zie ... dan smijt ik hem even op de grote plateau   De bossen in van "Vloethemveld" en naar Zerkegem toe. Onze debutant begon het moeilijk te krijgen maar wij lieten hem telkens weer bij komen. Weer een lange strook kasseien en dan weet je het ondertussen al hé. Even later kwamen we via Snellegem weer op "den heirweg" terecht waar de eerste echte single-track was. Knap was de strook die erop volgde door de bossen, Katrien20 had toen ook al aangepikt maar Peter V. waren we kwijt. We besloten rustig verder te surplassen maar van Peter V. geen spoor meer. Onder de autostrade door reden we naar links de blosoroute op en we reden door tot de tweede controle, daar zaten we dan te wachten op Peter V. Ondertussen kennis gemaakt met Brubiker van de organisatie en daar kwamen the Furious en vriendin aangereden, zij stom verbaasd dat wij daar nog waren. Na de uitleg dat we zaten te wachten op Peter V. besloten we om door te rijden na een klein halfuurtje. Hij kon onmogelijk zo ver achter zijn, wat was er gebeurd ... ? Wij met 3 na die mooie bevoorrading en we trokken door het bos van "tudor" en even later "beisbroek". Eén van de mooiste stukken op deze toertocht vond ik toch de single-track waar de foreest of ook bis-bos genoemd in zat, knap stukje klimwerk op die ijskelder. We raasden nu snel terug naar St-Andries, Peter B. kreeg wat last van de knie maar Stefaan had duidelijk goeie benen. Door "de koude keuken" en het "boeverbos" kwamen we na 54 km aan de finish en wie stond daar al ... Peter V. hij had onderweg voor de 30km gekozen.

Geen bike-wash gedaan want de fietsen waren voor ne keer niet vuil. Het parkoer was overal goed berijdbaar geweest, de bepijling was zeer goed als ook de bevoorradingen, dus prima organisatie. De lentezon was ook in grote mate aanwezig en dit maakte deze zaterdagvoormiddag tot een mtb-feest. De meeste superiabikers weer met de fiets naar huis waar ik bij aankomst 81 km op de teller had. Morgen gaan we nog ne keer de bloso in Torhout rijden ... voor de verandering   (Met dank aan brubiker voor de foto's)

  

Peter Farazijn MTB Classic te Reningelst op 13 mei 2006

Als een eenzame fietser vertrokken in Reningelst aan de Peter Farazijn Classic die zeer aantrekkelijk bleek te zijn op de website van de organisatie. Ik was iets na 8u aangekomen terplaatse en na de inschrijving heb ik nog een twintigtal minuutjes staan wachten op Katrien20 van het forum. Te vergeefs zo bleek want ze was al eerder gestart ... swat, dan maar alleen op pad en meteen wist ik waarvoor ik gekomen was, de weg schoot meteen de hoogte in. Klimmen was de rode draad door deze tocht afgewisseld met schitterende afdalingen. De lentezon was ook van de partij ondanks de slechte weersvoorspellingen. Ook leuk was dat ook hier de zones aangeduidt stonden, zo waren er 39 zones op de 56 km. Eveneens was er hier een chrono wedstrijd voor de competitierijders, eventjes geprobeerd onderweg om mee te rijden met die mannen maar dat ging al vlug te snel voor mij ... toch bergop. Toch moet me even van het hart dat ik sommige zaken niet correct vind aan die chrono, zo stak de kampioene van belgië dames me voorbij met in haar zog vier heren die er alles aan deden om haar uit de wind te zetten en tempo te geven ... is dat eerlijk tegenover andere deelnemers aan die wedstrijd of doen ze dat allemaal zo? Nu terug naar de recreate tocht want daar was ik voor gekomen. Zoals je kan zien op de grafiek hieronder was het niet van de poes wat het parkoer betrof.

 

Na een tijdje kwam ik bij een biker uit Langemark en we hebben de verdere tocht samen afgelegd. De rode en zwarte berg hadden we al achter de kiezen, dus vond ik het tijd voor een eerste bevoorrading na 20km. Dan even toch een vlak stukje langs een smal pad op zoek naar de catsberg. Die molshoop probeerde me klein te krijgen maar ik beet door op de nijdige steile flanken in Frankrijk. De afdalingen waren echt om van te genieten, tegen een snelheid van om en bij de 60/h lieten we ons naar beneden vallen. Een andere afdaling was dan weer zeer technisch. We hadden nu iets meer dan 30km op de teller en de benen voelden al niet zo super meer, de voetbalwedstrijd van gisteravond zal daar wel veel mee te maken hebben. Gelukkig was op de boeschepeberg de tweede controle, daar liet ik m'n bidon terug opvullen waarvoor dank aan de organisatie. Prachtige vergezichten kregen we te zien onderweg en met een zonnetje erbij ... wat kan biken toch mooi zijn !!! Een zware taak stond ons weer te wachten met enkele beklimmingen van de zwarte berg maar ook de afdalingen waren zwaar of beter gevaarlijk, een smal kronkelend pad bezaaid met steenbrokken, het verstand op nul en laat je maar gaan Boven op de top van de derde beklimming van de zwarte berg was het terug bevoorrading en red-bull time ... dat deed deugd. Dat ging nu wel lukken voor de rode berg te beklimmen voor de tweede keer, de vleugels bleven uit en het was zwoegen naar boven. De afdaling via etages (trappen) was eveneens een technisch hoogstandje. Het zwaarste was nu achter de rug, met nog 2 zones te gaan tot de finish, dat gingen we nog wel overleven. Scherpenberg was een maatje voor niks en met de wind gedeeltelijk mee vlogen we dan uiteindelijk toch Reningelst terug binnen.

Een zeer mooie tocht te vergelijken met Cassel een tweetal weken terug qua moeilijkheidsgraad maar hoe je ook bekijkt het blijft een lastige bedoening die we met plezier gedaan hebben. Het weer zat mee, de organisatie was prima, enig minpuntje vond ik dat er wat meer pijltjes mochten hangen op bepaalde plaatsen maar dat is maar een persoonlijk feit hoor, ik mag niet klagen. Een gezellige zaterdagmorgen ... weeral !!!

Toertocht te Hertsberge op 14 mei 2006

Op deze moederdag ben ik 's morgens tegen iets over 8u met de fiets naar Hertsberge gereden om er hun zomertoertocht te rijden. Geen andere superiabikers te bespeuren maar wel enkele forumbikers aan de inschrijvingstafel ontmoet. De tocht dan maar aangevat met Filiberke en de Fast, algauw bleek dat de Fast problemen had met de fiets, z'n ketting ratelde van het tandwiel. Ondanks deze handicap werd er toch bij momenten stevig doorgetrokken. Superfan vlamden we voorbij in één van de eerste off-road stroken. Eens we de bossen van Hertsberge door reden hadden zaten we al in Ruiselede, vandaar trok het via lange dreven langs akkers richting St-Joris. Onderweg kregen we ook nog een bevoorrading die simpel maar goed was. In St-Joris doken we langs het kanaal op die gekende strook, zo'n 4 km lang vlak naast het kanaal rijden met heel wat struiken die soms tot vervelens toe in je gezicht zwiepen. Mooi was het wel die gele flora, daar heb ik nog een biker uit de nood geholpen die lek gereden was en terwijl we wat stonden te wachten verstopten Filiberke en ik ons wat in de struiken en telkens een biker passeerde zongen we uit volle borst "wat ruist er door het struikgewas". De helling op het einde van die strook vormde geen probleem tenzij voor de Fast die z'n krakende machine niet boven kreeg. We zaten toen al in Beernem en het tempo ging weer de hoogte in. Gelukkig was daar de tweede controle, vlug de nodige krachten opgedaan voor de laatste 10 km. Joop Meloen en vrienden vertrokken ook juist weer en met dat groepje zijn we naar de finish gereden aan een hels tempo, eigenlijk te rap voor iemand van mijn leeftijd maarja dat karakter hé ... !!! Die laatste 10 km waren natuurlijk vlug voorbijaan dat tempo, ik keek even op m'n teller en merkte dat we 53 km gereden hadden met een gemiddelde van klop 26 ... nie te doen !!! Vlug nog een korte aprés gedaan en weer met de fiets naar huis gereden, in totaal toch weer 75,5 km gereden ... nu vlug moeder gaan ver

Zomer vtt te Assebroek op 21 mei 2006

Vanmorgen afgezakt naar Assebroek met de fiets samen met Fabien en Peter V. Onder een bewolkte hemel kwamen we aan in het blosocentrum te Assebroek waar we ons hebben ingeschreven. Een kleine discussie gehad aan de inschrijving waarom wij met onze lidkaart van de VWB geen korting kregen en de volle pot moesten betalen, wij hebben toch onze verzekering en daarvoor betaal je anders toch bij op een TT. Soit, ons zien ze niet meer terug in Assebroek.

De tocht zelf was ook niet indrukwekkend (we worden zindelijk hé), in de beginfase veel baan en daarna veel veldwegen met soms wat kasseien. Het Veltembos en Paalbos werden aangedaan, alles lag goed berijdbaar met uitzondering van enkele korte stroken. Peter V. had voor de 30 km gekozen en Fabien en ik reden de 50 km. Na een tijdje kwamen we in het spoor van een biker uit Torhout waar we de hele tocht samen mee gereden hebben. Een stukje oude spoorweg en veldwegels brachten ons naar Oedelem waar de bevoorrading was, deze was wat ondermaats, gelukkig maakte de red-bull veel goed. We hadden toen al een goeie 28 km op de teller staan. Oedelemberg was het volgende euvel die verteerd moest worden, maar dat was een makkie, de strook erna viel minder mee. Fabien had duidelijk de goeie vorm te pakken, wat trainen kan doen hé Mijn benen waren weer verre van super vandaag maar het karakter was er wel, dus buigde ik wel eens maar breken ... nee nooit. We fietsten nu door natuurgebied Bevershoutveld om dan af te zakken naar ver-Assebroek. Vele stroken zaten erin die vorige week ook in de TT van Hertsberge zaten, wel is waar in omgekeerde richting. Mooi rijden was het in het Ryckeveldbos. Nog wat oude spoorweg bracht ons weer naar Assebroek waar we nog eens het Paalbos doorkruisten met ei zo na een single-track of wat daar mocht voor doorgaan. Een korte klim op een heuvel en we bolden uit naar het blosodomein waar de finish lag. Nochtans stond op de site van de organisatie dat er 2 bevoorradingen waren maar die tweede hebben we niet gezien of hebben we ze gemist?

De bike-wash gedaan en daar stond Peter V. al te wachten, hij was al een tijdje terug van zijn avontuur op de 30 km en hij had het goed gesteld. Om eerlijk te zijn, ik had net niet de man met de hamer tegengekomen maar het scheelde weinig. Kan moeilijk anders hé, aan zo'n tempo, avg 25,4 , was het weer vlammen. Terug naar huis gereden dan met ons drieën tegen de wind in, op de teller bij aankomst thuis 83 km. Donderdag gaan we naar Escanaffles wat gaan klimmen.

Toertocht te Escanaffles (Hen.) op 25 mei 2006

Vanmorgen samen met Fabien over de taalgrens gereden naar Escanaffles voor er de toertocht van 50 km te rijden. Vorig jaar heb ik ook die tocht gereden en was vol lof over het parkoer, eens zien wat het dit jaar wordt. Aan de inschrijvingstafel schrokken we eventjes van het hoge startgeld, 5€. We trokken het ons niet aan en gingen van start in een miezerig weertje, lichte regenval en in de verte een in de mist hangende maar lachende kluisberg. Onze eerste kilometers op asfalt met de wind mee, ja die was ook van de partij vandaag. De eerste off-roadstrook was me er ééntje, vettig en plassen over de breedte van de veldweg, het was wel soms gissen waar te rijden want als je door zo'n plas reed kon het zijn dat je tot halverwege je wielen in het water stond. Intussen kwam de kluisberg als maar dichter en toen was het klimmen, off-road naar boven ... dat dachten we want door de modder was het halverwege te voet te doen, zelfs de afdaling die volgde was niet te doen, daar ging ik even onderuit. We bleven nog efkes op de kluisberg met enkele nijdige beklimmingen en vooral technische afdalingen, niet altijd te doen door het slechte weer. Op de kluisberg was ook de eerste controle ... povertjes!!! We reden van de kluisberg weg naar een volgende helling daar in de buurt nl. de kwaremont, op de kasseien dokkerden we naar boven, Fabien weer duidelijk in goede doen, nam het voortouw, mijn conditie voor het moment is minder en ik ben al blij als ik in z'n achterwiel geraak. Even dalen en weer op kasseien naar boven, dit maal op de trieu (ik denk toch dat deze korte steile helling zo noemt). De afdaling die volgde hebben we een afslag gemist en reden tot beneden om daar de vaststelling te doen. Er zat niks anders op om de lastige klim nog eens te doen en zien waar het misliep ... helemaal boven natuurlijk. Via zware modderstroken reden we naar de tweede povere bevoorrading. Nog een 15 tal kilometer die veelal op gewone weg verliepen en zonder verrassingen kwamen we aan op het voetbalstadion van Escanaffles of wat daar voor doorging. Onze fiets afgespoten en onszelf een verkwikkende douche gegeven.

Een mooie tocht zeker wanneer het droog ligt maar dat was vandaag anders De organisatie kon beter wat de bevoorradingenbetrof, de bepijling (merendeels geschilderd op de grond) was ok, doch één keer mis reden. Spijtig dat er naar verluidt maar een 65 bikers op deze tocht aanwezig waren, toch tevreden van onze route keerden we na een korte aprés terug huiswaarts. 

9de Cycloontocht te Kaprijke op 27 mei 2007

Voor de eerste maal naar Kaprijke gereden voor de toertocht aldaar van 100 km. Na de inschrijving begon ik met volle moed aan deze tocht, op het forum had ik veel lovende woorden gelezen dus verwachtte ik heel wat. M'n tempo lag behoorlijk hoog in het begin maar had toch in het achterhoofd dat ik moest doseren. Via veldwegen kwam ik algauw aan het kanaal waar een schitterende single-track stond te wachten, zo schitterend dat ik hem 2 keer deed, uit noodzaak hoor want was even de weg kwijt en belandde zo weer op het parkoer. Nochtans was de bepijling voortreffelijk (ook met de flashy zilveren linten) maar dat kan gebeuren hé dat je er ééntje over het hoofd ziet. Langs het kanaal reden we verder tot ik rechts insloeg naar een oase van  weidse landschappen, mooi om te zien terwijl ik, alleen op pad, langs de vele veldwegen reed. Minpunt op deze tocht was dat ik na 10 km al wist hoe laat het was, slechte benen zorgden ervoor dat ik met geen enkele biker kon meerijden. Gelukkig kwam er na 25 km weer wat licht aan het eind van de tunnel. Ondertussen fietsten we al in de Lembeekse bossen waar ook enkele technische stukken in zaten. Het parkoer lag er in feite zeer goed bij ondanks de hevige regenval van afgelopen dagen, een paar stroken uitgezonderd. Halverwege deze tocht kwam ik weer de man met de hamer tegen, het werd een eenzame strijd tegen de wind en het liedje "Jimmy" van Boudewijn Degroot speelde door m'n hoofd, je kent dat wel hé "hoe sterk is de eenzame fietser ..." wel ... niet sterk vandaag !!! Op de schaarse asfaltwegen kon ik soms aanpikken met bikers die me passeerden maar als we dan in een off-roadstrook kwamen was ik eraan voor de moeite. Toch straf hé als je dat ietsje meer moet geven, dan worden de benen afgesneden. Deze streek ken ik persoonlijk niet zo goed vandaar dat ik niet veel naamplaatsen ken van waar we voorbij reden, ik zag borden met Waarschoot, Lembeke (bossen) en langs de vaart naar Zomergem, maar verder ... . Het drongengoedbos in Maldegem kende ik dan wel van andere toertochten , daar vertoefden we ook enige tijd. De eerste controle was rond km 40, de controles volgden elkaar nu snel op, rond km 60 was het weer een prima bevoorrading. Vele bosdreven op deze tocht met af en toe als leuke verrassing een single-track. Na 75 km de derde en laatste controle met de red-bull ladies. Ik kreeg het steeds maar moeilijker op dit schitterende parkoer, de laatste 10 km bleven maar duren en de laatste 2 km nog in het zog gereden van 2 "vliegende" bikers zodat ik moe maar toch tevreden aan de wat mindere afspuitinstallatie stond uit te hijgen. Terwijl ik daar stond te wachten toch vlug even m'n gemiddelde gecheckt, 21,4 ... beter dan verwacht voor die 102 km. Toen ik naar de douches zwalpte nog Edje van het forum tegen het lijf gelopen en wat deed die douche deugd zeg. Een korte aprés gehouden, de drinkbus meegepikt en weg waren we naar huis. Op naar de volgende ...      

Jokertocht te Zottegem-Grotenberge op 4 juni 2006

Vanmorgen om 6u uit bed gesprongen om te gaan biken naar Zottegem. Peter V. vlug opgehaald in Aartrijke daarna naar de oprit van Loppem waar Stefaan en Gino al stonden te wachten. Samen naar de oprit van Beernem gereden en daar was het even wachten op Steven en zijn maat. U ziet, voor een keer een echte bende op stap. In Zottegem-Grotenberge aangekomen, ons naar de inschrijving begeven in de kantine van de plaatselijke voetbalclub. Inrichting van deze toertocht was in handen van WTC Velzeke.

We besloten om de kleine toer te rijden nl. de 35km, reden daarvan was dat er enkele groentjes bij zaten en ik zelf met een mindere conditie zat. Met een zesmanstrein vertrokken aan ons avontuur in de regio Zottegem, eens zien wat het wordt. De beginfase was nogal veel baan al zagen we direct dat het een toerke op en af ging worden. De eerste afdaling off-road, langs een smal hobbelig wegeltje liep bijna fataal af voor Gino. Ondertussen hadden we al eens gecheckt welk vlees we in de kuip hadden. Steven en z'n maat hadden wat in hun mars, Stefaan reed ook prima mee, Gino en Peter V. hadden het wat moeilijker, vooral als er eens serieus doorgetrokken werd want sommige stroken ging het tempo goed de hoogte in. De tocht ontvluchte de stad langs Leeuwergem naar de bossen van Cothem, op de grens van Oombergen en Sint-Lievens-Houtem. Ook heel wat kasseien in deze tocht die soms aardig de hoogte in gingen.  In Balegem wordt de Steenputbos, een technische zone, doorkruist alvorens naar de bevoorrading te gaan. Daar  was het even wachten op de gelosten maar vlug waren ze daar, PeterV. zag er belabberd uit want hij was weer eens tegen de vlakte gegaan door een kat die voor z'n wiel liep, de debuterende klikpedalen zullen daar ook wel voor iets tussen gezeten hebben. Idem voor Gino die de controle binnenzwiepte op z'n rug. Verder een goeie bevoorrading met de aquaruis lady die ons het blikje overhandigde. 17 Km hadden we ondertussen al en meteen doken we de paddestraat in dansend op de kasseien lieten we ons eens goed gaan, de benen waren toch iets beter dan vorige week. Ik had in de controle nog maar m'n ongenoegen geuit over de bepijling of we reden verkeerd in de paddestraat met z'n drieën. Terug gekeerd en op zoek naar de andere drie want die waren op de juiste weg verder gereden. Een helse achtervolging leek het te worden tot dat Steven in een smal betonpad in een bocht over z'n stuur dook in de draad van een afsluiting, gelukkig zonder erg. Weer verder gereden en bij een helling ben ik alleen doorgereden om zo snel mogelijk weer aansluiting te krijgen met onze drie ontsnapten. Toch duurde het nog een hele tijd voor ik Gino en Peter V. te voet zag een helling op gaan en hen terplekke liet om Stefaan te gaan bijbenen. Het groepje van zes zat dus verspreid over het parkoer. Alleen zocht ik Stefaan, tevergeefs zo bleek want ik was weer eens verkeerd gereden en was volledig het noorden kwijt. Op de teller had ik 35 km staan dus zover kon het niet zijn naar de finish. In Zottegem centrum heb ik de weg gevraagd naar Grotenberge en blij dat ik de eindstreep zag, Stefaan, Steven en z'n maat waren eral. Tijdens de bike-wash arriveerden Peter V. en Gino ook. Ons gedoucht en een korte aprés gehouden want de terugweg moest ook nog gebeuren.

Een goed berijdbare omloop was het ondanks de vele regen van de laatste dagen, wat veel baan in de 35 km al werd dit enigzinds goedgemaakt door het klim en daalwerk. De bepijling vond ik een ramp, kleine pijltjes en soms bijna onzichbaar opgehangen. Verder niks dan lof voor de organisatie. Wie weet zijn we er volgend jaar weer.   

Toertocht te Bikschote op 5 juni 2006

Een vrije maandag (2de pinksterdag) en Fabien en ik maakten er gebruik van om deze toertocht te rijden in Bikschote. Bij aankomst daar herkende ik de accomedatie waar de inschrijving was en meteen was duidelijk dat ik hier vorig jaar ook gereden had. Wij vertrokken en meteen werden we een privéstuk op een boerderij ingestuurd die even verder langs betonpaden tussen de weiden en velden verder liep. Bij een bocht op de betonpaden ben even blijven haperen aan een betonpaal met prikkeldraad wat me een schram in de arm opleverde. Prachtig rijden daar in de westhoek, vooral langs de rivier "de ijzer" was het mooi fietsen in de vroegte. Idyllische zichten kregen we vooral toen we die brugjes over fietsten naar de eerste bevoorrading toe ... prachtig !!! Toen had ik al enkele keren moeten bijten om het tempo van Fabien aan te kunnen want we vlogen weer. De benen beterden naar mate de tocht vorderde maar optimaal zijn ze nog niet. De eerste controle lag ook op een mooie plaats en ook de red-bull babes waren present evenals de zon die toen al door de wolken heen brak. Wat volgde na de bevoorrading was het mooiste van de tocht, een prachtige single-track langs de ijzer maar geheel omhuld in het groen slingerend tussen de struiken. Eenmaal dat voorbij was reden we via de oude spoorweg naar Langemark toe. Vandaar ging het via veldwegen en gewone weg naar het bos van Houthulst en het militair domein aldaar. Die gekende strook lag er weer vrij zwaar (lees modderig) bij. Ik dacht weer van de slimste te zijn en gewoon rechtdoor door de plassen te rijden maar dat was wel mis, tot halverwege de wielen zat ik vast in de modder. Even verder ging het weer mis toen Fabien onderuit ging na een verkeerd manoeuver en ik volgde, je had ons moeten zien liggen daar, we kwamen haast niet bij van het lachen. Bij het uitrijden van de bossen was de tweede goeie bevoorrading. Terug de oude spoorweg op waar op een bepaald moment getwijfeld werd of we nog juist zaten op het parkoer. Ook enkele andere bikers hadden twijfels, ondertussen was Fabien al een eind doorgereden en deed teken dat we goed zaten. Ik op achtervolgen naar Fabien, toen ik bij hem kwam was hij in gesprek met een wat eigenaardige biker, een oude man, gewoon gekleed met helm op, die een kussen op z'n rug gebonden had en met een platte achterband voort reed. Hij zei ons " dat hij ons nog zou leren mountainbiken en dat hij in zijn tijd ons er wel zou afrijden" een rare kwieten ja ... we hebben hem maar terplaatse gelaten en door gereden. Naar het eind toe was het wat veel op de weg met soms afwisselend een landweg, zo bereikten we Bikschote weer na een goeie 55 km.

Een leuke gezellige tocht vond ik met een mooi stukje "bachten de kupe" de bepijling was ok evenals de bevoorradingen. De bike-wash was iets minder doordat er bijna geen druk op het water zat, de douches konden ook beter. De korte aprés met enkele forumbikers was dan zoals altijd leuk. Volgende week sta ik aan de start van de finale van Parijs-Roubaix (120km)

Parijs - Roubaix cyclo op 11 juni 2006

Een mooie zomerochtend, we rijden richting Frankrijk om er de helleklassieker te rijden, alléé een deel er van toch want we rijden naar Raismes waar de start is van de finale 120 km ver waarvan er 30 km gedokkerd wordt op de bonkige kasseien. In feite een droom die in vervulling gaat want ik vind het zalig om over die kasseien te zweven in de koninginneklassieker. De meegereisde supporters hadden een mooie dag om tegemoet te gaan. We naderen Valenciennes en zien het bord Raismes staan, dus wij die richting uit naar de inschrijving. De drukte daar was opvallend rustig, niet te vergelijken met de ronde van vlaanderen. Me aangemeldt en de nodige papieren meegekregen en dus kon ik starten.

Daar er niet veel bikers aan de start waren alleen vertrokken richting de eerste zone kasseien en deze waren niet van de poes hoor, meteen na 8 km Arrenberg en het bos van Wallers. Niet te geloven hoe slecht die kasseien liggen en dan is het bos van Wallers net herlegd, je zou het niet zeggen. Enfin zonder kleerscheuren de eerste stroken verwerkt aan een goed tempo want de benen voelden goed onder een blakende zon. De matige wind blies wel lichtjes in het nadeel maar dat viel best mee, op naar de volgende zone. Intussen al een paar bikers voorbij gestoken en terplaatse gelaten. Het zou een eenzame tocht worden dat voelde ik zo aan. De volgende kasseistrook van 3700 meter kwam eraan, ik kreeg telkens kippevel van ontroering als ik over de stenen dokkerde, mens wat doe ik dat graag. Tussen de stroken door genieten we van het noord franse landschap die er fantastisch bijligt op deze prachtige zomerdag. Ook heel veel standbeelden die de herinnering levend houden aan de strijd die werd gestreden tijdens de eerste en tweede wereldoorlog. De koers ontleent er niet voor niets haar bijnaam aan: Parijs-Roubaix is de Hel van het Noorden. Ik rij door hetzelfde landschap waar ruim een eeuw geleden ontelbare soldaten in loopgraven het leven lieten. Als een soldaat op de vlucht neem ik de twee stroken van telkens 2400 m. hopende dat ik niet sneuvel onderweg. Dat gebeurde niet en zo raakte ik veilig aan de eerste controle in Beuvry la Foret, wat een luxe, nog nooit gezien zo'n bevoorrading. Tijdens deze stop eens een belletje gedaan waar de supporters stonden want ik had hen nog niet gezien, ze stonden in Bersee aan de strook van 3000 m. de Mont en Pévèle in het nederlands pevelenberg. Via de kasseien van Orchies reed ik naar Bersee en ja daar stonden ze. M'n tempo was nog steeds van een behoorlijk niveau en zo stevende ik af, na een paar zones, op Templeuve en de gekende zone van Moulin de Vertain deze ligt er dermate slecht bij dat ik me afvraag hoe er hier gekoerst kan worden. Onvoorstelbaar dat hier een karavaan met renners, motors en auto's overheen dendert. Cysoing komt er nu aan na wat baanwerk, een ware marteling zijn deze kasseien, ik begin ook een beetje compassie te krijgen met m'n fiets. Intussen is het me ook weeral gelukt om verkeerd te rijden waardoor ik de tweede bevoorrading mis in Cysoing, gelukkig zitten de supporters in de buurt en kan ik me aan hen wat bevoorraden. Das nodig want de 5 km zone van carrefour de l'arbre kwamen eraan. Hem is het volgende obstakel al vallen deze stenen nog goed mee maar ook de kilometers en het alleen rijden begon zwaar te wegen, toch kreeg ik het voor mekaar om het tempo hoog te houden. We naderden Roubaix, de laatste 5 km reed ik in gezelschap van 2 spanjaarden, in gebroken frans sloegen we een babbeltje. En dan het "moment supréme" we draaien de wielerbaan van Roubaix op en leggen op de piste nog een volledige ronde af om dan als volleerde profs de handen in de lucht te steken wanneer we over de eindmeet bollen.

Een prachige zomerse zondagvoormiddag was het, een waar genot dit traject van 120 km (in werkelijkheid 112 km) die ik precies in 4u00m.35sec. gereden heb. Toch een prestatie om trots op te zijn. De legendarische douches verkend en dan m'n drankje en sandwich afgehaald en m'n "kassei", die nu thuis op de kast staat te pronken, wat kan het leven toch mooi zijn.

    

Toertocht te Tielt op 17 juni 2006

Over deze toertocht kunnen we kort zijn, veel baan, licht golvend en boereslagen die meestal druk met steenslag bezaait waren. Peter V. en ik stonden aan de inschrijvingstafel in de europahal te Tielt voor de 45 km. Een stralende zon vertoefde in ons gezelschap die ons, naar de door ons verzonnen "molenberg", leidde. Die eerste knik in het parkoer bezorgde Peter V. al heel wat last, ook de verdere off-road stroken vergingen hem moeilijk, nochtans reed ik onder het gemiddelde wat mijn tempo betrof. Het weinig slapen en de nachtploeg zal daar wel voor iets tussen zitten zeker. Het parkoer liep naar Pittem waar we het mooiste stukje mochten rijden langs de spoorweg. Ook Pittemberg is niet te versmaden. De stevige knik naar de gezellige bevoorrading deed ook velen pijn, nietwaar Peter? Toch heb ik genoten van deze tocht, de mooie vergezichten en velden met bloemen konden me bekoren. In Tielt terug heb ik dan nog maar eens misreden zodat ik na Peter aan de finish kwam. De bike-wash gedaan al viel het nog mee wat de vuilte betrof want het was overal goed berijdbaar. Ons zelf een verfrissende douche bezorgd en geen aprés gedaan deze keer, eens wat vroeger thuis zijn zal ook niet mis staan zeker.

  

2 wheels mtb-tocht te Kluisbergen op 18 juni 2006

Een mooie zondagochtend, Fabien en ik gaan richting vlaamse ardennen voor de tocht in Kluisbergen. Bij inschrijving lopen we Katrien20 en even later Traxer tegen het lijf, ook was het kennis maken met L200 van het forum. Na wat wachten op veeteetee die maar niet kwam zijn we van start gegaan met z'n vieren.

Nog maar pas weg of een nijdig klimmetje kwam verrassend op de proppen, enkele betonpaden volgden om dan een mooie dreef in te rijden die op sommige plaatsen aan een zwembad deed denken. Deze dreef liep tot aan het vliegveld van Amougies. Op dat ene klimmetje na mogen we zeggen dat de eerste 9 km vlak waren. Ik had meteen een goed gevoel in de benen en dat zou nodig zijn voor wat nog kwam. De beklimming vanaf het vliegveld tot de toren van de kluisberg volgde, de blakende zon zorgde ervoor dat het eerste zweet uitbrak of was de beklimming die daarvoor verantwoordelijk was. In iedergeval het liep goed tot ik voet aan de grond moest zetten door een voorganger, spijtig, had daar graag naar boven gereden. Mooie beklimming daar hoort een mooie afdaling bij, aan hoge snelheid duiken we naar beneden door het bos, sommige stukken waren technisch vandaar dat er ook enkele bikers tegen de grond gingen nietwaar Lok36000. Uit het bos gekomen wachtte de eerste controle, Traxer had het voortouw al een tijdje genomen en Fabien en ik volgden op korte afstand. Daar hebben we een tijdje gewacht op L200 want die kwam maar niet af, na een poos verscheen hij, hij was lek gereden.

Van nu af aan gaat het steeds op en af, de cote de Trieu was de volgende, deze lange klim met het venijn in de staart deed velen pijn, wij reden een goed tempo naar boven. Op naar de Kwaremont nu, ik voelde me goed en gooide de stok in het hoenderhok, Traxer was de enige die volgde. We reden naar de Patersberg  toe langs een boswegel, knap lastig en vettig. De Patersberg werd off-road genomen langs een smal pad waar het file werd en stilstaan door de drukte, beter had geweest om de gewone route van de Patersberg te nemen over de kasseien. Ik dacht het ergste van de dag meegemaakt te hebben maar na de tweede bevoorrading (alle controles zeer goed) doken we een bos in waar het erg vettig lag, knap stukje wel is waar moest het droog zijn. Betonpaden (één keer ernaast gereden en in de draad terecht gekomen, gelukkig geen prikkeldraad) brachten ons naar Ronse en ook daar is het verduveld lastig fietsen. Aan het rond punt in Ronse centrum namen we daar een helling die op kasseien uitmonde, amaai er leek geen einde aan te komen. Even verder draaiden we terug het bos in, weer een vettige boel maar gelukkig in dalende lijn. Het vroeg toch wat stuurmanskunst om er zonder vallen door te komen. Traxer had daar ook een kleine hapering. Terug op de weg fietste ik alleen door naar de derde controle na 60 km.

De laatste fase kon ingezet worden, de frisheid was al ver te zoeken, het kluisbos kwam in zicht, daar zagen we Katrien20 lek staan aan de kant van de weg. Een mooie afdaling volgde naar beneden om dan nogmaals de klim te doen off-road. We dachten er te zijn maar een extra lus zorgde nog voor wat klim en daalwerk zodat we uiteindelijk toch aan Camping Panorama kwamen na 74 km. De fiets afgespoten en ons naar de douches beheven ... spijtig dat er maar 2 douches waren en betalend dan nog. Swat, ons naar den aprés toegesleurd en er ne goeie gedronken samen met Fabien, Katrien20 en het forumlid die we leerden kennen "Grumpy". Het werd een gezellig en leuk onderonsje wat onze dag in Kluisbergen compleet maakte na één van de zwaarste toertochten dit jaar (gem 18,4).

Verslag van Stefaan die in Oostkamp reed op 18 juni 2006

Op deze zonnige zondagmorgen stonden we met zijn drieën klaar in moerbrugge voor een tocht over 50 km. Samen met mijn collega’s van het werk Joke en stefaan B vertrokken we via de vaart richting assebroek en reden dan verder richting sijsele waar we dan ook de eerste bevoorrading hadden die goed maar sober was. Daarna trokken we verder door de bossen van rijkevelde waar we toch een flink stuk dreven kregen voorgeschoteld in tegenstelling tot andere tochten. Dan ging het naar oedelemberg waar de tweede bevoorrading al was. Amper een goede 20 km op onze teller. Eigenaardig. Normaal moesten we al 28 km hebben. Verkeerd gereden? Bleek dat bijna iedereen verkeerd was gereden. We vermoeden dat ergens in het bos van rijkevelde een bepijling zou verdwenen zijn, want we hadden daar een flink stuk gereden zonder bepijling. Na deze bevoorrading hobbelden we verder over vlakten bedekt met steenbrokken maar alles lag droog. De benen waren goed en af en toe was er een flinke tempoversnelling.  Net voor beernem draaiden we terug om via de vaart terug moerbrugge binnen te rijden na ongeveer 43 km. Geen après gedaan en vlug de biezen gepakt om in het wiel van een koersfietster de laatste kilometers af te malen tot in st-michiels met een gemiddelde van 22 km over 52 km.

Al bij al een leuke tocht maar met weinig afwisseling zoals we er velen kennen in deze streek.

                              Toertocht te Ruddervoorde 24 juni 2006 (verslag Stefaan)

 Om 7u30 deze morgen was ik vertrokken onder een bewolkte hemel richting ruddervoorde en daar trof ik reeds Marc aan die een babbeltje aan het doen was met een ander lid van het forum nl. Traxer. Iets na 8u begonnen we aan onze rit van 45 km.

Vanaf het begin was het al meteen duidelijk dat het veel off-road zou worden. We fietsten door mooie bosdreven en dwarsten  weiden en doordat we zo vroeg vertrokken waren moesten we soms zelf nog de sporen vormen. Net voor de eerste bevoorrading moesten we doorgeen een dreef met hoge brandnetels die ons nu nog doen herinneren aan het parcoers.

Daar zullen de late vertrekkers minder last van gehad hebben. We waren de eerste op de bevoorrading die ze iets te laat geplaatst hadden, waardoor de enkelingen die voor ons gestart waren de splitsing 45 – 60 km zullen gemist hebben. We bleven verder fietsen door de mooie velden met een zon die wel probeerde maar er nooit in slaagde om de wolken te verdrijven, waardoor we af en toe een spatje regen voelden. Via Oostkamp kwamen we aan een tweede bevoorrading die net als de eerste goed maar sober was. Marc trok geregeld het tempo naar omhoog waardoor ik al blij was dat ik kon aanklampen en  met een gemiddelde van 22.5 km/uur kwamen we terug aan in Ruddervoorde waar we een heerlijk stuk taart kregen voorgeschoteld (is eens iets anders). Na een korte après reden we huiswaarts en met net geen 70 km op de teller kwam ik met een tevreden gevoel thuis.

Zomertoertocht te Veldegem op 1 juli 2006

Vanmorgen klokslag 8u vertrokken in eigen gemeente voor de afstand van 75 km, een inrichting van de vrije cyclo's. De drukte op dat vroege uur viel behoorlijk mee en niemand daar die ik kende, dat betekenende terug dat het een eenzame tocht zou worden. M'n tempo zat er van in het begin goed in dus besloot ik maar er een chrono-race van te maken . Na wat door Veldegem gereden te hebben trokken we naar "merkemveld" dat bos is altijd aangenaam om door te rijden, daar rij ik regelmatig tijdens de week. Veel verrassing had deze tocht niet voor mij daar ik de streek zeer goed ken. Het bos uit op de bloso-route, via de oude spoorweg ging het richting "zevenkerke" om van daar uit naar "tudor" te rijden. Via de diksmuidseheirweg kwamen we bij de eerste bevoorrading op"den heirweg". De warmte begon stilaan goed door te komen op deze schitterende zomerdag. En ik ... nog steeds de eenzame fietser langs zedelgemse landwegen naar "vloetemveld". Daar heb ik toch enkele bikers bijgehaald en ter plaatse gelaten. Via de pittige kasseistrook reden we van den heirweg naar zedelgem dorp en even later via veldwegen naar Aartrijke waar een mooie technische passage in het bos zat, slingerend tussen struiken en bomen was het soms opletten om niet uit de bocht te gaan. Dat overleefd te hebben zat ik vlug in wijnendale (tweede bevoorrading) waar door het domein van kasteel d' aartycke gereden werd. Wat veldwegen brachten me weer in de buurt van Veldegem, toch ook wat veel asfalt meegemaakt vandaag zo ook dat stuk van het parkoer die via boutensdreef me terug in een met hoog gras bezaaide wegel bracht richting "plezierbos"en daar liep het mis op het eind, ik sloeg rechts af, meende de pijl te zien in die richting maar op het einde van die weg niks meer te zien, dus besefte ik dat ik mis reden was (kom dat tegen in eigen gemeente) ik dan maar richting ruddervoorde gereden in de hoop van de draad weer op te pikken gereden maar mis. Ben dan maar over het rozeveld terug naar veldegem gereden en er de brui aangegeven met 55km op de teller en een gemiddelde van 24,9. Misschien , had ik meer tijd, dan was ik nog op zoek gegaan naar de juiste richting maar ik had niet zoveel tijd en vond het welletjes met die kilometers op de teller, mede ook dat ik de benen begon te voelen en de hitte me parten speelde. Genoeg uitgelegd zeker ... eindelijk zonde om deze mooie rit niet uit te rijden. Met de vakantie voor de deur wordt de riem er even afgelegd wat toertochten betreft, we houden jullie op de hoogte!!!

Toertocht te Kruiskerke op 5 augustus 2006

Na een deugddoende vakantie in Italië stond ik toch weer te popelen om van start te gaan in een toertocht ... Kruiskerke kreeg de eer. Daar aangekomen rond 8u15 en meteen liep ik superfan tegen het lijf, zij reed mee met de mietjes op de weg . Binnen in de tent zag ik lichterveldenoare en even later zagen we rock rider rustig aan z'n koffietje nippen. We besloten samen te rijden, de andere steenbakkers waren ook aanwezig, berre en kommil foo. Een tof gezelschap om mee op stap te gaan langs de boereslagen en boswegels die deze tocht rijk zijn. We sneden meteen een goed tempo aan, vooral rock rider deed het meeste kopwerk. Ik hield me wat op de achtergrond vanwege vraagtekens over de konditie. Naar mate de tocht vorderde voelde ik me prima en deed dan ook mijn deeltje van het "werk". Veel had dit parkoer niet te bieden, op enkele singletracks tussen de bomen door na zat er weinig verrassends in deze zomertocht. Het bleef wel aangenaam fietsen hoor in die streek maar ne mens is nie gauw content meer hé. Bleek na de eerste bevoorrading dat we een lus van het parkoer gemist hadden, dat hoorden we in de tweede controle van enkele bikers die ons voordien al gezien hadden. We gingen voor 65 km maar dat was meteen een pak minder bij aankomst 56,8km. De bepijling was ok alleen niet opvallend qua kleur. Naar het einde toe zat ik er toch door hoor, de snelle rit (24,2 gemiddeld) deed zich gevoelen maar we beten door tot het einde. Een aprés zat er niet meer bij voor mij en ben dan ook direct naar huis gereden. Zondag ging ik naar Vlezenbeek gaan maar dat is niet door gegaan, heb dan maar met Stefaan de bloso-route van Zedelgem-Jabbeke gereden.

 

Zomertocht te Varsenare op 12 augustus 2006

Vanmorgen samen met Fabien vanuit het landelijke Veldegem naar Varsenare gereden voor de toertocht ingericht door de plaatselijke toeristenclub. Veel volk aan de inschrijving in café oud gemeentehuis, vooral wielertoeristen. Daar was superfan ook weer van de partij en met haar magische vingers kreeg ze m'n gsm weer aan de praat, die was in de drukte tegen de grond gegaan met alle gevolgen vandien. Terug naar het biken nu, het begin beloofde veel, prachttuinje met vijver waar we doorgeloodst werden om dan even verder meteen de bossen in te duiken. Fabien en ik kregen het wel weer voor mekaar om na een dikke kilometer te misrijden of ging dat pijltje toch niet zo goed zichtbaar? Swat ... wij terug de goede weg opgeslagen en belanden dan op de blosoroute van Jabbeke, die volgden we een eind door Tillegem waar ene leukerd de baan versperd had met boomtakken. In Loppem aangekomen verlieten we het blosoparkoer om rond de natuurvijver te rijden naar Zevenkerke, floep, de autostrade onder en we konden beginnen aan een prachtstuk bos in het domein Beisbroek. De eerste controle hadden we ondertussen ook al gehad en tot dan hadden we een rustig tempo gereden wat een goed gevoel gaf. Vandaar af ging het dus iets sneller maar het bleef binnen de perken ... gelukkig maar want we moesten straks ook nog naar huis terug met de fiets. Van Snellegem ging het naar "Den Heirweg" in Zedelgem om dan de gekende kasseistrook te nemen naar de bossen van "Vloethemveld". Zo belanden we in Zerkegem waar we enige tijd bleven rondtoeren, vooral dat stukje rond de vijver is me bijgebleven. Na de overvloedige regenval van de laatste dagen lag het parkoer bij momenten toch behoorlijk drassig al viel het toch goed mee om te rijden. Vele grote plassen die soms meters lang waren en de volledige breedte van de weg in besleg nam deerde ons niet, handige bikers weten die te omzeilen. Leuk aan de tocht was ook het aangeven van de stroken, vind ik persoonlijk altijd handig. Na de tweede controle terug in Snellegem aangekomen kregen we nog een single-track in een bosje ... ook verrassend. Strook 0 kwam eraan en dat betekende bijna het einde van deze tocht die me toch aangenaam verrast heeft ondanks de vele gekende stukken. De bike-wash overleefd, een korte aprés gedaan met de forumbikers en hops terug naar Veldegem waar we bij aankomst 90km op de teller hadden. Een zonnige voormiddag, een mooie tocht, goed gezelschap en enkele nieuwe mensen leren kennen ... 't was aangenaam !!!

   

Toertocht te Poperinge op 15 augustus 2006

Na Fabien thuis te hebben afgehaald zijn we naar de westhoek gereden nl. Poperinge voor er de toertocht te rijden of zeg maar de marathon, want 100 km biken in een glooiend landschap is niet te onderschatten en ik spreek uit ervaring. De inschrijving verliep vlot en zo zaten we algauw op het parkoer voor heel wat bikeplezier al hoe wel ik meteen aanvoelde dat de benen niet super waren maar ik hoopte op beterschap.

Na Poperinge te zijn uitgereden kwamen aan de eerste off-roadstrook, die lag er behoorlijk goed bij ondanks de felle regen de dagen vooraf. Het eerste klimwerk kwam eraan met de Sulferberg en enkele passages die er glibberig bij lagen. In de verte blonken de Rode en Zwarte berg, in Westouter aangekomen volgde de eerste controle na 16 km. Ons goed bevoorraad trokken we verder, ons tempo lag niet zo hoog omdat we afgesproken hadden om te doseren maar met m'n flanellen benen vlotte het geen beetje. Dat voelde ik ook op de Rode berg toen Fabien al fluitend van me weg reed ... en ik maar puffen om boven te raken. We gingen nu over "de schreve" ... dus Frankrijk binnen.

De Catsberg is ook altijd een kwaaie klant, de mooie beklimmingen en fraaie vergezichten deden de pijn in de benen wat vergeten want inmiddels was kramp ook al toegeslagen. Fabien, nog steeds sterk bezig, wachtte me terug op op de top van de Catsberg. Een rustiger stuk leidde ons nar het volgende euvel nl. Casselberg. Nog niet zolang geleden hebben we daar een toertocht gereden dus wisten we een beetje wat er zat aan te komen. Weer een prachtzicht met de Casselberg op de achtergrond en de zwaarbewolkte hemel. De eerste beklimming van de Cassel deed me toch naar adem happen, lastig en ik dacht dat ik ging dood vallen als ik boven kwam, gelukkig was het veel minder erg maar toch, het was afzien. Vooral ook die laatste beklimming op de Casselberg naar de bevoorrading toe, natte kasseien en ik zwoegend naar boven. Fabien was al een tijdje uit het zicht verdwenen. In de controle toegekomen was het even uitblazen en zoeken waar m'n collega zat, bleek dat hij daar nog niet was. Even nadien kwam hij daar aangereden, hij was verkeerd gereden. Na genoeg gedronken en gegeten te hebben (rijsttaart) sneden we weer het parkoer aan die nog enkele pittige klimmetjes voor ons had en dan was het weer wat rustiger in dalende lijn naar terug de Catsberg.

Veel mooie off-road stroken, sommige al wat slechter (lees modderig) dan de andere maar leuk om te rijden al begonnen de kilometers door te wegen. Tot overmaat van ramp viel ik nog lek in één van die stroken, de achterband gerepareerd met de hulp van Fabien en op naar de Catsberg. Voordien hadden we nog een controle en daar begon het lichtjes te regenen ... voor even. De beklimming van de Catsberg, een andere dan bij het doorrijden naar Cassel, viel goed mee. Ik had er nochtans geen goed oog in met die krampen maar het viel mee. Het kwaadste was nu achter de rug en we konden uitbollen naar Poperinge, al ging dat minder gezwind dan gedacht, de wind en enkele slijkstroken (het had terwijl wij in Cassel zaten flink geregend in Poperinge) zorgden ervoor dat ons tempo niet zo hoog lag.

Ik had het nog niet over de afdalingen gehad vandaag, wel die lagen heerlijk. Enkele waren wat gevaarlijk door grote stenen maar dan stond goed aangegeven van de organisatie. Fabien deed nog een lelijke val in de afdaling van de laatste Catsberg. Met gehavende knie reed hij verder.

De kerktoren van Poperinge kregen we in het vizier, dat gaf ons wat kracht bij om de finish te bereiken, leuk was het binnenrijden van de sporthal over de inéén geknusselde helling waar de finish lag 105 km avg 17,2. De bike-wash gedaan want het was nodig en ook ons naar de douches begeven en het deed deugd om het warme water over me heen te voelen lopen. Een korte aprés gedaan met Fabien en Lok 36000 en dan huiswaarts gekeerd. Het is nu dondernamiddag wanneer ik dit verslag maak en ben nog niet gerecupereerd van dinsdag, hopelijk raak ik fit voor het weekend !!!

Berghazentocht te Westouter op 19 augustus 2006

Toen ik vanmorgen om 7u opstond was het een heerlijk gevoel dat de zon al van de partij was, das tenminste iets anders dan de regen die vorig jaar deze toertocht tot een hel herschiep. Dus vlug om Peter V gereden en naar Westouter gevlamd (met de nodige snelheidsbeperkingen) en ons daar ingeschreven. Voor Peter V, een beginnend mountainbiker , z'n eerste ervaring met de heuvelzone.

Zo werd er gestart met in een zonovergoten Westouter, een biker die samen met ons startte vroeg of hij mocht mee rijden met ons, dat was geen probleem, het leek wel om strandjuttertje te gaan zeker (forumlid). Met z'n drieën doken we de eerste off-roadstrook in die even later al een pittige afdaling kende, Peter V ging daar spectaculair tegen de grond. Zonder erg overigens. Mooie beklimmingen volgden in de buurt van de westvlaamse bergen. Voor mij leek het een makkelijke tocht te worden daar ik reeds enkele malen hoefde te wachten op m'n metgezellen, dat deed ik zonder morren. Even later raapten we black knight en z'n zevenjarig zoontje op, een prestatie hoor voor die kleine bink op zo'n zwaar parkoer. De splitsing kwam eraan, strandjuttertje en black knight met zoontje kozen voor de 25 km, wij trotseerden de 45 km. We trokken naar de Catsberg, een terrein die dinsdag op de tocht van Poperinge ook al hadden. Opnieuw was het spannend om naar boven te rijden, boven werden we beloond met een bevoorrading, sober maar ok. Het was even wachten op Peter V die toch niet veel kaas gegeten heeft van klimmen, normaal misschien bij een eerste ervaring. Op de Catsberg deden de 45 km rijders een extra lus van 12 km op frans grondgebied natuurlijk. De golvende landwegen waren schitterend, de mooie vergezichten in de zon, ik voelde me goed. Midden de velden lag er daar plots een oorlogsbegraafplaatsje, opmerkelijk die witte graven tussen al dat groen. De Catsberg lag aan de overkant te lachen, wij moesten terug de klim doen naar de tweede controle (zelfde als de eerste) die klim vond ik subliem, lastig maar te doen, tot dan lag het parkoer zeer goed berijdbaar. In die controle moest ik eens goed in de ogen wrijven, was dat Marco Pantani ? Dat kon natuurlijk niet want de gevleugeld klimmer is er jammer genoeg niet meer maar daar zat z'n evenbeeld (waarschijnlijk iemand van de organisatie) M'n verbazing was nog groter toen daar een meisje boven kwam gefiets op een ... éénwieler, dat was iets speciaal hoor. Wij terug de fiets op voor de afdaling, we overstaken dat meisje en ik vroeg haar of ze dat mtb-parkoer volledig deed en hoe dat ging. Ze antwoordde me " Ik doe de 25 km en het bergop rijden gaat vrij goed, de afdalingen iets minder" dat weten we nu ook weer. Het was zalig rijden tussen de Catsberg en de westvlaamse bergen, één strook lag er erg modderig bij, Peter V ging daar nog 2 keer tegen dek. Terug rond de Rode en Zwarte berg zaten er daar nog wel enkele pittige klimpartijen in zeker, wat kon je anders verwachten. Op een bepaald moment stond ik te wachten op Peter V en hij kwam maar niet opdagen, plots ging m'n gsm, het was Peter met de melding dat hij lek gereden was en de splitsing van de 25 km zou verder volgen. Voor mij geen probleem en zette m'n weg verder, zo ver was het immers niet meer. Nog wat klimwerk en de lange afdaling naar Westouter.

Terwijl ik de bike z'n douche gaf (al kon dit beter) kwam Peter V ook de finish binnen. We repten ons naar de auto om te gaan douchen, wat bleek ... ik had m'n handdoek vergeten, en PeterV had de handdoek wel bij maar geen andere kleren, dus zat er niks anders op van zo naar huis te rijden. Nog even benadrukken dat dit een zeer mooi tocht is en een prima organisatie. Wat voor mij een weekenduitstapje werd was voor Peter V hard labeur

Toertocht te Voormezele op 26 augustus 2006

Tegen de middag naar het heuvelland gereden voor het derde weekend op rij om daar de toertocht van Voormezele te rijden. Bij aankomst nog even Katrien20 gezien van ver en me daarna ingeschreven. Een miezerig weertje was het maar bij de start bleef het droog en dit de hele tocht. Natuurlijk had het weer de laatste dagen al lelijk huis gehouden en dat was er de oorzaak van dat het parkoer erg vettig lag. Dat merkte ik meteen in de aanvangsfase dat het glibberig lag, gelukkig had ik de goeie banden opliggen.

Het werd voor mij een eenzame tocht, tja dat heb je als je rond de middag start hé. Maar ik heb er een rustige tocht van gemaakt en m'n ogen goed de kost gegeven onderweg. De benen waren nochtans niet goed in het begin maar na een kilometer of tien beterde dat, een diesel moet eerst ingereden zijn hé. Knap lastig toch die smalle glibberige padjes berg op en ook berg af want dan moest je alle trucjes uit de doos halen om recht te blijven. Op de weg naar Wijtschate kregen we een single-track in een bosje, leuk rijden daar met die hellingkjes en bochten. Van Wijtchate ging het via veldwegen naar Wulvergem, onderweg zowaar een paar kangoeroes gezien, en zaten we al dicht bij de kemmelberg waar we dan ook gauw op de flanken zaten te klauteren. Een lichte afdaling bracht me naar de eerste controle aan de voet van de kemmelberg aan franse zijde, nabij dat militair kerkhof waar een monument staat ter gedachtenis van meer dan 4000 gesneuvelden tijdens de eerste wereldoorlog rond de slag om Ieper. Bij die controle was de splitsing, de 30 km mocht meteen de zwaarste kant beklimmen van de kemmelberg, wij reden naar beneden, uitstel van executie. De Rode berg was aan de beurt, die kennen we van afgelopen weken en vandaar ging het naar Westouter om dan terug richting kemmelberg te rijden. Onderweg natuurlijk enkele mooie stukjes off-road. Weer controle op dezelfde plaats als de eerste en dan hop de kasseien op tot boven ... jawel het lukte wonderwel om de franse kant te beklimmen en zonder al te veel moeite vond ik. Boven werd ik nog aangemoedigd door enkele wandelaars en dan naar beneden op de kasseien, niet evident want de stenen lagen er half nat bij. Door het dorp van Kemmel gereden en dan veelal op asfalt naar Voormezele terug en genoten van de koeien die lagen te grazen in de wei terwijl er een reiger opvloog vanuit een weivijver. Tja wat je al niet opmerkt als je rustig rijdt.

De goede bike-wash gedaan en een warme douche genomen, me daarna naar den aprés begeven maar niemand gezien dat ik kende, ik ben waarschijnlijk tussen twee forumtreins door vertrokken    Conclusie van de rit, mooi parkoer, jammer dat het zo vettig lag maar bij droog weer moet het schitterend zijn. Goede organisatie al vond ik toch naar het einde toe wat teveel asfalt ... maar das mijn mening, iemand anders denkt er misschien anders over. Morgen gaan we naar henegouwen biken, Ellezelles, eens zien wat het daar wordt.

 

VTT Des Collines te Ellezelles (hen) op 27 augustus 2006

Een zondag eind augustus ... de zomer is ver te zoeken ... iets voor 8u in de morgen te Ellezelles, provincie henegouwen ... de mist hangt over het landschap. Ik sta er alleen voor om deze tocht te rijden, Fabien had in laatste instantie afgezegd voor deze tocht.

Het was nog bijzonder rustig bij de inschrijving, vandaar dat ik vlug op de fiets zat om er aan te beginnen, een tocht die aangeschreven stond als een pareltje. Meteen een duik bij de start rond het plein en ik was vertrokken. De grasstrook lag er bijzonder drassig bij, dat beloofde. Terug in een heuvelachtig landschap bevond ik me en het duurde dan ook niet lang vooraleer er geklommen moest worden. Het bos dat we te verwerken kregen lag er behoorlijk zwaar bij van de modder, vandaar dat het afstappen was bij de nijdige hellingen omdat ik weggleed, zelfs te voet was het een hele klus om boven te raken met de fiets aan de hand. Waar het kon sprongen we op de fiets maar meerdere keren was het afstappen. Zeer mooi parkoer trouwens en we vallen wellicht in herhaling ... moest het droog zijn. Maar zo was het niet dus moesten we verder. Mooie landschappen passeerden de revue, zelfs in het bos een paar uitzonderlijk mooie paddestoelen gezien. Bij de eerste controle na ongeveer 12 km kwam ik Bonsai van het forum tegen. Heel veel off-road in deze tocht langs landelijke wegen en steeds berg op en berg af, soms afdalingen die er gevaarlijk bij lagen door stenen en modder. Het leek wel in de ardennen dat we bezig waren maar dat is pas volgende week het superiabikeweekend maar boys als het weer komende week niet beter wordt kunnen jullie iets verwachten hoor in de ardennen. Na iets meer dan 20 km was er weer controle met een self-service, de bidons met drank stonden klaar en je moest zelf je beker vullen, nog niet meegemaakt. Ik was nu twee uur aan het fietsen en keek op m'n fietscomputer en zag 28 km staan ... my god, en ik had beloofd om tegen de middag thuis te zijn en het was dan 10u ... de 50km zou ik niet halen dus wijselijk de 35km gereden. Na wat asfalt kwamen de laatste off-roadstroken eraan. Die weide was nog behoorlijk lastig op het eind, hobbelig en drassig, zo kwamen we uit waar we gestart waren, aan dat plein waar we nu omhoog moesten rijden in plaats van te duiken (zoals bij de start).

De bike-wash was prima, de bepijling ook al was het weer even wennen aan de beschildering op de weg. De bevoorradingen waren simpel maar goed en ik kreeg zelf een privé-douche. Volgende week zitten de superiabikers in de ardennen (Houffalize)

 Superiabike-weekend te Houffalize op 1-2-3 september 2006

Voila het was weer zo ver ... het superiabikeweekend, dit jaar werd onze verblijfplaats Houffalize waar we een schitterend chalet hadden gehuurd. Meer details over de chalet vindt je op deze link   http://www.chalet-houffalize.be  Hoe we het daar gesteld hebben lees je verder.

Vrijdagnamiddag zijn we in Veldegem vertrokken naar de ardennen, Fabien nog opgepikt in Oekene en vandaar naar ons chalet in Houffalize. Na een verkenning en het testen van de fietsen zijn we een rustige avond tegemoet gegaan want 's anderendaags stond de bloso route rood 3 op het programma voor de meegereisde superiabikers, Fabien, PeterB, PeterV, Stefaan, Mathias, Tim en mezelf (Marc).

Zaterdagmorgen dan zijn we na een stevig ontbijt vertrokken aan onze opdracht, die langs onze chalet passeerde. Meteen een nijdig klimmetje op beton tot in het bos. Licht dalend tot onder de autostradebrug door en daar sloegen we een smaller pad links in met een afdaling. We hadden besloten dat we na iedere passage zouden wachten op elkaar, beneden deze afdaling kwam één voor één aansluiten met uitzondering van PeterV, ik besloot even terug te rijden om te zien waar hij bleef want Tim had gezegd dat hij waarschijnlijk gevallen was. Toen ik uit de bocht kwam zag ik PeterV roerloos liggen, ik riep z'n naam maar hij reageerde niet. Toen voelde ik m'n hart in m'n keel bonken en reed vlug naar hem toe terwijl ik de anderen luidkeels toeschreeuwde om te komen. PeterV lag er bewusteloos bij en wij na de eerste zorgen de dienst 100 gebeld, die dan later met een jeep van de brandweer PeterV, die ondertussen alweer bij bewust zijn was, hebben overgebracht naar de kliniek van Bastogne. Wij stonden er verslagen bij en besloten na overleg om toch maar de toer verder te rijden want veel konden we anders niet doen voor PeterV. dat zei ook de hulpdienst. Het werd een stille rit en de fut zat er niet meteen in. Onderweg hebben we dan even gebeld naar het ziekenhuis hoe het was met PeterV., bleek dat hij een armbreuk had opgelopen en wat schaafwonden. Wij enigzins wat opgelucht dat het "slechts" een armbreuk was. Na de rit zijn we dan naar Bastogne gereden naar de kliniek en vonden we PeterV. slapend in z'n kamer, z'n linkerarm in het gips. Na het ontwaken hebben we met hem gepraat maar hij herinnerde zich niks meer wat er was gebeurd, dat deed ons vragen stellen bij de hoofdverpleegster die ons zei dat verder alles ok was met hem uitgezonderd de arm en dat hij zondag met ons naar huis ging mogen. Wij, er duidelijk niet gerust in, weer naar onze prachtige chalet of beter naar "Houffa-bike" om de fietsen af te spuiten. Na de rit een saunabeurt gedaan en aan het avondeten begonnen. De tweede tocht in de namiddag werd door omstandigheden dus niet gereden.

Op zondag stond gepland om de toertocht in Bastogne te rijden maar door het voorval gisteren zijn we op deze beslissing terug gekomen daar we anders veel te veel tijd zouden verliezen en tenslotte lag PeterV. toch in het ziekenhuis. Dus dan maar de bloso blauw 5 gereden en dat hebben we ons niet beklaagd, één van de mooiere blosoroutes die we gereden hebben in Houffalize, 28 km lang, mooie beklimmingen en afdalingen in een schilderachtig decor. De omgeving was werkelijk fantastisch om door te rijden. Bij aankomst zijn we dan naar de chalet gereden om alles in te pakken, dan in Houffalize iets gaan eten en dan naar het ziekenhuis om PeterV. op te halen. Alléé dat hadden we gedacht want bij aankomst daar kregen we te horen dat PeterV. het ziekenhuis niet mocht verlaten. Van een tegenslag gesproken ... enfin, niks aan te doen en wij terug naar west-vlaanderen zonder PeterV.

Ons weekend zat erop, wat weer een prachtweekend moest worden werd een weekend met een wrang gevoel. Het is of als er een vloek rust op het superiabikeweekend, vorig jaar Gino die z'n been brak, dit jaar PeterV. z'n arm, je zou er haast de moed bij verliezen. We wensen PeterV. dan ook veel sterkte toe en veel betershap toe. Foto's vindt je hier op deze link http://foto.telenet.be/1821774102

 

Toertocht te Jabbeke op 9 september 2006

Na ons superiabike-weekend zaten we weer aan het werk in eigen provincie, Jabbeke stond op het programma en spijtig genoeg stond ik er weer alleen voor wat de superiabikers betrof. Thuis vertrokken met de fiets rond 7u30 toen het nog wat frisjes was maar na enkele kilometer was het ergste voorbij wat de koude betrof. Bij aankomst in Jabbeke stonden al enkele forumleden te wachten maar toch ben ik alleen gestart.

Hoge verwachtingen van deze tocht had ik niet maar eigenlijk blijft het mooi fietsen in de brugse regio met de gekende bossen. Na het voetbalterrein bezocht te hebben reed ik in m'n ééntje naar Zerkegem toe, de aanvangsfase had veel baan in zich maar dat beterde stelselmatig. Bij de eerste controle hadden we al enkele privéstukken onder de wielen gekregen met name veel weiland. De bevoorrading was er één om u tegen te zeggen. Daar kwamen de forumbikers aangereden Katrien20, Traxer en Grote Plateau. De twee laatsgenoemde liet ik wegrijden want hun tempo lag te hoog dus bleef ik bij Katrien20 rijden die toch ook een aardig tempo reed. Alléé in knap gezelschap zette ik de tocht verder, 't is eens iets anders. We reden via Vloethemveld naar Zedelgem toe om langs de oude spoorwegbedding naar Zevenkerke toe terijden langs dat schilderachig baantje. De torhoutsesteenweg over en langs die natuurvijver in Loppem reden we naar Tillegem toe, onderweg een korte single-track in een bosje. Een prachtige nazomerdag was het vandaag en op zo'n morgen was het mooi om te zien hoe de zonnestralen doorheen de bomen schenen. Katrien en ik hadden gezelschap gekregen van 2 bikers waar er één van het tempo aangaf, amaai kon die fietsen zeg, hij trok een beetje op Kneteman (ex-prof). Het mooie kasteel van Tillegem was het decor toen we daar voorbij reden, de kasseien die volgden was een kolfje naar m'n hand. Het parkoer deed wel veel bloso aan, zij het soms in omgekeerde richting, De tweede controle was er net voor we de bossen van Beisbroek indoken, altijd een pittige strook al was alles goed berijdbaar vandaag. Via Snellegem gingen we nog even richting Varsenare waar we de "dode brug" opreden om dan via het "achterland" in Jabbeke toe te komen.

Een gezellige tocht werd het met goeie bevoorradingen en goed bepijld, het weertje was zalig dus u hoort me al komen ... het was een aangename voormiddag, alleen door m'n drukke agenda kon ik niet genieten van den aprés en ben dan ook meteen huiswaarts gekeerd met op de teller bij aankomst 71,5 km, toch weer een mooie training.

   

Toertocht te St-Juliaan - Langemark op 10 september 2006

Op deze zondagmorgen zat ik al vroeg in de wagen om naar St-Juliaan te rijden, ik had er afspraak met de zon die alom aanwezig was. Om 7u45 vertrokken aan de toer of toch niet want daar zag ik veeteeteetje die wat reklame maakte voor de toertocht in Oostrozebeke en ook strandjuttertje dook al op. Toch vatte ik de start alleen aan.

Het tempo zat er meteen goed in al voelde ik de benen toch van gisteren te fietsen. Na een aanloopstrook doken we de veldwegen in, in het begin veelal grasstroken met een smal strookje om te fietsen, niet altijd evident en met de natte dauw op het gras lukte dit nog minder goed. Deze toertocht liep ook voordurend in een glooiend landschap waar de zon uitdagend over de horizon scheen. Ook zag ik vele keren blosobordjes hangen die we volgden, deze route bestond merendeel uit landelijke veldwegen. De bevoorradingen waren goed, de bepijling eveneens en overal goed berijdbaar vandaar dat het tempo er goed inzat. Minpuntje aan deze tocht was misschien dat voor en na de tweede controle er wat veel asfalt was. De laatste vijf kilometer van de tocht stokte m'n tempo wat, het beste was er waarschijnlijk af maar algauw naderden we het centrum van St-Juliaan en lag de finish daar.

Amaai wat was ik vroeg terug, nog maar iets over 9u30 en ik stond al aan m'n wagen. Ben dan maar huiswaarts gereden waar vrouwtje lief er haar niet aan verstond dat ik al terug was. Tja ... de ene zondag is de andere niet ...

Soenenstocht te Ingelmunster op 23 september 2006

Deze tocht heb ik vorig jaar ook gereden en vond het een amusante rit dus waarom dit jaar ook niet terug naar Ingelmunster, was er vanmorgen tamelijk vroeg bij om te starten, iets voor 8u zat ik al op de fiets langs de zanderige landwegen in de omgeving van Ingelmunster. Mooi begin alvast van de toer met veel off-road die door de droogte overal zeer goed berijdbaar was, de zandwegen vormden geen probleem voor mij en het deed deugd om het water over me heen te krijgen van een sproeiinstallatie die toch wel juist gericht stond op dat pad waar ik passeerde. Het tempo zat er goed in, als enige superiabiker kon ik m'n gang gaan Rond kilometer 25 was de eerste controle die goed was, terug vertrokken samen met 3 laagvliegers uit Hulste, bij die mannen heb ik de hele tocht gebleven en moet zeggen ... die 60 km waren vlug afgebold, man wat een tempo. Het viel goed mee nochtans bij mij, niet al teveel moeite om te volgen al was het op de tanden bijten op sommige asfaltstroken toen m'n computertje snelheden noteerden van om en bij de 40 per uur. Moet ook zeggen dat er tussen de 2 controles veel baan tussen zat al maakte die singletrack langs het kanaal "de mandel" veel goed, een mooi parkoerke op en af. Ook de singletrack in het bos mocht er zijn. De tweede bevoorrading mocht er ook zijn, vandaar waren er weer meer off-road stroken met als hoogtepunt de smalle paadjes langs "de mandel" M'n teller stond op 57 km dus ver kon de finish niet meer zijn en inderdaad even later nam ik vriendelijk afscheid van m'n kompanen en haaste me naar de douches, vlug een cola gedronken en m'n gratis hamburger binnen gespeeld, toen ik naar m'n auto ging nog vlug even dag gezegd tegen The Furious en vriendin en dan naar Veldegem.

Toertocht te Roeselare De Ruiter op 30 september 2006

Om 8u deze morgen was ik op de afspraak met Filiberke om samen deze tocht te rijden in De Ruiter, een gehucht van Roeselare. Veel lof over deze tocht had ik niet gehoord en gelezen op het forum van mountainbike.be maar door collega Fabien me laten overhalen om toch daar te rijden. Fabien zelf zegde in laatste instantie af. Dus Filiberke en ik op pad, 't was trouwens al een tijdje geleden dat we elkaar nog gezien hadden zodat we genoeg stof hadden om te praten, adem daar in tegen ... dat viel goed mee. Veel off-road langs landelijke wegen en een pad (denk een oude spoorlijn) lang en rechtdoor op een smal strookje fietsend, iets waar ik niet zo sterk in ben. Ons tempo was meer dan behoorlijk maar dat stokte soms omdat we weer eens verkeerd gereden waren, ja inderdaad de bepijling was aan de magere kant al loog het ook wel eens aan ons zelf, je kent dat wel hé, tateren en niet opletten! Enfin, na 25 km (halfweg) was de eerste controle, gene vetten zeggen ze bij ons al waren het goede appelen van smaak. We zaten dan in Westrozebeke en reden richting Staden, dat is een buurt waar enkele korte maar nijdige molshopen in zitten. Ook naar Hooglede toe, waar we weer verkeerd reden, ging de weg omhoog. Een tweede bevoorrading was er na 36 km, een kopie van de eerste. Van daar was het vooral op de weg vertoeven tot de finish, die we bereikten na 48,5 km, dus zeker geen 50 km zoals voorspeld en dan hebben we nog wat extra's van te mis rijden. Dus organisatie, werk aan de winkel voor een volgende keer hé. Met Filiberke nog eventjes van de aprés genoten en dan naar huis. Morgen staat Diksmuide op het programma. 

Toertocht te Diksmuide op 1 oktober 2006

Diksmuide 8u 's morgens ... de zon is weer volop van de partij ... het beloofd een schitterende tocht te worden. Strandjutterje stond me al op te wachten aan de inschrijving. Samen hadden we op het forum afgesproken om samen deze toer te rijden in m'n geboortestad. Wij van start en meteen was het het een schot in de roos, het aangelegde crossparkoer van Eric Devlaminck werd aangedaan en dat was genieten. We trokken richting Klerken en dan weet je het wel als je in die buurt komt, vele hellingen, kort maar doorbijtertjes. Onze zeevriend en ik hielden het bij een matig tempo, heerlijk rijden was het met de zon aan de horizon. Mooie landelijke wegen werden aangedaan, deels op privéstukken. Na een 15 tal kilometer was de eerste bevoorrading, zeer goed meegevallen. We reden het bos van Houthulst in en toerden daar wat rond het militair domein, de gekende strook aldaar lag er behoorlijk goed bij, nog nooit eerder gezien. De zon verstopte zich nu meer en meer achter een dreigend wolkendek. Wij reden dan naar Zarren toe waar ook weer nijdige klimmetjes waren, gelukkig was de tweede controle er. Die controle gebeurde in een gerestaureerde molen, een pracht locatie en ook nu weer een goeie bevoorrading. We hadden nu 37 km op de teller al hadden we het ook weer voor mekaar gekregen om een stuk verkeerd te rijden, de bepijling was nochtans zeer goed, hoe zou dat komen ... ! We kregen in de verte weer de "ijzertoren " in zicht, ja Diksmuide is een stad met een verleden ... al is het maar omdat ik daar geboren ben We maakten nog een ommetje naar Esen waar een goeie 500 meter van de "steenstraat" op kasseien was, daar heb ik alle duivels nog eens ontbonden en volle gas gegeven. Spijtig dat de volledige kasseistrook niet werd aangedaan. Het parkoer was goed verdeeld wat de verhouding road en off-road betrof, en zo reden we dan toch nog in de regen de laatste kilometer tot sporthal "de pluimen" . Een korte aprés gehouden met Strandjuttertje en dan tevreden weer naar huis ... wat kan het leven toch zalig zijn !!!

Toertocht op en rond de Berendries te Brakel op 7 oktober 2006

Eventjes buiten west-vlaanderen gereden vanmorgen, de vlaamse ardennen in Brakel. Wat een prachtige tocht was dat, een aanrader voor wie van klimmen houdt. Spijtig dat ik niet al te veel genoten heb vandaag want ik had van start tot aankomst pijn in de benen. Het liep geen beetje vandaag, gelukkig had ik een mede-biker (cowboy Peter van het forum) bij die me wat gezelschap hield al moest hij telkens wachten op me, waarvoor dank. Tja er zijn zo van die dagen ...

Stipt om 8u30 vertrokken aan deze tocht als één van de eerste en vlug kreeg ik m'n mede-gezel bij me terwijl we rond die mooie vijver reden. Het begon meteen al aardig te klimmen rond de "Valkenberg". Bij de smalle paadjes was het toch uitkijken om niet in de prikkeldraad te hangen. Waar het berg op gaat moet het ook naar beneden gaan en zo gebeurde het, mooie afdalingen wisselden de nijdige klimmetjes af. De top van de "Berendries" werd bereikt en ik voelde de pijn in de benen, dat ben ik gewoon en dacht dat het binnen enkele kilometer wel zou beteren ... nietes dus. Via de "Boterhoek" kwamen we weer aan de voet van de "Berendries" gevolgd door een mooie passage doorheen "Dompels" waar we een fantastische duik naar beneden konden nemen. Het parkoer lag er goed berijdbaar bij ondanks de felle regen van de laatste dagen, soms wat glibberig en dat was in de afdalingen uitkijken. Na 19 km was ik al blij dat de bevoorrading er was en wat voor één ... een waar buffet. Intussen had m'n mede-biker al ettelijke keren gewacht op me want hij had superbenen ... ik flanellen Enorm veel off-road kregen we te verwerken wat deze tocht zo aangenaam maakt en natuurlijk de beklimmingen en afdalingen. Steeds weer langs paadjes en veldwegen kwamen we hellingen tegen als de "Leberg", "Haaghoek", "Buikberg", "Ganzeberg" en "Foreest". Dat het een lastig parkoer was hoef ik niet meer uit te leggen zeker? Een herfstzonnetje hield ons de hele tocht gezelschap als ook de felle wind, wat het meteen nog lastiger maakte. De tweede controle was er ron kilometer 35, weer een buffet met een blik aquaruis red blast. Na die bevoorrading kwamen er enkele heel technische passages door de bossen, leuk om te rijden. Heb er daar enkele zien schuiven door een slechte bandenkeuze. Intussen was m'n mede-biker al gaan vliegen, kan ik begrijpen met mij in slakkegang bij momenten. We reden nog naar Opbrakel om dan uit te bollen tot de finish. Daar dan de bike-wash gedaan met mooi uitzicht op de vijver. Een warm douchke genomen die ongelooflijk deugd deed en meteen de weg naar huis aangevat, geen aprés meer gedaan.

Terwijl ik dit verslag in tik zit ik hier met stijve benen en rugpijn ... nooit eerder meegemaakt na het mountainbiken ... ziekte op komst?

Toertocht te Ichtegem op 14 oktober 2006

Vanmorgen na het grotendeels optrekken van de mist met de fiets naat Ichtegem getrokken voor er de toertocht te rijden. Gestart rond 8u45 en me meteen in een groepje gezet die een aardig tempo fietste, na een paar kilometer was de groep al uitgebreidt tot een man of vijftien. We reden naar Koekelare toe meestal op de weg, alleen een parkje bood wat off-road. Daar reden we even mis en bij het draaien op een houten brugje ging ik tegen de vlakte, zonder erg maar de groep was gaan vliegen, dus m'n beste benen bovengehaald en er naar toe gereden. Dat lukte vrij aardig en nestelde me dan ook terug in het wiel om even uit te blazen. Wat een verschil met vorige week wat de benen betrof. Na wat betonpaadjes gedaan te hebben in Koekelare was ons groepje al fel uitgedund, slechts 6 man hielden het tempo vol. De eerste controle kwam eraan en veel off-road hadden we nog niet gezien. Bij deze prima bevoorrading sprong ik als eerste weer op de fiets en vertrok met in gedachten, dat groepje zal me wel weer inhalen. Ik reed naar Vladslo toe, gelukkig nu toch wat meer landwegen in het parkoer, eerst via "het hoogkwartier" kwamen we snel aan de koekelaarse bossen waar slechts een klein stukje van in zat. Ik begon me intussen af te vragen waar dat groepje bleef, in de verte zag ik beweging ... was dat hen? De "stock americain" voorbij en dan even verder linksaf via een mooie off-road strook, de enige vandaag, die ons naar Bovekerke bracht. Daar was het weer op betonwegels te doen tot de tweede controle, weer een buffet waardig. Daar kwam het groepje terug en ik wipte net weer de fiets op. Ik was verbaasd dat die mannen me nog niet gepakt hadden, waren de benen zo goed vandaag? Jawel dat waren ze al moet ik nu ook niet overdrijven, maar het vlotte goed, tenslotte reed ik al ettelijke kilometers tegen de wind in en alleen. Terug de weg op richting Werken (wie heeft dat uitgevonden? ) en dan richting Ichtegem terug waar we over de "Ruidenberg" reden, ik zag m'n belagers naderen tot op 100 meter, nog vlug even op de trappers gestaan om het tempo hoog te houden, vooral in dat klimmetje won ik terrein. We reden dan langs de grote baan (Torhout-Beerst) om dan even voorbij "de Reiger" links af te slaan, de laatste off-roadstrook gaf ik nog eens het volle pond zodat ik rustig de laatste kilometer bergaf kon afleggen tot de sporthal waar de finish was. Een rit met veel baan in, wel goeie bepijling en bevoorradingen. Na m'n triomf heb ik nog een ommetje gemaakt om dan die gekende kasseistrook te doen berg op( mocht ook wel in het parkoer gezeten hebben) en dan terug met de fiets naar huis, onderweg nog Katrien20 tegen gekomen die net terug was van de TT van Aalterbrug, naar verluidt was het daar een mooie (lees betere) tocht. Dan tot in Veldegem gereden met toch een goeie 75km op de teller ... kan tellen    

Duinpoldertocht te Oostduinkerke op 15 oktober 2006

Een zondagvoormiddag doorbrengen aan de zee, das altijd leuk vooral als het om een mountainbiketocht gaat. Ik ben met een goed gevoel naar Oostduinkerke gereden om tegen 8u30 te starten aan de 45 km tocht. Na inschrijving kreeg ik de gure wind als gezelschap mee aan m'n avontuur aan de kust.

Na wat door het centrum gereden te hebben doken we meteen een zandstrook in de duinen in, die strook, licht hellend was voor mij en waarschijnlijk voor vele anderen onberijdbaar in het mulle zand. De afdaling die volgde was acrobatenwerk om recht te blijven. Daarna volgden wat pittige klimmetjes tussen de duinen op asfalt. Zo reden we recht naar zee toe en even later toerden we rond op het strand ... heerlijk tegen de wind in. Even buiten Nieuwpoort-bad kwamen we weer boven water waar we dan door "de jachthavenwijk" reden en naar het standbeeld van Albert 1. Deze zone kenden we van vorige tochten maar toch kon het geen kwaad deze nogmaals te rijden. De benen hadden het lastig de eerste 10 km maar nadien vlotte het beter al had ik niet de benen van gister. Het herfstzonnetje was ook weer van de partij waardoor het parkoer er droog bij lag en overal goed berijdbaar. De bepijling was ook dik in orde. Langs de "brugse vaart" was het beuken tegen de wind terwijl de vele vissers naar hun dobber tuurden. Aan de "rattevalle" reden we over de brug en maakten de ommekeer. Intussen had ik me al in een groepje "rappe gasten" gezet die me bijgehaald hadden. Met hen reed ik aan volle snelheid door de kustpolders naar de controle toe aan de "Unie-brug" die bevoorrading was sober maar ok. Ik weer alleen op pad na de controle, de anderen bleven plakken. Meteen een single-track in gras tussen twee wateren in, leuk rijden daar. Weer in Nieuwpoort aangekomen kregen we daar ook een technisch parkoertje rond een soort vijver, de hellingen daar waren kort maar door de drukte daar was het afstappen ... jammer. Het stuk die toen volgde was minder aangenaam, een heel eind reden we achter een drukke baan tot in Wulpen waar we dan richting Koksijde reden met aan weerszijden militair domein, 'k geloof dat we zelfs over de startbaan fietsten ... windkracht 10 achterna. Eenmaal in Koksijde aangekomen doken we weer de duinen in, knap lastig in het mulle zand, de klimmetjes op asfalt brachten ons dichter bij de finish. Toch kreeg ik het weer voor mekaar om te mis rijden in de laatste kilometers, gelukkig zat ik snel weer op het goeie spoor en had niks gemist zo zei een collega-biker. De laatste 2 kilometers afgelegd op de weg tot de finish.

Op den aprés geen bekenden gezien, wel onderweg een forumbiker leren kennen maar ben z'n naam kwijt. Ook op den aprés veel negatieve kritiek gehoord over deze tocht maar voor mij was het dik in orde, ik heb me goed geamuseerd aan de zee in de zon.  

Beverhoutstocht te Oostkamp op 21 oktober 2006

Een rustige zaterdagmorgen ergens in oktober, op de kalender staat Oostkamp aangeduidt als toertocht om er te rijden. Mij met de fiets naar Oostkamp, eigenlijk Moerbrugge, begeven, het ging vlotjes met de wind mee en het werd ook al daglicht. Om 8u30 was ik al terplekke en na me te hebben ingeschreven was het nog even wachten op de collega's, ja u leest het goed, vandaag nog 2 andere superiabikers aan de start, das ook al weer een tijdje geleden. Iets over 9u was iedereen klaar voor de strijd, ook een collega van Stefaan z'n werk was er om mee te rijden.

Met een leuk herfstzonnetje gingen we van start, algauw kwamen we in een dreef terecht die als opwarmertje diende, de brug over en links in door landwegen die ons bij de brug van het kanaal bracht, wij erover en links in, een lange strook langs het kanaal, mooi en goed berijdbaar. Vervolgens zaten we in Beernem waar we wat op bloso-route reden tot St-Joris. Daar ging het toen richting Maria-Aalter, een goeie verhouding road en off-road. Vandaag ne keer niet mis reden, de bepijling was ok of hebben we beter opgelet. Intussen kreeg Peter B het moeilijk met de knie. We reden nochtans een rustig tempo tot de bevoorrading die er best mocht zijn. Wij de autostrade over tot Ruiselede en vandaar was het heerlijk fietsen door de vele bossen die deze streek rijk is, vele herkenbare stroken maar ook andere die ik nog nooit gereden had. We hadden de wind mee dus werd er als gevlamd door de "bossen van vlaanderen" zo noemen ze toch zeker tussen Herstberge en Beernem, bossen met een geschiedenis. De tweede controle was een feit, daar wachten we even op Peter B die wat achterop geraakt was. Weer verder door de bosdreven, de benen waren goed, Stefaan was na een nachtelijke uitstap toch ook goed vandaag. Via Hertsberge ging de weg terug naar Oostkamp, door het industrieterrein kwamen we in het "beukenpark" Het einde kwam in zicht, juist nog het maisveld dwarsen en we zijn er.

Leuke aangename tocht vond ik, beter dan vorig jaar. Iets meer dan 45km op de teller maar das het minste. Ook was het een opsteker dat er weer eens wat meer superiabikers aan de start stonden, zou meer moeten gebeuren. Nog vlug onze boterham gehaald en weer de fiets op naar Veldegem, dit keer tegen de wind in en wees gerust, die blies hard. 75 km bij aankomst thuis op de teller. Morgen naar Oostrozebeke.

Mandelvallei vtt te Oostrozebeke op 22 oktober 2006

Met een goed gevoel naar Oostrozebeke gereden vanmorgen om er de mandelvalleitocht te rijden waarvoor onze vriend veeteeteetje instaat. Een bende forumbikers had op het forum de afspraak gemaakt om om 8u te starten. Zo gezegd zo gedaan, ik was op de afspraak en het was dan toch even over acht toen de forumtrein vertrok.

Meteen werd de hendel helemaal opengezet, het verschroeiende tempo van "Grote plateau" veranderde de forumtrein in een "TGV". Langs de smalle paadjes was het harken om bij de groep te blijven. Achter het kanaal rijdend heb ik de "TGV" laten gaan en als boemeltreintje voort gereden. Ach ... daar rijdt Katrien20, dus heb ik met haar de ganse rit verder gereden en het was fun. Zo ziet ne mens nog iets van de omgeving en kon ik wat lekker kletsen en toch een goed onderhoudend tempo fietsen. Het kasteelpark van Ingelmunster was een single-track die er mocht zijn, maar de verwachtingen waren hoog gespannen vandaag dus benieuwd wat we nog voorgeschoteld zouden krijgen. Steeds weer had Veeteeteetje gezocht naar off-roadstroken en die zaten er in hoor geloof me maar. Een tocht waar veel werk ingestoken is dat zie je zo. Halverwege kwam de uitgebreide bevoorrading ten huize veeteetee. Een klein crossparkoer aan dat speelpleintje was tevens ook leuk. Intussen verscheen aan de hemel het herfstzonnetje, alleen de wind was de spelbreker ... of toch niet? Langs een smal stuk naast een maisveld kregen we een bos in het vizier, zou dat Ooigembos zijn ? dat kon niet anders. Inderdaad we fietsten er recht naar toe en toen ... toen was het genieten! Een strook van 2600 meter single-track in dat bos, heerlijk slingerend tussen de bomen, misschien dat er wel een heks in da bos rond sjoolde (zie topic motorbiker op het forum) maar tijd om te kijken hadden wij niet of anders hadden we gegarandeerd prijs en gingen we met onze smikkel tegen een boom. Zo ver is het dus niet gekomen maar het was duimen en vingers aflikken. Er leek geen eind aan te komen maar toch was het opeens uit met de pret ... helaas. Maar even verder hadden we weer prijs, het crossparkoer aan de "mandel" in Wielsbeke geloof ik. Mooi mooi was het daar om op en af te fietsen in die single-track. Intussen hadden we al 40 km op de teller en reden nu terug naar Oostrozebeke waar we nog een stop inlasten aan de "dark dingogreppel" prachtig initiatief van de inrichters om daar een herinnering te plaatsen. Traxer was er intussen komen bij rijden en met ons drieën reden we de laatste aangeduide off-roadstrook.

Bike-wash heb ik niet gedaan (fiets was niet vuil) de douches waren ok, de bepijling van de tocht was zeer goed, kortweg een woordje van dank aan veeteeteetje en de rest die meewerkte tot het welslagen van deze prachttocht. Na de douche heb ik me bij de talrijk aanwezige forumbikers gezet op den aprés. De hot-dog smaakte na zo'n tocht en het verrassingspakket ... dat ben ik wel vergeten af te halen zekers.

VTI toertocht te Torhout op 28 oktober 2006

In het donker naar Torhout gereden met de fiets vanmorgen, tegen 8u was ik terplekke aan het VTI waar de inschrijving was, het was er al behoorlijk druk. Na een babbel met Superfan was het nog even wachten op Fabien die ook nog eens z'n "stalen ros" uit de stal gehaald heeft. Rond 8u30 vertrokken aan ons avontuur met Traxer die ook juist startte.

We hadden ons voorgenomen om het rustig te houden vandaag maar Traxer dacht daar anders over. Meteen een goed tempo trappen was de boodschap, een kleine helling naar de spoorswegberm was verradelijk maar wij kenden het parkoer dus geen probleem. Door het sportstadion van Torhout slingerden we naar de brandweer toe om dan via het St. Rembertziekenhuis (gelukkig er niet in) naar het "hoge" te rijden. De herinnering van het rockfestival Torhout-Werchter kwam naar boven. Het ging vervolgens naar Wijnendale waar we de "groene 62" op doken. Daar werd ferm doorgefietst (38-39/h) wat volgde was veel minder voor mij, de benen waren weer niet zo super vandaag en bij de veldweg terug naar Wijnendale moest ik de rol lossen, gelukkig was de eerste goeie controle daar na 20km. Mooie omgeving toch om te biken, de zone rond het kasteel d'aartrycke was goed maar de uitschieter kwam even later met de single-track in "de warande" ... prachtig! Langs "de verloren kost" waar het erg hobbelig lag kwamen we op"drie koningen" terecht, deze tocht had eveneens een goeie organisatie, netjes uitgepijld en een goed road - off-road gehalte. Op de weg naar "groenhove" lag de tweede controle, weer een prima bevoorrading. De gekende klim naar dat witte huis deed velen pijn, ook mij. Traxer die weer in een supervorm steekt was weer gaan vliegen, gelukkig wachtte hij telkens op ons. Door groenhovebos waar de paddestoelen rond deze tijd uit de grond schieten, was het decor eens anders, veel bikers op pad. Aan de "manege" werden we eventjes op de piste gestuurd om dan door het gebouw zelf te fietsen, 't is eens iets anders. Met de finish in zicht had Traxer nog maar eens uitgehaald met een versnelling zodat Fabien en ik alleen maar konden toekijken. Aan de bike-wash hadden we hem weer te pakken. Geen aprés gedaan maar dat doen we morgen uitgebreidt in Middelkerke.  

Choufkestocht te Middelkerke op 29 oktober 2006

"Joepie ... naar zee" dat was m'n reactie toen ik als kind naar zee mocht met m'n ouders, nu ettelijke jaren later was het weer "joepie" want ik mocht gaan moutainbiken naar zee. In alle vroegte vanmorgen vertrokken met de fiets naar Middelkerke, de 4-5 beaufort blies in het nadeel en op de donkerste plaatsen onderweg leek het al wel halloween met de schaduw van overhangende takken. Tegen 8u was ik present aan de inschrijving, daar stonden al enkele forumbikers en ook superiabiker Fabien was er al.

We wilden de forumtrein voor zijn dus gingen Fabien, Lichterveldenare en ik zelf  wat vroeger van start dan de rest, met in het achterhoofd dat die "tgv" ons wel zou inhalen. Het industriegebied van deze kuststad werd eerst aangedaan om even later in Raversijde voorbij de startbaan van de luchthaven van Oostende te rijden. In een parkje daar reden we met een grote groep even verkeerd (een slimmerik had daar de pijltjes weg genomen). Terug op de goeie weg doken we de duinen in, wel op de paden tussen het zand, met korte klimmetjes. Het cross-parkoer van Middelkerke was weeral een leuke vertoeving, intussen waren we Lichterveldenare kwijt (later vernomen dat hij gevallen was, zonder erg). Na de heuveltjes op en af te zijn gereden kwam wat baanwerk door de polders, Fabien en ik nestelden ons in een groepje en vlogen door die polders tegen een snelheid van rond de 40/h, wel is waar gedeeltelijk met de wind mee. Aan het kanaal "Plassendale - Nieuwpoort" gekomen kregen we een off-road strook achter het jaagpad van 5000 meter. Iets voor het einde ervan was de eerste uitgebreide bevoorrading. Eenmaal Nieuwpoort binnen gekomen was het tijd voor de volgende single-track, tussen twee rivieren door (één ervan is de ijzer) was het weer fun om te fietsen, de opgaande zon zorgde even voor wat hinder doordat we onze zonnebril niet bij hadden maar het was weer een schitterend weertje om te biken. Aan de "uniebrug" keerden we terug richting Nieuwpoort waar terug een single-track wachtte, daar was het file door de drukte en moesten we meer te voet gaan dan rijden ... jammer. De choufkes, die instonden voor de organisatie, hadden er werk van gemaakt om er weer een mooie tocht van te maken. Na wat geslenterd te hebben in de buurt van Nieuwpoort reden we naar de zee toe. Daar maakten we een ommekeer en mochten onder de slagboom door naar de tweede controle, eveneens uitgebreidt. Achter de vismijn van Nieuwpoort door reden we naar Lombardsijde, de duinen in en een schitterende single-track, de stroken met los zand deed ons op de tanden bijten. Dan was het ogenblik aangekomen waar ik naar uit keek ... de strandzone. Vol overgave doken we in het mulle zand naar het vaste strand waar we ongeveer 7 km vertoefden in de buurt van de noordzee, met het mooie weer zaten heel wat mensen op het strand met vliegers of gewoon wat wandelen. Wij daar in tegen haalden alles uit de kast om van golfbreker naar golfbreker te rijden tot Middelkerke. Daar mochten we te voet naar de dijk want ik geloof niet dat daar één biker naar boven gereden is in dat losse zand. Nog even de drukste straat van Middelkerke in en ik was aan de finish, Fabien volgde op korte afstand. Vrouwke lief stond me al op te wachten aan de bike-wash.

            

Ons verfrisd in de douche en dan naar den aprés waar de organisatie (lees leffingenoartje) een forumtent van moutainbike.be had geplaatst. Menig choufkes werden soldaat gemaakt en mooie liedjes duren niet lang dus werd het na verloop van tijd weer tijd om naar huis te gaan, gelukkig was m'n vrouwke er om me naar huis te brengen, had ik wel verdiend na 92 km en een vijftal choufkes.    

Brunehaut - Hollain (Hen) 1 november 2006

Deze morgen met lichte regenval samen met Fabien naar henegouwen afgezakt voor de toertocht in Brunehaut-Hollain te rijden. Bij aankomst daar leek het er al vrij druk en werden we naar een parkeerplaats geleidt. Daar enkele forumbikers gezien, Grote en Kleine Plateau en Skabuluc. Ook aan de inschrijvingstafel was het al aanschuiven en zo zijn we met z'n tweeën rond 8u45 vertrokken.

Nog maar pas gestart en de regen viel met bakken uit de lucht, ook meteen de veldwegen werden we ingestuurd, bij een passage daar stond een meters hoge steen, een soort monument, ik heb eventjes op gezocht wat deze steen daar deed en kwam bij de volgende legende "Brunhilde was een Frankische koningin die regeerde over Austrasië van 567 tot 613 AD. Zoals dat in die tijd onder koningen en koninginnen gebruikelijk was kreeg ze hommeles. Clotherius II wilde haar land inpikken. Hij liet haar gevangen nemen, de kleren van het lijf scheuren en op de rug van een kameel binden. Drie dagen werd het dier met zijn trieste last door het legerkamp gejaagd waarbij Brunhilde door iedereen beschimpt en geslagen werd. Brunhilde bleek echter nogal taai te zijn en was na drie dagen van lijden nog niet dood. Daarop werd ze met haar haren, één hand en één voet aan een wilde hengst gebonden. Deze galoppeerde met haar door de velden tot ook hij uitgeput neerviel, met de inmiddels overleden Brunhilde nog steeds aan zich gebonden. Op de plaats waar zij werden gevonden werd ter herinnering aan deze gruwelen een grote steen geplaatst : de Pierre Brunehaut ofte Brunhildesteen." Dit even ter inlichting en nu weer naar het biken, het was wel effkes wennen aan de bewegwijzering die was nl. vooral geschilderd op de weg of iets anders. Toch hebben we geen problemen ondervonden tijdens onze tocht en was alles goed aangeduidt. De vele veldwegen werden afgewisseld met kasseistroken en daarvoor moet je in Noord-Frankrijk zijn want daar reden we al met een mooie regenboog aan de horizon waar de zon de regen verdrongen had. Wij fietsten een aanvaardbaar tempo al had Fabien duidelijk zin in meer. Opeens moesten we een steile klim doen waar ik voet aan de grond zette onder een toekijkende Fabien, die zag het niet zitten en zei me dat het geen single-track was daar hij de bikers even verder al zag rijden. Dus wij een ommetje gemaakt en ven later hoorden we dat de bevoorrading achter die heuvel lag en dit in een schitterende locatie nl. je moest in een oorlogsbunker door rijden tot de controle ... gewoon eens iets anders ... wij hebben het gemist, jammer! Steeds weer slingerden we van paadje naar veldweg of kassei m.a.w. enorm veel off-road, bijna geen weg tegen gekomen de eerste 30 km en zo ging het voort. We kwamen aan het natuurpark Flines-les-Mortagne een uitgestrekt bosgebied waar we ettelijke kilometers door reden langs een smal pad, ik begon te snakken naar een bevoorrading (eerste gemist) en zo waar na een goeie 40 km was er aan de rand van dit bos een bevoorrading, typisch voor het waals gedeelte werd dit grenadine, groene muntdrank en de innerlijke mens werd versterkt met chocolade, fruit en koekjes, een bevoorrading die in orde was. Weer op krachten reden we nog wat door het bos en verder langs lange veldwegen die er soms toch glibberig bij lagen door de regen, lang geleden dat we zo'n modder gezien hadden. Een mooie single-track was er langs een kanaaltje, op en af crossen op de aangelegde hellingen. Bij momenten, zeg maar zeer dikwijls, wisten we begot niet waar we zaten, deze streek is ons toch vreemd en moest je daar zeggen rij naar huis, ik zou niet weten welke richting te kiezen. De goeie bepijling bracht ons toch waar we gestart waren en wij konden na een korte aprés toch terug kijken op een schitterende toertocht (65 km) met enorm veel off-road ... een zalig gevoel. En onze fiets ... die had er lang zo niet uitgezien !!!

St. Laurentiustocht te Bekegem op 4 november 2006

Een herfstdag in november, ik met de fiets afgezakt naar Bekegem (15km) om er als enige superiabiker vertegenwoordig te zijn. Bij aankomst daar stond mij een luxe suprise te wachten want er was van de organisatie een gratis bewaakte fietsstalling voorzien, een schitterend initiatief. Na de inschrijving kwam ik Katrien20 tegen en even later zijn we samen gestart voor de 50 km.

Een heerlijk herfstzonnetje vergezelde ons in deze landelijke streek, ons natuurlijk goed bekend. Na wat baanwerk en enkele smalle, glibberige paadjes kwam een eerste boszone eraan, mooi was het aanschouwen van de mist en zonnestralen door de bomen. Ne mens heeft een keer tijd sé voor de omgeving te bezien bij dit tempo die we reden, niet snel maar ook niet traag dus ... ideaal. Voor we het goed en wel beseften zaten we op de blosoroute van Jabbeke - Zedelgem ... en dit een heel eind. Af en toe weken we daarvan af maar zelden. Een singletrack in een bosje was leuk rijden en even verder rond kilometer 15 was de eerste controle die zeer inorde was. Wij naar "Vloethemveld" in Zedelgem om dan via "Den Heirweg" op de oude militaire spoorweg te springen. Zevenkerke en de passage langs de vijver in Loppem kwamen ook in deze tocht voor. Via "Tillegem" ,waar we weer op bloso zaten, reden we door de bossen van "Tudor" daar zaten enkele modderige stroken in, Katrien20 koos wijselijk voor de weg. Ergens tussenin "Beisbroek" was de tweede erg goede bevoorrading. Over Snellegem reden we dan naar Jabbeke waar we terug de bloso opzochten en zo naar Zerkegem en de starthaven Bekegem reden.

Een gezellige tocht gereden op wel is waar veel bloso (das geen geklaag hoor) maar ieder die de streek niet kent zal in de wolken zijn over deze tocht, de organisatie was trouwens top, de bepijling was goed (al reden we in Zedelgem door ons gekwebbel eens verkeerd) de bike-wash was goed, alleen ietsje meer druk mocht, de fietsbewaking was super. Op den aprés nog een babbel gedaan met Superfan en Komilfo en genoten van de lekkere boterham met spek en ei. Dan weer de fiets genomen en huiswaarts gekeerd, totaal gereden km vandaag 81,5, morgen wordt een snipperdag.

  

VTT  Des Carrieres a Antoing Bruyelle (hen) op 11 november 2006

Nu het slijk bijna uit m'n ogen is gewreven kan ik weer intikken voor dit verslag , amaai wat een mooie tocht daar over de taalgrens in Bruyelle. Fabien thuis opgehaald en naar henegouwen gereden voor er een gezellig tochtje te rijden van 45 km. Onderweg kwamen we al Lok36000 tegen die ons volgde, een hele bende forumbikers op het appel en na inschrijving zijn we dan gestart.

Geen TGV gedoe vandaag en gelukkig maar want de goeie benen waren achtergebleven in Zedelgem na het partijtje voetbal gisteravond, man wat had ik weer last vandaag. We begonnen onmiddelijk met een off-roadstrook en meteen werd ook duidelijk dat de regen van deze week en nacht lelijk huis heeft gehouden wat het parkoer betrof, vettig dat het lag. Wij al glijdend er door tot achter de rivier "de schelde" die we volgden tot in Antoing. In Antoing volgde een eerste verrassing, een nijdige klim op kasseien type "muur van Geraarsbergen" maar dan ietsje korter maar wel leuk, trouwens Antoing is nog een toeristisch stadje met een mooi kasteel die we aanschouwden tijdens onze passage. Ook stonden daar enorme bouwwerken uit vervlogen tijden (zie foto), we vroegen ons met de forumbikers af wat die grote muren wel waren, de één hield het bij een fort, de ander bij resten van een ommuurde stad. Heb het even opgezocht en hier het antwoordt : " Eind 19de, begin 20ste eeuw. Industriële revolutie. Antoing hult zich in een lange lichtgrijze mantel en verwordt tot "Hoofdstad van het Witte Land". De steenindustrie dateert van de Romeinse tijd. De kalk en het cement, geproduceerd in deze kalkovens, werden de wereld rond verzonden. Er bestaan nog zeven kalkovens in deze streek." Dit even ter zijde. Van Antoing glijden we letterlijk naar een crossparkoer in de buurt van landelijke "Péronnes." Nipt niet op de steile klim geraakt, ook verder werd door de modder op hellingskes voet aan de grond gezet. Na 16 km kwam dan het hoogtepunt van deze tocht of toch het moment waar ik voor gekomen was naar Bruyelle namelijk de "cimescaut" Adembenemend was het daar, ik moest me even in de ogen wrijven, ik dacht dat ik droomde en me in de "grand canyon" bevond. Een prachtig decor tijdens het naar boven rijden, eerst gelijdelijk klimmend maar naar mate we hoger reden, waren de klimmetjes steiler. Op één ervan toch voet aan de grond moeten zetten. Intussen reden Fabien en ik wat voor op de rest van de bende, Cloclo van het forum pikten we onderweg op. Jammer dat het weer niet mee zat vandaag, miezerige regen zorgde er niet alleen voor dat we kletsnat waren maar ook de ferme uitzichten werden wat belemmerd. De afdaling was eveneens leuk en net voor we de steengroeve uitreden, was het halt voor een bike-wash, nog nooit meegemaakt tijdens een tocht. Mannen van de organisatie stonden klaar met hoge druk om de fietsen af te spuiten, misschien niet ideaal voor de bike maar wel nodig op dat moment, de olie was ook welkom. Daar was tevens ook de eerste controle die naar waalse normen zeer goed was. Na de innerlijke mens versterkt te hebben en een praatje gemaakt te hebben met enkele bikers(sters) sprongen we terug op ons ros naar het archeologisch park waar we ons weer konden uitleven al was dat voor mij aanklampen want meer zat er niet in. Wat volgde was ook niet mis, gevarieerde en leuke landwegen die bij momenten erg vettig lagen, we zagen er weer proper uit. Langs de schelde reden we efkes langs en zelfs tussen zo'n kalkovens (zie bovenste foto). In "Hollain" kwam de tweede bevoorrading en daar liep het mis voor ons, de splitsing daar niet gezien en we zaten op het parkoer van de 35 km, dat hoorden of beter zagen we na de finish toen we maar 40 km op de teller zagen staan.

Een zeer mooie tocht met veel afwisseling, de organisatie was dik in orde, op gevaarlijke punten stond er iemand. De bepijling was zeer goed, de beide bike-washes waren ok, zelfs aan de finish waren het brandweermannen die onze fiets weer nieuw maakten. Op de korte aprés genoten van een lekkere boterham en pompoensoep ... gratis van de organisatie. Nu nog de fiets opblinken voor de volgende rit.

meer foto's van deze tocht vindt je op  http://tignon.andre.free.fr/report.php?id=491                            http://tignon.andre.free.fr/report.php?id=492                                                          http://users.edpnet.be/traxcomputers/                                                

 

                                 VTT te St-Andries  18 november 2006 (verslag Stefaan)

 Om 8u30 stonden we klaar naast de watertoren voor een trip van 55km . Met “We” bedoel ik  mezelf (Stefaan) en een vriend die ik al enkel jaren uit het oog verloren was, maar die nu sedert een maand een fiets had aangeschaft en het ook wel wou proberen om via die manier de conditie wat op peil te houden. Waar waren de andere superialeden trouwens! (grapje) de echte superiabiker “moviestar” moest verstek laten gaan door werkverplichtingen.

Dat het zwaar zou worden wisten we al, want het had de voorbije nacht goed geregend en de vorige dagen was het ook meestal van dat.

Via een singletrack in het boeverbos kwamen we in beisbroek waar we een stuk van de blosoroute volgden met daartussenin enkele nieuwe bosstroken tot aan vloethemveld waarna we een eerste (met alles erop en eraan) bevoorrading voorgeschoteld kregen.

Verder door de drassige stroken richting Zerkegem en via Snellegem en Zedelgem ging het richting Loppem waar ons nog een bevoorrading wachtte met warme soep maar door de hoge temperaturen was dat niet echt nodig. De benen waren goed maar de zware kilometers kropen stilaan in de benen. En mijn collega had er veel zin in, want hij ploeterde gemakkelijk mee, zeker voor iemand die nog maar een viertal tochtjes heeft gereden.

Via een grote lus in Loppem kwamen we in Tillegem bos om dan terug af te zakken naar St-andries. En in de laatste strook op 1 km van het einde kwam de man met de hamer bij mij. Bij het voorbijsteken van iemand viel ik stil en alle macht was plots weg waarbij ik wel letterlijk stilstond.

Het was een zware, maar heerlijke rit rond de streek die ik goed ken, met veel blosoroute maar toch altijd genieten en vooral op het einde was duidelijk dat maar om de 3 weken eens rijden iets te weinig is. Maar vooral Chapeau voor Nick die met redelijk gemak deze rit vervolledigde. Na een ferme bikewas vlug naar huis met 66 km op de teller en nu maar hopen dat ik binnen mag of dat de kleine mannen niet denken dat ik zwarte piet ben.

Toertocht te Torhout op 19 november 2006

Weer een tochtje gereden in de streek, nl. Torhout, deze keer was de organisatie in handen van Torhoutse Outdoor Fun, kortweg TOF. Hun nachttocht vrijdagavond heb ik helaas moeten aan m'n neus voorbij laten glijden wegens werkverplichtingen maar vandaag was ik erbij als enige superiabiker en zoals Stefaan gister zei "waar blijven die andere superiabikers?"

Ik, met de fiets naar Torhout gereden in de regen deze morgen, toegegeven niet met volle goesting maar daar ik gister niet gereden heb moest ik toch wat beweging hebben dit weekend en ik was er trouwens afgesproken met Filiberke en Veeteeteetje. Bij aankomst aan "de velodrome" (voetbalstadion) waar de inschrijving was werd ik hartelijk ontvangen door Katrien20 die er dienst had bij de organisatie. Ook Superfan was op het appel maar van de twee waar ik mee afgesproken had was niks te bespeuren. Dan maar een kwartierke gewacht en alleen vertrokken.

Deze tocht had niet veel verrassingen in petto voor me daar ik de streek praktisch van buiten ken, alleen de modder verrastte me op plaatsen. We namen de start via de korte helling naar de oude spoorweg om dan naar het centrum te rijden en op de bloso-route te springen. Aan de rode lichten sloegen we rechtaf om dan omgekeerde bloso te rijden off-road, meteen de eerste stevige brok die meteen ook de ondergrond bekend maakte voor vandaag ... slijk!!! Kan ook moeilijk met de regen van de laatste dagen en nacht. Langs landelijk wegen en een kleine single-track kwamen we in het bos van Wijnendale terecht. Ik reed weer met flanellen benen rond en m'n verkoudheid maakte het ook niet makkelijker maar enfin we zijn moutainbiker of we zijn het niet. Weer in Torhout gekomen kwam de "rock torhout-klim" eraan, om dan via een zwaar liggend maisveld de "groene 62" te nemen naar "de warande" een single-track altijd leuk om te rijden. Nu naar Wijnendale waar we in de buurt van het domein "d'Aartrijke" enkele mooie maar zware bosstroken deden, intussen had ik hemel en aarde verzet om een groepje in te halen die al van bij de start een eind voor me reed. Oef ... eindelijk sloot ik aan. In dat groepje van een man of 8 reden we naar Veldegem toe, waar halverwege de bevoorrading was die prima in orde bleek. Via "boutensdreef" reden we naar het "plaisiersbos" in Veldegem. Zo zaten we opeens dichtbij "groenhove" waar we de "spookwegel" deden, niet evident met prikkeldraad naast je en maar glijden ... . landelijk wegels brachten ons naar de finish in Torhout, de 47km zaten erop en de meeste bikers leken op zwarte pieten, ook ik behoorde daarbij, nog een jump naar huis toe en we waren weer tevreden.   

Leiedaltocht te St-Baafs-Vijve op 26 november 2006

Na een avondje uit en weinig slaap Fabien in Oekene weest ophalen om daarna naar St-Baafs-Vijve te rijden voor de toertocht, gelukkig had Fabien ook piepoogjes ... dat beloofde ! Bij aankomst aan de inschrijving een drukte van je welste, Filiberke zag er content uit aan de inschrijvingstafel. De forumtrein zat nog rustig aan tafel toen Fabien en ik er vanonder muisden.

Een lekker weertje om te biken was het en het tempo zat er meteen goed in, veel volk achter de baan en zo konden we ban de ene horde bikers naar de andere rijden. Meteen ook een mooie slingerende passage langs een oude spoorweg en daarna een privéstuk in waar de modder goed vertegenwoordigd was en zo zouden er nog stroken volgen, kon niet anders met de regen van afgelopen dagen. De benen waren super of laat me het maar op "goed" houden. We reden naar Wortegem-Petegem en dan weet je dat het landschap glooiend wordt. Nico Eeckhoudt passeerde me en ik probeerde aan te pikken, dat lukte ... voor tien meter. Veel éénmalige doorgangen op privéterrein in deze tocht afwisseld met veel bos en mooie single-tracks, dat was genieten. Soms was het wel hard duwen op de trappers als we weer in één van die moeilijk berijdbare stroken kwamen. Nokereberg opgeklauwterd langs de baan, dat viel mee, derest die volgde off-road was minder makkelijk op de mooie afdaling na. Overal was de weg uitstekend aangeduidt, de organisatie had duidelijk op geen pijltje gekeken. Ook de twee bevoorradingen mochten er zijn al was het er bijzonder druk, kon moeilijk anders met 1566 deelnemers.

Nog steeds voelde ik, ondanks de weinige slaap, me kiplekker, Fabien daar in tegen hing meestal een paar meter slapend achter me, hij had er duidelijk geen zin in. Via de landelijk wegen die deze streek rijk is belanden we in Waregem om vandaar uit langs mooie tracks richting finish te trekken. Plots vloog een stuk van de forumtrein ons voorbij, gevolgd door derest (wat er nog van over bleef) Fabien, plots wakker geschoten, gaf me het sein om er achteraan te gaan, man was dat vlammen. We naderden, vooral onder impuls van Fabien, tot op het wiel maar moesten snel ondervinden dat we niet opgewassen zijn tegen die TGV. Een laatste single-track kwam eraan langs de autostrade, amaai zo glibberig, daar hebben we menig biker tegen de grond zien gaan, allemaal zonder erg hoor. Wij als volleerde acrobaten verteerden dat wonderbaarlijk goed, de trappen die volgden was minder, onze fiets woog waarschijnlijk enkele kilo's meer door het aanhangende slijk. Eenmaal boven gekomen dacht ik nu zijn we er wel bijna maar nee, nog een nijdige strook kwam eraan en daar sloeg de kramp bij mij toe in de bovendij. Was het de inspanning op de forumtrein die me parten speelde of had ik te weinig gedronken op de tocht, ik denk voor het laatste. Terug hersteld bereikte ik na een goeie 500 meter de finish.

Bike-wash leek ons te druk, dus wij naar de douches, onze lekkere hot-dog afgehaald en ons zonder aprés huiswaarts begeven met mooie herinneringen aan deze tocht.

   

    Kerst-vtt te Veldegem op 23 december 2006

Na een afwezigheid van 3 weken ontwaakte ik met een goed gevoel vanmorgen, aja ... ik ging weer de fiets uithalen voor een mountainbiketocht in eigen gemeente nl. Veldegem. Met een reservefiets, die ik van m'n fietsenmaker in bruikleen had, reed ik tegen 8u15 naar de sporthal waar de inschrijving was, het was er al behoorlijk druk. Ook enkele kerstmannen van het forum zaten al in de forumtent. Geen kerst-parade zoals vorig jaar maar wel een gezellige tocht.

Die begon rond 8u45 met de forumtrein, die dus gedeeltelijk uit kerstmannen bestond. Het tempo werd meteen al redelijk aangesnoerd naar de eerste off-roadstrook toe. Nabij het "plezierbos" was het zo ver, op een rij reden we de eerste strook zonder problemen door. De droge dagen voorafgaand maakten er een goed berijdbare toer van, alles perfect uitgepijld en aangegeven met de verschillende stroken enz. Via wat baan en veldwegels kwamen we aan de eerste single-track, ik denk in het bos van "Calloen". Lekker slingeren tussen de bomen, soms gevaarlijk met onze kerstmannen in de buurt die bleven haperen met hun muts (of iets dat daar voor doorging) aan de bomen. Algauw zaten we te schudden op de kasseistrook op "den Heirweg" om dan door "vloethemveld" naar de volgende single-track te rijden. Kort maar leuk in dat kleine bosje, het pad erna bracht ons terug op "den Heirweg". Van Zedelegem ging het naar "Zevenkerke" om dan via de natuurvijver richting Loppem te gaan waar de eerste controle was.

Intussen was de bende forumbikers uit elkaar gerukt, in groepjes werd verder gereden naar "de Pierlapont" via een mooie veldweg, dan was het "Merkenveld" aan de beurt. Over Veldegem kwamen we in Ruddervoorde terecht waar enkele mooie passages lagen te wachten op de horden bikers die onderweg waren. Top of the bill was natuurlijk het "super prestige" parkoer op "baliebrugge" toch nie te onderschatten die bulten die daar liggen. De tweede bevoorrading was een feit, een frisse aquarius op een frisse morgen ... moet kunnen. Het domein "Groenhove" kwam in zicht, ook daar weer een zeer gevarieerd parkoer, de organisatie heeft er duidelijk werk van gemaakt. Nog 5 km tegaan stond er op een bord aangegeven toen we uit het bos doken. Nu nog die venijnige klim verwerken naar het witte huis en de licht dalende weg door het "plezierbos" en we zitten weer in Veldegem waar op 250 m van de finish nog een standje stond met glüwein.

Een zeer geslaagde tocht die ons door de kerstperiode zal brengen met een goed gevoel.

Chrismas-Challenge te Diksmuide op 26 december 2006

Ideaal moment om eventjes na het feest vieren van kerstmis de benen los te gooien en af te zakken naar m'n geboortestad Diksmuide. Een frisse, druilige morgen toen ik na de inschrijving de start nam.

Bij de eerste veldwegels was het al duidelijk dat het vettig lag maar toch goed berijdbaar. Als enige superiabiker en ook geen forumbikers gezien, werd het een eenzame tocht waar ik eens flink de benen heb getest en behoorlijk hard van start ging. Langs een brede wegel naast een kleine waterstroom ging het naar Esen toe en wat later zaten we op de kasseien van "de steenstraete" daar duwde ik nog wat harder op de pedalen. Trouwens dat was vandaag de eerste toertocht met m'n nieuwe fiets, alléé toch het kader. Vleugels had ik in ieder geval, was het de fiets, de rust die ik ingebouwd had of het kerstmenu, 'k zou het niet weten maar het ging verduveld goed vooruit vandaag. Houthulst kwam eraan en het "vrijbos" mooie passage was het daar. De eerste controle was in zicht waar twee jonge "babes" me stonden op te wachten, op hun dansje was het even wachten.  Na de innerlijke mens een plezier te hebben gedaan zochten we " de heuveltjes van Erika" op in Klerken en omgeving, die vielen best mee langs de lange veldstroken. Naar Esen terug rijdend konden we terug bij de wat oudere "babes" genieten van de tweede bevoorrading, beide waren trouwens goed. Ook de bepijling was dik in orde, nergens mis reden, gebeurd ook niet alle dagen. We naderden Diksmuide, op het speelplein "zonnestraal" konden we genieten van een cyclocross parkoer, korte nijdige hellingen ... we vlogen erop. Eventjes door een wijk gereden tot aan sporthal "de pluimen" waar weerom een crossparkoer lag, terug korte hellingen maar deze keer ook een paar aangelegde zandstroken en balkjes om er op z'n "Sven Nijs" over te wippen, ik koos voor het veiligste en sprong van de fiets. We door kruisten nog het centrum van Diksmuide waar we nog een kasseistrook onder de wielen geschoven kregen, wel is waar mooi aangelegde en toen konden we ons laten uitbollen tot de finish aan café "The Paddy's". Aan de bike-wash leek het me te druk en ben dan maar naar huis toe gereden met een fijn gevoel ... dit was m'n laatste toertocht van 2006.   

 Home