Ten geleide: Waarom het Vlaams Blok?

De oprichting van nationalistische partijen in 1977, die elkaar vanaf 1978 vonden in het Vlaams Blok, was tegelijk een reactie tegen een al jarenlang in gang zijnde evolutie, én tegen een historisch politiek incident, het Egmontpact.

Sinds 1954 was de Volksunie dé Vlaams-ncttionale politieke formatie. Vanaf 1970 waren in én buiten de Volksunie, stemmen opgegaan die waarschuwden tegen het verwaarlozen en verlaten van het strijdbeginsel, tegen het streven van sommigen, deze partij om te vormen tot een partij zoals de andere partijen, tegen het arrivisme van sommige topfiguren én tegen de verlinksing die zich ongetwijfeld in de Volksunie voltrok. Die waarschuwende stemmen vonden geen gehoor.

Het Egmontpact uit de lente 1977 betekende het uiteindelijk breekpunt: door in te stemmen met dit voor Vlaanderen onzalige en vernederende pact, liet de Volksunie uitdrukkelijk het strijdbeginsel varen. Ze ontpopte zich tot een Vlaams-Belgische partij waarin het strijdbeginsel ondergeschikt werd gemaakt aan een paar schijnsuccesjes.

Uit de felle reactie op Egmontpact en Volksunie-toegeeflijkheid ontstond opnieuw een nationalistische partij, het Vlaams Blok.

In de eerste jaren van zijn bestaan werd het Vlaams Blok weggelachen als een scheurpartijtje, als een verzameling malcontenten en zonderlingen die zich aan de rand van pet politieke gebeuren bewogen.

De lachers kregen ongelijk, de sceptici moesten hun mening herzien: het Vlaams Blok nam sinds 1978 aan àlle verkiezingen deel.

Het laat sindsdien de stem van het radicale Vlaams-nationalisme horen, in het Belgisch parlement, in de Brusselse gewestraad, in provincie- en gemeenteraden, én ook in het Europees parlement!

Zijn maandblad wordt graag gelezen, zijn televisieuitzendingen wekken veel belangstelling. Het beschikt over een goed ingericht secretariaat, een ernstig werkende studiedienst, een dynamische propagandadienst, en over een actieve jongerenbeweging, de Vlaams Blok Jongeren (V.B.J.).

Ook de hardnekkigste tegenstrevers zijn wel genoodzaakt, niet alleen het bestaan van het Vlaams Blok te erkennen, maar méér nog, het feit te aanvaarden dat het Vlaams Blok zijn eigen, duidelijke, onvervangbare plaats in het politieke spectrum inneemt: de partijpolitieke vertegenwoordiger van het radicale, Vlaamse en Heelnederlandse nationalisme; de partijpolitieke vertegenwoordiger van een realistisch, op persoon én gemeenschap gericht solidarisme; een partijpolitieke formatie ten slotte, die ànders dan de andere politieke belangengroepen, gegrondvest is op ernstige ethische beginselen. Een partij die er onomwonden voor uitkomt "rechts" te zijn.

Het Vlaams Blok is een radicale strijdpartij. Ook daardoor verschilt het wezenlijk van de andere partijen. Het is geen "kleur" - of "standen"-partij, bereid tot geven en toegeven, levend van compromissen en koopjes, steeds in de ban van het electoralisme.

Hct Vlaams Blok is en blijft een harde, veeleisende, compromisloze partij, in dienst van het nationalisme, in dienst van Vlaanderen, de Nederlanden en Europa.

Wij kozen beslist niet de gemakkelijkste weg; maar wij beseffen dat het de enige weg is om in Vlaanderen, bij de vlaamsgezinden en de Vlaamsnationalisten in het bijzonder. het geschokte vertrouwen in de mogelijkheden van de Vlaamse Beweging te herstellen. Tegenover de wat bestofte. aan eigen mogelijkheden twijfelende "Vlaamse Beweging" stellen wij. helder en scherp de uitdaging van het traditiegetrouwe én op detoekomst gerichte. rechtse en solidaristische nationalisme.

Het is een uitdaging. in de eerste plaats aan onszelf, in de tweede plaats aan allen die mét ons, de strijd voor Vlaanderen, de Nederlanden en Europa willen voeren.

En wij beseffen: het nationalisme, dit nationalisme is niet dood; het heeft de toekomst voor zich. Een toekomst waaraan wij allen bouwen, dag aan dag.

Nationalisme

Het VLAAMS BLOK is een nationalistische partij. Het nationalisme steunt op de volksgemeenschap als natuurlijk gegroeid gegeven en behartigt de stoffelijke, zedelijke, culturele en geestelijke belangen van deze gemeenschap. Uiteraard hebben de zedelijke, culturele en geestelijke belangen voorrang op de stoffelijke.

Als nationalistische partij komt het VLAAMS BLOK op voor onafhankelijkheid voor Vlaanderen. Onafhankelijkheid betekent zowel zelfbeschikkingsrecht als zelfbeschikkingsplicht.

De volksgemeenschap gaat boven de staat. De staat dient de belangen van het volk en niet omgekeerd.

Binnenland

De Belgische staat, gebouwd op en levend van de Vlaamse onmacht, de Vlaamse toegevingen, het Vlaams geduld, de Vlaamse vernederingen, ja van de Vlaamse lafheid en van het volksverraad, heeft van zijn ontstaan af tot vandaag Vlaanderen geen recht gegund of er moest voor gestreden en betaald worden.

Het VLAAMS BLOK is bereid en heeft zelfs tot plicht voor elk Vlaams recht te strijden, maar weigert nog enige betaling van Vlaamse zijde, nog enige compensatie van Vlaamse zijde voor om het even welk Vlaams recht. Zolang de Belgische staat nog zal bestaan; is en blijft Vlaanderen eisende partij. Vlaanderen is België niets verschuldigd. België draagt ten opzichte van Vlaanderen een onnoemelijke schuld.

Het VLAAMS BLOK wenst meteen duidelijk te stellen dat Vlaanderen aan Wallonië evenmin iets verschuldigd is. Ook Wallonië draagt ten opzichte van Vlaanderen een onnoemelijke schuld. Het bezet houden van Vlaams gebied en het denationaliseren van Vlaamse mensen op dat gebied, moet zonder verwijl ongedaan gemaakt worden, voor er spraak kan zijn van normale verhoudingen tussen Vlaanderen en Wallonië.

Zolang de Belgische staat nog bestaat, eist het VLAAMS BLOK voor de Vlamingen die 65% van de bevolking van die staat uitmaken, ook de daarmede overeenstemmende vertegenwoordiging en macht op, in de regering en in alle staatsorganen en instellingen.

Het VLAAMS BLOK eist dat alles, wat bij het ontstaan of in de loop van de geschiedenis van de Belgische staat Vlaams, Nederlands was, ook terug bij Vlaanderen en de Vlaamse gemeenschap komt.

Daarom eist het VLAAMS BLOK de terugkeer van alle door Wallonië bezette gebieden als Komen, Moeskroen, Dhoppe, Edingen, de Jekervallei, Overmaas. Het VLAAMS BLOK bevestigt uitdrukkelijk dat Brussel en zijn randgemeenten tot Vlaanderen behoren. Het einddoel hierbij is : Brussel Vlaamse stad, Nederlands naar wezen, taal, cultuur en uitzicht. Vanzelfsprekend krijgt Brussel, hoofdstad van de komende onafhankelijke staat Vlaanderen, in een overgangsstadium een bijzonder statuut. Als overgangsmaatregel eist het VLAAMS BLOK de vastlegging van de nationaliteit te Brussel op basis van objectieve criteria van afstamming.

Taalfaciliteiten mogen in de toekomst nog alleen aangewend worden om Franssprekende Vlamingen te Brussel en in de 19 gemeenten, en in de hierboven gemelde gebieden terug aan te passen aan de Nederlandse taal en cultuur en hen zo tot volwaardige leden van de Vlaamse gemeenschap te maken. Overal elders worden ze afgeschaft.

Het is na de verwezenlijking van o.m. deze eisen dat de weg naar volledige Vlaamse onafhankelijkheid vrij komt.

Nederlandse federatie

Het is daarbij duidelijk dat de uiteindelijke vorm van Vlaamse onafhankelijkheid niet kan en niet mag gezien worden als een of andere vorm van Belgisch federalisme, als een federalisme in verband met België. Vlaamse zelfstandigheid en Vlaams zelfbestuur betekenen dat de politiek van een Vlaams-nationalistische partij nooit op enigerlei wijze uitgaan mag van Belgische overwegingen of maatstaven. Een Vlaams-nationalistische politiek mag er nooit op gericht zijn de Belgische staat te redden, in het leven te houden. Integendeel.

Onafhankelijkheid betekent dat de Vlaamse gemeenschap beschikt over de volheid van het staatsgezag en dat de Vlaamse staat akkoorden afsluit, machten delegeert en zelf zijn geïnde belastingen naar eigen goeddunken besteedt in plaats van ze in de Belgische schatkist te zien verdwijnen. Dit betekent kort en goed: de totstandkoming van een soevereine staat Vlaanderen.

In een eenwordend Europa is de enig mogelijke aanvaardbare federalistische vorm een federalisme binnen het kader van de Lage Landen bij de zee.

Twintig miljoen Noordnederlanders en Vlamingen moeten in het komende Europa hun eenheid als taal, cultuur, volk opnieuw beleven om hun eigen zelfstandige plaats in Europa in te nemen en zo hun eigenheid te handhaven.

In het komende Europa der volkeren gaat de zorg van het VLAAMS BLOK ook naar de Vlamingen levend in Zuid-Vlaanderen in het kader van de huidige Franse staat. Een Vlaams, een Nederlands gezag moet het nodige doen opdat ook die Vlamingen kunnen leven volgens hun eigen aard. Ten slotte eist het VLAAMS BLOK, zolang de Belgische staat nog bestaat het losmaken van de Duitse gemeenschap van Wallonië, en dit met volledig zelfbeschikkingsrecht voor die gemeenschap.

Vlaanderen en Europa

Voor het VLAAMS BLOK als nationalistische partij mag de eenwording van Europa alleen geschieden op basis van een samenwerking der volksgemeenschappen. De huidige staten kunnen niet dienen als bouwstenen voor Europa, zoniet zouden op schaalvergroting nog veel ergere Belgische toestanden ontstaan. Daarom moet een radicale afbraak van unitarisme en jacobinisme de Europese eenwording voorafgaan.

Het VLAAMS BLOK staat op het standpunt dat een toekomstige Europese politiek erop gericht dient te zijn de zelfstandigheid en onafhankelijkheid van Europa te bekomen en te handhaven. Europa dient elk imperialisme dat het bedreigt, of dit nu uit de Sovjet-Unie, uit de Verenigde

Staten of van elders komt af te wijzen.

Als overgang hiertoe, en .zolang Europa niet één geworden is en zelf niet beschikt over de nodige macht om die eigen politiek door te voeren, is het zonder meer duidelijk dat van verschillende kwalen de handhaving van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie het kleinste euvel is. Voor het VLAAMS BLOK moet een één geworden Europa tevens een sterk, weerbaar en gewapend Europa zijn, in staat zijn vrijheid te beschermen en zichzelf te verdedigen.

Het VLAAMS BLOK wijst een Europese weerbaarheidsleegte tussen tot de tanden gewapende blokken als waanzinnig en levensgevaarlijk af. Het VLAAMS BLOK wijst ook alle Europese schuld- en minderwaardigheidscomplexen als noodlottig voor de toekomst van de hand. Zoals elk volk de nodige fierheid aan de dag dient te leggen, zo dient Europa diezelfde fierheid te tonen in zijn betrekkingen met buiten-Europese landen en machten.

Het VLAAMS BLOK eist het herzien van alle ontwikkelingshulp, waarbij dient uitgegaan te worden zowel van het belang van Europa als van degene die geholpen wordt.

Het VLAAMS BLOK wijst dan ook wapenleveringen aan ontwikkelingslanden af, alsmede het ter beschikking stellen van gelden, welke in veel gevallen in de handen terechtkomen van corrupte leiders van ontwikkelingslanden.

In de plaats daarvan dienen ontwikkelingsprojecten hoofdzakelijk te bestaan uit het ter beschikking stellen van Europese intelligentie en technische bijstand, daar dit onze enige grondstof is in de concurrentiestrijd tegen buiten-Europese lagere produktie- en loonkosten.

Vlaanderen en Zuid-Afrika

Ten slotte neemt Zuid-Afrika voor het VLAAMS BLOK een bijzondere plaats in. In de eerste plaats omdat het Afrikaanse volk in zo sterke mate stamverwant is met ons Nederlandse volk, in de tweede plaats omdat de blanken in Zuid-Afrika ook levensrecht en dus zelfbeschikkingsrecht hebben, en verder omdat Zuid-Afrika van levensbelang is voor de vrijheid en de verdediging van Europa. De evolutie in Zuid-Afrika vervult het Vlaams Blok met diepe bezorgdheid; het blijft hopen dat onze stamgenoten de weg zullen vinden tot overleven als gemeenschap en tot behouden van een in eeuwen harde strijd gegroeide cultuur.

Solidarisme

Solidarisme is voor het VLAAMS BLOK de waarachtige beleving van de natuurlijke volksverbondenheid. Deze volksverbondenheid moet door de staat als samenlevingsbasis erkend worden.

Het is in wezen een levenshouding, voortspruitend uit het besef van de noodzakelijke solidariteit van allen met allen in de gemeenschap, d.w.z. de solidariteit van de sterkeren met de zwakkeren, met degenen die in nood verkeren of dreigen te geraken, een solidariteit van werknemer en werkgever, van alle beroepen met elkaar.

Het nationalisme dient zich zowel te bekommeren om de volksgemeenschap als om de individuele mens, deelgenoot van die gemeenschap. Dit wordt pas mogelijk in een maatschappelijk systeem, waarin enkeling en gemeenschap evenwichtig leven en tot groei komen. Dit maatschappelijksysteem is het solidarisme. Solidarisme is de projectie van het nationalisme en van de eerbied voor hoge morele waarden op het sociale leven en de samenlevingsopbouw.

Deze hoge morele waarden vormen het noodzakelijke tegengewicht voor het menselijk egoïsme. Het solidarisme stelt verantwoordelijkheidsbesef, offerzin, sociale rechtvaardigheid, solidariteit, verdraagzaamheid, naastenliefde voorop. Deze waarden vormen de drijvende kracht van het solidarisme. Als maatschappijvisie is het solidarisme gegrondvest op een sociaal-ethisch drieluik: de solidariteitsgedachte, het subsidiariteitsbeginsel en de verdraagzaamheid.

De solidariteitsgedachte vormt de kern van het solidarisme. Solidariteit is niet alleen een kwestie van nuttigheidsoverwegingen. Ze is de wisselwerking tussen de mens en de kleinere of grotere gemeenschappen waartoe hij behoort. Ze moet haar bekroning vinden in een ethisch gemeenschapsgevoel bij de mens, beveiligd als zelfstandige persoonlijkheid in de gemeenschappen.

Het subsidiariteitsbeginsel, de organische opbouw van kleine en grotere gemeenschappen tot één harmonisch geheel, waarbij de kleinere gemeenschap alle bevoegdheden die ze kan opnemen, ook wérkelijk uitoefent, structureert de solidariteitsgedachte.

Het beginsel van de verdraagzaamheid is een wezenlijk bestanddeel van het solidarisme. De verdraagzaamheid waarborgt de waarde van elke persoon in de onaantastbaarheid van zijn persoonlijkheid en in zijn recht op het gestalte geven aan zijn eigen leven.

De verdraagzaamheid betekent niet het verdoezelen, uitwissen en opgeven van de eigen overtuiging, doch de eerbied voor alle andere levenstheorieën in zover deze de ontplooiing van een constructieve volksverbondenheid niet dwarsbomen.

Als solidaritische partij eist het VLAAMS BLOK het herstel van de rechtsstaat tegen de dictatuur van partijen, drukkingsgroepen, personen. Als solidaristische partij keert het VLAAMS BLOK zich tegen het liberalistisch uitbuitingskapitalisme evengoed als tegen de marxistische en communistische dwangsystemen.

Tegen onderdrukkend en verdrukkend marxisme en collectivisme in, tegen individualiserend en egoïstisch liberalisme in, verwerpt het VLAAMS BLOK alle klassenstrijd en alle uitbuiting. Gemeenschap en enkeling kunnen enkel baat hebben bij een dienende samenwerking van allen, jong en oud, van alle geledingen, beroepen, standen, welke in een volksgemeenschap leven en werken.

Als solidaristische partij wijst het VLAAMS BLOK de ongecontroleerde partij syndicaten af, evengoed als de ongecontroleerde uitwassen van het liberalistisch kapitalisme.

Als solidaristische partij komt het VLAAMS BLOK op voor een evenwichtige economie, waarin de rechten zowel van de enkeling als van de gemeenschap gewaarborgd blijven. De enkeling heeft niet alleen het recht, doch de plicht tot vrij initiatief. Daarom heeft hij ook het recht op de vruchten van zijn arbeid, recht op bezit en eigendom.

Een solidaristische gemeenschap is een prestatie gemeenschap die het VLAAMS BLOK bewust plaatst tegen de begoocheling en vervlakking van de moderne verzorgingsmaatschappij. Prestatie is plicht, en geeft alléén rechten. Voor het VLAAMS BLOK betekent het solidarisme in dit verband vanzelfsprekend dat de gemeenschap erover waken moet dat de zwakkere, de door de natuur of het lot misdeelde of gehandicapte niet het slachtoffer wordt van zijn mindere kansen en mogelijkheden. Daar ligt de taak van een welbegrepen verzorgingselement in de prestatiegerneenschap.

De enkeling dient volwaardige ontplooiingskansen te krijgen in overeenstemming met zijn aanleg.

Het is de plicht van een solidaristische gemeenschap erover te waken dat de uitwassen van een prestatie gemeenschap beteugeld worden. Het is eveneens haar taak er zorg voor te dragen dat de noodzakelijke en onontbeerlijke verzorgingsvoorzieningen meer afgestemd worden in functie van de concrete persoon dan bepaald worden door blinde administratieve automatismen (dit zowel voor ziekteverzekering en kinderbijslag, als voor werkloosheidsuitkeringen en pensioenen).

Ethische waarden

De derde pijler waarop het VLAAMS BLOK bouwt is. misschien meer nog dan de vorige twee, het bewijs dat wij een totaal andere partij zijn, wezenlijk verschillend van de belangengemeenschappen waartoe de kleurpartijen vervallen zijn.

Het gaat hier om een stel waarden zonder dewelke het nationalisme enerzijds moet ontaarden tot hoerapatriotisme, zonder geestelijke inhoud of diepgang. zonder dewelke anderzijds de volksgemeenschap en de Europese volkerengemeenschap al te gemakkelijk ten prooi kunnen vallen aan de vervlakking van een "american way of life", de tirannie van het communistisch materialisme of de dwingelandij van om het even welk totalitarisme.

Trouwens, veel meer dan om een stelsel, een verzameling doctrinaire richtlijnen, gaat het om een levenshouding welke. als ze doordacht wordt, een begrijpen is van de echte, levende werkelijkheid, die nergens afgesneden wordt en nooit op een bepaald ogenblik afgesloten wordt.

Er zijn ideeën die een mens uitdenkt: daarvan maakt hij zijn theorieën. Er is de werkelijkheid die de mens is, waarin hij leeft en die hij tracht te begrijpen. Links wil de "nieuwe mens" als het ware màken. Pas dan wordt het links mogelijk de mens te manipuleren en zijn systeem te . realiseren. Derhalve wijzen wij de linkse stromingen af, niet alleen omwille van hun materialistisch karakter. doch ook omdat ze geen begrip hebben voor, en niet uitgaan van de werkelijkheid.

Uit die werkelijkheid leiden wij onze beginselen af :

1. Wij eerbiedigen de werkelijke, levende mens, en erkennen zijn mogelijkheden tot geestelijke, morele en fysische ontwikkeling. Daarom is onze houding fundamentele menselijkheid.

2. In plaats van deze mens los te scheuren, af te snijden van zijn verleden, in plaats van het verleden te minachten als overbodig en verwerpelijk, erkennen wij dat de mens alleen met de traditie mens is en mens kan zijn. De mens wordt geboren, hij is geen fabrieksprodukt. De traditie

erkennen en aanvaarden betekent niet dat de levenden in het verleden leven, maar dat de doden in het nageslacht verderleven. In de traditie weerspiegelt zich het ware wezen van een volk.

3. Uit deze traditie, uit deze ervaring die zo oud is als de échte mens zelf, blijkt dat volwaardig menselijk leven alleen mogelijk is in een geordende gemeenschap. En dat - in welke vorm ook - een geordende gemeenschap alleen mogelijk is door een echt gezag. Een gezag dat werkelijk bij machte is om de welvaartsmiddelen rechtvaardig te verdelen en om het algemeen welzijn te beschutten tegen schadelijke privébelangen en overwoekerende groepsbelangen. Door een sterk gezag dat nooit tirannie mag zijn, dat in dienst staat van de gemeenschap, maar tegelijk écht gezag is en blijft. Wij willen evenmin een almachtige collectivistische staat, waarin eenieder slaaf wordt, als een anarchistische ongebondenheid, welke uiteindelijk evenzeer tot verslaving leidt.

4. Een menswaardige gemeenschap bestaat niet, kan niet bestaan uit geïsoleerde, alleen in zichzelf geïnteresseerde individuen: gelijkwaardig naast de mens, naast de traditie, naast het gezag is de familie, het gezin onmisbaar en onvervangbaar voor elk volk en voor de mensheid als geheel. Daarom verzetten wij ons tegen de huidige losbandigheid en ontaarding en tegen alle verschijnselen van menselijk en maatschappelijk verval en het misbruik van communicatiemiddelen, waardoor dit verval gepropageerd wordt. Familie en gezin zijn, volgens de levenservaring van de gehele mensheid iets anders dan het toevallig en voorbijgaand samenwonen van mensen die elkaar tijdelijk verdragen kunnen. Het gezin staat niet in dienst van het wisselend geluksgevoel van mensen die alleen maar aan zichzelf denken, maar is : leven voor de toekomst, ook - en zelfs vooral - door de zorg voor een kinderrijk gezin. Dit is immers echt geloof in de toekomst: het de moeite waard achten dat het eigen geslacht, de eigen familie zich zodanig handhaven dat ook het zelfstandig voortbestaan van de eigen volksgemeenschap gewaarborgd wordt.

Het spreekt vanzelf dat wij hardnekkige verdedigers zijn en blijven van elk ongeboren leven, en dat wij ons blijven inzetten voor het strafbaar stellen van elke aanslag op dit ongeboren leven.

5. In dienst van een menswaardig leven, in dienst van eigen gezin en familie, omwille van het eigen volk, erkennen wij de onvervangbare waarde van de eigen, persoonlijke werkkracht, van het eigen initiatief en van de eigen prestatie. Het is normaal dat prestatie uitmonden mag én moet in persoonlijk bezit, in eigendom, waarover niet de staat of enige andere naamloze groep beschikt.

Persoonlijk bezit is voor ons een beveiliging tegen de almacht van de staat. Persoonlijk bezit is bovendien en evenzeer een bescherming tegen de overheersing door louter materiële en economische belangen (het industriële, liberaal-linkse kapitalisme sinds de 19de eeuw).

Het is duidelijk dat uit deze algemene beginselen een aantal stellingen moeten afgeleid worden:

a. Wij willen niet weten van een mens die door mensen "gemaakt" of "geprogammeerd" wordt. Wij willen eerbied voor de mens, ook voor de zwakke. Hoewel wij weten, of zelfs juist omdat wij weten hoe onvolkomen, hoe kwetsbaar hij is.

b. Omdat wij weten hoe onzeker, hoe onvolledig, hoe onvolmaakt elk menselijk inzicht is, hebben wij oprechte eerbied en waardering voor de ervaring. Oudere mensen zijn voor ons geen mensen van tweede rang die men ergens opbergen of monddood maken mag.

c. De gemeenschap van de mensen, ons eigen volk, mag geen slagveld worden waarop vijanden elkaar willen vernietigen, of ten minste willen uitschakelen. Rechtvaardige, soms moeilijk samen te realiseren belangen, mogen nooit het streven naar harmonie, naar echte volkse eenheid doen vergeten.

d. Omdat elke macht gevaar meebrengt, grote macht groot gevaar, zijn wij tegen de almacht van de staat, of van andere organisaties. Wij geloven in de samenwerking van vrije mensen, in de noodzakelijkheid en in het recht die samenwerking zelf in handen te houden.

e. Omdat wij, onvolkomen mensen, moeten leren als mens te leven en als mensen samen te leven, is voor ons opvoeding belangrijker dan economie en industriële ontwikkeling. Deze opvoeding is echter een levenskunst en geen exacte wetenschap: de familie, de ouders vooral hebben hier een onaantastbaar recht. Daarom mag de school nooit een tegenspeler, of erger, een vijand van de ouders zijn.

f. Wij willen daarom beslist niet weten van de staat, van de openbare media (radio, televisie e.d.) als de levenslange schoolmeester voor zelfstandige mensen. Ook hier aanvaarden wij alleen een dienende hulp, géén overheersing.

Een échte rechtsstaat is alléén dàn mogelijk, als hij vrij blijft van misleidende theorieën, als hij niet, omwille van het staatsbelang, zijn burgers verslaaft. Het staatsgezag moet écht zijn, d.i. het moet zijn grenzen kennen, en over de middelen beschikken om zijn taak ten volle uit te oefenen. Het moet zich uitsluitend doen gelden in dienst van de gemeenschap, en geloven in een toekomst die beter moet worden dan ons verleden.

Dit verleden verloochenen wij niet. Wij dragen het als erfenis met ons mee en, wanneer we er beslist niet altijd fier over kunnen zijn, we waarderen het. We zijn er uit gegroeid.

Eisen

1. Wij eisen de onmiddellijke onafhankelijkheid van Vlaanderen, met terugkeer van alle door Wallonië geroofde gebieden.

2. Brussel krijgt, als hoofdstad van Vlaanderen, in een overgangsfase een speciaal taalstatuut. De concentratie van alle Europese instellingen wordt afgewezen.

3. Op langere termijn eisen wij, vanuit de Vlaamse onafhankelijkheid, een politiek van federale toenadering der Nederlanden.

4. Alleen een Europa der volkeren is in de toekomst leefbaar; in afwachting van dit Europa, eisen wij dat aan het ter plaatse trappelen van verdeelde Europese instellingen een einde komt.

5. Wij strijden voor een onafhankelijk, weerbaar Europa dat voor zijn eigen verdediging instaat; zolang dit niet concreet verwezenlijkt is, eisen wij het behoud van onze N.A. V.O.-verplichtingen en de naleving ervan. Ontwapening kan alleen gelijktijdig, evenwichtig en gecontroleerd zijn.

6. Wij eisen, binnen een redelijke termijn, de terugkeer van de overgrote meerderheid der niet-Europese gastarbeiders naar hun eigen vaderland; de versnelde, humane maar kordate terugkeer van achtereenvolgens de criminele, illegale en werkloze niet-Europese vreemdelingen.

Wij eisen tevens de sanering van het statuut van politieke vluchteling.

7. Wij eisen de stopzetting van de hetze tegen de blanken in Zuid-Afrika, en de hervatting van de culturele betrekkingen met de R.S.A.

8. Wij eisen algehele en onvoorwaardelijke amnestie voor alle repressieslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

9. Wij eisen strenge beteugeling van alle politiek, sociaal en economisch profitariaat. Benoemingen in openbare dienst moet gebeuren volgens bekwaamheid, en niet aan de hand van een partij- of vakbondslidmaatschapskaart.

10. Wij eisen een politiek van strenge beteugeling van het individuele en groepsprofitariaat ten koste van de gemeenschap.

11. Wij eisen doortastende maatregelen ter echte herwaardering van het politieke bedrijf en van de parlementaire activiteit: wij bekampen de vermenging van politieke en financiële belangen, wij eisen cumulverbod, beperking van het aantal ministeries, beperking van de kabinetten tot een verantwoorde omvang, beteugeling van het absenteïsme.

12. Wij eisen het invoeren van een doeltreffende legerdienst en/of arbeidsdienstplicht, voor jonge mannen en vrouwen.

13. Wij eisen afschaffing van de strafrechtelijk gesanctioneerde kiesplicht, en het invoeren van landelijke kieslijsten.

14. Wij eisen een durvende en beschermende politiek van en voor het gezin, een actieve strijd tegen de denataliteit, bescherming van de jeugd tegen alle vormen van misdadigheid, verscherping van de strijd tegen de drughandel, en tegen het aanprijzen van allerlei perversies.

15. Wij eisen het herstel van de vroegere wetgeving, waarbij abortus strafbaar gesteld werd, en eisen de oprichting van sociale organisaties die de bescherming van het ongeboren kind bevorderen, evenals het afschaffen van subsidies aan organisaties die abortus propageren of bevorderen.

16. Wij eisen een grondige herwaardering, ook en zeker inhoudelijk, van het onderwijs. Schoolvrede moet gewaarborgd worden door evenwaardigheid van de onderwijsnetten. Strenge kwaliteitsnormen dienen de persoonlijkheidsvorming opnieuw te bevorderen.

17. Wij veroordelen de linkse ondermijning van het openbare leven; vooreerst eisen wij objectieve voorlichting op radio en televisie, wat zelfs na het doorbreken van het BRT - monopolie geen vanzelfsprekendheid werd.

18. De bescherming van het leefmilieu vormt voor ons een onverbrekelijk bestanddeel van de economische politiek. Een redelijk en gezond beleid moet enerzijds de industriële ontwikkeling optimaal bevorderen, er tegelijk op wakend dat lucht, bodem en water niet verder aangetast, zelfs terug gezond gemaakt worden.

Gegroeid uit de traditie, gericht op de toekomst

De vervlechting en ineengroeiïng van onze grondbeginselen betekent niet alleen een factor van evenwicht, doch ook een factor van versterking. Elementen, welke eenzijdig tot gevaarlijke overdrijving kunnen leiden, worden hier waardevolle bouwstenen in een organisch geheel. Waar het nationalisme en de aristocratische idee stevige persoonlijke grondwaarden brengen. mildert de geest van volksverbondenheid de gevergde tucht en offers. Aan de ene kant staat de gemeenschapsbehoedende ordeningsfactor, aan de andere kant treedt het solidarisme, de werkelijk beleefde volksverbondenheid, op als beschermingsfactor voor de individueel zwakkere en voor de zwakke re stand of gemeenschap. Waar aan de ene kant de gelijkwaardigheid van velen nagestreefd wordt, is het onmogelijk de fundamentele natuurlijk ongelijkheid en verscheidenheid van enkelingen en gemeenschappen over het hoofd te. zien en er geen rekening mee te houden.

Het pleiten voor sociale rechtvaardigheid en voor de behoeften van de maatschappij in haar geheel en van de enkelingen in de gemeenschap, het streven naar en het bewerkstelligen van die sociale rechtvaardigheid, kan niet zonder de evenwichtbrengende factor, die door zijn zorg om

de bescherming en de ontplooiïng van persoonlijkheid en geestelijk elite alle nivellering tegengaat en zo de ondergang van gemeenschap in de massa moet verhinderen.

De vrijheid, het hoogste goed van de enkeling en voor een volk sluit ook in, de vrije ontplooiïng van individuele gaven en bekwaamheden van ieder lid van die gemeenschap. Uit deze vrije ontplooiïng vloeien onvermijdelijk ongelijkheden voort, die echter langs privé-initiatieven en eigen prestaties. ten goede komen aan de gehele volksgemeenschap.

Wij moeten beslist vermijden te vervallen in vormendienst en dogmatisme. Tijd en leven gaan verder, op- en neergang doen zich steeds voor. Met menselijke onvolmàaktheid dient rekening gehouden te worden. Daarom dienen we in het licht van onze beginselen. elk concreet probleem

ook concreet te ontleden en te onderzoeken en er onze beginselen aan te toetsen. Daarom kan het nodig zijn, in tijden van nood of crisis, hetzij een van buiten komende bedreiging, hetzij een innerlijke, de ene pijler meer te beklemtonen dan de andere. Maar steeds dient men de regelende evenwichtsbetrachting in het oog te houden.

Wezenskenmerk van een zich op onze waarden steunende en voor onze waarden vechtende politieke partij moet in de eerste en de laatste plaats zijn, de durf, de moed en de wil een poging te ondernemen de politiek te herwaarderen. De politiek moet onttrokken worden aan de sfeer van

kleinheid, kliekjesgeest en lage berekening, waarin zij vandaag verzand is geraakt door het democratisme en de verzieking van het parlementarisme. De ondergang van de politiek dreigt meteen de ondergang van de maatschappij te betekenen. Zo wil het VLAAMS BLOK een "andere" partij zijn, in programma, optreden en houding wezenlijk verschillend van het beschamend bedrijf van de tegenwoordige politieke kleurpartijen. Daarom ook wijst het VLAAMS BLOK uitdrukkelijk de bekoringen van het Belgisch bestel af. Daarom is het onze plicht, niet alleen een oproep te doen, doch een oproep te zijn voor het hogere in het leven, in de mens, in het volk. Voor dergelijke oproep blijven velen voorgoed gesloten, maar telkens ook zal een minderheid er zich aan oprichten. Deze oproep moet alle nationalisten, over alle andere verschillen heen, verbinden tot een strijdgemeenschap. In deze strijd voor geestelijke en stoffelijke waarden kan het VLAAMS BLOK geen nationalist missen. Elke nationalist, verenigd rond deze beginselen, de gelovige naast de niet-gelovige, heeft eenzelfde grote en hoge taak.

Die taak is de uiteindelijke bevrijding van Vlaanderen uit de geestelijke, politieke en Belgische dwangbuis naar het verwezenlijken van de Nederlandse en Europese toekomst van Vlaanderen. Zo streeft het VLAAMS BLOK naar de verwezenlijking van een organisch volks- en Europese volkerengemeenschap, welke zowel de consumptie-, verspil- en afgunstmaatschappij , als de anarchiserende verdwazing en de linkse collectivistische dwangmaatschappij verwerpt om een hiërarchisch gestructureerde natuur- en volksverbonden gemeenschap op te bouwen waarin vrijheid en orde, recht en tucht, bescherming van persoonlijkheid en gemeenschap waarborgen zijn voor het recht op eigenheid en levensvreugde.