De SV-4B V2 die Majoor Geerts naar Kamina vloog behoorde tot de serie vliegtuigen die werden afgeleverd vanaf 1948 en een cockpit canopy hadden. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog echter werden reeds 24 toestellen met een open cockpit afgeleverd. Deze werden overgedragen aan de Franse strijdkrachten bij het uitbreken van de oorlog. Een aantal van deze toestellen werd teruggeven aan België en waren operationeel in Belgisch Congo.

De Stampe SV-4B in Afrika tijdens WO II.

Bij het uitbreken van de tweede Wereldoorlog worden een aantal Stampe SV-4B van de Belgen overgebracht naar Congo.
Het betrof toestellen van de eerste levering van de SV-4B aan de Belgische Luchtmacht.
Deze oorspronkelijke SV-4B hadden nog geen cockpit cap zoals de versie die enkele jaren later uitkwam.


De nieuw gebouwd SV-4B's kregen de serials 1 tem 24, voorafgegaan door een letter, waarschijnlijk de letter V (p 115 Les Avions Stampe), voorheen reeds gebruikt door de RSV-26/180 en SV-22/215.
De militaire RSV-26/180 werden omstreeks 1935 uit dienst genomen en ze verschenen alle tien op één na op het register.
Een deel van de RSV-22/180 werd verbouwd tot SV-22/215 maar vermoedelijk was ook dit type eind 1939, begin 1940 reeds uit aktieve dienst genomen, zodat deze letter vrijkwam voor gebruik door de nieuwe SV-4B's.

Bij de evacuatie van de vliegscholen, werd de SV-4B V19 op 11/5/1940 te Zwevezele beschadigd toen hij geraakt werd door de landende Firefly gevlogen door Charles Roman.
Deze werd daarbij gewond wat hem echter niet belette om naar Groot-Brittannië uit te wijken waar hij onder andere dienst deed in het Middellandse Zee gebied bij 272 squadron (Beaufighters).
De beschadigde Stampe en zijn belager werden waarschijnlijk te Zwevezele achtergelaten want het toestel komt niet meer voor op de lijst van de in Noord Afrika aanwezige Stampes.
"Les Avions Stampe" vermeld op p 115 dat 24 SV-4B's de overtocht maakten van Caen naar Oran, maar maakt geen melding van het incident te Zwevezele zodat de auteur er misschien van uitging dat alle 24 Stampes nog bij elkaar waren.

Van de 23 in Noord-Afrika gestockeerde Stampes werden er 16 aan de Franse Luchtmacht overgedragen : 10 in luchtwaardige toestand, 5 in gedemonteerde staat als bron van onderdelen, en één toestel de V7 werd op 13/1/43 tijdens een test- of afleveringsvlucht vernield te Taza Tadla bij Casablanca.
Ze waren reeds begin 43 in gebruik bij de Fransen : het protocol van overdracht van deze toestellen werd op 8/12/42 getekend.
De volgende SV-4B werden aan de Fransen overgedragen : V1-V2-V3-V4*-V5*-V7*-V11-V13*-V15*-V17-V18*-V20*-V21-V22-V23 en V24* (p 74 Les Avions Renard).
De acht nummers gemerkt met een * zijn Stampes waarvan bekend is dat ze door de Fransen luchtwaardig gemakt werden; normaal zouden dit er 11 moeten zijn, inbegrepen de V7 die verongelukte, maar niet alle nummers zijn gekend.

V6-V8-V9-V10-V12-V14 en V16 werden aan België teruggeven (p74 Les Avions Renard).
De afleveringsvlucht van Oran naar Casablanca (900 km) was meteen een goede test aangezien ze sedert mei 1940 in gedemonteerde toestand opgeslagen stonden.
Dat ze deze lange periode van inaktiviteit goed doorstaan hadden, bewijst het feit dat de 7 Stampes zonder problemen op 21/8/43 te Casablanca toe kwamen (p118 Les Avions Renard).
Vanuit Casablanca werden ze per schip naar Congo overgebracht.
Van nov tot minstens eind maart 1944 bevonden de kratten met de gedemonteerde Stampes zich in Dakar waar ze blijkbaar geblokkeerd waren. Vermoedelijk waren deze 7 opleidingstoestellen niet van strategisch belang zodat het nogal moeilijk was om snel aan scheepsruimte te geraken richting Belgisch Congo.

In Congo deden de Stampes dienst bij de Luchtvaartafdeling van de Weermacht. Ze werden genummerd in de V40 reeks maar in deze reeks werden de Stampes voorafgegaan door types die na hen in gebruik kwamen : D-10 tot 22 voor de DH.104 Dove (eerst geleverd vanaf eind 1949) en C-31 tot 36 voor de Airspeed Consuls (geleverd in de periode 1948-1949); de Oxfords met de nrs A-21 tot 26 werden ook tijdens de tweede Wereldoorlog aan Belgisch Congo geleverd (maar vermoedelijk toch na de Stampes) (Avimil registration)
Anderszijds kwam DH.85 Leopard Moth OO-CAF reeds in oktober 1940 in dienst en kreeg nummer L-51 na de Stampes.

Aanvankelijk vlogen de Stampes waarschijnlijk zonder nummers of maakte men verder gebruik van de nummers die hen in 1940 bij hun vorige gebruiker toegekend werden.
Bij de ingebruikneming van de Dove's werden alle reeds in gebruik zijnde types in een standaard-reeks genummerd: de reeks V40-46 (sommige bronnen zeggen V41-47).
Daarbij kan nog opgemerkt worden dat het niet zeker is of alle zeven Stampes in gebruik genomen werden ?
Mogelijk werden één of enkele op zij gezet als bron van onderdelen (zoals de fransen)?.

Chronology

- 7 september 1970, 24 fonkelnieuwe SV-4B trainingstoestellen worden overgedragen aan de Franse authoriteiten op het Oran vliegveld (nabij La Senia). V19 was eerder al vernield bij een crash te Zwevezele op 11 mei 1940. De toestellen werden gestockeerd op het Noisy-Les-Bains vliegveld.

- Op 11 november 1942, wordt beslist als gevolg van een inspectie om 2 toestellen te monteren. In de loop van 1943 werden alle toestellen terug vliegwaardig. Het Ministerie van Koloniën verklaart echter op 25 februari 1943 dat problemen kunnen verwacht worden met het terug vliegwaardig maken van alle toestellen. Ze gaan akkoord met de renovatie van 10 toestellen.

- Op 22 maart 1943 in inventaris in Marokko bevat :

10 toestellen in gebruik

1 toestel gecrasht in Taza

5 toestellen gebruikt voor onderdelen

- Op 24 april 1943 geeft Minister Spaak vanuit Londen zijn toestemming om 7 vliegtuigen over te vliegen naar Belgisch Congo. Dit wordt gedaan door Franse piloten.

- Op 7 mei 1943, 7 toestellen worden naar Casablanca gevlogen en opgeslagen in kratten. 7 propellers worden vervaardigd door de Caudron fabriek te Blida. Op 14 juni 1943 worden de overige toestellen verkocht aan de Aviation Française d’ Afrique voor het bedrag van 8 miljoen Franse Frank.

- Op 21 augustus 1943 zijn alle toestellen in Casablanca. Het stockeren in kratten eindigt op 30 augustus.

- Op 5 oktober 1943 vertrekken de SV’s met nr V6-V8-V9-V10-V12-V14 en V16 via Dakar naar Belgisch Congo. De toestellen worden opnieuw in gebruik genomen in 1944, waar ze de registratienummers V41 tot V47 krijgen. Welk toestel precies welk serienummer kreeg konden we niet meer achterhalen.

- Een bron (Jean Michotte) zegt dat ten minste één van deze toestellen (V43) nog in gebruik was in 1957 !

   

SV4B V43 en V41 van de Force Publique/Openbare Macht in Belgisch Congo.

Schilderij van Kurt Basslé van V43 vliegend boven Belgisch Congo, klik op de afbeelding voor meer informatie

 

Database, geschiedenis en foto gallerij van de 65 SV-4B toestellen in dienst bij de Belgische Luchtmacht en de nog vliegende toestellen.
Acro Team "Les Manchots" , de toestellen die hiervoor werden gebruikt en de piloten van het team. Artikel Dominique Hanson.
Crash raport van het tragisch ongeval met SV-4b V43 in Twente (Nederland) in 1986 - Crash raport van het ongeval met SV-4B V53 op het Old Rhinebeck vliegveld van New York in 2001 - SV-4B crashes in België overzicht van alle SV-4B cradhes in België-
SV-4B met Blackburn Cirrus motor artikel van L. Wittemans.
Andere types van SV toestellen en de LINK trainer , een opsomming van andere vliegtuigen gebouwd door Stampe Vertongen, evenals een artikel over de LINK trainer, de eerste generaties vliegsimulatoren.
SV-4B OO-ATD en Divoy en Donnet , de vlucht naar de vrijheid van Leon Divoy en Michel Donnet met SV-4B OO-ATD - SV-4B OO-ACB van Verbraeck en Reuter , ze vluchtten met een SV-4B in '40 van Frankrijk naar Portugal
SV-4B V2 vlucht naar Kamina (Congo) , in 1950 kreeg militair piloot Manu Geerts de opdracht SV-4B V2 af te leveren in Congo, Kamina. Een vlucht van 10.578km, en 66 uren vlucht, artikel van R. Decobeck.
SV-4B gedurende WWII in Africa , in het begin van WWII werden 24 toestellen van het eerste type SV-4B naar Congo overgebracht. De eerste SV-4B versie had een open cockpit. Artikel van L. Wittemans.
Belgische Lucht Cadetten, zij gebruikten tot in de jaren 70 de laatste SV-4B toestellen in dienst van de Luchtmacht als sleepvliegtuig..
SV links en andere luchtvaart links.

Reacties van SV-4B piloten, mysterieuze fotos en contactadres

Terug naar introductie