HERKOMST EN WAPENSCHILD VAN DE FAMILIE

 

ANNO 1999 Het wapenschild werd ontworpen en geschilderd door mijn vader Eric De Deyne. Het wapenschild is gebaseerd op het origineel wapenschild dat mijn vader vond tijdens zijn zoektocht naar de stamboom van onze familie...

 

 

Deze vondst heeft ook duidelijkheid gebracht in verband met de herkomst van onze naam.

Deyn(e), (de); de Deijn(e); de Deine

mannelijk: dain; vrouwelijk: daine, franse benaming voor damhert. (ref. Dr. F. De Branbandere in zijn "Verklarend Woordenboek van de familienamen in BelgiŽ en Noord-Frankrijk")

 

ANNO 2003 Alzo schreef neer Eric De Deyne

 

 

HISTORIEK

"Als kleine jongen (Eric De Deyne) vertelde mijn grootvader PETRUS EUGENIUS DE DEYNE (1883-1954) me af en toe, wel met enige trots, over onze afkomst. Zo zou de familie De Deyne afstammen van hoge Franse adel (Hertogen) en zou de bakermat van onze familie zich situeren in Elzas Lotharingen. In een bepaalde periode van de geschiedenis heeft onze familie Frankrijk verlaten. Reden : onbekend. (Dient het uitwijken misschien gezien in het kader van de godsdienstoorlogen op het einde van de 17e eeuw in Frankrijk met het Calvinisme als basis?)

Na een bepaalde periode in Brugge en omgeving te hebben verbleven, zou onze familie zich uiteindelijk in Gent zijn komen vestigen...

Eigen opzoekingen in de archieven van Brugge en Gent bevestigen het relaas van mijn grootvader nl. :

geb. te Brugge in 1726 : JOANNES ANDREAS DE DEYNE - getrouwd te Brugge in 1759 met Petronella Joanna Beuselinck

geb. te Brugge in 1769 : CAROLUS JOSEPHUS DE DEYNE, gestorven te Gent in 1832

Zo sprak mijn grootvader ook soms over 2 broers De Deyne. Eťn van beide zou een belangrijke persoon in de maritieme wereld geweest zijn (admiraal). De tweede een persoon van aanzien in de kerkelijke hiŽrarchie (kardinaal). Toen eerstgenoemde stierf, zou gans het familiefortuin naar zijn broer zijn overgegaan en zo eigendom geworden zijn van de kerkelijke gemeenschap. Om later eventuele aanspraak op voornoemd fortuin te voorkomen werd de familienaam, voorheen als '"de Deyne" geschreven, later als "De Deyne" herschreven...

Volgens mijn grootvader zou de naam De Deyne zijn afgeleid van "Dodain" een "heerlijkheid*" in Elzas Lotharingen

(* heerlijkheid : in de 9e en 10e eeuw viel het centraal gezag van koningen en vorsten, zeker in West-Europa, steeds meer weg. het gevolg was dat grondheren zich ook grote juridische macht toeŽigenden, zodat zij vorsten in eigen gebied werden. Men spreekt dan niet meer van een domein maar van een "heerlijkheid"...)

Tot zover het relaas van mijn grootvader ...

Om te voorkomen dat een brok familiegeschiedenis zou verloren gaan, vond ik het raadzaam bepaalde herinneringen uit het verleden te bundelen en te redden van de vergetelheid. Hopelijk zullen na mij anderen mijn taak verderzetten, dit om het nageslacht een inzicht te verschaffen in het verleden van onze familie..."

 

 

WAPENSCHILD

Van in mijn jeugd heb ik steeds gehoord, en van mijn grootvader en van mijn vader JULIANUS EUGENIUS DE DEYNE (1912-2002) dat er zich binnen de familie De Deyne een wapenschild zou bevinden, waarvan het origineel steeds zou overgaan van de oudste zoon op de oudste zoon. Indien dit wapenschild al dan niet zou bestaan, zou zich dit, volgens mijn vader, bij een zekere MAURICE DE DEYNE moeten bevinden (mijn grootvader PETRUS EUGENIUS DE DEYNE was de jongste zoon van een echtpaar met 6 kinderen... Maurice De Deyne is de zoon van mijn grootvaders oudste broer...)

Rond 1960 ben ik op zoek gegaan naar Maurice De Deyne en vond hem in Gent... en vond er inderdaad het bewuste originele familiewapen... (foto ervan hierboven)

Voornoemd familiewapen is een alliantiewapen (een samenvoeging van 2 wapenschilden noemt men een alliantiewapen... de ovale vorm van het wapenschild "Adriaanssens" duidt op een ongehuwde vrouw) , geschilderd op hout en eerder klein van formaat (15 x 25 cm)...

Maurice De Deyne herinnert zich dat er bij dit wapen een metalen koker met documenten behoorde. Deze koker zou tijdens de verhuis van de moeder van Maurice De Deyne, Mevr. MARIE JEANNE PAULINE BEERNAERTS (1888 - ong.1985) verloren gegaan zijn. Gezien de nauwgezetheid van zijn moeder heeft Maurice De Deyne hieromtrent sterke twijfels. Maurice De Deyne meent te weten dat er in voornoemde documenten sprake was van een buitenechtelijk kind en vermoedt dat zijn moeder deze documenten misschien opzettelijk zou hebben laten verdwijnen...

 

WAPENSCHILD MACTE ANIMO

In 1997 ben ik (Eric De Deyne) lid geworden van de "Vlaamse Vereniging voor Familiekunde" en ben zo in contact gekomen met het Heraldisch College van voornoemd orgaan.

Daar ik niet over de nodige bewijsstukken beschikte om aan te tonen dat ik in rechte mannelijk linie afstam van diegene die het wapenschild "De Deyne - Adriaanssens" heeft gevoerd, heb ik als graficus beslist zelf een nieuw wapen te ontwerpen.

Tijdens de voorstudie was het geenszins mijn bedoeling de relatie met het reeds bestaande familiewapen te verbreken, integendeel. In de mate van het mogelijke heb ik getracht zo veel als mogelijk van het wapen "De Deyne - Adriaanssens" te behouden om zo een zekere relatie met het verleden te bevestigen en verder uit te bouwen. Het wapen "MACTE ANIMO" dient dan ook gezien als een voortzetting van het voorgaande waar bepaalde aanpassingen werden aangebracht...

Aanpassingen met persoonlijk karakter : 4 gouden sterren... die een symbolische voorstelling zijn van de 4 kinderen van het echtpaar Eric De Deyne - Annie Den Dooven.

Aanpassingen op aanvraag van het Heraldisch College :

1. springend hert in schild en helmteken te voorzien van een typisch damhert gewei

2. uitkomend hert in het helmteken : geen halsband

3. dekkleden : omkering van kleuren en metalen, nl. binnenzijde goud, buitenzijde lazuur (blauw)...

(de weergave van de kleuren/metalen in het familiewapen "De Deyne - Adriaanssens" zijn heraldisch niet juist ! De binnenzijde steeds die van het belangrijkste metaal in het schild... de buitenzijde steeds zelfde kleur als de belangrijkste kleur in het schild)

4. vlucht : beide vleugels lazuur

5. het lint te voorzien van een persoonlijk devies of wapenspreuk... ik koos voor "MACTE ANIMO" of "GOEDE MOED/ SCHEP MOED"... Deze spreuk is ontleend aan een vers van de romijnse wijsgeer VERGILIUS (AENEAS, IX, 641) : "MACTE ANIMO, GENEROSE PUER, SIC ITUR AD ASTRA" of "SCHEP MOED, DAPPER KIND, ZO BEREIK JE DE STERREN"

 

 

Het wapenschild "MACTE ANIMO" werd door het Heraldisch College van de Vlaamse Vereniging voor Familiekunde geregistreerd onder Nį 148 dd. 27 april 1999. Zie wapenbrief hierboven, afgeleverd aan Eric De Deyne.

 

 

WAPENSCHILD DE DEYNE - DEN DOOVEN

Beschrijving : In lazuur (blauw) een springend hert (damhert) van goud, vergezeld van 4 sterren van hetzelfde, per 2 balkgewijze geplaatst. Het schild getopt met een helm van zilver, getralied, gehalsband en omboord van goud; gevoerd en gehecht van keel (rood). Wrong en dekkleden van goud en lazuur. Helmteken : een vlucht van lazuur beladen met een uitkomend hert (damhert) van goud. Het schild geflankeerd door 2 grifioenen van goud, genageld van keel. Op een lint van lazuur de familienaam DE DEYNE - DEN DOOVEN in letter van goud.

Het oude familiewapen "De Deyne - Adriaanssens" heb ik ter goedkeuring voorgelegd bij het Heraldisch College van de V.V.F. Voornoemd orgaan is hier niet op ingegaan. Mits aanpassing van dit wapen, waarbij o.a. rekening werd gehouden met de aanbevelingen van het Heraldisch College werd het wapen "MACTE ANIMO" goedgekeurd. Bepaalde aanpassingen vond ik niet geslaagd en heb er verder ook geen gebruik meer van gemaakt.

Het typische damhert-gewei verwijst wel degelijk naar de oorsprong van de familienaam DE DEYNE (dain - daine), doch vond dit esthethisch niet geslaagd. In het lint heb ik de voorkeur gegeven aan de familienaam DE DEYNE - DEN DOOVEN i.p.v. de wapenspreuk. Enerzijds geeft dit een meer persoonlijk karakter en verwijst het terzelfdertijd naar het oude familiewapen DE DEYNE - ADRIAANSSENS waar eveneens de familienamen op het lint voorkomen.

OfficiŽle Goedkeuring : In Juli 2001 heb ik een aanvraag ingediend bij het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap - Afdeling monumenten en Landschappen - Vlaamse Heraldische Raad, dit met de bedoeling het wapen officiŽl te laten registreren. Hiervan werd akte genomen, doch door het teveel aan aanvragen, heb ik tot op heden nog geen antwoord ontvangen... Aan dergelijke wapenerkenning of -verlening zijn geen voordelen nog voorrechten verbonden, tenzij het recht om het wapen te voeren...

NON OMNIS MORIAR pensťe d'Horace (odes III, 30.6)... Je ne mourai pas tout entier, car mon ouevre me survivra... (Eric De Deyne - 18 januari 2003)

 

back to homepage