DANNY'S PARKIETEN
Hobbykweker van swiftparkieten
|
DANNY'S PARKIETEN Hobbykweker van swiftparkieten |
|
| Index | Home | Mijn swiften | Naamgeving | Omschrijving | Oorsprong | Andere parkieten |
| Ziektes | Foto's | Filmpjes | Te koop | Contact | Links |
De Swiftparkiet (Lathamus Discolor)
| Uiterlijk | Man of pop | Elkaar het hof maken | De jongen | Karakter en vlucht | Voeding | De volière |
De swiftparkiet is een
middelgrote parkiet (ongeveer 245 mm lang) die soms omschreven wordt als een
overgangssoort tussen de parkieten en de lori’s. Toch is hij ook verwant met
de rosella’s. Zijn gewicht is ligt tussen de 50 en de 74 gram.
De swiftparkiet is meestal
groen, met een rode kop met gele randen. Aan het oor zijn ze lichtjes blauw. De
staart is bruin-zwart met stipjes blauw en rood onderaan. De tippen van de
schouders zijn rood. Er bestaan verschillen tussen individuen die zich uiten in
stipjes rood op de borst.
Het mannetje is qua
uiterlijk niet erg goed te onderscheiden van het vrouwtje. De man is iets groter
dan de pop en ook iets feller van kleur. Ook de kleur van de iris is anders:
geelachtig bij de man en bruin bij de pop. Een ander kenmerk is de vleugelstreep
aan de binnenkant van de vleugels. Bij jonge mannen wordt de vleugelstreep
dunner naarmate hij korter bij het lichaam zit. Bij oudere mannetjes verdwijnt
deze streep zelfs volledig. Bij vrouwtjes is er over de volledige vleugel een
brede streep die niet verdwijnt naarmate zij ouder worden. Toch zijn er vogels
die hierop een uitzondering vormen en daardoor ook moeilijker te onderscheiden
zijn.
Het mannetje buigt
verschillende keren voor het vrouwtje. Daarna voedt hij haar door zijn eigen
voedsel op te braken.
Het vrouwtje legt meestal 3
tot 5 eieren die in 20 dagen uitgebroed worden. De jongen blijven daarna 5 weken
in het nest. Als zij 42 dagen oud zijn, verlaten ze het nest. Ze worden dan nog
een tijdje door de ouders (zowel man als pop) gevoed. Dit mindert na een tijdje
tot de jongen uiteindelijk zelfstandig kunnen eten.
Jonge vogels zijn doffer
van kleur dan oudere vogels. Na 9 maanden wordt hun kleur feller. Hoe ouder ze
worden, hoe mooier hun kleur wordt. Na 12 maanden zijn ze seksueel rijp.
Qua karakter en vlucht
lijken de swiftparkieten op de lori’s: ze zijn actief en soms een beetje
lawaaierig. Ze zijn heel sociaal en meestal helemaal niet agressief. In een volière
worden ze gemakkelijk tam. Klauteren is één van hun favoriete bezigheden. Hun
vlucht, die zeer snel is, lijkt op die van een zwaluw. Vandaar ook de naam
swiftparkiet. (Swift betekent niet alleen ‘gierzwaluw’, maar ook ‘snel’
in het Engels)
|
|
|
Ook
de hoofdbestanddelen van hun voeding, nectar en stuifmeel duiden op hun
verwantschap met de lori’s. Ze halen deze bestanddelen met hun tong uit de
bloemen van de eucalyptusboom. Hun voeding bestaat verder uit bessen, zaden,
insecten en kleine vruchten.
Daarom eet een swiftparkiet die in Europa gehouden wordt ook graag fruit. Mijn swiftparkieten zijn bijvoorbeeld verzot op appels.
Ik geef mijn swiftparkieten wanneer ze aan het broeden zijn en wanneer ze jongen hebben ook een zelfgemaakte pap van geweekt brood (wit of donker), gemengd met een grote lepel honing, wat eivoer en lori-pap. terug naar top...
Een
tamme swiftparkiet die alleen gehouden wordt, zou in een kooi van minimum
600*600*800 mm moeten zitten. Hij zou ook af en toe moeten kunnen rondvliegen en
kunnen klauteren.
Toch
voelt een swiftparkiet zich beter thuis wanneer hij onder soortgenootjes is. Dit
kan in een volière. Deze zou ongeveer 1,5 m breed moeten zijn, 3 m lang en 1,8
m hoog. Er moeten voldoende takken in de volière zijn, zodat de parkiet kan
klimmen en klauteren.
In
de volière broeden de swiftparkieten in een blok van 35 cm hoog en een bodem
oppervlak van 18 x 18 cm. Het vlieggat heeft een diameter van 5.2 cm.
Omdat de swiftparkiet niet agressief is, kan hij samen met andere vogels in één volière gehouden worden, bijvoorbeeld met neophema’s en prinsesparkieten.
