Salaam Malekum!

Nieuws uit Senegal en meer bepaald uit het Talibés Samaiy Xaritte project. Het is hier momenteel zomervakantie en voor de meeste kinderen zal dat nog wel even duren. Voor onze Talibés is het na de excursie van verleden week weer werken geblazen. Iedere ochtend moeten zij de straat op met hun grote tomatenblik in aanslag. Gelukkig kunnen de jongens in de namiddag terug naar huis komen, waar Fatou Kine de boel heeft opgekuist en madame Buru een gevecht levert met de verse vis voor het middageten.

We hebben hier in het TSX project voor één week het geluk dat er meer dan genoeg vrijwilligers voorhanden zijn. In de voormiddag zijn zij bezig met het verzorgen van wonden, zowel van Talibés als die van de buurtkinderen. Ook de lessen en het atelier worden voorbereid. Daarnaast zijn er nog duizend en één klusjes waar een mouw aan te passen is. Werk genoeg dus.

In de klas gaan de kinderen verder met rekenen, schrijven en Frans. Vooral de kleintjes worden erg geprikkeld door de vooruitgang die ze bij juffrouw Jorisa maken. Ze kennen nu alle klinkers van het alfabet en voor de meesten gaat het rekenen ook erg vlot. Het is wel belangrijk dat er voldoende tijd is om ieder kind individueel te begeleiden. Het komt steeds vaker voor dat de kinderen nadat de les beëindigd is, komen vragen om samen nog wat extra oefeningen te maken.

Tijdens de atelier-uurtjes is er verder gewerkt aan het bekleden van petjes met stukken stof. Er zijn eigen voetbalshirts beschilderd, met naam en rugnummer op: Equipe Talibé!
Het is iets moeilijker om voor de ouderen (vanaf 14-15 jaar) een uitdagende activiteit te vinden. Zij kunnen zich vooral uitleven in het bewerken van hout en het meer gespecialiseerde naaiwerk. Sinds verleden week is Pape terug van de cursus “groententuin”. Hij is nu gediplomeerd en gebrevetteerd groententuinier. Momenteel is hij ijverig aan het werk op het terras om de groententafels ineen te boksen. Het is de bedoeling dat hij uiteindelijk zijn kunnen doorgeeft aan de anderen. Binnenkort dus verse sla, van eigen kweek!

Ook de aanvragen bij Gigi voor Djembes lopen druk binnen. Hij zet zijn kennis van het métier in, om met de jongens samen te werken. Zij helpen hem hierbij en leren op hun beurt hoe ze professionele Djembés moeten maken. Bij al deze activiteiten krijg je steeds te zien hoe elk van deze jongens wel ergens een talent in heeft.

Het is de bedoeling dat ze op lange termijn een leercontract of werk zouden kunnen vinden in één van deze sectoren.

Sinds kort hebben de Talibés hun eigen voetbalcoach. Locot heeft zich vrijwillig aangeboden om de jongens voetbaltraining te geven. Hij heeft nog in de Senegalese nationale ploeg gespeeld en wordt door de Talibes op de handen gedragen. Locot komt van maandag tot donderdag omstreeks 17u. Het duurt dan nog wel even vooraleer alle kinderen in hun blitse voetbalschoenen zijn geraakt. Aangezien alles hier van iedereen is, is het dus niet altijd even makkelijk om iedereen een passend paar schoenen aan te meten. Meestal zijn het niet alleen de Talibés, maar spelen ook heel wat kinderen uit de buurt mee. Het is knap dat één iemand er in slaagt om al deze kinderen te mobiliseren en hij doet het dan ook nog omdat hij er plezier in heeft. Pet af voor Locot.

Het zijn vooral de oudere jongens die hier hun beste beentje kunnen voorzetten. Tijdens de voetballes krijgen zij een uitdaging op eigen niveau. Ze kunnen ook met de coach in het Wolof communiceren, waardoor er geen taalbarrières zijn. Ook de kleintjes geven zich volledig, maar zij krijgen vooral de kans om veel te spelen. Zoals coach Locot het zegt: Je moet de kinderen eerst nog even kinderen laten zijn.