|
4 weken in het spoor van de Talibés
Met Afractie haalden we al meermaals geld op voor de Talibés in Senegal. Ook in juli bezochten wij hen in Yoff. We brachten heel wat centjes, veel materiaal en vooral een groot gevoel van solidariteit. En vooral… we hadden het gevoel net op tijd te zijn. El Hadj, de leraar, wat met de noorderzon vertrokken en de Talibés kregen nauwelijks les. Sylvie en ik arriveerden begin juli. Kort na ons kwamen ook Yourissa, Geert en Hadewych. Zij waren vrijwilligers binnen het project. Met Afractie waren we daar om een beetje les te geven, maar vooral het project te bekijken, verder met Lies uit te werken en andere projecten te bezichtigen. Ook een deeltje genieten van het mooie land stond op ons programma. We arriveerden midden in de nacht met Air Maroc, maar op zaterdagmorgen gingen we meteen naar het huis; een hartelijk weerzien met Fatou en de kinderen stond op het programma. Amadou hadden we al op de luchthaven gezien. 's Avonds vergaderden we met de vrijwilligers en Lies. We maakten afspraken, al hield niet iedereen zich daar evengoed aan. Sylvie en ik zouden de 2 de week van ons verblijf lesgeven aan de Talibés; voor het overige zouden wij ook contact houden met bezoekers van Afractie en andere geïnteresseerden voor het TSX-project. Sylvie werd belangrijk gezien haar ruime kennis van het Frans… Na enkele bezoeken aan Dakar en omgeving, verzorging van onze kinderen en wat verkennend werk, enkele bezoeken met groepen aan het huis en wat assistentie bij Lies haar drukke bezigheden, vertrokken we richting Saint-Louis. Na een ontspannende 3-daagse keerden we terug in Yoff, klaar voor het grote werk. Met veel inzet en enthousiasme brachten we onze jongsten wat letters van het alfabet aan. De ouderen kregen zelfs een inleiding op het Nederlands en zongen tegen het eind van de week al het liedje van de Talibés op de muziek van K3. Intussen leidden we ook vele bezoeken, en brachten tijd door met de kinderen op straat, of op het pleintje voor de voetbal. Met de andere vrijwilligers, en hoofdzakelijk met eentje ervan, verliep de communicatie vrij moeizaam. Jammer want op donderdag brachten we met heel TSX een dag door in alle vrijheid. We maakten een excursie met alle talibés, de marabout, alle medewerkers en vrijwilligers. Het was dankzij de sponsortocht van SJABI-Puurs en aan Afractie geschonken, dat we deze dag met onze kinderen konden doorbrengen. Niet op straat, niet in de klas, maar samen op stap… Ondanks de hevige wind, de hoge golven (opletten Kenneth Fadiga!), … het werd een mooie dag. Met heel de familie in het busje naar de kust van Dakar, de overzet naar Ile de Madeleine, daar wandelen met Lies (het leek wel een oude film over een Jokergroep ;) ), picknicken, initiatie zwemmen – ook voor Fatou – en onze talibés in de weer met zeesterren op een houtvuurtje. Na een vieruurtje kwamen de boten ons terughalen. We keerden terug en na lang wachten op ons busje, kwamen we met zijn allen weer aan in Yoff. Wat een dag, wat een vreugde in onze harten… De rest van de tijd brachten we door met groepen rondleiden, nog een klein beetje lesgeven, … Anja van Afractie kwam ons versterken. Zij had kilo's materiaal bij en als verpleegster was ze een welkome gast om de verzorging weer eens op punt te stellen. De laatste week reisden we nog wat door het fantastische land, we bezochten nog enkele grote projecten en zagen hoe de groentetafels zich langzaam maar zeker begonnen te ontwikkelen… De laatste zaterdag vierden we met de kinderen, de medewerkers en het VIAVIA-personeel het afscheid. Na het officiële feestje in de Via, volgde nog een ongedwongen samenzijn in het huis van Fatou. Met tranen in de ogen stapten we de volgende dag een laatste maal door het huis. We hadden veel gepraat, er was veel gedroomd, veel gepland, … hoe zou het volgende keer zijn dat we hier komen… |