We tellen en hertellen de centen : alvast voldoende voor matrassen, bedden en een schoolbord. Lies bestelt de bedden bij een plaatselijke schrijnwerker en de matrassen worden aangekocht. De lakens worden door de schoonmoeder van Lies gemaakt.
HOERA, we zijn gestart…
Het is winter en de talibés hebben een onderkomen en ieder een eigen matras. De verzorging en het ontbijt worden nog tot half februari in de Via Via gegeven. We sparen ondertussen voor een beetje huisgerief.

Wat we tot nu toe bereikt hebben is niet niks...
Op een jaar tijd hebben 21 talibés een thuis en een bed. Er worden in het huis een 90 tal kinderen verzorgd. Iedere talibé is welkom en wordt in de mate van het mogelijke verzorgd. Het huis zelf werd flink onder handen genomen en werd een ‘thuis’ waar 21 talibés elke morgen een ontbijt hebben en af en toe een warme maaltijd, maar ook voor het eerst een eigen bed.

Tot grote vreugde van de kinderen is de Senegalese leraar Elhadji begin april 2003 met de lessen gestart. De talibés spreken al een aardig mondje Frans en vooral, ze genieten ervan dat ook zij nu onderricht krijgen en ervaren hoe prettig het is om te kunnen lezen, schrijven en tellen, en al de aandacht die zij krijgen wordt in stille diepe dankbaarheid aanvaard.

En onze talibés...geloof ons vrij...daar zijn gewoonweg geen woorden voor !
Zij zijn van bange egeltjes heel voorzichtig gaan groeien naar echte toffe en fijne gasten. We willen ze zeker niet veranderen, alleen willen we hen een beetje meer kansen geven om te kunnen leven in plaats van te overleven...